Διαστάσεις χιονοστιβάδας λαμβάνει η αποδοκιμασία προς το Ισραήλ όσο συνεχίζεται η γενοκτονία των Παλαιστινίων κι εντείνεται η επιθετικότητά του στην Μέση Ανατολή.
Τελευταίο κρούσμα ήταν η αποκάλυψη της εφημερίδας The Washington Post στις 5 Μαΐου 2026 ότι δεκάδες Αμερικάνοι Δημοκρατικοί βουλευτές παρέδωσαν επιστολή στον υπουργό Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, και ρωτούσαν για τα πυρηνικά του Ισραήλ!
Το θέμα των ισραηλινών πυρηνικών όπλων αποτελεί ταμπού από το 1969 όταν ο αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και η ισραηλινή πρωθυπουργός Γκόλντα Μάγιερ συμφώνησαν κάτι παραπάνω από το να μείνει το θέμα εκτός δημόσιας ζήτησης. Συμφώνησαν, και όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις υλοποίησαν τα επόμενα χρόνια, οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τη διεθνή επιρροή και την δύναμη που διαθέτουν στους διεθνείς οργανισμούς ώστε ποτέ το Ισραήλ να μην απολογηθεί για τα πυρηνικά του κι ούτε να υπαχθεί στο καθεστώς επιτήρησης της Συνθήκης για την Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων. Αυτή η πολιτική συγκάλυψης της ισραηλινής αυθαιρεσίας με την επιστολή των Δημοκρατικών βουλευτών δέχθηκε ένα πρωτοφανές ρήγμα.
«Οι κίνδυνοι για κακούς υπολογισμούς, κλιμάκωση και χρήση πυρηνικών σε αυτό το περιβάλλον δεν είναι θεωρητικοί», τονίζει η επιστολή. Και συνεχίζει: «Το Κογκρέσο έχει συνταγματική ευθύνη να είναι πλήρως ενήμερο για το πυρηνικό ισοζύγιο στην Μέση Ανατολή, τον κίνδυνο κλιμάκωσης από οποιοδήποτε μέρος αυτής της σύγκρουσης, τον σχεδιασμό της διοίκησης και τα απρόβλεπτα περιστατικά για κάθε σενάριο».
Τόσο το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών όσο και η ισραηλινή κυβέρνηση που ρωτήθηκαν από την αμερικανική εφημερίδα για το θέμα των ισραηλινών πυρηνικών όπλων αρνήθηκαν να απαντήσουν… Συνέχισαν δηλαδή να κρατούν ως επτασφράγιστο μυστικό αυτό που συζητάει όλος ο κόσμος…
Πυρηνικά από το Ισραήλ
Το ενδιαφέρον των αμερικανών πολιτικών σχετίζεται με τις αυξανόμενες φήμες για χρήση των πυρηνικών εκ μέρους του Ισραήλ, όσο έρχεται πιο κοντά η ήττα των αμερικανο-ισραηλινών. Η συζήτηση αναβαθμίστηκε τον Μάρτιο όταν το Ιράν, ασκώντας το πραγματικό δικαίωμά του στην αυτοάμυνα, έπληξε τις ισραηλινές πόλεις Ντιμόνα και Αράντ, πολύ κοντά στα κέντρα πυρηνικών ερευνών του Ισραήλ. Το ενδεχόμενο ρίψης πυρηνικών στο Ιράν από το Ισραήλ, με την πιθανή συνεργασία των ΗΠΑ (που το έχουν ξανακάνει στην Ιαπωνία το 1945), αυξάνεται όσο απουσιάζει ένα δόγμα για την χρησιμοποίησή τους το οποίο θα καθιστά σαφές πότε και υπό ποιους όρους θα καταφύγει στη χρήση τους…
Αξίζει να αναφερθεί ότι η Κίνα έχει με σαφήνεια δηλώσει πώς στην περίπτωση που το Ισραήλ χρησιμοποιήσει το πυρηνικό του οπλοστάσιο, τότε θα πάψει να υπάρχει ως χώρα και ως κράτος…
Η κοινοβουλευτική συζήτηση για τα ισραηλινά πυρηνικά στο αμερικανικό Κογκρέσο είναι το τελευταίο κρούσμα αποστοίχισης από την πολιτική του κράτους απαρτχάιντ και δημόσιας αποδοκιμασίας του.
