(Παράφραση γνωστής ελληνικής φράσης μ’ αφορμή τις πρόσφατες εξελίξεις)
Τις τελευταίες μέρες με τη… σταδιακή άρση των μέτρων και το… σταδιακό άνοιγμα των σχολείων ζούμε την δεύτερη φάση της ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗΣ, της ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗΣ και της ΠΙΟ ΙΔΙΟΤΕΛΟΥΣ απάτης, κομπίνας -πέστε τη όπως θέλετε- στην πρόσφατη τουλάχιστο ιστορία της χώρας. Που όμως για να πετύχει συνδυάζεται με το ΠΙΟ ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΟ, το ΠΙΟ ΧΟΝΤΡΟΠΕΤΣΟ δούλεμα πρώτη φορά ΤΟΣΟ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ. Δεν αναφέρομαι στην πανδημία γενικά -η ιστορία θα δείξει, αν δείξει, την πραγματική διάσταση ενός υπαρκτού προβλήματος – αλλά συγκεκριμένα στους χειρισμούς της κυβέρνησης Μητσοτάκη και στην τουλάχιστο «ευγενική» και «μη μου άπτου» αντιμετώπιση απ’ τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
«Βρίσκουν και τα κάνουν» θα πείτε; Για να δούμε…
Πριν συνεχίσουμε κάτι σαν παρένθεση: Μια κακιά συνήθεια αυτού που λέμε «Αριστερά» – και που ιστορικά την έχει πληρώσει μάλλον ακριβά – είναι αυτή του να αποφεύγει να λέει τα πράγματα ΚΑΙ τα πρόσωπα με το όνομά τους, όπως μιλάμε μεταξύ μας βρε αδερφέ, από φόβο μην κατηγορηθεί αν δεν επικοινωνεί με ξύλινη, ακαταλαβίστικη θεωρητικολογία για …έλλειψη ευπρέπειας και για «λαϊκισμό» ή και για …απόκλιση από τη «γενική γραμμή»! Λες κι ο θυμός, η αγανάκτηση, η χαρά, ο ενθουσιασμός, η συγκίνηση δεν σημαδεύουν την ζωή μας και πρέπει να …αποστειρώνονται. Δεσμεύομαι προς απόδειξη, κι επειδή πολλοί από μας έχουμε μάθει να προστρέχουν στις …γραφές, την επόμενη φορά να παραθέσω με αποσπάσματα ΤΙ ΕΣΟΥΡΝΕ και ΜΕ ΤΙ ΓΛΩΣΣΑ, ο Λένιν για παράδειγμα στους πολιτικούς του αντιπάλους ή όταν απευθυνόταν με άρθρα ή ομιλίες σ’ όλους τους εργαζόμενους ή το λαό. Κλείνει η παρένθεση…
Όλοι είδαν έναν πρόσφατα διορισμένο υφυπουργό, ονόματι Χαρδαλιά, με ύφος χωροφύλακα του ΄70 μαζί με τον καθηγητή Τσιόδρα -πού μπορεί να θεωρείται καλός επιστήμονας και ψάλτης αλλά από αξιοπιστία δεν σκίζει, θα δούμε παρακάτω – αυτόν σε τόνο σιγανοπαπαδιάς, να ανακοινώνουν «χάρες», κάτι σαν τον προαυλισμό των κρατουμένων, που όμως «μπορεί και να τις πάρουν πίσω ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ …ΦΡΟΝΙΜΟΙ»!
Η κα Κεραμέως, ανακοίνωσε χαρούμενη ότι οσονούπω ανοίγουν τα σχολεία και τα φροντιστήρια, αρχίζουν οι εξετάσεις αλλά «έδωσε εντολές» οι μαθητές κι εξεταζόμενοι «να φορούν μάσκα», «ένας σε κάθε θρανίο – κάθε θρανίο 2 μέτρα απ’ το διπλανό», «15 άτομα σε κάθε τάξη» «μέρα παραμέρα μαθήματα για κάθε κολοβή τάξη και τα διαλείμματα να γίνονται εκ περιτροπής» ενώ οι καθηγητές θα φροντίζουν να μη πλησιάζουν τα παιδιά το ένα το άλλο! Και τα μαθήματα, βεβαίως-βεβαίως, θα γίνονται και «online και διαδραστικά» απ’ τους διδάσκοντες γιατί οι ώρες γίνονται μισές μ’ αυτό τον τρόπο αλλά «η ύλη πρέπει να βγει». Κάπως σαν τη Μαρία Αντουανέτα που είχε δώσει κι αυτή εντολή στους πεινασμένους «να τρώνε παντεσπάνι αφού δεν έχουν ψωμί». Με τη διαφορά ότι η μεν βασίλισσα της Γαλλίας αντιμετώπισε τη γκιλοτίνα για όσα έλεγε, ενώ η κα Κεραμέως υπολογίζει ότι το πολύ θα εισπράξει τις μούντζες και τη χλεύη αυτών που από χτες καλούνται να οργανώσουν και να εφαρμόσουν όσα «έδωσε εντολή να γίνουν», ψάχνοντας διαδρόμους και παραπήγματα για να …σκορπίσουν τα θρανία και δίμετρες βέργες για να χωρίζουν τους μαθητές! Αν δε γίνει καμιά στραβή, πάλι θα φταίνε είτε οι μαθητές γιατί «δεν ήταν φρόνιμοι» είτε όσοι διδάσκοντες «δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις», βρίζοντας ή όχι οι τελευταίοι, γιατί στην πράξη όπως από χτες προσπαθούν οι καημένοι να σκεφτούν πως θα τα εφαρμόσουν, το μόνο συμπέρασμα είναι ότι «δεν γίνονται αυτά κυρά μου!»
