Ποτέ άλλοτε στην ιστορία μια νεκρώσιμη ακολουθία και μια ταφή δεν είχε τόσο ισχυρό, μαζικό, ορατό και ανεξίτηλο στο χρόνο πολιτικό στίγμα όσο η κηδεία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ που ξεκινάει σήμερα Σαββάτο 4 Ιουλίου για να ολοκληρωθεί σε έξι ημέρες, την Πέμπτη 9 Ιουλίου. Στο προσκύνημα και την τελετή αναμένεται να συμμετάσχουν 35 εκατ. άνθρωποι, σύμφωνα με τις πιο φιλόδοξες εκτιμήσεις!!! Σύμφωνα με τις πιο συντηρητικές …15 εκατ.! Ακόμη κι αυτός ο αριθμός από μόνος του προκαλεί ζάλη, είναι μη συγκρίσιμος, ξεπερνάει κατά πολύ ακόμη και τα 3 εκατ. που συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τον Αγιατολάχ Χομεϊνί το 1989.
Το σύνθημα που συνοδεύει την τελετή στα αγγλικά είναι “We must rise”: Είτε το μεταφράσουμε “πρέπει να ξεσηκωθούμε” ή “να σταθούμε όρθιοι” ένα σκεπτικό φέρνει στην επιφάνεια: Την απόφαση της Ιρανικής ηγεσίας να τιμήσει τον εκλιπόντα με τα μάτια στραμμένα στο μέλλον και το νου στην αντίσταση και τη νίκη του Ιράν. Το σύνθημα “πρέπει να ξεσηκωθούμε” το συναντάς παντού: από γιγαντοαφίσσες στο αεροδρόμιο και τις πλατείες μέχρι σε στάμπες σε μακό και καπέλα. Με αυτό τον τρόπο η ταφή του Αλί Χαμενεΐ θα μείνει στην μνήμη με ένα παράγγελμα ξεσηκωμού που συνειδητά, απευθύνεται σε κάθε αγωνιστή και υπερήφανο άνθρωπο, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, ακόμη και εθνικότητας!
Την τελετή αναμένεται να τιμήσουν με την παρουσία τους εκπρόσωποι από περισσότερες από 100 χώρες, ενώ η Ισλαμική Δημοκρατία έχει κάνει σαφές ότι είναι ανεπιθύμητοι εκπρόσωποι χωρών που συνεργάστηκαν στην δολοφονία του ανώτατου θρησκευτικού και πολιτικού τους ηγέτη και της οικογένειάς του στις 28 Φεβρουαρίου. Ήδη στην Τεχεράνη βρίσκονται 600 ξένοι δημοσιογράφοι, ενώ όχι μόνο η πρωτεύουσα αλλά και οι άλλες πόλεις από τις οποίες θα περάσουν τα σκηνώματα βρίσκονται υπό δρακόντεια μέτρα ασφάλειας και επιτήρησης. Σύμφωνα με ιρανικές πηγές, 265.000 στρατιώτες θα παρέχουν ασφάλεια σε κάθε σημείο των δρόμων και κτιρίων όπου θα συγκεντρωθούν πιστοί και άλλοι πολίτες του Ιράν και άλλων κρατών για να αποδώσουν τον τελευταίο ασπασμό σε έναν από τους σπουδαιότερους ηγέτες της εποχής μας. Τα μέτρα ασφάλειας μπορεί να φαίνονται ακραία με βάση την εμπειρία μας, αλλά είναι πλήρως συμβατά με βάση όσα σημάδεψαν την ημέρα έναρξης της επίθεσης, όταν ΗΠΑ και Ισραήλ βομβάρδισαν (δύο φορές!) το σχολείο στο Μινάμπ σκοτώνοντας 168 παιδιά. Τα μέτρα ασφαλείας είναι αυτά που πρέπει αν λάβουμε επιπλέον υπόψη μας τις απειλές που έχουν εκτοξευθεί όχι μόνο από Ισραηλινούς αλλά και από Αμερικάνους. Η Λάουρα Λουμέρ, ένα ακόμη ακροδεξιό, ρατσιστικό φρικιό από την αυλή του Τραμπ, ζήτησε τον βομβαρδισμό της τελετής αποχαιρετισμού. Είναι κι αυτός ένας τρόπος, γνήσια Αμερικανο-ισραηλινός, για να εκφραστεί το μίσος απέναντι στον Χαμενεΐ, που είναι το αντεστραμμένο είδωλο της αγάπης και του θαυμασμού που θρέφουν στο πρόσωπό του εκατοντάδες εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι από τον παγκόσμιο Νότο και τον ανεπτυγμένο Βορρά οι οποίοι μάχονται τον ιμπεριαλισμό και σέβονται τα δικαιώματα των λαών και την ειρήνη.
