Για όλα υπάρχει μια «πρώτη φορά»… Το επιβεβαίωσε κάτι σημαντικό που συνέβη την Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2026, στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ: Για πρώτη φορά οι περισσότεροι από τους παριστάμενους βουλευτές του Δημοκρατικού Κόμματος ψήφισαν να ανασταλεί εξοπλιστική βοήθεια προς το Ισραήλ (εν προκειμένω ύψους 3,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων). Για την ακρίβεια, 103 Δημοκρατικοί υπερψήφισαν τροπολογία, κατατεθειμένη από τον Τόμας Μάσι του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, η οποία προέβλεπε την περικοπή. Την καταψήφισαν 98 Δημοκρατικοί και δέκα δήλωσαν απλώς την παρουσία τους.
Μπορεί η πρόταση – τροπολογία να απορρίφθηκε (με ψήφους 314 – 104), αλλά τα συμβάντα απέδειξαν ότι αρχίζει να επηρεάζει σοβαρά και τα «άνω διαζώματα» της κομματικής πυραμίδας η αγανάκτηση που επικρατεί σε ευρύτατο τμήμα της εκλογικής και κοινωνικής βάσης των Δημοκρατικών για τα πεπραγμένα και τα νυν πραττόμενα του Ισραήλ – στη Γάζα, τη Δυτική Όχθη, τον Λίβανο, τη Μέση Ανατολή ευρύτερα. Χαρακτηριστικό είναι ότι καταψήφισε την τροπολογία για την αναστολή της βοήθειας προς το Ισραήλ ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών, Πιτ Αγκιλάρ, ενώ την υπερψήφισε η αναπληρώτρια επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας, Κάθριν Κλαρκ.
Ιστορική χαρακτήρισε τη συγκεκριμένη ψηφοφορία η αριστερή πτέρυγα των Δημοκρατικών. Ο βουλευτής Γκρεγκ Κασάρ, επικεφαλής της «Προοδευτικής Κοινοβουλευτικής Ομάδας» (Congressional Progressive Caucus), δήλωσε: «Σήμερα, η πλειοψηφία των Δημοκρατικών σε αυτό το Σώμα αρνήθηκε να ψηφίσει υπέρ της αποστολής δισεκατομμυρίων δολαρίων σε όπλα προς τον ισραηλινό στρατό (…) Οι ημέρες της ανεξέλεγκτης, λευκής επιταγής για τους πολέμους και τα εγκλήματα πολέμου έχουν τελειώσει – τουλάχιστον εκ μέρους του Δημοκρατικού Κόμματος. Πιστεύω ότι μετά από αυτή την ψηφοφορία τίποτα δεν θα είναι πλέον το ίδιο σε αυτό το ζήτημα».
Ακόμη και βουλευτές των Δημοκρατικών που επέλεξαν το «παρών» αναγνωρίζουν αυτό που συντελείται στο κόμμα τους. Ένας εξ αυτών, ο Τζάρεντ Χάφμαν, δήλωσε: «Είναι τεράστια η συσσωρευμένη επιθυμία μεταξύ των περισσότερων Δημοκρατικών να σηματοδοτήσουν μια αλλαγή πολιτικής απέναντι στο Ισραήλ και γενικότερα στην περιοχή. Για πολλούς από τους συναδέλφους μου, η τροπολογία του Μάσι αποτέλεσε το κατάλληλο μέσο για να εκφράσουν αυτό το μήνυμα».
Προ διετίας, σε παραπλήσια ψηφοφορία, μόλις 37 Δημοκρατικοί είχαν ταχθεί υπέρ μιας αντίστοιχης πρότασης. Το άλμα από τους 37 στους 103 είναι, αν μη τι άλλο, εύγλωττο.
