Στις 22 και 23 Ιανουαρίου 2026 η Νομική Σχολή του ΑΠΘ διοργάνωσε διήμερο συνέδριο με τίτλο «Οικονομία του Πολέμου» από κοινού με την Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΙΣΠΟ) . Στο συνέδριο αυτό δόθηκε βήμα όχι μόνο σε ακαδημαϊκούς και Αμερικανούς αξιωματούχους , τον διοικητή και υποδιοικητή (Tobias και Naff) του γραφείου αμυντικής συνεργασίας των ΗΠΑ στην Ελλάδα για να στηθεί έτσι μια φιλοπόλεμη φιέστα που αν και αρχικά ήταν προγραμματισμένη να γίνει στον συνεδριακό χώρο του ΑΠΘ τελικά διεξήχθη, κατόπιν αντιδράσεων από φορείς του Πανεπιστημίου, σε χώρο της ΑΔΙΣΠΟ μακριά από το κέντρο της πόλης και μάλιστα κεκλεισμένων των θυρών.
Το θέμα του συνεδρίου συνοπτικά ήταν το πώς θα μπορούσε να προετοιμαστεί μια χώρα (εδώ πονηρευόμαστε ότι μάλλον εννοούν τη δικιά μας) για το ενδεχόμενο πολέμου. Δηλαδή, τι πρέπει να είναι έτοιμη να δεχθεί και να επιβάλει όσον αφορά οικονομικές κυρώσεις, τι συμμαχίες να διασφαλίσει καθώς και με τι όρους (παραβλέπουμε το γεγονός ότι οι τωρινοί σύμμαχοι μας πουλάνε εξοπλισμούς στην «ανταγωνίστρια» Τουρκία) την προστασία κρίσιμων ενεργειακών δομών κατά τη διάρκεια του πολέμου και τέλος την προετοιμασία της παραγωγής από τώρα ώστε να είναι έτοιμες οι υποδομές για το ενδεχόμενο πολέμου.
Οφείλουμε πρώτα να σχολιάσουμε ένα παράδοξο: Η ίδια κοσμητεία και η πρυτανεία της δήθεν αποκατάστασης της νομιμότητας στα πανεπιστήμια απέναντι στην βία των καταλήψεων, των κινητοποιήσεων και στη βία που ασκεί μια αφίσα σε έναν τοίχο φέρνει τώρα ως επίτιμους καλεσμένους τους πολεμοκάπηλους παραβάτες του διεθνούς δικαίου για να συζητήσουν μαζί τους στρατηγικές που θα σκορπίσουν θάνατο, πείνα και προσφυγιά. Όπως σκορπίζουν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ εδώ και δεκαετίες σε ολόκληρο τον πλανήτη, σε εκατομμύρια ανθρώπους και σε δεκάδες χώρες. Γι’ αυτούς βία είναι η κατάληψη μιας σχολής. Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και οι οικονομικές κυρώσεις που προκαλούν ανθρωπιστικές κρίσεις και στερούν χιλιάδες ζωές είναι απλά “διεθνής πολιτική και στρατιωτική τακτική”.
Στην σύγχρονη παγκόσμια πραγματικότητα όπως έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια με ταυτόχρονες εστίες πολέμου σε διάφορα σημεία του πλανήτη και συνεχή όξυνση των ανταγωνισμών και ιδίως της επιθετικότητας του ευρωατλαντικού μπλοκ δυνάμεων είναι φυσικό και επόμενο η πολεμική βιομηχανία να ανθίζει, οι έμποροι θανάτου να κάνουν πάρτι και να διεκδικούν περεταίρω σύνδεση της επιστήμης, της έρευνας, της εκπαίδευσης, της βιομηχανίας και ολόκληρης της κοινωνίας με την παραγωγή οπλισμού. Στον σκοπό αυτό η ηγεσία της ΕΕ και οι κυβερνήσεις της επενδύουν τεράστιο μέρος των προϋπολογισμών σε εξοπλισμούς (800 δισ. ευρώ στο RearmEUROPE).
Η επιθετικότητα και η “όρεξη” του ΝΑΤΟ για “αίμα” φαίνεται φυσικά και από την υποστήριξη της γενοκτονίας που διεξάγει ο τοποτηρητής του ΝΑΤΟ στη Μέση Ανατολή, το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ. Φαίνεται από τους δασμούς και τις κυρώσεις στα αντίπαλα κράτη, την απαγωγή Μαδούρο, τις απειλές κατά της Κούβας, τις συνεχείς παραβάσεις του διεθνούς δικαίου, τις εξαγγελίες Τραμπ για προσάρτηση της Γροιλανδίας αλλά και από την επιθετική στάση απέναντι στην εθνική κυριαρχία του Ιράν και την ευθεία αμφισβήτηση της νομιμότητας του καθεστώτος. Είναι φανερό ότι η “αυτοκρατορία” βρίσκεται σε κρίση και επιθυμεί να διασφαλίσει την κυριαρχία της με κάθε τρόπο.