Ο ενταφιασμός του σχεδίου καθυπόταξης του Ιράν
Στο Ιράν δεν θα ταφεί μόνο ο ηγέτης της χώρας σε μια τελετή που ξεκινάει στις 4 Ιουλίου, ημερομηνία που θα θυμούνται στις εξής οι Αμερικάνοι και για έναν επιπλέον λόγο από αυτόν που γιορτάζουν. Θα ταφεί, επίσης, με κάθε επισημότητα και σε δημόσια θέα ένα σχέδιο δεκαετιών, η καθυπόταξη του Ιράν. Η αποτυχία του σχεδίου υποταγής και διάλυσης του Ιράν θα συμβολίζει στο διηνεκές την οριστική και αμετάκλητη ήττα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Αυτό είναι που πονάει τους Αμερικάνους. Κι αυτό είναι που κάνει υπερήφανους τους Ιρανούς!
Θρησκευτικό μήνυμα αιώνιας αντίστασης στην παράδοση και υποταγή, ανεξαρτήτως κόστους που δεσπόζει στο μεγαλύτερο ιερό τέμενος της Τεχεράνης, Ιμαμζαντέχ Σάλεχ Σεμιράν
Η δολοφονία του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και τεσσάρων ακόμη μελών της οικογένειάς του θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. Ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν έμαθε έγκαιρα ότι είχε στοχοποιηθεί, αλλά αρνήθηκε να κρυφτεί σε καταφύγιο για να στείλει μήνυμα σε όλο το Ιράν (και όχι μόνο) ότι κανένας δεν φυγομαχεί κι ο καθένας πληρώνει το τίμημα που του αναλογεί ανάλογα με την θέση του για την υπεράσπιση της πατρίδας. Το μήνυμά του έφτασε εκεί που έπρεπε και μάρτυρας είναι το Μνημόνιο Κατανόησης που αναγκάστηκαν να υπογράψουν οι ΗΠΑ στις 17 Ιουνίου μετά την συντριπτική στρατιωτική τους ήττα από το Ιράν.
Θνησιγενές; Προφανώς. Ανεφάρμοστο; Πασιφανώς! Η υπογραφή του όμως από τους Αμερικανούς θα συμβολίζει την δεινή θέση στην οποία βρέθηκαν από έναν στρατό σωστά οπλισμένο, υψηλού φρονήματος και κυρίως έξυπνο που μετέτρεψε σε σχέδιο πολέμου τον πολιτισμό 3.000 χρόνων και περίμενε αυτή την στιγμή 47 ολόκληρα χρόνια, σε βέρος της ευημερίας του πληθυσμού! Οι Ιρανοί απέδειξαν τη σημασία της τέχνης του πολέμου και της στρατηγικής, που έφτασε να οδηγήσει σε στρατιωτική ήττα ακόμη και την απόφαση να πολεμάς παραβιάζοντας το δίκαιο του πολέμου συστηματικά (κι όχι κατ’ εξαίρεση σε μια στιγμή αδυναμίας ή κατ’ εντολήν κατωτέρων αξιωματικών) και διαπράττοντας αλλεπάλληλα εγκλήματα πολέμου και κατά της ανθρωπότητας. Ο Πέτε Χέγκσεθ γι’ αυτό ανέλαβε το υπουργείο Πολέμου του Τραμπ, με το ένα έγκλημα πολέμου στο Ιράν (δολοφονία μαθητριών στην Μινάμπ) να διαδέχεται το άλλο (βύθιση της άοπλης ιρανικής φρεγάτας Ντένα κατά την επιστροφή της από εθιμοτυπική επίσκεψη στην Ινδία ανοικτά στης Σρι Λάνκα) και στο τέλος να αποδειχθεί ότι η έλλειψη ηθικών φραγμών μπορούσε να ανταγωνιστεί μόνο την αποτυχία του.
