ΗΠΑ και ΕΕ στυλοβάτες της
Πηγή: One Voice
Η πρόσφατη δήλωση του υπουργού εσωτερικής Ασφάλειας του Ισραήλ Μπεν-Γκβιρ ότι “πρέπει να σκοτώνουμε 30-40 Παλαισίνιους τη μέρα” προκάλεσε αίσθηση στη διεθνή κοινή γνώμη. Αλλά στην ουσία ο ακροδεξιός υπουργός διατύπωσε για πολλοστή φορά αυτό που και άλλοι αξιωματούχοι έχουν πει και κυρίως εκείνο που η κυβέρνηση πράττει εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια. Η κυβέρνηση Νετανιάχου και όχι μόνο ο Μπεν-Γκβιρ είναι το πρόσωπο της σύγχρονης βαρβαρότητας.
Στο ίδιο πνεύμα εξάλλου βρίσκεται και η πρόσφατη ψήφιση νόμου που διευκολύνει την επιβολή από τα ισραηλινά στρατοδικεία της θανατικής ποινής δι’ απαγχονισμού σε Παλαιστίνιους κρατούμενους. Στην ίδια λογική βρίσκεται η νομοθεσία αλλά και οι πρακτικές των βασανιστηρίων που εφαρμόζονται έτσι κι αλλιώς εδώ και δεκαετίες. Στην ίδια αντίληψη βρίσκονται οι καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων αμάχων, παιδιών, γυναικών όχι μόνο στη Γάζα αλλά και στη Δυτική Όχθη και αλλού. Οι καθημερινοί εξευτελισμοί, η βαναυσότητα, οι απάνθρωπες σαδιστικές πρακτικές που χρησιμοποιεί το ισραηλινό καθεστώς είναι τέτοιες που δεν τις χωρά ανθρώπου νους. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στο διεθνές δίκαιο για να αντιληφθεί ότι το Ισραήλ διαπράττει το έγκλημα της γενοκτονίας και της εθνοκάθαρσης.
Το βάθρο της βαρβαρότητας εντοπίζεται στο γεγονός ότι το Ισραήλ διατηρεί υπό την κατοχή του την Παλαιστίνη εδώ και πολλές δεκαετίες. Αγνοεί επιδεικτικά τις δεκάδες αποφάσεις της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ότι οι Παλαιστίνιοι δικαιούνται να έχουν το δικό τους πλήρως ανεξάρτητο κράτος. Αυτό αποτελεί στοιχειώδες δικαίωμα, όπως και κάθε λαού, σύμφωνα και με τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.
Τούτη η βαρβαρότητα στηρίζεται πολιτικά, διπλωματικά, στρατιωτικά, οικονομικά, ιδεολογικά από τις ΗΠΑ και την ΕΕ. Η Γερμανία και η βιομηχανία της, όχι μόνο η αμυντική, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους στυλοβάτες της διαπραττόμενης γενοκτονίας. Σήμερα, το 1/3 περίπου των εισαγωγών του Ισραήλ προέρχεται από την ΕΕ όπως και το 1/3 των εξαγωγών του κατευθύνεται σε αυτήν. Η ΕΕ, αν ήθελε, μπορούσε εύκολα να κλείσει τη στρόφιγγα που τροφοδοτεί το Ισραήλ και να το εξαναγκάσει να επανεξετάσει τη στάση του. Οι ελληνικές κυβερνήσεις αναπτύσσοντας διαρκώς τη συμμαχία με το Ισραήλ έχουν καταστήσει συνένοχη τη χώρα μας. Την εκθέτουν επίσης στον κίνδυνο να βρεθεί αντιμέτωπη με τους ανταγωνιστές του Ισραήλ, δηλαδή την Τουρκία.
Το σημαντικότερο είναι ότι ακόμη και η ανοχή σε αυτή τη βαρβαρότητα μολύνει ηθικά, στρώνει το έδαφος για τη γενίκευση της, όπως η αρχική ανοχή στη βαρβαρότητα του γερμανικού ναζιστικού καθεστώτος άνοιξε το δρόμο για τη φρίκη του β’ παγκοσμίου πολέμου.
Ο Δημήτρης Καλτσώνης είναι Καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου, Πάντειο Πανεπιστήμιο.
