ΣΠΥΡΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

Η επίσημη ιστορία μας λέει πως στις 9 Ιούνη του 1822 οι Τούρκοι παραδίδουν την Ακρόπολη και στις 10 Ιούνη "η ελληνική σημαία κυματίζει στον ιερό βράχο μετά από 366 χρόνια"! Η επίσημη Ιστορία λέει, ως συνήθως, μισές αλήθειες και χοντροκομμένα ψέματα! Κυρίως, αποκρύπτει τις έντονες κοινωνικές αντιθέσεις και συγκρούσεις στο εσωτερικό των Ελλήνων και, φυσικά, το όνομα του Μελέτη Βασιλείου, του ηγέτη των «ξωτάρηδων» της Αττικής.

 

Μέγα ιστορικό και ιδεολογικό θέμα ενέσκηψε πρόσφατα στον δημόσιο διάλογο: Ήταν ο Καποδίστριας «δικτάτορας»;

Τον Απρίλη του 1852 φτάνει στη Μονεμβασιά ένας μισότρελος, θρησκόληπτος «καλόγερος», γνωστός ως Παπουλάκος, κι από κει θα πάει στο Γύθειο και στη μέσα Μάνη. Γιατί αυτό ενδιαφέρει την ιστορία; Γιατί τον ακολουθούν σταθερά πάνω από 6.000 (!) άντρες, γυναίκες και παιδιά ενώ είχε και προσωπική φρουρά 500 ενόπλων που τους διοικούσαν αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού όπως ο Φάσος κι ο Μαυροειδής. (Το σύνολο του Ελληνικού στρατού δεν ξεπερνούσε τότε τις 3.000 άνδρες)! Στη Μέσα Μάνη θα κηρύξει επίσημα ανταρσία κατά του Όθωνα. Θα ακολουθήσει εκστρατεία(!) των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων εναντίον του μισότρελου καλόγερου!

Για να κατανοήσουμε όμως αυτήν την απίστευτη ιστορία παρακμής, σκοταδισμού και θρησκοληψίας, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

 

Οι οξυμένοι ανταγωνισμοί των Μεγάλων Δυνάμεων και το ελληνικό κράτος

 

 

Πρόκειται για το σπουδαιότερο, από κάθε άποψη, γεγονός στην ελληνική Επανάσταση του 1821. Κάθε χρόνο στις 10 του Απρίλη το ελληνικό κράτος κάνει «εντυπωσιακές» παράτες και όταν σβήνουν τα φώτα της γιορτής, μένει ο μύθος ενός κάστρου που το πολιόρκησαν οι Τούρκοι και οι ηρωικοί Έλληνες έκαναν «έξοδο». Η επίσημη ιστορία σταματάει εδώ, αποφεύγοντας τις κακοτοπιές. Και έχει πολλές…

 

Πόσο διαφορετική η φετινή 25η Μάρτη! Η «Εθνική εορτή» στην εποχή του Κορονοϊού ελάχιστα μοιάζει με τα προηγούμενα χρόνια, λείπουν οι φιέστες και οι παρελάσεις. Μόνες σταθερές είναι ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ ως Παπαφλέσσας στην τηλεόραση και τα μηνύματα, τα αφιερώματα και οι αναφορές στην «Εθνική ενότητα». Είναι τόσο προβλέψιμα: Η εθνική ενότητα που, υποτίθεται, μας απελευθέρωσε τότε, οδηγός στις μεγάλες σημερινές μάχες κατά του κορωνοϊού αλλά και της «εξωτερικής απειλής». Όλα αυτά, στηριγμένα στο μεγάλο, διαχρονικό εθνικό αφήγημα μιας Επανάστασης που ξεκίνησε με ομοθυμία στις 25 Μάρτη, με δοξολογία στην Αγία Λαύρα χοροστατούντος του Π.Π. Γερμανού κ.λπ., κ.λπ.!

 

Για τα Ψαρά η «επίσημη ιστορία» έχει λίγες αράδες: η πατρίδα του Κανάρη, οι πυρπολητές, η «ολόμαυρη ράχη» του Σολωμού στο ποίημα για την καταστροφή τους. Όμως η ιστορία των Ψαρών είναι πολύ περισσότερα, μια αλυσίδα συναρπαστικών καταστάσεων μιας «άλλης Ελλάδας». Ξεχωριστό κεφάλαιο αποτελεί το θέμα των προσφύγων. Πρόσφυγες στα Ψαρά, αλλά και οι Ψαριανοί ως πρόσφυγες, μετά την καταστροφή του νησιού τους.

 

Η Ελληνική επανάσταση ξεκίνησε από τις ηγεμονίες της Μολδαβίας και της Βλαχίας. Η επίσημη  ιστορία κάνει γενικόλογες αναφορές, στέκεται κυρίως στους ήρωες του «Ιερού Λόχου» που έπεσαν στο Δραγατσάνι, να και η «ιστορική συνέχεια του Έθνους» και ξεμπερδεύει με την εκτίμηση «χάσαμε αλλά ήταν πολύ χρήσιμος αντιπερισπασμός». Η ήττα είναι λόγος να περάσει γρήγορα το θέμα, οι επίσημες ιστορίες τρέφονται με αίμα από «νίκες».

 

«Ο Δραγουμάνος του Βεζύρη πίνει μαστίχα ρίχνει τα χαρτιά, το' να του μάτι στο Μισίρι τ' άλλο του μάτι στην Αρβανιτιά…»!



 

Η επίσημη ιστορία δίνει ελάχιστες πληροφορίες για όσα διαδραματίστηκαν τις παραμονές της επανάστασης του 1821...

Σελίδα 2 από 5

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.