Στο Κέντρο Υγείας Αγίου Νικολάου Μάνης, ένα κρίσιμο κομμάτι της υγειονομικής κάλυψης μιας δύσκολης και απομακρυσμένης περιοχής, το ασθενοφόρο, υπέστη σοβαρές ζημιές σε τροχαίο στις 27 Αυγούστου και τέθηκε εκτός επιχειρησιακής λειτουργίας. Η λύση που δόθηκε ήταν ασθενοφόρο από την Πύλο που κλήθηκε να καλύψει τις ανάγκες της περιοχής, ενώ στη συνέχεια η 6η ΥΠΕ ανακοίνωσε ότι θα ενισχυθεί περαιτέρω η περιοχή με δεύτερο όχημα.
Κι όμως, αυτή είναι η εικόνα που φτάνει στους πολίτες: ένα ασθενοφόρο 30 χρονών, σκουριασμένο και ακατάλληλο, που παρουσιάζεται ως λύση για μια περιοχή με πραγματικές και δύσκολες ανάγκες, ενώ η συνολική κατάσταση των υποδομών και του εξοπλισμού γεννά εύλογα ερωτήματα.
Την ίδια ώρα, ο Γεωργιάδης περιφέρεται από δομή σε δομή, κάνει δηλώσεις, απονέμει επαίνους και παρουσιάζει το ΕΣΥ περίπου σαν να βρίσκεται σε περίοδο θριάμβου. Τον Απρίλιο επισκέφθηκε την Αρεόπολη και εξήρε δημόσια τις τοπικές δομές υγείας, ενώ λίγους μήνες αργότερα επαίνεσε δημόσια τον διευθυντή του Κέντρου Υγείας Αρεόπολης, ο οποίος χρειάστηκε ο ίδιος να οδηγήσει ασθενοφόρο για να μεταφέρει τραυματισμένη γυναίκα.
Αυτό, όμως, δεν είναι επιτυχία του υπουργείου. Είναι επιτυχία των εργαζομένων του ΕΣΥ που παλεύουν παρά τις ελλείψεις.
Δεν είναι κατόρθωμα ενός υπουργού να αναγκάζεται ένας γιατρός να γίνεται και οδηγός ασθενοφόρου. Έτσι αποδεικνύεται η απόλυτη αποτυχία του Υπουργείου να οργανώσει την πρωτοβάθμια φροντίδα στην περιφέρεια. Κατόρθωμα θα ήταν να υπάρχουν επαρκή ασθενοφόρα, επαρκή πληρώματα ασθενοφόρων και καλά οργανωμένες υπηρεσίες ώστε κανένας γιατρός να μην χρειάζεται να καλύπτει τα κενά ενός συστήματος που υποτίθεται ότι “προοδεύει”.
Από τη μία οι φιέστες από την άλλη η πραγματικότητα.
Από τη μία οι πανηγυρικές δηλώσεις, από την άλλη τα ακατάλληλα ασθενοφόρα.
Από τη μία η εικόνα ενός ΕΣΥ που προσπαθούν να μας πείσουν ότι “απογειώνεται”. Από την άλλη οι εργαζόμενοι που καλούνται να κρατήσουν όρθιο ένα σύστημα κάνοντας συνεχώς υπερβάσεις.
Ο Γεωργιάδης μπορεί να συνεχίσει τις επισκέψεις, τις δηλώσεις και τις φωτογραφίες. Μπορεί να συνεχίσει να παρουσιάζει κάθε στοιχειώδη λειτουργία του ΕΣΥ ως «μεγάλη μεταρρύθμιση» την ίδια στιγμή που μένουν κενές χιλιάδες θέσεις ιατρικού και λοιπού προσωπικού, και καλύπτονται περιστασιακά από επικουρικό προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου.
Όμως οι κάτοικοι της Μάνης δεν ζουν μέσα στα δελτία Τύπου και τις φιέστες του υπουργείου.
Ζουν στην πραγματικότητα.
Και στην πραγματικότητα όταν ένας άνθρωπος όταν χρειαστεί επείγουσα διακομιδή, περιμένει να δει ένα σύγχρονο, κατάλληλο ασθενοφόρο και όχι ένα σκουριασμένο σαπάκι 30ετίας.
Στην Μάνη αποκρυσταλλώνεται απλά η λογική της πολιτικής της ΝΔ για την δημόσια Υγεία.
Μια λογική διαρκούς «μπαλώματος»: λίγοι εδώ, ένας επικουρικός εκεί, μια προσωρινή μετακίνηση προσωπικού παρακάτω, ένα ακατάλληλο όχημα από μια άλλη περιοχή όταν το υπάρχον βγαίνει εκτός μάχης. Και κάπως έτσι παρουσιάζεται ως «ενίσχυση» ένα σύστημα που οι μνημονιακές πολιτικές έχουν εξαθλιώσει και στη πραγματικότητα στηρίζεται μόνο στις πλάτες των εργαζομένων, που παλεύουν με τις προσωρινές λύσεις και την πολιτική που οδηγεί το ΕΣΥ στην καταστροφή.