Τον προηγούμενο μήνα ένας αριθμός ρεκόρ 40 Δημοκρατικών γερουσιαστών (από ένα σύνολο 47) ψήφισε να σταματήσουν οι ΗΠΑ να στέλνουν στο Ισραήλ όπλα και μπουλντόζες. Οι μπουλντόζες, ειδικά τα μοντέλα D9 της αμερικανικής εταιρείας Caterpillar, έχουν καταστεί αναπόσπαστο τμήμα των ισραηλινών θηριωδιών τόσο στη Γάζα όσο και στην Δυτική Όχθη. Πλέον και στον Λίβανο. Χρησιμοποιούνται στην κατεδάφιση σπιτιών Παλαιστινίων και στην διάνοιξη διαδρόμων πάνω από γκρεμισμένα σπίτια στη Γάζα, είναι εφοδιασμένες με πυροβόλα όπλα και ειδική θωράκιση, ενώ τις οδηγούν ισραηλινοί στρατιώτες. Μία τέτοια μπουλντόζα, της Caterpillar, πέρασε πάνω από την αμερικανίδα αγωνίστρια Ράσελ Κόρυ το 2003, όταν προσπαθούσε να σταματήσει την κατεδάφιση σπιτιών Παλαιστινίων, και την πολτοποίησε…
Η κριτική απέναντι στο κράτος απαρτχάιντ έχει πάρει πρωτοφανείς διαστάσεις. «Το ερώτημα που τίθεται στις προκριματικές εκλογές δεν είναι αν ένας υποψήφιος αντιτίθεται στο Ισραήλ αλλά πόσο ορμητικά θα το κάνει», έγραφε η Wall Street Journal στις 22 Απριλίου, αδυνατώντας να κρύψει ή έστω να διαχειριστεί την θλίψη και την απογοήτευσή της. Τίτλος του άρθρου «Οι δημοκρατικοί ενώνονται ενάντια στο Ισραήλ» και υπότιτλος: «Ο αριθμός των γερουσιαστών που υποστηρίζουν εμπάργκο όπλων ενάντια στο εβραϊκό κράτος έχει διπλασιαστεί σε δύο χρόνια. Συνέχιζε το ίδιο δημοσίευμα: «Ο κυβερνήτης της Καλιφόρνιας Γκάβιν Νιούσομ λέει ότι δεν έχει δεχτεί ποτέ λεφτά και ούτε πρόκειται να δεχτεί από το American Israel Public Affairs Committee» (σ.σ. είναι το σημαντικότερο ισραηλινό λόμπι που διεκδικεί βραβείο πολιτικής καινοτομίας επειδή έχει ανακαλύψει ένα μοναδικό αεροπλανάκι το οποίο χρηματοδοτεί αμερικάνους πολιτικούς, οι οποίοι ψηφίζουν με χέρια και πόδια τη χρηματοδότηση του Ισραήλ, το οποίο στη συνέχεια χρηματοδοτεί το AIPAC κοκ.). Συνεχίζει η εφημερίδα της αμερικανικής χρηματιστηριακής ολιγαρχίας: «Ο πρώην υπουργός Μεταφορών Πέτε Μπουτίτζιετζ είπε ότι θα μπλόκαρε την πώληση όπλων στο Ισραήλ. Η γερουσιάστρια της Νέας Υόρκης Αλ. Οκάσιο Κόρτες έχει ψευδώς (σ.σ. sic) κατηγορήσει το Ισραήλ για γενοκτονία στη Λωρίδα της Γάζας. Η μεταβαλλόμενη δυναμική στο κόμμα είναι πιο ορατή στο Μίτσιγκαν. Σε μια σύνοδο του Δημοκρατικού Κόμματος το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, η Καμάλα Χάρις που στη διάρκεια της εκστρατείας της το 2024 αρνήθηκε να συναντηθεί δημόσια με τον ισραηλινό πρωθυπουργό κατηγόρησε το Εβραϊκό κράτος για τον πόλεμο της Αμερικής με το Ιράν. Ο πρόεδρος Τραμπ “σύρθηκε σε αυτόν από τον Μπίμπι Νετανιάχου, ας είμαστε καθαροί σε αυτό” είπε η κ. Χάρις για να χειροκροτηθεί».