Ποια online διδασκαλία; Έχουν μετρήσει πόσοι μαθητές έχουν υπολογιστή και ίντερνετ εκτός απ’ τα κολέγια; -έχουν σκεφτεί πόσοι διδάσκοντες έχουν εκπαιδευτεί κι είναι σε θέση να κάνουν και να εξετάζουν μαθήματα μέσω κάμερας και οθόνης; -έχουν υπ΄ όψη τους τι γίνεται στη μισή Ελλάδα της επαρχίας και των νησιών που όσοι εκπαιδευτικοί υπηρετούν με μετάθεση έχουν από καιρό επιστρέψει στα σπίτια τους; Άσε πού η περίφημη «κεντρική διδασκαλία» με τις πλατφόρμες ή την τηλεόραση αποδείχτηκε για γέλια!
Είναι αφέλεια να εξηγεί κανείς όλα αυτά σαν ανικανότητα, τσαπατσουλιά ή σπασμωδικές κινήσεις. ΟΛΑ γίνονται συνειδητά, σχεδιασμένα κι από σκοπού για να εξελιχτεί μια ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ που ξεκίνησε με την πριμοδότηση του μαζικού Τρόμου και στο όνομά του στην συνέχεια με την επιβολή της «Ατομικής Ευθύνης», της «Κοινωνικής Αποστασιοποίησης», του «μένουμε σπίτι» και του «όλοι επιτηρούνται και τιμωρούνται οι ανυπάκουοι». Τώρα βρισκόμαστε στη δεύτερη φάση, πού όλα αυτά αφού πρώτα τσεκαριστεί αν νομιμοποιήθηκαν επαρκώς, πρέπει τώρα να θεσμοθετηθούν και ν΄ αρχίσει η κεφαλαιοποίησή τους. Πρόκειται για μια συνειδητή «κομπίνα» που οργανώνεται, καθοδηγείται, διορθώνεται κι εξελίσσεται απ΄ τον Μητσοτάκη και την παρέα του, και είναι:
· Η ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ γιατί αφορά κι έχει στόχο το σύνολο του πληθυσμού και τη συνείδηση και ζωή του καθένα κι όχι μόνο την τσέπη του . Μεγαλύτερη απ΄ την άλλη επίσης μεγάλη απάτη του Τσίπρα και της παρέας του -για να μιλάμε πάλι με ονόματα κι εφόσον φαίνεται ότι κύρια φροντίδα των επιτελών του ΣΥΡΙΖΑ είναι «να μην αποδομηθεί» ο …Αλέξης. Αναφέρομαι στην απάτη του «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική» (ΤΙΝΑ) πού οδήγησε στην πιο βίαιη ληστρική ανακατανομή εισοδήματος αρπάζοντας όχι μόνο το βιός και το μέλλον εκατομμυρίων Ελλήνων για να το μεταφέρει σε δις που χαρίστηκαν στις Τράπεζες αλλά φορτώνοντας επιπλέον και τις επόμενες γενιές μ΄ ένα κατά κεφαλή χρέος πού θα τους απομυζά.
