BDS Greece
To BDS Greece, το Πολιτιστικό Δίκτυο για την Παλαιστίνη, και οι Αρχαιολόγοι Εναντίον του Απαρτχάιντ καλούν σήμερα το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών να ανακαλέσει την παραχώρηση του χώρου για το 32ο Ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αρχαιολόγων (EAA), που ανοίγει στις 12.00 της Τετάρτης 26 Αυγούστου στη Φιλοσοφική Σχολή στο Ζωγράφου, εφόσον το Εκτελεστικό Συμβούλιο της Ένωσης δεν εφαρμόσει πρώτα την απόφαση των ίδιων των μελών της.
Το πρόγραμμα της Αθήνας περιλαμβάνει περισσότερες από σαράντα ανακοινώσεις συνδεδεμένες με οκτώ ισραηλινά ιδρύματα, μεταξύ των οποίων η κρατική Αρχαιολογική Υπηρεσία του Ισραήλ (IAA), καθώς και πανεπιστήμια με τεκμηριωμένο ανασκαφικό έργο στο Ηρώδειο, στο Σιλωάμ και σε όλη την κατεχόμενη Δυτική Όχθη.
Η EAA αποκλείει από το 2022 τα ρωσικά και λευκορωσικά ιδρύματα λόγω της καταστροφής της ουκρανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, και το μέτρο ισχύει έως σήμερα. Σε εξ’ αποστάσεως ψηφοφορία, τα μέλη της EAA έδωσαν ευρεία πλειοψηφία υπέρ της εφαρμογής του ίδιου ακριβώς μέτρου στα ισραηλινά ιδρύματα και υπέρ ψηφίσματος για τη Γάζα. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο απάντησε συστήνοντας ομάδα εργασίας χωρίς χρονοδιάγραμμα.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων αποσύρθηκε από τη Συμβουλευτική Επιτροπή του συνεδρίου στις 10 Φεβρουαρίου. Το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του φιλοξενούντος πανεπιστημίου, που συνδιοργανώνει τη συνάντηση, ζήτησε επισήμως από το Συμβούλιο να εφαρμόσει την ψηφοφορία των μελών και να επιβάλλει τις ακαδημαϊκές κυρώσεις με συνέπεια και χωρίς εξαιρέσεις.
Από τον Οκτώβριο του 2023 η UNESCO έχει επαληθεύσει ζημιές σε 164 χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς στη Γάζα. Στον Λίβανο, 73 μνημεία τελούν πλέον υπό ενισχυμένη προστασία βάσει του Δεύτερου Πρωτοκόλλου του 1999 της Σύμβασης της Χάγης· εγγεγραμμένοι χώροι, όπως το κάστρο της Chamaa, βλήθηκαν παρ’ όλα αυτά. Τον Μάιο η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε 250 εκατομμύρια σέκελ για την ανάπτυξη μνημείων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, την κοιλάδα του Ιορδάνη και την έρημο της Χεβρώνας, με επιπλέον 113 εκατομμύρια να αποδεσμεύονται στις αρχές Αυγούστου για τον έλεγχο άνω των εβδομήντα θέσεων. Η Εταιρεία Παλαιστινιακής Αρχαιολογίας απηύθυνε έκκληση σε διεθνείς αρχαιολογικούς φορείς και πανεπιστήμια να δράσουν.
Επίσης καλούμε το Υπουργείο Πολιτισμού και τον Δήμο Αθηναίων, που έδωσαν σε αυτό το συνέδριο τη στήριξη και το όνομά τους, να δηλώσουν δημόσια αν η στήριξη αυτή εκτείνεται σε ένα πρόγραμμα που η ελληνική αρχαιολογική κοινότητα έχει μποϊκοτάρει.
Κανένα Κοινό Έδαφος
Κοινή ανακοίνωση BDS Greece, Πολιτιστικό Δίκτυο για την Παλαιστίνη, Αρχαιολόγοι Εναντίον του Απαρτχάιντ, για το 32ο Ετήσιο Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Αρχαιολόγων
Αθήνα, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, 26–29 Αυγούστου 2026
Στις 12.00 της Τετάρτης 26 Αυγούστου ανοίγει στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο Ζωγράφου, η μεγαλύτερη επαγγελματική συνάντηση αρχαιολόγων στην Ευρώπη, με σύνθημα Resonant Pasts — «Παρελθόντα που αντηχούν». Οι σύνεδροι καλούνται να βαδίσουν στα βήματα του Σωκράτη, του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα, σε μια πόλη που το ίδιο το προωθητικό υλικό του συνεδρίου περιγράφει ως κοινωνικά υπεύθυνο προορισμό.