Στο στόχαστρο το ισραηλινό λόμπι AIPAC
«Πριν λίγα χρόνια οι Δημοκρατικοί επιζητούσαν διακαώς χρήματα από το AIPAC, το πιο ισχυρό φιλο-ισραηλινό λόμπι της χώρας», έγραφαν οι Financial Times στις 21 Απριλίου. Τίτλος του άρθρου «Γιατί η Αμερική χάνει την αγάπη της για το Ισραήλ» και υπότιτλος: «Η κοινή γνώμη και τα αισθήματα της ελίτ έχουν στραφεί αποφασιστικά ενάντια στον Νετανιάχου». Συνέχιζε το άρθρο: «Οι Δημοκρατικοί τώρα υπόσχονται να μην δεχτούν αυτό που βλέπουν σαν βρόμικο χρήμα. Όσοι ελπίζουν να μπουν στον Λευκό Οίκο συμμετέχουν σε έναν διαγωνισμό αποστασιοποίησης όσο το δυνατό πιο μακριά από το Ισραήλ. Το ρυθμό επιβάλλει ο Ραμ Εμάνουελ, πρώην δήμαρχος του Σικάγου, που έχει υποσχεθεί να τερματίσει την ετήσια επιδότηση του Ισραήλ με 3,8 δισ. δολ. Μπορεί να αγοράσει όπλα σε τιμές αγοράς όπως κάθε άλλος σύμμαχος, δηλώνει. Εάν το Ισραήλ καταργεί τους κανόνες του πολέμου, η Αμερική πρέπει να επιβάλει εμπάργκο, προσθέτει. Άλλοι Δημοκρατικοί απειλούν να παγώσουν την πώληση αμυντικών όπλων, όπως τον προστατευτικό Ουράνιο Θόλο του Ισραήλ. Με εξαίρεση τον Μπέρνι Σάντερς τέτοιες πολιτικές θα ήταν αδιανόητες πριν λίγα χρόνια. Το γεγονός ότι το μεσαίο όνομα του Εμάνουελ είναι “Ισραήλ” κι ότι διετέλεσε εθελοντής σε πολιτικό πόστο στον ισραηλινό στρατό απλώς ενισχύει αυτή την στροφή», έγραφαν οι Financial Times.
Η στροφή των Δημοκρατικών κατά του Ισραήλ δεν είναι αποτέλεσμα μόνο των δημοσκοπήσεων. Το Ισραήλ αποφάσισε να εγκαταλείψει τους Δημοκρατικούς, προδίδοντας μια πολυετή σχέση, και να ρίξει όλο το βάρος υπέρ των Ρεπουμπλικανών το 2015, όταν οι Ρεπουμπλικανοί κάλεσαν στο Κογκρέσο τον Νετανιάχου να μιλήσει ενάντια στην συμφωνία του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα με το Ιράν. Το «ματωμένο γάμο» του Σιωνισμού με τους Ευαγγελιστές, Χριστιανο-Σιωνιστές του Ρεπουμπλικανισμού επισημοποίησε το 2021 ο ισραηλινός πρέσβης στην Ουάσιγκτον, Ρον Ντέρμερ. Έκτοτε, το AIPAC χρηματοδοτεί πρωτίστως το Ρεπουμπλικανικό κόμμα. Κι ας διατείνεται ότι στηρίζει και τα δύο κόμματα προσπαθώντας να κρύψει πόσο επιζήμια είναι η λειτουργία του για την αμερικανική δημοκρατία, καθώς μετατρέπει τους αμερικάνους πολιτικούς σε όργανα μιας ξένης δύναμης, του Ισραήλ. Κι οι Αμερικάνοι γερουσιαστές και βουλευτές για να ξαναβγούν προδίδουν όχι μόνο τα συμφέροντα των ψηφοφόρων τους, αλλά και της χώρας τους. Διαφορετικά, κομμένες οι δωρεές από το AIPAC…
Η στροφή των Δημοκρατικών, κατά συνέπεια, υποκινείται και από υλικά κίνητρα: Διαπιστώνοντας πόσο μονομερής είναι οι χρηματοδοτήσεις του AIPAC, του γυρίζουν την πλάτη, εκθέτοντας μάλιστα όσους γίνονται μίσθαρνα όργανά του όπως οι Ρεπουμπλικάνοι, υπηρετώντας το Ισραήλ.