Τι δείχνουν οι σφυγμομετρήσεις για την κοινή γνώμη στις ΗΠΑ
Καλό και συνετό θα ήταν να αποφευχθούν οι προβλέψεις (ασφαλείς δεν νοούνται, ούτως ή άλλως) για το κατά πόσο όλα αυτά θα επιφέρουν – έστω και σε βάθος χρόνου – μια ριζική αλλαγή στην επίσημη στάση των Δημοκρατικών, απέναντι στο κράτος που απροσχημάτιστα διαπράττει γενοκτονία, εθνοκάθαρση, συνεχείς δολοφονίες δημοσιογράφων και κάθε είδους απανωτά εγκλήματα. Ωστόσο, αυτή καθαυτή η μεταστροφή της αμερικανικής κοινής γνώμης, ιδίως των νέων και των οπαδών – ψηφοφόρων των Δημοκρατικών, αποτελεί σοβαρότατη παράμετρο, την οποία δεν μπορεί κανείς να προσπεράσει εύκολα. Σίγουρα δεν μπορούν να την αγνοούν οι πολιτευτές των ίδιων των Δημοκρατικών. Ούτε να παραβλέπουν τα αποτελέσματα των προκριματικών εκλογών, στις οποίες υπέστησαν οδυνηρές ήττες στελέχη του κόμματος που επιμένουν στις πάγιες, παραδοσιακές φιλο – ισραηλινές θέσεις των Δημοκρατικών (σε Νέα Υόρκη, Καλιφόρνια, Κολοράντο, κλπ).
Τον περασμένο Απρίλιο, το κορυφαίο think tank του Ισραήλ, το Ινστιτούτο Μελετών Εθνικής Ασφάλειας (INSS), σε έκθεσή του ανέφερε ότι η μεταστροφή της κοινής γνώμης στις ΗΠΑ εγκυμονεί πλέον (γεω)πολιτικούς κινδύνους, που θα θεωρούνταν αδιανόητοι στο παρελθόν – ακόμη και το πρόσφατο. Και πως μπορεί κάποια στιγμή να πάψει να είναι δεδομένη η στήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ.
Είναι υπερβολικοί οι φόβοι του INSS; Θα φανεί στο μέλλον. Το βέβαιο επί του παρόντος είναι ότι στην αμερικανική κοινωνία, όχι μόνο αυξάνονται συνεχώς οι επικριτές του Ισραήλ και μειώνονται οι υπερασπιστές του, αλλά πλέον η συμπάθεια προς τους Παλαιστίνιους έχει φθάσει σε επίπεδα που κάθε άλλο παρά θυμίζουν… ΗΠΑ. Ας δούμε και τα δυο αυτά σκέλη.
Από τις 8 Φεβρουαρίου μέχρι τις 13 Μαϊου πραγματοποίησε έρευνα σε 36 χώρες του κόσμου το γνωστό Pew Research Center (εδώ ). Σύμφωνα με τα ευρήματά του, στις ΗΠΑ ο συσχετισμός ανάμεσα στις αρνητικές και τις θετικές απόψεις για το Ισραήλ διαμορφώθηκε στο 60% – 37% (το υπόλοιπο ποσοστό αντιστοιχεί σε όσους δεν εξέφρασαν γνώμη), από 53% – 45% που είχε καταγραφεί στην αντίστοιχη έρευνα του Pew Research Center το 2025.
Ειρήσθω εν παρόδω, εάν ο Τραμπ κατάφερνε να κάνει τον Καναδά την «51η Πολιτεία» της χώρας του, οι συσχετισμοί θα γίνονταν ακόμη χειρότεροι για το Ισραήλ. Στην έρευνα του Pew Center, στον Καναδά αποτυπώθηκε ένα 65% – 28% , από 60% – 33% του 2025.
Σημειώνεται ότι στις ΗΠΑ η καταδίκη του Ισραήλ είναι κατά πολύ εντονότερη στις νεαρότερες ηλικίες. Στους κάτω των 35 ετών, οι αρνητικές κρίσεις για το Ισραήλ φθάνουν στο 74%.
Στην ίδια χώρα, τον Φεβρουάριο του 2026 σε δημοσκόπηση της Gallup το 41% των ερωτηθέντων απάντησε ότι συμπαθεί τους Παλαιστίνιους περισσότερο από το Ισραήλ. Το αντίστροφο δήλωσε το 36% (εδώ ) .