Ο Χαμενεΐ επέτρεψε να σκοτωθεί για να νικήσει το Ιράν κι η επιλογή του αποδείχθηκε επιτυχημένη. Τέσσερις μήνες μετά την δολοφονία του, η τροπή που πήρε ο πόλεμος ήταν απρόσμενη ακόμη και για τον καλύτερα πληροφορημένο ή τον πιο αισιόδοξο άνθρωπο στη γη. Η εξέλιξη ήταν η καλύτερη δυνατή για το Ιράν.
Υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση
Καθόλου τυχαία δεν είναι τα αισθήματα και η στάση των Ιρανών που συναντάμε καθημερινά. Όποιος θα περίμενε να έβλεπε στα πρόσωπά τους αισθήματα ταπείνωσης, παραίτησης, αποτυχίας ή ήττας επειδή έχασαν τον ηγέτη τους από την πρώτη ημέρα του πολέμου θα εκπλαγεί βλέποντας αντί για ταπείνωση, υπερηφάνεια· αντί για παραίτηση, επιμονή· αντί για αίσθημα αποτυχίας, αισιοδοξία κι αντί για αίσθημα ήττας, πίστη στη νίκη! Αυτό που δεν περιγράφεται είναι η υπερηφάνεια! Η υπερηφάνεια ενός λαού που δέχτηκε επίθεση από δύο πυρηνικές δυνάμεις, από τους δύο ακριβότερα εξοπλισμένους στρατούς του κόσμου που έχουν υπό τον έλεγχό τους ΝΑΤΟ, ΕΕ, Διεθνή Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας και δεκάδες κυβερνήσεις γειτονικών και μη κρατών και παρόλ’ αυτά νίκησε. (Ποτέ δεν θα ξεχαστεί για παράδειγμα η δήλωση κάλυψης της επίθεσης εκ μέρους του γερμανού καγκελάριου τον Ιούνιο του 2025 ότι “το Ισραήλ με την επίθεσή του βγάζει την βρόμικη δουλειά για όλους”). Οι Ιρανοί είχαν πολλούς και σοβαρούς λόγους να είναι υπερήφανοι για την ιστορία τους, τώρα έχουν έναν λόγο ακόμη, τη νίκη απέναντι στους Αμερικανο-Ισραηλινούς αδίστακτους και ανήθικους γενοκτόνους.
Ο σύζυγος της κυρίας δεξιά έμεινε ανάπηρος στην διάρκεια του πολέμου που εξαπέλυσε το Ιράκ εναντίον του Ιράν την δεκαετία του 1980. “Το Ιράν θα νικήσει και τώρα. Αυτοί εδώ ήταν τα καλύτερα παιδιά μας, τους το χρωστάμε” μου είπε. Το κενοτάφιο πίσω τους είναι αφιερωμένο στους επιστήμονες, φυσικούς και γιατρούς, που δολοφονήθηκαν μαζί με τις οικογένειες τους από τους αμερικανο-ισραηλινούς τον Ιούνιο 2025 και στον τρέχον πόλεμο.
