ΙΣΤΟΡΙΑ

ΙΣΤΟΡΙΑ (80)

 

Μέγα ιστορικό και ιδεολογικό θέμα ενέσκηψε πρόσφατα στον δημόσιο διάλογο: Ήταν ο Καποδίστριας «δικτάτορας»;

Συντάκτης:

Σικάγο, 1884: Τα περισσότερα και μαζικότερα συνδικάτα του Σικάγου αποχωρούν από τη συντηρητική Συνασπισμένη Επαγγελματική Εργατική Συνέλευση, οργανώνουν το «Κεντρικό Εργατικό Συνδικάτο», που χαράζει καθαρά αγωνιστική πολιτική και αποδέχονται μια κοινή διακήρυξη αρχών:

«Όλη η γη αποτελεί κοινωνική κληρονομιά, ο πλούτος είναι δημιούργημα της εργασίας, δεν μπορεί να υπάρχει καμία αρμονία ανάμεσα στους εργάτες και το κεφάλαιο, κάθε εργάτης οφείλει να αποσπαστεί από τα καπιταλιστικά πολιτικά κόμματα και να αφοσιωθεί στο συνδικάτο».

Ξεκινούν συστηματικό αγώνα με άμεσο στόχο την πανεργατική απεργία, με αίτημα το 8ωρο, χωρίς να εγκαταλείπουν το σημαντικότερο: τη δημιουργία κοινού εργατικού μετώπου και την πάλη των τάξεων.

Συντάκτης:

Τον Απρίλη του 1852 φτάνει στη Μονεμβασιά ένας μισότρελος, θρησκόληπτος «καλόγερος», γνωστός ως Παπουλάκος, κι από κει θα πάει στο Γύθειο και στη μέσα Μάνη. Γιατί αυτό ενδιαφέρει την ιστορία; Γιατί τον ακολουθούν σταθερά πάνω από 6.000 (!) άντρες, γυναίκες και παιδιά ενώ είχε και προσωπική φρουρά 500 ενόπλων που τους διοικούσαν αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού όπως ο Φάσος κι ο Μαυροειδής. (Το σύνολο του Ελληνικού στρατού δεν ξεπερνούσε τότε τις 3.000 άνδρες)! Στη Μέσα Μάνη θα κηρύξει επίσημα ανταρσία κατά του Όθωνα. Θα ακολουθήσει εκστρατεία(!) των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων εναντίον του μισότρελου καλόγερου!

Για να κατανοήσουμε όμως αυτήν την απίστευτη ιστορία παρακμής, σκοταδισμού και θρησκοληψίας, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Συντάκτης:

 

Πηγή

«Ας μάθουμε να ζούμε μ’ αυτούς που μας λείπουν, επειδή αποτελούν κομμάτι μας, επειδή ξέρουμε γιατί μας λείπουν, κι επειδή την απουσία τους την αναπληρώνουμε με καμάρι».

Συντάκτης:

 

Οι οξυμένοι ανταγωνισμοί των Μεγάλων Δυνάμεων και το ελληνικό κράτος

Συντάκτης:

 

 

Πρόκειται για το σπουδαιότερο, από κάθε άποψη, γεγονός στην ελληνική Επανάσταση του 1821. Κάθε χρόνο στις 10 του Απρίλη το ελληνικό κράτος κάνει «εντυπωσιακές» παράτες και όταν σβήνουν τα φώτα της γιορτής, μένει ο μύθος ενός κάστρου που το πολιόρκησαν οι Τούρκοι και οι ηρωικοί Έλληνες έκαναν «έξοδο». Η επίσημη ιστορία σταματάει εδώ, αποφεύγοντας τις κακοτοπιές. Και έχει πολλές…

Συντάκτης:

 

Ή, Ποιον βολεύει το «Όλοι μαζί τα φάγαμε»;

Συντάκτης:

 

 Η ίδρυση του ελληνικού κράτους το 1830, ως αποτέλεσμα της Επανάστασης του 1821, έγινε σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία σε ολόκληρη, σχεδόν, την Ευρώπη και σε άλλες περιοχές του πλανήτη -κυρίως στην αμερικανική ήπειρο- έπνεαν ισχυροί οι άνεμοι των εθνικών αυτοπροσδιορισμών και των αγώνων για συγκρότηση ανεξάρτητων κρατών, θεμελιωμένων στη βάση της εθνικής ταυτότητας.

Συντάκτης:

 

Πόσο διαφορετική η φετινή 25η Μάρτη! Η «Εθνική εορτή» στην εποχή του Κορονοϊού ελάχιστα μοιάζει με τα προηγούμενα χρόνια, λείπουν οι φιέστες και οι παρελάσεις. Μόνες σταθερές είναι ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ως Παπαφλέσσας στην τηλεόραση και τα μηνύματα, τα αφιερώματα και οι αναφορές στην «Εθνική ενότητα». Είναι τόσο προβλέψιμα: Η εθνική ενότητα που, υποτίθεται, μας απελευθέρωσε τότε, οδηγός στις μεγάλες σημερινές μάχες κατά του κορωνοϊού αλλά και της «εξωτερικής απειλής». Όλα αυτά, στηριγμένα στο μεγάλο, διαχρονικό εθνικό αφήγημα μιας Επανάστασης που ξεκίνησε με ομοθυμία στις 25 Μάρτη, με δοξολογία στην Αγία Λαύρα χοροστατούντος του Π.Π. Γερμανού κ.λπ., κ.λπ.!

Συντάκτης:
Σελίδα 4 από 7

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.