Οι αντίστοιχες σφυγμομετρήσεις της ίδιας εταιρείας έχουν δείξει ότι κατά την τελευταία εξαετία μειωνόταν σταθερά η διαφορά ανάμεσα στην προπορευόμενη συμπάθεια προς το Ισραήλ και εκείνη για τους Παλαιστίνιους. Μέχρι και πέρσι, όμως, το προβάδισμα πήγαινε προς την πλευρά του Ισραήλ (46% – 33%), έστω κι αν παλιότερα ήταν απείρως μεγαλύτερο. Η φετινή υπερίσχυση της συμπάθειας προς τους Παλαιστίνιους συνιστά ορόσημο στην ιστορία των δημοσκοπήσεων της Gallup.
Επίσης, το 57% των ερωτηθέντων τάχθηκε υπέρ της ίδρυσης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους στη Δυτική Όχθη και τη Λωρίδα της Γάζας. Το 28% αντιτάχθηκε. Στην παρουσίασή των ευρημάτων της, η Gallup επεσήμανε ότι αυτό το 57% (που είναι 77% στις τάξεις όσων ακολουθούν τους Δημοκρατικούς, 57% σε όσους δηλώνουν ανεξάρτητοι και 33% στους οπαδούς των Ρεπουμπλικάνων), αποτελεί την ισχυρότερη «έγκριση» στη λύση των δυο κρατών από το μακρινό 2005. Πολύ κοντά στο ιστορικό ρεκόρ (58%) που είχε καταγραφεί το έτος εκείνο.
Μεγάλη επαύξηση της αποδοκιμασίας στην Ευρώπη
Αν έτσι έχουν τα πράγματα στις ΗΠΑ, τι μπορεί να σκέφτεται ο υπόλοιπος κόσμος; Η έρευνα του Pew Research Center για το 2026 επιβεβαιώνει ότι το Ισραήλ «βυθίζεται» ολοένα και περισσότερο στη συνείδηση των κοινωνιών του πλανήτη. Την πραγματικότητα αυτή φυσικά γνωρίζει πολύ καλά η κυβέρνηση Νετανιάχου, όπως πιστοποιεί και η απόφασή της να διατεθεί κατά το τρέχον έτος το ιλιγγιώδες ποσό των 730 εκατομμυρίων δολαρίων, ώστε να ενισχυθούν οι μηχανισμοί της ισραηλινής προπαγάνδας. Κονδύλι σχεδόν πενταπλάσιο εκείνου που είχε εγκριθεί για το 2025.
Αισθητή είναι η επαύξηση της αποδοκιμασίας για το Ισραήλ στην Ευρώπη, σύμφωνα με τα ευρήματα του Pew Research Center. Από τις δέκα ευρωπαϊκές χώρες, στις οποίες έγιναν οι σχετικές μετρήσεις, προέκυψε μέσος όρος 70,6% αρνητικών απόψεων για το εν λόγω κράτος έναντι 22,6% θετικών. Πέρσι, το 2025, ο αντίστοιχος συσχετισμός στις ίδιες χώρες ήταν 66,7% – 25%.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύγκριση του «φέτος» με το «πέρσι» ως προς τις ευρωπαϊκές χώρες, των οποίων οι κυβερνήσεις διακρίθηκαν για φιλο- ισραηλινή πλειοδοσία. Σχεδόν σε όλες, η απόσταση ανάμεσα στις αρνητικές και τις θετικές γνώμες μεγάλωσε.
Ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς επαινούσε πέρσι το Ισραήλ που «κάνει τη βρόμικη δουλειά για λογαριασμό της Ευρώπης», αλλά η πλειονότητα των συμπατριωτών του δεν έδειξε να ενστερνίζεται τον εμετικά κυνικό ισχυρισμό του. Το περσινό 64% – 31% έγινε 73% – 23% φέτος, στη Γερμανία.