Ρωτάμε ποια παρελθόντα επιτρέπεται να αντηχήσουν. Ρωτάμε τι κονιορτοποιείται όσο το συνέδριο διεξάγεται, και ποιος κρατά το μικρόφωνο.
Το πρόγραμμα
Το πρόγραμμα της Αθήνας περιλαμβάνει περισσότερες από σαράντα ανακοινώσεις και συμμετοχές συνδεδεμένες με οκτώ ισραηλινά ιδρύματα: το Πανεπιστήμιο της Χάιφα, το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ, το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, το Πανεπιστήμιο Ben-Gurion της Νεγκέβ, το Πανεπιστήμιο Bar-Ilan, το Μουσείο του Ισραήλ, την Ακαδημία Τεχνών και Σχεδίου Bezalel και την Αρχαιολογική Υπηρεσία του Ισραήλ (IAA). Όλα εμπίπτουν στο πεδίο του παλαιστινιακού καλέσματος για ακαδημαϊκό και πολιτιστικό μποϊκοτάζ (PACBI).
Δεν πρόκειται για τυχαίες θεσμικές συνάφειες. Αρκετά από αυτά τα ιδρύματα έχουν διεξαγάγει, χρηματοδοτήσει ή δανείσει το όνομά τους σε ανασκαφές σε έδαφος που το Διεθνές Δικαστήριο, στη γνωμοδότησή του της 19ης Ιουλίου 2024, έκρινε ότι το Ισραήλ κατέχει παρανόμως, με υποχρέωση να τερματίσει την κατοχή το ταχύτερο δυνατόν. Το Εβραϊκό Πανεπιστήμιο διατηρεί μακρά θεσμική παρουσία στο Ηρώδειο, στη Δυτική Όχθη. Το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ καταγράφει στα τρέχοντα προγράμματά του την ανασκαφή στο Σιλωάμ (Silwan), μετονομασμένο σε «Πόλη του Δαβίδ», από κοινού με την IAA. Το Πανεπιστήμιο της Χάιφα υπογράφει την εκτεταμένη επιφανειακή έρευνα Manasseh Hill Country, που εκτείνεται στη Δυτική Όχθη και στην κοιλάδα του Ιορδάνη, και ανασκαφές σε θέσεις που παρουσιάζονται υπό το προσαρτησιακό τοπωνύμιο «Σαμάρεια». Και η Αρχαιολογική Υπηρεσία του Ισραήλ, κρατική υπηρεσία, της οποίας το έργο στη Σεβάστεια συνοδεύτηκε από ισραηλινές εντολές κατάσχεσης περίπου 1.800 στρεμμάτων ιδιωτικής παλαιστινιακής γης. Εδώ η αρχαιολογία λειτουργεί ως νομικό πρόσχημα απαλλοτρίωσης: ο χαρακτηρισμός μνημείου ως μηχανισμός περιορισμού της παλαιστινιακής δόμησης, κατάσχεσης περιουσίας και επέκτασης του εποικισμού.
Αυτό είναι πλέον ανοιχτή κρατική πολιτική, και είναι χρηματοδοτημένη. Στις 20 Μαΐου 2026 η ισραηλινή κυβέρνηση ενέκρινε σχέδιο 250 εκατομμυρίων σέκελ για την «ανάδειξη και ανάπτυξη» μνημείων και αρχαιολογικών χώρων στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, την κοιλάδα του Ιορδάνη και την έρημο της Χεβρώνας — ανακοινωμένο από κοινού από το Γραφείο του Πρωθυπουργού και τα υπουργεία Οικονομικών, Τουρισμού, Κληρονομιάς και Εθνικών Αποστολών, με χρονισμό στην εξηκοστή επέτειο της κατοχής του 1967. Στις αρχές Αυγούστου διυπουργική επιτροπή αποδέσμευσε επιπλέον 113 εκατομμύρια σέκελ για τον έλεγχο άνω των εβδομήντα θέσεων. Νομοθετική πρωτοβουλία για την επέκταση της δικαιοδοσίας της IAA στη Δυτική Όχθη παραμένει ενεργή.
