ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΗΣ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ (ΑΛΙΑΡΤΟΣ, 8/2/2026)
ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
Την Κυριακή 8/2/2026, πραγματοποιήθηκε στην Αλίαρτο Βοιωτίας, σύσκεψη φορέων και συλλογικοτήτων της Βοιωτίας, με σκοπό την ανταλλαγή απόψεων και την αναζήτηση τρόπων συλλογικής και συντονισμένης αντίδρασης στη συνεχιζόμενη έξαρση των, παντός είδους, ενεργειακών δραστηριοτήτων, που μαστίζουν το νομό, επί σειρά ετών. Πήραν μέρος φορείς και συλλογικότητες, που δίνουν αυτήν τη μάχη εδώ και πολλά χρόνια, αλλά και μια σειρά νέων συλλογικοτήτων και επιτροπών αγώνα οι οποίες αναδύθηκαν στην πορεία, ως αποτέλεσμα της έντονης κινητικότητας σε πολλά χωριά και περιοχές του νομού.
Τόσο στην εισαγωγική παρέμβαση των επιτροπών, που είχαν την πρωτοβουλία της πρόσκλησης στη σύσκεψη, όσο και στις πολυάριθμες ομιλίες που ακολούθησαν, αποκαλύφθηκε η μακρόχρονη και εξελικτική 25ετής πορεία μετάβασης, από τις πρώτες «μικρές» ανεμογεννήτριες στον Ελικώνα και τον Κιθαιρώνα, ως το σημερινό δυστοπικό περιβάλλον, με τη Βοιωτία να έχει το 17% της ισχύος των πανελλαδικά εγκατεστημένων ανεμογεννητριών και η Στερεά, αντίστοιχα, το 43%. Από τα μικρά διάσπαρτα φωτοβολταϊκά, ως τις θηριώδεις καταλήψεις γεωργικής γης υψηλής παραγωγικότητας, δασικών εκτάσεων και θαλάσσιων εκτάσεων στον Κορινθιακό και στον Ευβοϊκό Κόλπο. Από τους πρώτους υποσταθμούς και τα καλώδια, μέχρι το πολυπλόκαμο δίκτυο γραμμών μεταφοράς, των νέων υποσταθμών και το νέο «φρούτο» των εγκαταστάσεων αποθήκευσης με μπαταρίες και αντλησιοταμίευση, ακόμη και σε υψόμετρα πάνω από τα 700 μέτρα. Από τις πρώτες αιτήσεις αδειοδότησης μονάδων φυσικού αερίου, μέχρι τη μετατροπή της Βοιωτίας και της Εύβοιας στο νέο ενεργειακό κέντρο της χώρας, αφού οι υφιστάμενες μονάδες φυσικού αερίου (έξι στη Βοιωτία και μία στην Εύβοια) παράγουν, αντίστοιχα το 38,42% και το 8,32% της πανελλαδικά παραγόμενης ενέργειας από μονάδες αυτού του είδους.
Πολλές ομιλίες στάθηκαν στα αίτια της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί. Κανείς δεν τρέφει την αυταπάτη ότι η θηριώδης υπερσυγκέντρωση των ενεργειακών δραστηριοτήτων στη Βοιωτία και τη Στερεά είναι προϊόν μιας αστοχίας των πολιτικών που εφαρμόστηκαν και συνεχίζουν να εφαρμόζονται. Αντιθέτως, είναι «γνήσιο τέκνο» τους, όσο και αν επιχειρήθηκε να εξωραϊστούν με τη χρήση όρων όπως η «πράσινη ανάπτυξη» και η «πράσινη μετάβαση». Επισημάνθηκε ότι όλες οι υποσχέσεις και τα επιχειρήματα που χρησιμοποιήθηκαν έχουν καταρρεύσει και στη θέση τους αναδύθηκε η ωμή αλήθεια, ότι δηλαδή ο όποιος ενεργειακός σχεδιασμός έχει υποταχθεί στις επιχειρηματικές επιδιώξεις και ότι τα οικονομικά κίνητρα έχουν υπερισχύσει κατά κράτος έναντι των όποιων φιλοπεριβαλλοντικών επιχειρημάτων.
