12.5 C
Athens
Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου, 2024

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Για την υποψηφιότητα, του Στέφανου Κασσελάκη, του Αντώνη Σιγάλα


 

 

ΠΗΓΗ: facebook

Η υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη για μένα δεν είναι κάτι το περίεργο. Από την αρχή που ο συγκεκριμένος άνθρωπος εμφανίστηκε στα πολιτικά πράγματα, η παρουσία του ήταν σαν να είναι κάποιος που στοχεύει σε κάτι παραπάνω από μια ταπεινή θέση σε μη εκλόγιμη σειρά στο ψηφοδέλτιο επικρατείας. Από όσο φαίνεται η παρουσία ήταν με την ιδιότητα του συνεργαζόμενου και όχι του μέλους του ΣΥΡΙΖΑ που αναδείχτηκε μέσα από τη δράση του στην εσωκομματική κατάσταση.

Ο Κασσελάκης στηρίχθηκε σε μια ισχυρή, με την έννοια της συχνότητας αλλά και με την έννοια ενός υποτιθέμενου επικοινωνιακού χαρίσματος, τηλεοπτική παρουσία, ενώ και στα κοινωνικά δίκτυα η παρουσία του ήταν οργανωμένη στα πλαίσια της διεκδίκησης μιας επιτελικής θέσης.

Το επικοινωνιακό χάρισμα είναι τόσο διακαώς επιθυμητό από κάποιους εκεί στο ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αναζητείται ένα πρόσωπο με απήχηση στο ευρύτερο ακροατήριο για να διατηρήσει στο μυαλό τους την προοπτική της κυβερνησιμότητας και ευθέως συνδέεται με τη «σωτηρία της χώρας» λόγω της καταφανώς ανίκανης να υπερασπιστεί τα λαϊκά συμφέροντα κυβέρνησης Μητσοτάκη, που δοξολογούν τον Στέφανο Κασσελάκη για το «πόσο ωραία τα λέει» όταν βγαίνει στην τηλεόραση και αντιπαρατίθεται με την ακροδεξιά και είναι διατεθειμένοι να παραδοθούν «ψυχή τε και σώματι» στη γοητεία του. Φτάνουμε στην κατάσταση να στηρίζουν a priori κάθε εμφάνιση, σαν να έχουμε ένα καινούργιο Μεσσία στη θέση του Τσίπρα.

Πέρα όμως από αυτά, καθεαυτή η υποψηφιότητα είναι μια καινοφανής κατάσταση για τα δεδομένα της Αριστεράς, όπου ακόμα θέλει να λέει ότι ανήκει ο ΣΥΡΙΖΑ και που χωρίς καμία αμφιβολία κάποια από τα μέλη του ανήκουν πράγματι. Ο Κασσελάκης στηρίζεται επίσης επάνω σε μια «σεξουαλική ιδιαιτερότητα», καθώς δεν είχε κανένα πρόβλημα να αποκαλύψει το σεξουαλικό του προσανατολισμό (αυτό είναι από τα θετικά) και επίσης να εμφανίσει χωρίς κανένα κόμπλεξ το σύντροφό του, με τον οποίο μάλιστα έκαναν περιοδεία στη Ρόδο μετά τις μεγάλες πυρκαγιές. Προχωρημένο για τα ελληνικά δεδομένα όσο να πεις.

Από την άλλη μεριά η παρουσία του στα πολιτικά πράγματα, στην πραγματικότητα σηματοδοτεί μια ατζέντα τόσο προοδευτική, ή αριστερή αν το θέλετε καθώς στη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ εσχάτως οι έννοιες Αριστερά και πρόοδος ταυτίζονται αμφίδρομα έτσι ώστε η μία να μπορεί να αντικαταστήσει την άλλη, όσο είναι η ατζέντα των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ του Μπάιντεν. Μόνο που εκεί η κυβέρνηση Μπάιντεν, που εκλέχθηκε με όλες τις μεγάλες προσδοκίες της ανάσχεσης της ακροδεξιάς του Τραμπ, γρήγορα έγινε σαφές ότι όχι μόνο δε μπορεί να απαντήσει στα μεγάλα εσωτερικά προβλήματα που διχάζουν την αμερικανική κοινωνία, αλλά κινδυνεύει με την αποτυχία της να επαναφέρει τα πιο αντιδραστικά κομμάτια της στην εξουσία, που είναι ικανά να κυβερνήσουν ακόμα και με έναν πρόεδρο που θα δώσει χάρη στον εαυτό του, ή ακόμα και να βρίσκεται μέσα στη φυλακή.

Ο Κασσελάκης έρχεται με μια ατζέντα αυτοδημιούργητου, επιτυχημένου νέου, που δεν έχει στόχο να απαντήσει στα μεγάλα προβλήματα του κοινωνικού αποκλεισμού, της φτώχειας και της κοινωνικής εξαθλίωσης, τα οποία ταλανίζουν μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας, με αλλαγή πολιτικών, αλλά με ένα συμβιβασμό μεταξύ κεφαλαίου και πολιτικής. Επικαλείται μια νομιμότητα, η οποία θα λύσει ως δια μαγείας κάθε στρέβλωση. Δεν επικαλείται μια φιλολαϊκή πολιτική με στόχο μια αναδιανομή κεφαλαίου (φτου κακά), αλλά έναν «πολιτικό πολιτισμό» που δε χαρίζεται στην ακροδεξιά. Η ατζέντα του είναι αυτή ενός κεντρώου wasp (White Anglo Saxon Protestant), πλούσιου, που δεν έχει κανένα πρόβλημα να αποκαλύψει την ομοφυλοφιλία του σε μια βαθιά συντηρητική χώρα. Και αν σκεφτεί κανείς το ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα και τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του στις ΗΠΑ, οι wasp είναι ίσως το πιο συντηρητικό του κομμάτι. Ανήκουν στην upper middle class, χωρίς οικονομικά προβλήματα, μπορούν να ξεπερνούν κάθε εμπόδιο που ο κοινωνικός αποκλεισμός επιφέρει σε άλλες ομάδες του πληθυσμού χωρίς τα προνόμια της κοινωνικής καταγωγής και διεκδικούν απλώς ένα χαλαρό νομικό πλαίσιο που να τους δίνει τη δυνατότητα να παντρεύονται και να τεκνοθετούν (ας δούμε για παράδειγμα τον υπουργό Μεταφορών και διεκδικητή του χρίσματος των Δημοκρατικών στις προηγούμενες εκλογές στις ΗΠΑ Pete Buttigieg).

Σημαντικά θέματα και τα δύο, δεν λύνουν όμως το συνολικό πρόβλημα, ούτε μπορούν να βγάλουν τεράστιες ομάδες κοινωνικά αποκλεισμένων από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται. Οι μαύρες τρανς γυναίκες για παράδειγμα, ή ακόμα πιο απλά, οι μαύροι γκέι, με χαμηλό εισόδημα, δεν έχουν πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη με αποτέλεσμα νοσήματα όπως το HIV να θερίζουν ακόμα και ακριβώς επειδή η πρόσβαση στην υγεία είναι περιορισμένη, να υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ακόμα και σήμερα πεθαίνουν από AIDS.

Σε αυτά τα πλαίσια θεωρώ ότι η υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη, είναι απλώς μια φούσκα επικοινωνιακού περιεχομένου. Και θα οδηγήσει το ΣΥΡΙΖΑ σε μια ακόμα περισσότερο απομάκρυνση, αν όχι αποξένωση, από τα κινήματα της Αριστεράς.

0ΥποστηρικτέςΚάντε Like

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