ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΤΖΙΑΝΤΖΗ

Κάθε άλλο παρά συνηθισμένο είναι το «Ημερολόγιο Αγρινίου 2018», μια καλαίσθητη και πολυσέλιδη έκδοση της δημοτικής κίνησης «Ανυπότακτο Αγρίνιο».

 «Αν αυτό δεν είναι το τέλος του πολιτισμού, τότε δεν ξέρω ποιο είναι»

 

Απαρατήρητος πέρασε ο θάνατος του Αλεξέι Μπατάλοφ, ενός κορυφαίου Ρώσου ηθοποιού, γεγονός που κάτι δείχνει για την επιλεκτικότητα ή και τον ετεροκαθορισμό των καλλιτεχνικών ευαισθησιών και αξιών μας.

Δεν παίρνουν μόνο τα όνειρα εκδίκηση, αλλά και τα ρολόγια του τσάρου.

Ιστορική ημέρα η σημερινή για το Ντιτρόιτ αλλά και για το παγκόσμιο εργατικό και λαϊκό κίνημα, αφού πριν 50 χρόνια ξέσπασε στην πόλη αυτή μια από τις μεγαλύτερες «αστικές» (με την έννοια του άστεως, της πόλης) εξεγέρσεις του 20ού αιώνα. Μια εξέγερση που πνίγηκε στο αίμα, αφού ο απολογισμός της ήταν 43 νεκροί, εκ των οποίων τα δύο τρίτα μαύροι. Πολλοί δολοφονήθηκαν με αποτρόπαιο τρόπο.

 

Με αφορμή τα δακρυγόνα που έπνιξαν τη συγκέντρωση της Πέμπτης στο Σύνταγμα

 

Ο κόσμος μας τότε είχε δύο όχθες και οι πιο πολλοί ήξεραν σε ποια όχθη βρίσκονταν, ανεξάρτητα από το αν αυτή η επίγνωση μεταφραζόταν σε ενεργή ή χαλαρή δράση. Τώρα οι όχθες έγιναν πολλές ενώ λιγόστεψαν οι γέφυρες.

 

 

Ο Νίκος δεν ήταν απλώς ένας μύθος του αντιδικτατορικού αγώνα, των πολιτικών και εργατικών αγώνων των πρώτων δεκαετιών της μεταπολίτευσης.

Την ιστορία δεν τη γράφουν μόνο οι πρωταγωνιστές, αλλά κι αυτοί που παίζουν δεύτερο, τρίτο ρόλο. Κι ένας από αυτός ήταν ο Αντρέας Ιωσήφ, υφυπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Πλαστήρα και σύζυγος τότε της δημοσιογράφου Μαρίας Ρεζάν.

 

Η απήχηση που έχει σήμερα το «Survivor» φανερώνει πιο πολλά για την κοινωνία που το καταναλώνει παρά για το ίδιο το σόου. Παλιά η συνταγή, νέο το σερβίτσιο

 

Σελίδα 2 από 3

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.