Οι Ιρανοί μπορούν επίσης να νιώθουν υπερήφανοι για την ηγεσία τους γιατί αποδείχθηκε στην πράξη η αυτοθυσία, η ανιδιοτέλεια και η συνέπειά της. Δύο μέρες πριν ξεκινήσει η τελετή οι Financial Times αποκάλυψαν ότι ο Τραμπ το 2025, τον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του, κέρδισε 2,2 δισ. δολ. παίζοντας σε διάφορες αγορές. Την χρονιά που αυθαίρετες αποφάσεις για δασμούς σε όλες τις χώρες του κόσμου διαδέχονταν αποφάσεις για οικονομικές κυρώσεις και αναπάντεχες συμφωνίες ανακωχής με το Ιράν οι οποίες μετέτρεπαν τις τιμές του πετρελαίου σε ασανσέρ, ο Τραμπ πραγματοποίησε 22.000 συναλλαγές με μετοχές κι επένδυσε 1,4 δισ. δολ. σε μετοχές εταιρειών που επηρεάζονταν άμεσα από κάθε πολιτική απόφαση: 70 εκατ. στην Microsoft, 67 εκατ. στην Nvidia, 63 εκατ. στην Apple, 33 εκατ. στην Amazon κοκ. Δισεκατομμύρια επίσης έπαιξε η οικογένεια Τραμπ στα “απατονομίσματα” ή “κλεπτονομίσματα”, κοινώς κρυπτονομίσματα. Ποιός θα πήγαινε να πολεμήσει και να σκοτωθεί για τον Τραμπ;
Τα κατορθώματα του Τραμπ στην αύξηση της προσωπικής του περιουσίας πρέπει να συγκριθούν με τα κατορθώματα του Χαμενεΐ στην επίτευξη της πολυεπίπεδης ανθεκτικότητας του Ιράν. Αποτέλεσμα της επιμονής του ήταν όχι μόνο το νικηφόρο σχέδιο του εν εξελίξει πολέμου αλλά και το νικηφόρο οικονομικό σχέδιο που επέτρεψε στο Ιράν να επιβιώσει και να ακμάσει, παρά το βάρος των πιο σκληρών οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων, συγκρίσιμων μόνο με εκείνες κατά της Κούβας. Η εθνική παραγωγή και αυτάρκεια των σημαντικότερων οικονομικών αγαθών (καταναλωτικά όπως αυτοκίνητα και τηλεοράσεις, μέχρι παραγωγικά όπως μηχανολογικός εξοπλισμός για τα διυλιστήρια και την βαριά βιομηχανία), αν και αρχικά επιβλήθηκε από ανάγκη στη συνέχεια εφαρμόστηκε από επιλογή, υπό την αναντικατάστατη βοήθεια μιας μεγάλης δεξαμενής πληθυσμού που ξεπερνάει τα 90 εκατ. ανθρώπων. Φυσικά, η οικονομική κατάσταση μόνο ρόδινη δεν είναι στο Ιράν. Ο καλπάζων πληθωρισμός συρρικνώνει τους μισθούς και περισσότερο τις συντάξεις και η ανεργία οδηγεί τους νέους στην μετανάστευση. Επιπτώσεις δυσάρεστες έως δραματικές των οικονομικών κυρώσεων, αλλά παραπάνω από ανεκτές αν συγκριθούν με το αμερικανικό Σχέδιο Β’, όπως εφαρμόστηκε στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, την Λιβύη και τον Λίβανο. Γι’ αυτό και οι Ιρανοί κατέβαλαν αγόγγυστα το φόρο αίματος με τους 1.700 νεκρούς και γι’ αυτό θα συνοδεύσουν τον αποθανόντα ηγέτη τους με τιμές ήρωα και μάρτυρα.
Αποτυχία των αμερικανικών σχεδίων
Η πλημμυρίδα λαού που θα συνοδεύσει τη νεκρώσιμη ακολουθία θα συμβολίσει ακόμη μία αποτυχία των Αμερικανών γιατί αποδεικνύει πόσο κενές περιεχομένου και άστοχες ήταν οι προβλέψεις τους για πτώση και διάλυση του καθεστώτος από τη στιγμή που θα σκότωναν τον ηγέτη του. Στη διάρκεια αυτών των τεσσάρων μηνών μάθαμε για τα επτά επίπεδα αντικατάστασης που έχει κάθε θέση ευθύνης στο Ιράν, διαβάσαμε για την αυτονομία που χαίρουν οι στρατιωτικές διοικήσεις στις 31 Περιφέρειες το Ιράν, είδαμε τις μαζικές καθημερινές διαδηλώσεις σε κάθε μικρή και μεγάλη πόλη του Ιράν κάθε βράδυ προς ένδειξη συμπαράστασης στην πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, παρακολουθήσαμε με έκπληξη και συγκίνηση τις ανθρώπινες αλυσίδες με τις οποίες οι Ιρανοί προστάτευσαν μνημεία και υποδομές όταν ο διασημότερος στον κόσμο κατηγορούμενος για κατ’ εξακολούθηση παιδική κακοποίηση απείλησε να εξαλείψει τον Ιρανικό πολιτισμό και σήμερα, αύριο και για τέσσερις μέρες ακόμη θα παρακολουθούμε ένα δημοψήφισμα σε ζωντανή μετάδοση.