Άλλες ομιλίες τεκμηρίωσαν το γεγονός ότι η «μονοκαλλιέργεια» των εκτεταμένων ενεργειακών δραστηριοτήτων έχει καταπνίξει οποιαδήποτε άλλη οικονομική – παραγωγική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στους τομείς της πρωτογενούς παραγωγής και άλλων ήπιων δραστηριοτήτων, κάτι που έγινε ολοφάνερο και μέσα από τις πρόσφατες κινητοποιήσεις αγροτών, κτηνοτρόφων, αλιέων και μελισσοκόμων της περιοχής μας. Η αίσθηση που υπάρχει στις τοπικές μας κοινωνίες είναι ότι, εξαιτίας των ενεργειακών δραστηριοτήτων, συντελείται μια ριζική μετάλλαξη της φυσιογνωμίας της περιοχής μας, με επιπτώσεις που δεν περιορίζονται στις στενά περιβαλλοντικές.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι μετέχοντες στη σύσκεψη επιβεβαιώσαμε την ανάγκη να δυναμώσουμε τη δράση μας, όχι μόνο αθροίζοντας δυνάμεις, αλλά και αναβαθμίζοντας τους στόχους μας. Αυτό εκφράστηκε με τη συμφωνία στη διεκδίκηση του αιτήματος – αιχμής, για απαγόρευση της αδειοδότησης και κατασκευής νέων έργων ΑΠΕ σε Βοιωτία και Στερεά με νομοθετική ρύθμιση, όπως και της κατασκευής νέων μονάδων φυσικού αερίου. Όχι με τη λογική της διακριτικής μεταχείρισης της περιοχής μας, αλλά πάντα στο πλαίσιο της αντίθεσής μας στη γενικότερη ενεργειακή πολιτική και της αλληλεγγύης με τα αντίστοιχα κινήματα σε όλη τη χώρα. Στη σύσκεψη αποφασίστηκε να διεκδικηθεί η ενεργή μας παρουσία, στην παράλληλη πρωτοβουλία των δήμων της Βοιωτίας, που αποσκοπεί στη συζήτηση του θέματος στο περιφερειακό συμβούλιο, παρά τις πολλές και σοβαρές επιφυλάξεις για τη, μέχρι τώρα, στάση, τόσο της πρωτοβάθμιας, όσο και της δευτεροβάθμιας αυτοδιοίκησης.
Όλοι οι παραπάνω προβληματισμοί -και αρκετοί άλλοι- αποτυπώνονται στο ψήφισμα, το οποίο εγκρίθηκε στο τέλος και το οποίο επισυνάπτεται. Καλούμε όλους τους φορείς (συνδικαλιστικούς, επαγγελματικούς, επιστημονικούς, πολιτιστικούς, αθλητικούς κ.λπ.) και τις άλλες συλλογικότητες της Βοιωτίας να συνυπογράψουν το ψήφισμα, δίνοντας ακόμη μεγαλύτερη ισχύ στον κοινό μας αγώνα.
Η σύσκεψη, όμως, δεν περιορίστηκε στους προβληματισμούς και στις διακηρύξεις, αφού το καταστάλαγμά της ήταν και μια σειρά ενεργειών συγκρότησης και δράσης, οι οποίες σε πρώτη φάση είναι οι εξής:
- Η οργάνωση, σταθεροποίηση και διεύρυνση του συντονισμού μεταξύ των συλλογικοτήτων του νομού.
- Η ανάληψη ενημερωτικής δράσης, η ενθάρρυνση και η βοήθεια στη συγκρότηση επιτροπών αγώνα, ιδιαίτερα στα χωριά και τις περιοχές, στις οποίες δεν υπάρχει κάποιο συλλογικό υποκείμενο.
- Η πραγματοποίηση παμ-βοιωτικής κινητοποίησης, με αιχμή την αποτροπή της κατασκευής αιολικής εγκατάστασης στην Αρβανίτσα, την πρώτη βδομάδα του Μάρτη.