Στην Ιταλία της Μελόνι, όπου οι μεγάλες κινητοποιήσεις (και απεργιακές) συμπαράστασης στον παλαιστινιακό λαό ήρθαν σε χτυπητή αντίθεση με τις θέσεις, τις οποίες έχει υποστηρίξει η ιταλική κυβέρνηση στην ΕΕ και τον ΟΗΕ, το περσινό 66% – 29% διαμορφώθηκε φέτος σε 75% – 21%.
Αλλά και στην Ουγγαρία, τα ηνία της οποίας κρατούσε μέχρι τον Απρίλιο του 2026 ο ακραία φιλικός προς το Τελ Αβίβ, Όρμπαν, οι διαθέσεις της κοινής γνώμης έγιναν δυσμενέστερες για το Ισραήλ, έστω και σε μικρότερο βαθμό. Το 53% – 36% του 2025 έγινε 54% – 32% κατά τη σφυγμομέτρηση του 2026.
Ας δούμε τι κατέγραψε φέτος το Pew Research Center στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, όπου «απλώθηκε» η έρευνά του για τους συσχετισμούς αρνητικών – θετικών απόψεων ως προς το Ισραήλ. Στις παρενθέσεις αναφέρονται τα περσινά (2025) ευρήματα. Μεγάλη Βρετανία 69% – 25% (από 61% – 30%). Γαλλία 68% – 24% (από 63% – 28%). Ισπανία 78% – 17% (από 75% – 18%). Πολωνία 70% – 15% (από 62% – 16%).Ολλανδία 76% – 20% (από 78% – 19%). Σουηδία: 78% – 19% (από 75% – 20%). Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους, όπως και οι συγκρίσεις ανάμεσα στο 2025 και το 2026.
Και στην Ελλάδα;
Βάσει της δημοσκόπησης του Pew Research Center για το 2026, μόνο σε μία χώρα από όσες εντάσσονται στην κατηγορία «με ακραία φιλο- ισραηλινές κυβερνήσεις» μειώθηκε η απόσταση ανάμεσα στις αρνητικές και τις θετικές απόψεις για το Ισραήλ. Κι αυτή η χώρα είναι η Ελλάδα, όπου φέτος καταγράφηκε «σκορ» 65% – 30%. Πέρσι είχε «βγει» 70% – 23%.
Παραμένει, βεβαίως, καθαρή η κυριαρχία των αρνητικών κρίσεων και στην Ελλάδα, σε πείσμα των καταγέλαστων περί του αντιθέτου ισχυρισμών εκ μέρους κυβερνητικών παραγόντων και λοιπών «παπαγάλων». Ισχυρισμών, μάλιστα, τους οποίους έχουν καταρρίψει και οι λίγες εγχώριες σφυγμομετρήσεις που συμπεριέλαβαν στη «θεματολογία» τους το παλαιστινιακό και την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά, που πρέπει να προβληματίσει κάθε αριστερή και προοδευτική δύναμη, εδώ στην Ελλάδα.
Δηλαδή: Η όχι αμελητέα, όχι ευκαταφρόνητη διαφορά ανάμεσα στο 2025 και 2026 πιθανότατα αντανακλά και κάποια αποτελέσματα που έχει η ένταση της καθεστωτικής προπαγάνδας, περί «συμμαχικού Ισραήλ», η προσκόλληση στο οποίο είναι, τάχα, «λίρα εκατό» υπό το πρίσμα των ελληνοτουρκικών διαφορών. Όσο κι αν η αντίληψη αυτή είναι γεωπολιτικά αφελής, όσο κι αν βασίζεται στην πιο απλοϊκή εκδοχή του δόγματος «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος» (η επεξηγήσεις δεν αποτελούν αντικείμενο του παρόντος σημειώματος), δεν στερείται διεισδυτικότητας, Ειδικά όταν μένει αναπάντητη.