· Η ΠΙΟ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ γιατί στόχος δεν είναι να τη βγάλει καθαρή «για την ώρα» ο Μητσοτάκης και μετά βλέπουμε, αλλά να αφαιρεθούν δια παντός όποια εξεγερτικά ανακλαστικά παραμένουν και με τη χρήση του Φόβου -που μην ξεχνάμε, υπενθυμίζουν ότι είναι εδώ, θα επανέρχεται, θα δούμε πως θα πάει- τη μετατροπή ΟΛΩΝ σε άβουλα χωρίς αντιστάσεις ανθρωπάκια που θα ελέγχονται με τηλε-κοντρόλ. Τα σχολεία και ο τρόπος που ανοίγουν είναι μια «γενική δοκιμή» για να μετρηθεί τώρα -μιας κι ήταν έξω απ΄ τις μελέτες συμπεριφοράς των «ανθρωπόμετρων» αυτό το μήνα- και να επιβληθεί στοχευμένα πια στη ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ, η μετατροπή του Φόβου, για τη ζωή των ίδιων αλλά και των δικών τους, σε Προσκοπική Πειθαρχία που θα τους ακολουθεί για πάντα ευνουχίζοντας κάθε πνεύμα και ροπή αμφισβήτησης.
· Η ΠΙΟ ΙΔΙΟΤΕΛΗΣ, γιατί πέρα από την ευρύτερη κοινωνική ταξική σκοπιμότητα πού λέγαμε πριν, ΚΑΘΕ ΤΙ που γίνεται, λέγεται, σερβίρεται, ανακοινώνεται και μετά δίνεται το σύνθημα των ζητωκραυγών απ΄τους χούλιγκανς της «καθ’ υπαγόρευση» δημοσιογραφίας και ενημέρωσης που μας έχει πνίξει κυριολεκτικά κάθε στιγμή αυτές τις βδομάδες, έχει πρωτίστως ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ σκοπιμότητα και σχεδιασμό. Γι’ αυτό και μοιράστηκαν τα 11 + 9 εκ. ευρώ, καθώς κι άλλα κονδύλια που δεν ξέρουμε λόγω …Εθνικού Σκοπού -να χαρώ τη …Διαύγεια- σε εταιρείες Lobbying και Δημοσίων σχέσεων του εξωτερικού, για να πληρώνονται δημοσιεύματα που ανακυκλώνονται μετά εδώ για το …θαύμα «της μικρής, πτωχής πλην με ικανό ηγέτη Ελλάδας». Με σκοπό την εικόνα του «Μεγάλου Τιμονιέρη» που τον Ιούλιο απ΄ ότι μαθαίνουμε θα ανακοινώσει πιθανότατα εκλογές για το Σεπτέμβρη, πριν αρχίσουν τα ζόρια της κρίσης και με τη σκιά μιας «νέας πανδημίας» τον Οκτώβρη που δειλά άρχισαν να προειδοποιούν ότι θάναι «σκληρότερη και πιο επικίνδυνη» απ’ την τωρινή! Λένε οι παρατρεχάμενοι του Μητσοτακικού περιβάλλοντος: Ε, αν το «Καραμανλής ή τανκς» έδωσε 54% το 1974 τώρα γιατί όχι ένα «Μητσοτάκης ή θάνατος απ΄ τον κορωνοϊό» να μη φέρει 45-47% που μας χρειάζεται για πλειοψηφία σ΄ αυτές τις εκλογές της ψευτο-αναλογικής; Κι αν μας λείψει κάτι, γιατί όχι και δεύτερες εκλογές με νέο σύστημα εφόσον «η πατρίδα χρειάζεται και οι περιστάσεις επιτάσσουν μια ισχυρή κυβέρνηση»;
· Μιλώντας για ΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ και ΞΕΔΙΑΝΤΡΟΠΟ ΔΟΥΛΕΜΑ μην αφήσουμε στην άκρη και το ότι στον κουρνιαχτό του Φόβου ξεθάρρεψε η λογική του «ότι αρπάξουμε» με γαϊδουρινή άνεση (το λέμε με την έννοια της απάθειας των συμπαθών ζώων). Αυτή καθορίζει και διάφορα «είπα-ξείπα» σαν κι αυτά του κ. Τσιόδρα που κι αυτός τραγουδάει στο χαβά που του παραγγέλνουν απ΄ ότι φαίνεται. Δεν είναι μόνο το ότι δήλωνε «ο ιός δεν έχει μεταδοτικότητα» στις 24 Γενάρη για να πάει ανάποδα λίγες μέρες μετά με σκοπό τη δημιουργία πανικού, είναι και «οι μάσκες που δεν χρειάζονται» στην αρχή μέχρι που απ΄ ότι λέγεται κάποιοι ημέτεροι οργάνωσαν