Η Εταιρεία Παλαιστινιακής Αρχαιολογίας καταδίκασε το σχέδιο ως επικίνδυνη κλιμάκωση της πολιτικοποίησης της αρχαιολογίας και ως παραβίαση της Σύμβασης της Χάγης του 1954 και των αρχών της UNESCO για την πολιτιστική ιδιοκτησία σε κατεχόμενα εδάφη. Απηύθυνε έκκληση στην UNESCO, σε διεθνείς αρχαιολογικούς φορείς, σε πανεπιστήμια και στην παγκόσμια ακαδημαϊκή κοινότητα να δράσουν. Η έκκληση απευθύνεται σε φορείς ακριβώς σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση Αρχαιολόγων και σε πανεπιστήμια ακριβώς σαν το Εθνικό και Καποδιστριακό. Και οι δύο θα την απαντήσουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, την Τετάρτη.
Το ιστορικό
Από τον Οκτώβριο του 2023 η UNESCO έχει επαληθεύσει ζημιές σε 164 χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς στη Γάζα — δεκατέσσερις θρησκευτικούς χώρους, εννέα μνημεία, δύο μουσεία, τρεις αποθήκες κινητών πολιτιστικών αγαθών, οκτώ αρχαιολογικούς χώρους και 128 κτίρια ιστορικού ή καλλιτεχνικού ενδιαφέροντος. Το παλαιστινιακό Υπουργείο Τουρισμού και Αρχαιοτήτων δίνει πολύ υψηλότερο αριθμό. Το λιμάνι της Ανθηδόνας. Το Μέγα Τζαμί Ομαρί με τη βιβλιοθήκη χειρογράφων του. Ο Χριστιανικός Ορθόδοξος ναός του Αγίου Πορφυρίου. Το Qasr al-Basha. Η Μονή του Αγίου Ιλαρίωνα στο Tell Umm Amer, εγγεγραμμένη στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς σε Κίνδυνο. Αρχεία, μουσεία, νεκροταφεία. Οι αρχαιολόγοι, οι επιμελητές και οι αρχειονόμοι που τα φρόντιζαν είναι ανάμεσα στους νεκρούς.
Στον Λίβανο το μοτίβο επαναλαμβάνεται υπό το ίδιο νομικό εργαλείο. Τον Νοέμβριο του 2024 η UNESCO χορήγησε προσωρινή ενισχυμένη προστασία σε 34 λιβανικά μνημεία, μεταξύ των οποίων η Βaalbek και η Τύρος· τον Απρίλιο του 2026 προστέθηκαν άλλα 39, φτάνοντας τα 73. Η ενισχυμένη προστασία είναι η ανώτατη βαθμίδα του Δεύτερου Πρωτοκόλλου του 1999 της Σύμβασης της Χάγης. Χώροι που τη φέρουν βλήθηκαν παρ’ όλα αυτά. Η UNESCO επιβεβαίωσε ζημιές στην Τύρο. Το ICOMOS Λιβάνου καταδίκασε τις σοβαρές ζημιές στο κάστρο της Chamaa. Το Εθνικό Συμβούλιο Επιστημονικής Έρευνας του Λιβάνου αναφέρει ότι το κάστρο του 12ου αιώνα στη Chamaa και το παρακείμενο Maqam Shamoun Al Safa καταστράφηκαν σκοπίμως με εκρηκτικά. Ολόκληρα ιστορικά χωριά — μεταξύ τους το Muhaibib — δεν υπάρχουν πια.
Τα ίδια τα κείμενα της EAA τα λένε. Τον Νοέμβριο του 2024 η Ένωση επικαλέστηκε τη Σύμβαση της Χάγης του 1954 και τα Πρωτόκολλά της, καταδίκασε τη χρήση της αρχαιολογικής κληρονομιάς για την προώθηση πολιτικών και εθνικών διεκδικήσεων γης, και κατονόμασε ως ειδική ανησυχία την επέκταση της δικαιοδοσίας της IAA στη Δυτική Όχθη — με ρητή αναφορά στις ανασκαφικές εργασίες. Η επέκταση αυτή είναι σήμερα χρηματοδοτημένη, νομοθετούμενη και σε εξέλιξη, και η IAA έχει θέση στο πρόγραμμα της Αθήνας. Τον Απρίλιο του 2026 η Ένωση καταδίκασε την απαλλοτρίωση της ακρόπολης της Σεβάστειας ως χρήση της αρχαιολογίας για πολιτικούς σκοπούς κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου, και κάλεσε τους επαγγελματικούς φορείς να λάβουν αρχή και σαφή θέση απέναντι στην κατάχρηση του κλάδου.