Ας θυμηθούμε κάτι: Στη δημοσκόπηση που διενήργησε η Metron Analysis τον Μάρτιο του 2026 αναδείχθηκε ένα επιβλητικό 72%, το οποίο έκρινε ως αδικαιολόγητη την επίθεση των Ισραήλ – ΗΠΑ εναντίον του Ιράν, έναντι του πενιχρού 24% που τη θεώρησε δικαιολογημένη. Στην ίδια σφυγμομέτρηση, το 67% δήλωσε ότι συμφωνούσε με τη στάση που τήρησε στα του πολέμου ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, εναντίον του οποίου ως γνωστόν πνέουν τα μένεα οι κυβερνήσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ.
Τα παραπάνω ενισχύουν το συμπέρασμα ότι η ελληνική κοινή γνώμη δεν βλέπει μέσα στο 2026 κάτι καλύτερο στον γενικό ισραηλινό «βίο και πολιτεία», κάτι που άλλωστε ουδείς εχέφρων άνθρωπος θα μπορούσε να δει, οπουδήποτε στον κόσμο… Οτιδήποτε ωθεί προς μια στάση περισσότερο ανεκτική απέναντι στον Νετανιάχου και την κυβερνώσα ακροδεξιά φονταμενταλιστική «παρέα» του παραπέμπει στο «σκεφτόμαστε με βάση την αντιπαλότητα Τουρκίας – Ισραήλ». Είναι άλλο θέμα πόσες παραμέτρους αφήνει απ’ έξω αυτό το – κατ’ ευφημισμό ρεαλιστικό – «σκεφτόμαστε», έτσι όπως το καθορίζουν και το διοχετεύουν τα κυβερνητικά και φιλοκυβερνητικά επιτελεία.
Όταν και ο Αμερικανός πρόεδρος λέει «τώρα σας μισούν όλοι»…
Και στον υπόλοιπο πλανήτη η αποδοκιμασία για το Ισραήλ είναι εντονότερη φέτος. Τηρείται όμως και ο άλλος, ο ειδικότερος προαναφερθείς κανόνας: Η απέχθεια ξεπροβάλλει ζωηρότερη (από όσο το 2025) και στις κοινωνίες χωρών με κυβερνήσεις που τηρούν φιλο – σιωνιστική «γραμμή». Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η Αργεντινή του Μιλέι, τον οποίον ο Νετανιάχου έχει ευχαριστήσει θερμά. Στην Αργεντινή, λοιπόν, το περσινό 46% – 26% έγινε φέτος 55% – 21%.
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς γιατί η παγκόσμια κοινή γνώμη εκφέρει φέτος ακόμη χειρότερη άποψη για το κράτος που, μεταξύ άλλων, έχει επισημοποιήσει – και με δήλωση Νετανιάχου – το επεκτατικό του όραμα («Μεγάλο Ισραήλ»). Αν θα έπρεπε να συνοψίσουμε τους άφθονους λόγους σε μία φράση, αυτή θα ήταν η εξής: Ουδείς νουνεχής μπορεί πλέον να πιστέψει το σκοροφαγωμένο κλισέ πως «το Ισραήλ αμύνεται», καθώς και ότι οι όποιες «υπερβολές» του απορρέουν από αυτόν του τον σκοπό.
«Όλος ο κόσμος μισεί πλέον το Ισραήλ εξ αιτίας σου» είπε στον Νετανιάχου ο Τραμπ, κατά τον… διάσημο καυγά τους, στις αρχές του καλοκαιριού. Όσο κι αν ο Νετανιάχου δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος για τον καλπασμό της παγκόσμιας απέχθειας που περιβάλλει το Ισραήλ, η ατάκα του Τραμπ συγκαταλέγεται σε μια «ολιγομελή» ομάδα: Στα λιγοστά σχόλια του Αμερικανού προέδρου που κατά βάση ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σπανίζουν τα δίκια του Τραμπ, ας του αναγνωρίσουμε λοιπόν το συγκεκριμένο.
ΥΓ: Ώρα είναι να ακούσουμε τώρα ότι είναι «αντισημιτικοί» φορείς το Pew Center και η Gallup…