Η πολιτική ήττα εβραίων και χριστιανών Σιωνιστών θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη πολύ σύντομα, όταν θα γίνει ορατό πόσο επωφελής ήταν για Ισραήλ – ΗΠΑ η συμφωνία του Ομπάμα για τα πυρηνικά, η επονομαζόμενη Κοινό Συνεκτικό Σχέδιο Δράσης (Joint Comprehensive Action Plan). Ανεξαρτήτως της πορείας του εν εξελίξει πολέμου, το σίγουρο είναι πώς το Ιράν θα είναι νικητής και θα επιβάλει τους όρους του στην τελική συμφωνία, όποτε κι αν υπογραφτεί (διαχείριση ήττας κάνει ο Τραμπ, με άλλα λόγια). Κι αυτοί οι όροι θα είναι πολύ πιο δυσμενείς για τους Σιωνιστές και πολύ ευνοϊκότεροι για την Ισλαμική Δημοκρατία. Δυνατότητα επιστροφής όμως σε εκείνη την Συμφωνία δεν θα υπάρχει…
Οι Αμερικάνοι πολίτες κατά του Ισραήλ
Ωστόσο, την αλλαγή στην στάση των Δημοκρατικών την προκάλεσαν οι δημοσκοπήσεις, δηλαδή η στάση των καθημερινών Αμερικανών – ούτε καν τα ειδεχθή εγκλήματα του Ισραήλ στη Γάζα και το Ιράν. Σύμφωνα με το Pew Research Center, τον Μάρτιο (όταν είχε ήδη συμπληρωθεί ένας μήνας από την επίθεση στο Ιράν) το 60% των αμερικάνων ενήλικων είχε αρνητική εικόνα για το Ισραήλ, όταν πέρυσι αρνητική εικόνα είχε το 53% και το 2022 μόνο το 42%. Τότε θετική εικόνα είχε το 55%, ενώ τώρα μόνο το 37%. Το 59% δεν έχει εμπιστοσύνη στον Νετανιάχου (όταν το 2023 την ίδια απάντηση έδινε το 42%), ενώ εμπιστοσύνη δηλώνει ότι διατηρεί το 27% (από 31% το 2023).
Ενδεικτικό στοιχείο για τη στροφή που έχει σημειωθεί στις συνειδήσεις των Αμερικάνων είναι ότι πλέον η πλειοψηφία τους υποστηρίζει τους Παλαιστίνιους και η μειοψηφία το Ισραήλ. Συγκεκριμένα και με βάση το κέντρο Gallup, το 41% των Αμερικανών δηλώνει ότι συμπαθεί περισσότερο τους Παλαιστίνιους ενώ το 36% τους Ισραηλινούς. Πέρυσι η εικόνα ήταν διαμετρικά αντίθετη καθώς το 46% τασσόταν με το Ισραήλ και μόνο το 33% με τους Παλαιστίνιους! Επίσης, ποσοστό ρεκόρ για το Gallup, της τάξης του 57%, τάσσεται υπέρ της ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους!
Όσο ιδιοτελής κι αν είναι η στάση των Δημοκρατικών, εκπορευόμενη από το άδειασμα του AIPAC ή ακόμη και προεκλογικής χρήσης εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών του Νοεμβρίου, το σίγουρο είναι πώς η εικόνα του Ισραήλ έχει διαρραγεί ανεπανόρθωτα. Κι αυτή η εικόνα δεν αλλάζει όσα εκατομμύρια κι αν πληρώσει για διαφήμιση του Ισραήλ, δηλαδή οι αμερικάνοι φορολογούμενοι, για μια ακόμη φορά…