Εμείς λαμβάνουμε αυτή τη θέση. Το Εκτελεστικό Συμβούλιο της EAA όχι.
Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά
Πριν από χρόνια η EAA απέκλεισε τα ακαδημαϊκά και ερευνητικά ιδρύματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Λευκορωσίας από τις δραστηριότητές της, αναγνωρίζοντας τη συστηματική καταστροφή ουκρανικών μουσείων, χώρων και συλλογών. Το μέτρο ισχύει έως σήμερα. Το πρόγραμμα της Αθήνας περιέχει, αντιθέτως, μία και μόνη ορατή ρωσική θεσμική συνάφεια.
Ενόψει της συνάντησης του Βελιγραδίου το 2025, μεγάλος αριθμός μελών — μεταξύ τους το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων — ζήτησε να εφαρμοστεί το ίδιο μέτρο στα ιδρύματα του κράτους του Ισραήλ, για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Το Συμβούλιο της EAA αρχικά φάνηκε να συμφωνεί, στη συνέχεια αρνήθηκε, προκαλώντας αποσύρσεις συνεδριών και ανακοινώσεων την παραμονή της συνάντησης. Μέλη του Συμβουλίου που είχαν ταχθεί υπέρ του θεσμικού αποκλεισμού δέχθηκαν απειλές. Μέλη δέχθηκαν doxxing. Φοιτητές εθελοντές πιέστηκαν να αποσιωπήσουν κάθε κριτική φωνή κατά τη διάρκεια του συνεδρίου.
Τα μέλη ψήφισαν εκ νέου, εξ αποστάσεως, και έδωσαν ευρεία πλειοψηφία για δύο πράγματα: ψήφισμα καταδίκης του πολέμου στη Γάζα και αποκλεισμό των ισραηλινών ιδρυμάτων. Η απάντηση του Εκτελεστικού Συμβουλίου ήταν να συστήσει Ομάδα Εργασίας χωρίς χρονοδιάγραμμα.
Αυτό δεν είναι διαφωνία. Είναι διαδικαστική ταφή, και η αρχαιολογική κοινότητα το αναγνώρισε ως τέτοια. Παραιτήθηκαν οι συντάκτες τόσο του The European Archaeologistόσο και του European Journal of Archaeology. Παραιτήθηκαν μέλη της Επιτροπής Προσφυγών και Καταπολέμησης της Παρενόχλησης. Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, με εξηνταεξάχρονη αποστολή την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, αποσύρθηκε από τη Συμβουλευτική Επιτροπή του ίδιου του συνεδρίου στις 10 Φεβρουαρίου 2026. Ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων κάλεσε σε μποϊκοτάζ, όπως και το Black Trowel Collective και οι Archaeologists Against Apartheid.
Και το βαρύτερο: το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών — το τμήμα που συνδιοργανώνει αυτό το συνέδριο — ζήτησε επισήμως από το Εκτελεστικό Συμβούλιο να εφαρμόσει την ψηφοφορία των μελών, και δήλωσε ότι οι ακαδημαϊκές κυρώσεις που το Συμβούλιο έχει ήδη επιβάλει σε άλλες περιπτώσεις πολέμου πρέπει να εφαρμόζονται με συνέπεια και χωρίς εξαιρέσεις.
Το Συμβούλιο αρνήθηκε τα μέλη του, το φιλοξενούν τμήμα του, και τις δικές του δημοσιευμένες αρχές.
