Πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ «Σχέδιο Ελλάδα+»: Σοσιαλφιλελεύθερη διαχείριση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, του Θοδωρή Παναγιωτόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Δευτέρα, 07 Ιουνίου 2021 18:59 Συντάκτης:
Βαθμολογήστε το άρθρο
(2 ψήφοι)
Πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ «Σχέδιο Ελλάδα+»: Σοσιαλφιλελεύθερη διαχείριση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, του Θοδωρή Παναγιωτόπουλου

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε το πρόγραμμα του «ΣΧΕΔΙΟ ΕΛΛΑΔΑ+» και τις προτάσεις του απέναντι στο νέο αντεργατικό νομοσχέδιο Χατζηδάκη.  Όπως αναφέρει το πρόγραμμα του «προωθεί τη ρύθμιση της αγοράς εργασίας με συλλογικές συμβάσεις, ενίσχυση των μισθών και πολύπλευρη στήριξη της εργασίας.»

 

Είναι όμως έτσι; Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι όντως προτάσεις υπέρ των εργαζομένων; Μπορούν οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ να προστατεύσουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και πολύ περισσότερο να υπάρξει βελτίωση της ζωής τους;  Αποτελούν προτάσεις με βάση τις σημερινές δυνατότητες που υπάρχουν για την βελτίωση της ζωής της εργατικής τάξης ή αποτελούν προτάσεις διαχείρισης της εκμετάλλευσης και τις φτώχειας  στις σημερινές συνθήκες;

 

Αποτελεί θετικό στοιχείο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διακηρυκτικά τουλάχιστον τάσσεται ενάντια στο νέο νομοσχέδιο Χατζηδάκη, το οποίο αποτελεί μια βαθιά αντιδραστική τομής στις εργασιακές σχέσεις. Αυξάνει την απόλυτη εκμετάλλευση των εργαζομένων, καταργεί συνδικαλιστικά και απεργιακά δικαιώματα δεκαετιών. Η στάση του αυτή μπορεί να βοηθήσει στο να απονομιμοποιηθεί το νομοσχέδιο και να απομονωθεί η κυβέρνηση σε πολιτικό επίπεδο.

 

Αυτό όμως δεν αρκεί για να πούμε ότι υπερασπίζεται τα εργατικά δικαιώματα. Η στάση του στην διακυβέρνηση της χώρας, η δράση και οι προτάσεις που καταθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνουν ότι ούτε εννοεί αυτά που λέει αλλά πολύ περισσότερο δεν συγκρούονται με την πολιτική της αστικής τάξης, υποτάσσεται στην αστική ηγεμονία και δεν θέλει να οργανώσει την αντίσταση των εργαζομένων απέναντι στο νέο νόμο και την αστική πολιτική.

 

Το πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ ΕΛΛΑΔΑ+ αποτελεί μια σοσιαλ-φιλελεύθερη πολιτική στα εργασιακά ζητήματα όπως και συνολικά.  Στην ουσία υιοθετεί και προτείνει την ίδια αστική πολιτική στα κύρια ζητήματα με το νομοσχέδιο Χατζηδάκη, με ένα άλλο μείγμα. Για άλλη μια φορά σπείρει τις λογικές του «WIN WIN» ακόμα και τώρα που φαίνεται ξεκάθαρα ότι δεν μπορούν να υπάρξουν «WIN WIN» για εργαζόμενους και εργοδοσία.

 

Μια προσεκτική ανάγνωση του προγράμματος του αρκεί για να καταλάβουμε που θέλει να το πάει. Ας δούμε μερικά κρίσιμά σημεία:

Στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ αναφέρετε η αύξηση του κατώτατου μισθού, αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Γιατί αυτά δεν τα καθιέρωσε όσο ο ίδιος ήταν κυβέρνηση; Γιατί δεν επανάφερε τις συλλογικές διαπραγματεύσεις; Γιατί δεν επανάφερε τον κατώτατο μισθό στα 751 όπως έλεγε; Η απάντηση ότι τότε είχαμε μνημόνια και δεν μας το επέτρεπαν δεν μπορεί να πείσει γιατί ακόμα και σήμερα η ψήφιση αυτών των μέτρων απαιτούν την σύγκρουση με το κεφάλαιο, την ΕΕ και τους δανειστές κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ήταν και δεν είναι διατεθειμένος να το κάνει

 

Καταγγέλλει την κατάργηση του 8ωρου που φέρνει ό νέος νόμος και την διευθέτηση του χρόνου εργασίας αλλά ο ίδιος δεν ψήφισε να καταργηθούν αυτοί οι αντεργατικοί νόμοι. Υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 ήταν αυτοί που υπέγραφαν αποφάσεις για την διευθέτηση του ωραρίου, που διατήρησαν την αύξηση του ωραρίου στο δημόσιο τομέα. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτή που εφάρμοσε το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές στρώνοντας το δρόμο στο σημερινό νομοσχέδιο.