προμήθεια και διανομή κι άρα «τώρα είναι υποχρεωτικές», είναι «τα παιδιά που είναι κινητές βόμβες διασποράς του ιού» όπως έλεγε στην αρχή για να γίνει σήμερα «τα παιδιά έχουν πολύ χαμηλές πιθανότητες να τον μεταδώσουν» στηρίζοντας τις «εντολές» της κας Κεραμέως, είναι «τα τεστ που δεν χρειάζονται αν δεν έχεις συμπτώματα» φαντάζομαι μέχρι πάλι κάποιος άλλος ημέτερος να βρει καμμιά καλή παρτίδα για εισαγωγή… Άλλωστε ο κ Τσιόδρας, νεότερος βέβαια, ποζάρει σαν βασικός εισηγητής δίπλα στον κ Αβραμόπουλο όταν πριν χρόνια ανακοινώνονταν η αγορά 11,5 εκ εμβολίων για ένα άλλο ιό τότε που τελικά είχε αποτέλεσμα να νοσήσουν μόνο καμμιά πεντακοσαριά έλληνες. Τα εμβόλια βέβαια αγοράστηκαν, κάποιοι πλούτισαν για να …λήξουν και να πεταχτούν σαν άχρηστα ή και να μεταπωληθούν για δεύτερη βόλτα κέρδους στην Αφρική που …δεν τους νοιάζουν τα ληγμένα! Θέλω να πω δηλαδή αν ο Βρούτσης πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη για το … «σκοϊλ ελικικου», άλλα πιθανόν που μαγειρεύονται, θα κάνουν αυτή την ιστορία να μοιάζει με «παιδική σκανδαλιά»…
Καλοί είναι οι «τσαμπουκάδες» της Αριστεράς για να γίνουν οι συγκεντρώσεις της Πρωτομαγιάς, καλές είναι οι αναλύσεις για τις συνέπειες της πανδημίας, καλά είναι και τα σλόγκαν «μένουμε ενεργοί» και τέτοια, καλά είναι να σκεφτόμαστε «ναι μεν … αλλά η μόρφωση και η κανονικότητα που πρέπει να επανέλθει και… και… και…» αλλά φοβάμαι ότι τις πιο πολλές φορές σκεπάζουν την ατολμία να ερεθίσουμε ή και να αντιμετωπίσουμε εκείνα τα μικροαστικά μικροσυμφέροντα του «μεροδούλι/μεροφάι» που για παράδειγμα «στην επαναφορά της κανονικότητας στην εκπαίδευση, το άνοιγμα των σχολείων και την πραγματοποίηση των εξετάσεων» βλέπουν πρωτίστως την ανάγκη «ε, να ξεκινήσουν και τα φροντιστήρια, τα ιδιαίτερα – να βγάλουμε και μεις κάτι ρε αδερφέ»
Η φοβία του να μη «λαϊκίζουμε» αποτελεί τροχοπέδη. Το ίδιο και η ατολμία να μιλήσουμε καθαρά. Συζήταγα με κάποιους φίλους για τις πολιτικές εξελίξεις, αναφερόμενοι στο ότι η Αριστερά θα ‘πρεπε χωρίς κοινοβουλευτικές αυταπάτες – άλλη αρρώστια κι αυτή- να αρχίσει να ψάχνεται πως θα παρέμβει. Το σχόλιο ήταν «τι μπορούμε να κάνουμε; Ο χώρος βρίσκεται στη χειρότερη φάση απ΄ τον καιρό της …κυβέρνησης Τζαννετάκη» και τέτοια.
Αν δεν ξεσηκωθούν κι οι πέτρες ΤΩΡΑ, αν δεν μπει μπροστά η νέα γενιά ΤΩΡΑ, αν δεν μετατρέψουμε το ΦΟΒΟ που οι ίδιοι καλλιέργησαν μαζικά και τώρα τα γυρνάνε σε ΟΡΓΗ, αν δεν δώσουμε ΤΩΡΑ πολιτικό νόημα σ΄ αυτή την οργή, για «ποιο χώρο» και «ποια Αριστερά» μιλάμε που πάντα σε τέτοιες συγκρούσεις θρέφεται και δυναμώνει, βρίσκει τα πατήματα και το ρυθμό της;
Και κάτι ακόμα, πριν επιβληθεί η «σιωπή του νεκροταφείου» ή του «ψηφιακού ολοκληρωτισμού» που όλοι ψυχανεμίζονται σαν τον μεγαλύτερο δυστοπικό (το αντίθετο του «ουτοπικός») φόβο, νομίζω ότι άλλοι «λαϊκιστές» του τύπου Λεπέν και Σαλβίνι θάρθουν να εκφράσουν θορυβωδώς το θυμό, την αγανάκτηση, τη χαρά, τον ενθουσιασμό, τη συγκίνηση, που όπως ανέφερα στην αρχή είναι εξίσου φυσικά και ανθρώπινα όπως η αναπνοή.