Τον Δεκέμβριο του 2025 Ρώσος αρχαιολόγος του Ερμιτάζ συνελήφθη στη Βαρσοβία κατόπιν ουκρανικού αιτήματος έκδοσης, κατηγορούμενος για ανασκαφές στο Μυρμήκιο της κατεχόμενης Κριμαίας χωρίς άδεια του κατεχόμενου κράτους. Η Ευρώπη κατάλαβε αμέσως την αρχή: η ανασκαφή σε κατεχόμενο έδαφος δεν είναι ουδέτερη επιστημονική πράξη, και ο φορέας που την εγκρίνει δεν είναι ουδέτερος επιστημονικός φορέας. Η αρχή αυτή δεν παύει να είναι κατανοητή όταν το κατεχόμενο έδαφος είναι παλαιστινιακό.
Τι ζητάμε, και τι δεν ζητάμε
Δεν ζητάμε τον αποκλεισμό κανενός προσώπου για λόγους εθνικότητας, εθνοτικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων. Απορρίπτουμε αυτή τη διατύπωση όπου κι αν εμφανιστεί και δεν πρόκειται να στρατολογηθούμε σε αυτήν. Ισραηλινοί επιστήμονες που διαφωνούν με την πολιτική του κράτους τους — συμπεριλαμβανομένων όσων έχουν τεκμηριώσει τις αρχαιολογικές παραβιάσεις του με επαγγελματικό κόστος για τους ίδιους — έχουν κάθε δικαίωμα λόγου, και ο λόγος τους χρειάζεται.
Η διάκριση δεν είναι δική μας μόνο. Τη χαράσσει το PACBI, την έθεσε η ψηφοφορία των μελών, και τη διατύπωσε ρητά ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, ο οποίος ξεχώρισε τους θεσμικούς φορείς από τους μεμονωμένους Ισραηλινούς επιστήμονες καλώντας ταυτόχρονα το Υπουργείο Πολιτισμού, τα πανεπιστήμια και τα ερευνητικά ιδρύματα της χώρας να απόσχουν από κάθε συνεργασία με το ισραηλινό κράτος και τις πολιτικές του.
Το αίτημά μας είναι θεσμικό. Είναι το μέτρο που η EAA έχει ήδη εφαρμόσει μία φορά, απέναντι σε άλλη κατοχική δύναμη, χωρίς κανείς να ισχυριστεί ότι εγκατέλειψε την ακαδημαϊκή ελευθερία.
Υπάρχει και κάτι ακόμη, και δεν είναι αρνητικό. Η τεκμηρίωση αυτής της καταστροφής γίνεται — υπό βομβαρδισμό, χωρίς πόρους και σε μεγάλο βαθμό χωρίς ευρωπαϊκή θεσμική στήριξη — από τους ίδιους τους επαγγελματίες της κληρονομιάς της περιοχής. Τον περασμένο μήνα στη Βηρυτό το δίκτυο Talīd, το Εθνικό Δίκτυο για την Προστασία Βιβλιοθηκών, Αρχείων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς στον Λίβανο, εγκαινίασε τον κύκλο Documentation Against Erasure, φέρνοντας μαζί αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες και ερευνητές του αστικού χώρου που καταγράφουν την καταστροφή της κληρονομιάς του Νότιου Λιβάνου μεταξύ 2024 και 2026: την έρευνα πεδίου της Biladi, την αρχειοθέτηση του ιστορικού κέντρου της Ναμπατίγιε από το Beirut Urban Lab, και την ανάλυση του Kfar Kila από το Public Works Studio, που διαβάζει τη συστηματική καταστροφή ενός χωριού ως οικοκτονία και χωροκτονία μαζί — την εξάλειψη όχι κτιρίων αλλά της ίδιας της δυνατότητας επιστροφής. Παλαιστίνιοι εργαζόμενοι της κληρονομιάς στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη κάνουν το ίδιο, με μεγαλύτερο κόστος. Επίσης, στο 56ο Διεθνές Συνέδριο της AICA International, του διεθνή φορέα των Κριτικών Τέχνης, στις 9/24 στο Βουκουρέστι, η AICA Λιβάνου εξέπεμψε με μήνυμα της SOS για την επιβίωση των μελών της συγγραφέων τέχνης.
Αυτή είναι η πιο επείγουσα μεθοδολογική εργασία που γίνεται σήμερα στον κλάδο, και γίνεται εκτός αίθουσας. Μια ευρωπαϊκή ένωση που εννοεί το σύνθημα Resonant Pasts θα είχε χτίσει γύρω από αυτούς τους συναδέλφους το πρόγραμμα της Αθήνας. Αντ’ αυτού βρήκε χώρο για σαράντα ανακοινώσεις από τα ιδρύματα του κράτους του οποίου οι δυνάμεις παρήγαγαν τα ερείπια που εκείνοι καταγράφουν.
