Silhouette group of people Raised Fist and flags Protest in flat icon design with red color sky background
Πραγματοποιήθηκε στις 4 Φλεβάρη 2026 συνάντηση αντιπροσωπειών μεταξύ της Κίνησης Κομμουνιστών – Εργατικός Αγώνας και της Μετάβασης – Οργάνωση για την Κομμουνιστική Προοπτική σε συντροφικό κλίμα.
Κοινή ήταν η εκτίμηση ότι διεθνώς έχουμε μπει σε μια περίοδο όπου κυριαρχεί ο κίνδυνος του πολέμου για την εργατική τάξη και τους λαούς. Η κυβέρνηση της ΝΔ υποτάσσει πλήρως τη χώρα στο ευρωατλαντικό ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο με τη συμμετοχή στα σχέδια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, στο πρόγραμμα RearmEurope, στον επικίνδυνο άξονα Ελλάδας – Κύπρου –Ισραήλ, με τους εξοπλισμούς και τη στροφή στην «πολεμική οικονομία» που θα την πληρώσει η εργατική τάξη, γενικότερα ο κόσμος της εργασίας και ιδιαίτερα η νεολαία.
Από αυτή τη σκοπιά, οι δυο οργανώσεις εκτιμούν ότι τα αιτήματα για ρήξη κι έξοδο από την ΕΕ και από το ΝΑΤΟ, είναι πιο επίκαιρα αλλά και αναγκαία από ποτέ. Αυτό όμως που είναι αναγκαίο για τις πρωτοπορίες και τις κεντρικές πολιτικές συμφωνίες, δεν σημαίνει ότι είναι σήμερα και ώριμο για το λαό και το κίνημά του. Η αντι-ΕΕ και αντι-ΝΑΤΟ πάλη θα ωριμάζει μέσα από τις εμπειρίες των δικών του αγώνων.
Ταυτόχρονα, οι δυο οργανώσεις εκτιμούν πως οξύνεται η επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη και το λαό. Για αυτό είναι αναγκαίος ο αγώνας για την ανατροπή της ίδιας και της πολιτικής της από το λαϊκό κίνημα, όπως και των επίδοξων «κεντροαριστερών», «πατριωτικών» και δήθεν «ακομμάτιστων» διαχειριστών της. Ο αγώνας για την ανατροπή ξεκινά από την αντίσταση, απαιτείται να είναι ενωτικός και να αναπτύσσεται μέσα από την πάλη για εργατικές, λαϊκές και δημοκρατικές κατακτήσεις.
Με βάση τα παραπάνω, οι δυο οργανώσεις εκτιμούν ότι προέχει η δημιουργία ενός πλατιού αντιπολεμικού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, με σκοπό την προάσπιση της ειρήνης και την ήττα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, με την ανεξάρτητη πάλη των λαών. Σε αυτό το πλαίσιο, εκτιμούμε πως απαιτείται να υπάρξει μια πλατιά ενωτική δράση και κοινό αγώνα και να ξεπερνιούνται ιδεολογικές αγκυλώσεις, μονομέρειες και άσκοπες εχθρότητες που φτάνουν μέχρι και το επικίνδυνο σημείο της ενδοαριστερής βίας.
Στον άγριο πολυπολικό κόσμο που γεννιέται, είναι αναγκαίο η εργατική τάξη και οι λαοί να εμφανιστούν με τις δικές τους σημαίες, την ανεξαρτησία και την αυτοτέλειά τους, να διεκδικήσουν τη ριζική αλλαγή της οργάνωσης της κοινωνίας, για τη σοσιαλιστική προοπτική. Να αγωνιστούν εναντίον των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και των πολέμων, του αυταρχισμού και της καταπίεσης, να εκδηλώνουν απλόχερα τη διεθνιστική αλληλεγγύη τους στους αγωνιζόμενους λαούς.
Σε αυτή την κατεύθυνση, κοινή ήταν η εκτίμηση ότι οι πρωτοπόρες δυνάμεις οφείλουν να συνδέουν τον αντιιμπεριαλιστικό και δημοκρατικό αγώνα με το ταξικό και αντικαπιταλιστικό περιεχόμενό του, όπως και αντίστροφα, να συμβάλουν έτσι ώστε ο αντικαπιταλιστικός αγώνας να εκφράζεται με τις σύγχρονες αντιιμπεριαλιστικές και δημοκρατικές αιχμές του. Πάνω σε αυτά τα ζητήματα υπάρχουν φυσικά και διαφορετικές απόψεις. Για αυτό είναι αναγκαίο να γίνει ένας γόνιμος διάλογος.
Με βάση τα παραπάνω, οι δυο οργανώσεις συμφώνησαν να συμβάλουν, στα πλαίσια των δυνατοτήτων τους, μαζί με άλλες δυνάμεις, στη δημιουργία πλατιών αντιπολεμικών κινήσεων, στη στήριξη της Πρωτοβουλίας για Δημόσιο Σιδηρόδρομο, στη συνεργασία σε συνδικάτα, λαϊκούς, νεολαιίστικους φορείς και συλλόγους. Με αμοιβαίο σεβασμό στην αυτοτέλεια των δυο οργανώσεων και στις άλλες πολιτικές επιλογές τους.