Γι’ αυτό οι Αμερικάνοι σκέφτονται ακόμη και να βομβαρδίσουν την τελετή! Γιατί αποδεικνύει την ανθεκτικότητα και τη συνοχή του σύγχρονου Ιράν, προϊδεάζοντας και για την συνέχεια. Οι ΗΠΑ “έκαψαν” οριστικά και δια παντός το σημαντικότερο χαρτί που διέθεταν απέναντι στο Ιράν, την εξαπόλυση μιας συντριπτικής και ολομέτωπης επίθεσης, για να το αναγκάσουν να παραδοθεί. Το έπαιξαν αυτό το χαρτί, αφού αρνήθηκαν πρώτα να βγάλουν τα μαθήματα που έπρεπε από την επίθεση των 12 ημερών τον Ιούνιο του 2025 και τις προγενέστερες επιχειρήσεις “Αληθινή Υπόσχεση”, και έχασαν. Η επιστροφή τους πλέον, όσο πόνο κι αν προκαλέσει, θα θυμίζει τον χαμένο και απελπισμένο τζογαδόρο που θυσιάζει όλο και μεγαλύτερα ποσά σε απεγνωσμένες ζαριές, μήπως και ρεφάρει…
Η νίκη του Ιράν, που θα έχει ως επισφράγισμα την νεκρώσιμη ακολουθία, στέλνει μηνύματα αντίστασης σε όλο τον κόσμο. Όσες κυβερνήσεις και όποια κινήματα διαφοροποιούνται και πολύ περισσότερο πολεμούν τον ιμπεριαλισμό παίρνουν οξυγόνο από το Ιράν. Η κυβέρνηση του Πακιστάν αναβάθμισε το κύρος της στην περιοχή και σε όλο τον κόσμο λόγω της αλληλεγγύης που επέδειξε προς το Ιράν με αποκορύφωμα τον ειλικρινή και αποτελεσματικό, διαμεσολαβητικό της ρόλο. Η κυβέρνηση του Λιβάνου αποδείχθηκε μια θλιβερή αμερικανο-ισραηλινή μαριονέτα, ανίκανη να διαπραγματευτεί ακόμη και τα σύνορα της, κάτι που έκανε επιτυχημένα το Ιράν το οποίο ενσωμάτωσε όρο (τον πρώτο μάλιστα) στο Μνημόνιο της Ισλαμαμπάντ για την εδαφική κυριαρχία του Λιβάνου. Ακόμη κι αν απέτυχε να εφαρμοστεί, η ευθύνη βαραίνει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ κι αποκαλύπτει την υποκρισία τους, ενώ το δικαίωμα της αντίστασης της Χεζμπολάχ φαίνεται ακόμη περισσότερο αυταπόδεικτο, νόμιμο και αναφαίρετο. Οι δε αμερικανικοί στόχοι περί ακύρωσης της δυνατότητας του Ιράν να υποστηρίζει οργανώσεις της αντίστασης σε όλη την περιοχή, από το Ιράκ, τη Συρία και τον Λίβανο μέχρι την κατεχόμενη Παλαιστίνη, που συνόδευσαν άλλους επίσημα διακηρυγμένους (κι όχι πραγματικούς) στόχους της επίθεσης, όπως η ακύρωση του πυραυλικού και πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, αποδείχθηκαν υπερφίαλες μεγαλοστομίες μιας παρηκμασμένης υπερδύναμης που προκαλεί αποστροφή σε εχθρούς και φίλους. Η επίσημη και πανηγυρική ταφή τους ξεκινάει σε λίγες ώρες…