Καλούμε το Εκτελεστικό Συμβούλιο της EAA:
- Να εφαρμόσει πλήρως τις αποφάσεις της εξ αποστάσεως ψηφοφορίας των μελών, πριν από την έναρξη του συνεδρίου.
- Να αναστείλει τις θεσμικές συνάφειες ισραηλινών πανεπιστημίων, μουσείων και κρατικών αρχαιολογικών υπηρεσιών — πρωτίστως της IAA— από το πρόγραμμα, τις περιλήψεις, τα πρακτικά και τις εκδόσεις, με το μέτρο που ήδη ισχύει για τα ρωσικά και λευκορωσικά ιδρύματα.
- Να δημοσιοποιήσει την εντολή, τη σύνθεση και το χρονοδιάγραμμα της Ομάδας Εργασίας, ή να τη διαλύσει και να παραδεχθεί τον σκοπό της.
- Να λογοδοτήσει δημόσια για τις απειλές, το doxxingκαι τις πιέσεις σε φοιτητές εθελοντές, καθώς και για την ανατροπή απόφασης των μελών.
- Να ανοίξει το βήμα της Αθήνας, και των επόμενων συνεδρίων, στους Παλαιστίνιους, Λιβανέζουςκαι Ιρανούς επαγγελματίες της κληρονομιάς που τεκμηριώνουν αυτή την καταστροφή — με χρηματοδοτούμενες θέσεις, όχι τιμητικές αναφορές.
Καλούμε το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών — τον Πρύτανη, τη Σύγκλητο, το προσωπικό και τους φοιτητές του — να σταθεί πίσω από τη θέση που έχει ήδη λάβει το ίδιο του το Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, και να θέσει τη φιλοξενία υπό όρους. Αν το Εκτελεστικό Συμβούλιο δεν έχει συμμορφωθεί έως το μεσημέρι της Τετάρτης, το Πανεπιστήμιο οφείλει να ανακαλέσει την παραχώρηση του χώρου. Το αρχαιότερο πανεπιστήμιο της Ελλάδας δεν μπορεί να παραχωρεί τις αίθουσές του, ανεπιφύλακτα και επ’ ονόματί του, σε κρατικούς φορείς που μετέχουν στην αρχαιολογική εξάλειψη ενός κατεχόμενου λαού. Ο οικοδεσπότης που δεν θέτει όρους επικυρώνει χωρίς να χρειαστεί να μιλήσει.
Καλούμε το Υπουργείο Πολιτισμού και τον Δήμο Αθηναίων, που έδωσαν σε αυτό το συνέδριο τη στήριξη και το όνομά τους, να δηλώσουν δημόσια αν η στήριξη αυτή εκτείνεται σε ένα πρόγραμμα που η ελληνική αρχαιολογική κοινότητα έχει μποϊκοτάρει.
Καλούμε τους συνέδρους να αποσύρουν ανακοινώσεις, να παραιτηθούν από προεδρίες, να αρνηθούν συνεδρίες — και να πουν γιατί.
Τέλος
Η αρχαιολογία στην Ελλάδα ξέρει τι σημαίνει να σου ανασκάπτουν το παρελθόν άλλοι, να το καταγράφουν σε ξένη γλώσσα και να το παίρνουν μαζί τους. Ξέρει ότι οι πέτρες δεν είναι ουδέτερες, ότι η αφαίρεση δεν είναι διαφύλαξη, ότι η κηδεμονία είναι πολιτική σχέση. Αυτή η γνώση δεν είναι μουσειακό έκθεμα. Είναι χρέος, και λήγει το μεσημέρι της Τετάρτης στο Ζωγράφου.
Τα υλικά κατάλοιπα του παρελθόντος όντως αντηχούν. Στη Γάζα αντηχούν ως συντρίμμια. Η Αθήνα μπορεί να ενισχύσει αυτόν τον ήχο ή να τον πνίξει.
Κανένα ουδέτερο έδαφος.
https://bdsgreece.net/2026/08/24/ochi-sto-synenocho-me-to-israil-synedrio/
