Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε στο Ionio Star στη Λευκάδα η εκδήλωση – συζήτηση αλληλεγγύης στον λαό της Βενεζουέλας απέναντι στην επιθετικότητα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μεγάλη, ενώ το ενδιαφέρον παρέμεινε αμείωτο και τις 2.30 ώρες που κράτησε η εκδήλωση.
Ομιλητές ήταν ο Πρέσβης της Βενεζουέλας στην Ελλάδα, Φρέντι Φερνάντες Τόρες, και ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, Δημήτρης Καλτσώνης.
Ο Φρέντι Φερνάντες Τόρες αναφέρθηκε στη μακρόχρονη και διαρκή επίθεση που δέχεται το μπολιβαριανό εγχείρημα από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, σημειώνοντας πως αυτή κορυφώθηκε με την απαγωγή του νόμιμα εκλεγμένου προέδρου, Νικολάς Μαδούρο. Τόνισε ότι, παρά τα εμπάργκο και τις σκληρές κυρώσεις, ο λαός της Βενεζουέλας έχει καταφέρει σημαντικές κατακτήσεις στους τομείς της οικονομικής ανάπτυξης, της παιδείας, της κοινωνικής πολιτικής και της δημοκρατίας. Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στις μορφές συμμετοχικής δημοκρατίας (κοινοτικά συμβούλια, κομμούνες και τη διαρκή λαϊκή παρουσία στους θεσμούς) υπογραμμίζοντας τη δύναμη και τη θέληση του λαού να συνεχίσει σε μια σοσιαλιστική κατεύθυνση παρά τις αντιξοότητες και τις πιέσεις «από άκρη σε άκρη».
Αναφέρθηκε ακόμη στη γενικότερη επιθετικότητα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, φέρνοντας παραδείγματα από χώρες όπως η Κούβα, το Μεξικό, ο Καναδάς, η Γροιλανδία και η Κολομβία. Κλείνοντας την τοποθέτησή του, εξέφρασε τη βαθιά αλληλεγγύη του στον δοκιμαζόμενο λαό της Παλαιστίνης.
Ο Δημήτρης Καλτσώνης, από την πλευρά του, μίλησε για την παρακμή της αμερικάνικης οικονομίας και το πώς αυτή εκφράζεται πολιτικά μέσα από μια πιο επιθετική, κυνική και βάρβαρη ιμπεριαλιστική πολιτική. Επισήμανε την ανάγκη ενός μαζικού, μετωπικού κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την οικονομική ολιγαρχία και τις φιλοπόλεμες τάσεις τους. Αναφέρθηκε ακόμη στην ανάγκη αποδέσμευσης της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, στο πλαίσιο μιας ανεξάρτητης πορείας οικονομικής ανάπτυξης.
Ακολούθησε πλούσια και ζωντανή συζήτηση, με πολλά ερωτήματα και παρεμβάσεις από το κοινό. Στο διάλογο αναδείχθηκαν ζητήματα όπως ο βαθμός εμπλοκής των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα πριν την πρόσφατη κρίση, οι κατηγορίες που χρησιμοποιήθηκαν ως προσχήματα (ναρκωτικά, «δημοκρατία») καθώς και η ευρύτερη γεωπολιτική σύγκρουση ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα στη Λατινική Αμερική.
Από τη συζήτηση αναδύθηκαν ορισμένα ευρύτερα πολιτικά συμπεράσματα: ότι ο μακρόχρονος αγώνας της Μπολιβαριανής Βενεζουέλας δείχνει πως, παρά τις πιέσεις και τα εμπόδια του ιμπεριαλισμού και του κεφαλαίου, οι λαοί μπορούν, μέσα από την οργάνωση και τη συλλογική τους δράση, να χαράξουν μια ανεξάρτητη πορεία σε κατεύθυνση κοινωνικής και σοσιαλιστικής οικοδόμησης.