- Η κατάθεση πρότασης στις άλλες συλλογικότητες της Στερεάς, για την πραγματοποίησης μιας ευρείας σύσκεψης συντονισμού σε μόνιμη βάση, αλλά και για την οργάνωση μιας κοινής παρέμβασης στο ενδεχόμενο πραγματοποίησης συνεδρίασης του περιφερειακού συμβουλίου Στερεάς, με θέμα την απαγόρευση νέων έργων.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν, μέλη συλλογικοτήτων από γειτονικές στο νομό μας περιοχές, καθώς επίσης ο δήμαρχος Αλιάρτου – Θεσπιέων κ. Γ. Αραπίτσας, ο περιφερειακός σύμβουλος κ. Γ. Αγγελόπουλος, πολλά μέλη δημοτικών συμβουλίων, καθώς και πρόεδροι και μέλη τοπικών συμβουλίων. Στον όλο προβληματισμό συνεισέφεραν με τις ειδικές γνώσεις τους ο επίκουρος καθηγητής Χωρικού Σχεδιασμού και Κλιματικής Αλλαγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας κ. Απόστολος Λαγαρίας και ο νομικός κ. Αντώνης Σηφάκης.
Αλίαρτος, 10.2.2026
https://agia-anna.blogspot.com/2026/02/blog-post.html
https://viotia-sos.blogspot.com/2026/02/blog-post.html
ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΣΚΕΨΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ ΒΟΙΩΤΙΑΣ (ΑΛΙΑΡΤΟΣ, 8/2/2026)
Εδώ και πάνω από 20 χρόνια, στη Βοιωτία, τη Νότια Εύβοια και τις άλλες περιοχές της Στερεάς, βιώνουμε μια ριζική «μετάλλαξη» σε περιβαλλοντικό, κοινωνικό και παραγωγικό – οικονομικό επίπεδο. Ο λόγος είναι ότι οι περιοχές μας έχουν δεχθεί, κατά προτεραιότητα, τις συνέπειες των ριζικών αλλαγών, που έχουν συντελεστεί στον τομέα της ενέργειας, αφού είναι δίπλα στην Αττική και στους μεγάλους καταναλωτές ηλεκτρικής ενέργειας και, ταυτόχρονα, διασχίζονται από το κεντρικό οδικό δίκτυο και τα δίκτυα μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου.
Η ενεργειακή «μονοκαλλιέργεια» δεσπόζει, με τα ποσά που έχουν επενδυθεί σε αυτήν να είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερα από αυτά που έχουν επενδυθεί σε οποιαδήποτε άλλη παραγωγική – οικονομική δραστηριότητα στην Περιφέρειά μας. Και, μάλιστα, χωρίς να υπάρχει η παραμικρή προσδοκία για αύξηση του πραγματικού εισοδήματος των εργαζομένων, σε βάθος χρόνου, παρά μόνο εκείνης της μερίδας των πιο επιθετικών επενδυτών, που ποντάρουν στο γρήγορο και εύκολο κέρδος. Την ίδια στιγμή, οι απασχολούμενοι στην πρωτογενή παραγωγή δίνουν αγώνα επιβίωσης, ενώ σε κατάσταση στασιμότητας είναι οι χαμηλής όχλησης και οι άλλες ήπιες οικονομικές δραστηριότητες. Τα χωριά μας μαραζώνουν και η κατάσταση ευημερίας, που μας υπόσχονταν, παραμένει «όνειρο θερινής νυχτός».
Βοιωτία – Στερεά: μια υπερκορεσμένη από ενεργειακές δραστηριότητες περιοχή
Ειδικότερα, η Βοιωτία και η Εύβοια, που στο παρελθόν επιλέχθηκαν να φιλοξενήσουν ακόμη και μονάδες με καύσιμο κάρβουνο (λιθάνθρακα), μετατράπηκαν με ταχύτατο ρυθμό στο νέο ενεργειακό κέντρο φυσικού αερίου της χώρας (με 7 εργοστάσια, ήδη, σε λειτουργία). Οι μονάδες αυτές, το 2025, «έδωσαν» το 46,74% της πανελλαδικής παραγωγής ηλ. ενέργειας, από μονάδες αυτού του τύπου.