Επιπλέον σε όλη την Ευρώπη επανέρχεται το ενδεχόμενο πολέμου στον δημόσιο λόγο τόσο δια στόματος του Γερμανού καγκελαρίου Μερτς για ρωσικά σχέδια εναντίον της Ευρώπης και του αρχηγού των Ενόπλων δυνάμεων της Γαλλίας που καλούσε τους Γάλλους να προετοιμαστούν να “χάσουν παιδιά” σε έναν πόλεμο με την Ρωσία όσο και από τον δικό μας Δένδια που ονειρεύεται φέρετρα τυλιγμένα με ευρωπαϊκές σημαίες.
Το Πανεπιστήμιο και η έρευνα ανέκαθεν αντανακλούσαν την αστική κυρίαρχη ιδεολογία και εξυπηρετούσαν τις ανάγκες της καπιταλιστικής παραγωγής υπό έναν συνολικό κρατικό σχεδιασμό. Τώρα στον ορίζοντα των διεθνών συγκρούσεων η δυτική καπιταλιστική συμμαχία χρειάζεται στρατιώτες και στιβαρά κράτη να πολεμήσουν, να εξοπλιστούν και να θυσιαστούν για αυτή . Ο στόχος τους είναι να ντύσουν στα “χακί” τον λαό και να μετατρέψουν τα κράτη από δομές διασφάλισης των συμφερόντων των κεφαλαιοκρατών και επέκτασης των κερδών τους σε αποτελεσματικές πολεμικές μηχανές που για τα συμφέροντα τους θα στείλουν τους πολίτες στον θάνατο. Η πανεπιστημιακή ηγεσία, οι πρυτάνεις και οι συστημικοί ακαδημαϊκοί σπεύδουν να κατασκευάσουν ένα οικονομικό, επιστημονικό και τεχνικό οπλοστάσιο για τις ανάγκες των παγκόσμιων δολοφόνων στις τάξεις των οποίων φιλοδοξούν να ενταχθούν ενεργά και οι εγχώριοι (ΓΕΕΘΑ, Ε.Σ , Π.Ν ,Π.Α) για να διεκδικήσουν κι εκείνοι “κομμάτι από την πίτα” .
Ο σκοπός της επιστημονικής έρευνας είναι να παράγει γνώση προωθητική για την κοινωνία που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες του συνόλου της ανθρωπότητας. Που θα κάνει τους ανθρώπους να ζουν περισσότερο, πιο ποιοτικά αλλά και να δουλεύουν λιγότερο παράγοντας περισσότερο. Που θα καταστήσει τον πλανήτη ένα βιώσιμο περιβάλλον και την επικοινωνία, τις μεταφορές και τις ανθρώπινες σχέσεις ευκολότερες. Τίθεται ξεκάθαρο ζήτημα επιστημονικής ηθικής όταν ακαδημαϊκοί ενώνουν τις δυνάμεις τους για να δουλεύει καλύτερα η επιθετική πολεμική μηχανή της ιμπεριαλιστικής συμμαχίας στην οποία βρισκόμαστε.
Ο προσανατολισμός της έρευνας είναι και ένα διαχρονικό στοίχημα που είναι αναγκαίο να κερδηθεί στην εποχή μας από τους επιστήμονες που στρατεύονται στην υπηρεσία της κοινωνίας . Όμως το μόνο σίγουρο όπως αποδείχθηκε είναι ότι οι φοιτητικοί σύλλογοι και οι μαζικοί φορείς του Πανεπιστημίου θα πετάνε σε κάθε ευκαιρία τους γαλονάδες χασάπηδες έξω από τα αμφιθέατρα όπως και τους φιλοπόλεμους φιλόδοξους καθηγητάδες όπως ο κύριος Γκλαβήνης (Κοσμήτορας Νομικής ΑΠΘ) που ανοίγει την πόρτα στα παγκόσμια καθάρματα ενώ την κλείνει για εκατοντάδες φοιτητές που διέγραψε συμπεριλαμβανομένου και ενός φοιτητή με προβλήματα ψυχικής υγείας.
Να μείνει λοιπόν ο κύριος Γκλαβήνης να υπηρετεί στην ΑΔΙΣΠΟ που τόσο του ταιριάζει και να επιστρέψουν οι διαγραμμένοι φοιτητές στους καταλόγους του ΑΠΘ όπου και είναι η θέση τους.
