ΜΕΤΑΒΑΣΗ – Οργάνωση για την Κομμουνιστική Προοπτική
Η φετινή 53η επέτειος από την φοιτητική και λαϊκή εξέγερση του Πολυτεχνείου έχει το άρωμα αντίστοιχων παγκόσμιων κι εγχώριων γεγονότων που προετοίμασαν το Νοέμβρη του ΄73. Τα σημάδια για το ξέσπασμα μιας νέας δομικής καπιταλιστικής κρίσης γίνονται ολοένα και περισσότερο ορατά. Οι συνθήκες ζωής και εργασίας για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα χειροτερεύουν συνεχώς. Η νεολαία αντιμετωπίζει καταπίεση, χειροτέρευση των συνθηκών στην εκπαίδευση και ένα ζοφερό μέλλον να προδιαγράφεται. Παράλληλα, στη γειτονιά μας αλλά και ευρύτερα ξεσπούν εντάσεις και πόλεμοι. Όμως, τα νεολαιίστικα, λαϊκά και εργατικά ξεσπάσματα, όπως αυτά στη Γαλλία, την Αλβανία και την Ινδία, δίνουν ελπίδα και δείχνουν το δρόμο για επιβολή νικών. Το ριζοσπαστικό πνεύμα του γαλλικού Μάη, που προετοίμασε το Πολυτεχνείο, επανεμφανίζεται δυναμικά, περιορίζοντας τις προοπτικές ενσωμάτωσης του, από ένα νεοφιλελευθερισμό που βρίσκεται σε βαθιά κρίση.
Σε μια ιστορική συγκυρία που ο Τραμπισμός και ο εθνικιστικός προστατευτισμός υπέστησαν βαριά ήττα στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ και που οι σοσιαλδημοκρατικές και ευρωαριστερές μορφές ενσωμάτωσης αδυνατίζουν, η ελπίδα για τους λαούς δε μπορεί παρά να βρίσκεται στην ριζοσπαστική και ανατρεπτική Αριστερά. Αυτό το γνωρίζει ο αντίπαλος. Δεν είναι τυχαίο ότι και ο ίδιος ο Τραμπ αναφέρει ότι το φάντασμα ενός νέου κομμουνισμού επιστρέφει στις καπιταλιστικές μητροπόλεις.
Όμως, παρά τους κραδασμούς, το μεγάλο πολυεθνικό κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός παραμένουν κυρίαρχοι, ασκούν ασφυκτική ηγεμονία πάνω στην εργατική και λαϊκή πολιτική. Οι εξεγέρσεις είναι απαραίτητες ως βάση εκτίναξης, αλλά δεν αρκούν για να ανατραπεί η πολιτική τους ηγεμονία, πολύ περισσότερο η ταξική τους κυριαρχία.
Στη χώρα μας το πολιτικό σκηνικό χρειάζεται αντιδραστικές αναδιατάξεις για να τροφοδοτηθούν οι επιταγές της αστικής πολιτική,ς με ψεύτικες υποσχέσεις στο λαό, τόσο στον πόλο της Δεξιάς (Νέα Δημοκρατία, Σαμαράς, Καρυστιανού, Ακροδεξιά) όπως και στη Σοσιαλδημοκρατία (Τσίπρας και ΠΑΣΟΚ). Αμφότεροι εξαρτώνται από τις επιταγές όχι μόνο της Αμερικανικής πρεσβείας αλλά πλέον και του σιωνιστικού Ισραήλ, που σπρώχνει σε επικίνδυνες, τυχοδιωκτικές ενέργειες απέναντι στην Τουρκία. Και η άρχουσα τάξη δεν διστάζει, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη που εξεγείρεται, να εξαπολύσει ξανά τους φασίστες ως το μαντρόσκυλο της, για να τρομοκρατήσουν και να «συμμαζέψουν» τις ανυπότακτες τάσεις στη νεολαία και τον κόσμο της εργασίας.
Στη φετινή επέτειο είναι αναγκαίο να επανεμφανιστεί με νέους όρους, το αντιαμερικανικό, αντιιμπεριαλιστικό και ανατρεπτικό πνεύμα της εξέγερσης, να συνοδευτεί από τον αγώνα κατά του σιωνισμού και υπέρ της Παλαιστίνης, να στραφεί ενάντια στην κυβέρνηση και την Ακροδεξιά. Για ένα γιορτασμό ανοιχτό, δημοκρατικό, στα χέρια των φοιτητικών συλλόγων, ενάντια στα σχέδια αποστείρωσης της αντιδραστικής Πρυτανείας, περιφρουρημένο από την αστυνομία, το κράτος και το παρακράτος, χωρίς ενδοκινηματική βία και μιλιταριστικές πρακτικές.
Για να ξεσπάσουν οι εξεγέρσεις των Πολυτεχνείων της εποχής μας, υπάρχουν μεγάλα εμπόδια να ξεπεραστούν, καθώς οι συσχετισμοί έχουν χειροτερεύσει. Σήμερα όμως, έχουμε νέες δυνατότητες για να νικήσουμε, καθώς τα δομικά όρια ανάπτυξης του κεφαλαίου έχουν στενέψει ιστορικά. Σε αυτές τις νέες συγκρουσιακές συνθήκες που έρχονται, απαιτείται και μπορούμε να πετύχουμε μια διπλή αντιστροφή:
- Να οικοδομήσουμε ένα νέο, ενιαίο αγωνιστικό μέτωπο, κυρίως στα συνδικάτα, που αυτή τη φορά θα διεκδικεί να επιβάλει νίκες και κατακτήσεις με ενωτικό και ταξικό αγώνα, ξεφεύγοντας από την υποταγή, αλλά και από την άσφαιρη καταγγελία.
- Να οικοδομήσουμε μια νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά, υπερβαίνοντας το δίπολο ρεφορμισμού – αριστερισμού και ανοίγοντας το δρόμο για μια μαζική αριστερή ριζοσπαστική συμμαχία.
Το πνεύμα το Πολυτεχνείου αντλεί την ποίησή του από το μέλλον. Όπως οι επαναστάσεις και ο κομμουνισμός…
Όλοι/ες στις εκδηλώσεις και στις πορείες που οργανώνονται από Φοιτητικούς Συλλόγους, Εργατικά Σωματεία και Φορείς με Αντιιμπεριαλιστικό, Αντισιωνιστικό και Αντικυβερνητικό προσανατολισμό.
Ψωμί, Παιδεία, Ειρήνη, Ελευθερία – Εμπρός για τη γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!