Σα να μην έφτανε αυτό, η Στερεά στο σύνολό της έχει τη -μακράν- μεγαλύτερη συγκέντρωση βιομηχανικών αιολικών και φωτοβολταϊκών εγκαταστάσεων, αφού «φιλοξενεί» το 43,3% της πανελλαδικής ισχύος των ανεμογεννητριών που έχουν εγκατασταθεί και κοντά στο 20% αυτής των φωτοβολταϊκών. Ταυτόχρονα, σε αναμονή περιβαλλοντικής αδειοδότησης και εγκατάστασης, βρίσκεται ένας πολλαπλάσιος αριθμός νέων έργων, συμπεριλαμβανομένων έργων αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας -ακόμη και έργων αντλησιοταμίευσης σε άνυδρες περιοχές-, πλωτών φωτοβολταϊκών στον Κορινθιακό και τον Ευβοϊκό κόλπο, υδροηλεκτρικών έργων, υποσταθμών και γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Από αυτήν την ενεργειακή «επέλαση», μόνο καλό δεν είδε η Βοιωτία και η Στερεά. Αντίθετα, γέμισε νέες πληγές, ιδιαίτερα αισθητές στους βιομηχανικούς πόλους της Αντίκυρας, της Θίσβης, της Θήβας και του Αλιβερίου και, φυσικά, στους κεντρικούς ορεινούς όγκους, από την Καρυστία μέχρι τα Βαρδούσια και τα Άγραφα και από τον Κιθαιρώνα μέχρι την Οίτη, που υφίστανται ακραία λεηλασία. Οι τοπικές κοινωνίες, αντί για το δημόσιο όφελος, αυτό που βιώνουν είναι την αχόρταγη διάθεση των εταιρειών για το μέγιστο κέρδος. Όσοι/ες περίμεναν ότι κάποια στιγμή θα κοπάσει αυτή η θύελλα, διαπιστώνουν με τρόμο ότι αυτά που έρχονται είναι δυο και τρεις φορές περισσότερα από αυτά που έχουν γίνει και ότι αποτελεί ψευδαίσθηση η προσδοκία ότι το πρόβλημα μπορεί να αντιμετωπιστεί με καλύτερες χωροθετήσεις, σε ένα τοπίο όπου δεν υπάρχει σπιθαμή εδάφους που να μην έχει «στοχοποιηθεί».
Όλα αυτά σηματοδοτούν μια -χωρίς προηγούμενο- απώλεια οικοσυστημάτων, δραστική μείωση της βιοποικιλότητας και μια επιχείρηση αρπαγής δημόσιας γης, με τους κατοίκους της περιοχής να αντιμετωπίζονται ως παρείσακτοι και να καλούνται να ζήσουν και να δημιουργήσουν στα «κενά» που αφήνει η ανεξέλεγκτη βιομηχανική δραστηριότητα, ιδιαίτερα αυτή στον τομέα της ενέργειας.
Πόσα ακόμη ψέματα θα ανεχτούμε;
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν έρθει τα πάνω κάτω στον τομέα της ενέργειας. Μας έλεγαν ότι αυτό γίνεται για την ενεργειακή ασφάλεια της χώρας, για τον περιορισμό των ορυκτών καυσίμων και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής και για να έχουμε φθηνό ρεύμα. Κι όλα αυτά επενδύθηκαν με τις στάμπες της «πράσινης» ανάπτυξης και της «πράσινης» μετάβασης. Μόνο που αποδείχθηκαν ψέματα: οι ενεργειακές ανάγκες της χώρας υπερκαλύπτονται, η χώρα χαρακτηρίστηκε καθαρά εξαγωγική το 2025, τα ορυκτά καύσιμα κυριαρχούν, η κλιματική κρίση παραμένει μείζον πρόβλημα, οι τιμές της ηλεκτρικής ενέργειας έχουν πάει στα ύψη και η ενεργειακή φτώχεια μεγαλώνει. Οτιδήποτε θυμίζει πραγματικό πράσινο βάλλεται και καταστρέφεται. Και, όμως, η ενεργειακή «λαίλαπα» συνεχίζεται, χωρίς σταματημό.