 

Και σε αυτό το πρόγραμμα υιοθετεί πλήρως τις πολιτικές της ΕΕ για την ανεργίας αλλά και την «ευελιξία στην εργασία» που θέλει η μεγαλοεργοδοσία. Για αυτό και η προτάσεις του για νέες θέσεις εργασίας είναι νέο πρόγραμμα κοινωφελούς εργασίας 100.000 δικαιούχων-‘ένα πρόγραμμα υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων, που καταργεί δικαιώματα συλλογικών συμβάσεων-, προγράμματα επιδότησης της εργασίας και συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Μόνο φιλεργατικά δεν μπορούν να χαρακτηριστούν τα προγράμματα που εξαιρούν εργαζόμενους από το εργατικό δίκαιο, παρακάμπτουν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καλύπτοντας θέσεις σταθερής εργασίας με συμβασιούχους, χαρίζουν κρατικό χρήμα στην εργοδοσία για την επιδότηση θέσεων εργασίας 24μηνών. Πραγματικά φιλεργατικά μέτρα για την ανεργία είναι το επίδομα  να δίνεται σε όλους τους ανέργους, ο χρόνος εργασίας να προσμετράτε συνταξιοδοτικά, η κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, η απαγόρευση των απολύσεων, οι μαζικές προσλήψεις σταθερή εργασίας.

 

Στο πρόγραμμα κάνει αναφορά για την πιλοτική εφαρμογή του 35ωρου και της τετραήμερης εργασίας αλλά με κάλυψη από το κράτος του ποσού που αντιστοιχεί σε μισθούς και ασφαλιστικές εισφορές για το υπολειπόμενο του σαραντάωρου/πενθήμερου. Σε μια εποχή που παράγεται τεράστιος πλούτος, που οι μεγάλες επιχειρήσεις μέσα στην κρίση αλλά και μέσα στον κορωνοϊό αυξάνουν τα κέρδη τους, που οι δυνατότητες της εποχής αλλά και η αναγκαιότητα να βρουν οι άνεργοι δουλειά και οι εργαζόμενοι να αποκτήσουν ελεύθερο χρόνο με δραστική μείωση του χρόνου εργασίας ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει μια δειλή και περιορισμένη μείωση του χρόνου εργασίας, με χάρισμα κρατικού χρήματος για να μην χάσει από τα κέρδη του το κεφάλαιο. Και πάλι αν το θέλουν και το κρίνουν παραγωγικό όπως λέει. Αυτές η προτάσεις περισσότερο θυμίζουν τις παλιές ατάκες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ «θα τους πείσουμε με την διαπραγμάτευση», ξέροντας πλέον όλοι τα αποτελέσματα.

 

Αναφέρει ότι θα νομοθετήσει υπέρ της συνδικαλιστικής δράσης, της αυτοτέλειας των συνδικάτων. Όσο και να θέλει οι εργαζόμενοι δεν θα ξεχάσουν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ήταν αυτοί που νομοθέτησε για να παίρνονται οι αποφάσεις για απεργία με το 50%, ότι δεν κατήργησε το νόμο για να βγαίνουν οι απεργίες παράνομες. Μιλάνε για μεγαλύτερη συμμετοχή των εργαζομένων και διαφάνεια στο συνδικαλιστικό κίνημα αυτοί που συνεργάζονται και συνδιαλέγονται με ότι πιο γραφειοκρατικό υπάρχει στο συνδικαλιστικό κίνημα.

 

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι ασθενικές, περιορισμένες, προωθούν τον πυρήνα των νεοφιλελεύθερων αλλαγών στην εργασία μαζί με μια γραμμή  διαχείρισης της φτώχειας εντός της αστικής πολιτικής. Γιατί πόσο να σηκώσει ο ΣΥΡΙΖΑ την αντιπαράθεση όταν δε θέλει να ξεφύγει από τις κυρίαρχες  αστικές δυνάμεις τους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους βιομηχάνους, ντόπιους και ξένους, που ζητούν διακαώς συνολικό ξεχαρβάλωμα του εργασιακού τοπίου.

 

Για τις δυνάμεις της σύγχρονης κομμουνιστικής προοπτικής και της εργατικής χειραφέτησης που δρουν στο εργατικό κίνημα, η κριτική και αγώνας απέναντι στο νομοσχέδιο δεν γίνεται από μια γραμμή υπεράσπισης της προηγούμενης κατάστασης ή επιστροφής σε μια προμνημονιακή εποχή. Η κριτική και αγώνας απέναντι στις αντιδραστικές αλλαγές γίνεται από την σκοπιά των σύγχρονων αναγκών των εργαζομένων και των τεράστιων δυνατοτήτων για την εργατική χειραφέτηση στη εποχή μας. Σήμερα είναι που είναι πιο δυνατό και δίκαιο από ποτέ οι αξιοπρεπείς μισθοί, το 5ήμερο/30ωρο, η σταθερή εργασία, η δημοκρατία και ο εργατικός έλεγχος στου χώρους δουλειάς. Μόνο μέσα από μια τέτοια οπτική και συμβάλλοντας στο να συγκροτηθεί ένα τέτοιο πρόγραμμα θα πάρουν αυτοπεποίθηση οι εργαζόμενες/εργαζόμενοι, θα υπερασπιστούμε με τον καλύτερο τρόπο τις μέχρι τώρα κατακτήσεις μας αλλά θα κερδίσουμε και άλλες. Μέσα από αυτούς τους αγώνες για τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων θα ανασυγκροτηθεί το ίδιο το εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα.

 

ΜΟΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ Ο ΜΑΖΙΚΟΣ ΕΝΩΤΙΚΟΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

10 ΙΟΥΝΙΟΥ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ- ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ

 

Αναγνώστηκε 221 φορές
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.