Ξέρουμε ότι οι πολιτικές για την ενέργεια είναι ένα σύνθετο ζήτημα, για το οποίο υπάρχουν πολλές και διαφορετικές προσεγγίσεις. Απ’ όποια σκοπιά, όμως, κι αν ειδωθεί, δεν μπορεί να μην αναγνωριστεί ότι το οικονομικό – κερδοσκοπικό κίνητρο έχει υπερισχύσει του περιβαλλοντικού – κοινωνικού. Η ενέργεια έχει μετατραπεί σε ένα τυπικό εμπορικό προϊόν, ως αποτέλεσμα της ακόρεστης επιδίωξης του κέρδους, που δημιουργεί και συντηρεί μια αλματώδη αύξηση της ζήτησης ενέργειας, η οποία οδηγεί αναπόφευκτα σε νέες τεράστιες ενεργειακές υποδομές, σε κατασπατάληση όλων των διαθέσιμων φυσικών πόρων και σε δημιουργία νέων περιβαλλοντικών και κοινωνικών πληγών μεγάλης κλίμακας. Κάτι δεν πάει καλά, λοιπόν, και πρέπει να αλλάξει, τόσο σε κεντρικό, όσο και σε περιφερειακό – τοπικό επίπεδο.
Κανένα νέο αίτημα και έργο ΑΠΕ, καμία νέα μονάδα φυσικού αερίου στη Στερεά
Μιλώντας, ειδικότερα, για τη Στερεά, δηλώνουμε την πρόθεσή μας να αναβαθμίσουμε κοινωνικά και πολιτικά τους αγώνες μας, για να μπει οριστικό τέλος στην ασύδοτη δράση των ενεργειακών ομίλων. Μέχρι τώρα, οι τοπικές κοινωνίες έδιναν και δίνουν έναν ασύμμετρο αγώνα, για να αποτρέψουν την υλοποίηση συγκεκριμένων έργων. Πολλοί αλλά αδύναμοι, απέναντι σε λίγους και πανίσχυρους. Πεισμένοι και θυμωμένοι, αλλά αφόρητα πιεσμένοι από τα πολλαπλά βάρη της καθημερινότητάς μας. Τώρα είναι η στιγμή, που ένα παλιότερο αίτημά μας έχει γίνει υπερώριμο και μπορεί να γίνει ο συνεκτικός ιστός όλων των επιμέρους αγώνων που δίνονται και θα δοθούν, πάντα στο πλαίσιο της αντίθεσής μας στη γενικότερη ενεργειακή πολιτική και της αλληλεγγύης με τα κινήματα σε όλη τη χώρα.
Το αίτημα αυτό δεν είναι άλλο, από την απαγόρευση υποβολής αιτημάτων και υλοποίησης νέων έργων ΑΠΕ, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, καθώς και των έργων διασύνδεσης σε υποσταθμούς, στα όρια της περιφέρειας Στερεάς, σε οποιοδήποτε στάδιο της αδειοδοτικής διαδικασίας κι αν βρίσκονται, με ειδική νομοθετική ρύθμιση, κατά το πρότυπο της ρύθμισης για τα «απάτητα» βουνά. Άρρηκτα συνδεδεμένο είναι και το αίτημα για αποκλεισμό οποιασδήποτε απόπειρας κατασκευής νέας(ων) μονάδας(ων) φυσικού αερίου στη Στερεά.
Οι φορείς (επαγγελματικοί, επιστημονικοί, εργατικοί, πολιτιστικοί), οι συλλογικότητες, οι επιτροπές αγώνα και οι πολίτες της Στερεάς, μαζί με τους Δήμους που συνειδητοποιούν το αδιέξοδο της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί, θα επιδιώξουμε τα αιτήματα αυτά να υιοθετηθούν από το Περιφερειακό Συμβούλιο και τους πολιτικούς εκπροσώπους της Στερεάς. Σε κάθε περίπτωση -και ανεξάρτητα από τη στάση της αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού- δηλώνουμε τη βούλησή μας να κάνουμε ότι «περνά από το χέρι μας», ώστε να βρουν το δρόμο τους για συζήτηση και επικύρωση από τη Βουλή.
Αλίαρτος Βοιωτίας, 8.2.2026
