08.11.2018 – Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής

• 85 άνθρωποι χάνουν την ζωή τους σε μεγάλη δασική πυρκαγιά στην Καλιφόρνια
• Περισσότερα από 14.000 σπίτια καταστρέφονται ολοκληρωτικά
• 000 στρέμματα καμένης έκτασης
• Η φωτιά κατασβήστηκε 17 ημέρες από την ημερομηνία της έναυσης της
• Μια από τις πιο καταστροφικές πυρκαγιές στην ιστορία των ΗΠΑ

Η πυρκαγιά προκλήθηκε όταν κατά τη διάρκεια ισχυρών ανέμων έσπασε ένα μεταλλικό άγκιστρο ανάρτησης καλωδίου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, με αποτέλεσμα να υπάρχει πτώση του ηλεκτροφόρου αγωγού και επαφή με τη χαλύβδινη κατασκευή του πύργου. Η επαφή προκάλεσε ηλεκτρικό τόξο με αποτέλεσμα την έναρξη της πυρκαγιάς.

Ο εξοπλισμός ο οποίος απέτυχε ανήκε στην ιδιωτική εταιρία παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και φυσικού αερίου στην Β. Αμερική, Pacific Gas and Electric Company (PG&E). Τα αίτια του παραπάνω περιστατικού καταγράφονται αναλυτικά στο κείμενο διερεύνησης του ατυχήματος, το οποίο δημοσιοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου του 2020 [1].

Σύμφωνα με αυτό οι λόγοι της συγκεκριμένης αστοχίας του άγκιστρου συγκράτησης του καλωδίου, μεταξύ άλλων, είναι οι παρακάτω:

• Εξοπλισμός ηλικίας 97 ετών: Ο εξοπλισμός ο οποίος αστόχησε ήταν εγκατεστημένος μεταξύ των ετών 1919 και του 1921 και εκ τότε δεν είχε αντικατασταθεί ποτέ. Δηλαδή αριθμούσε σχεδόν ένα αιώνα λειτουργίας.
• Το 1987 τρείς επιθεωρήσεις ανά έτος, το 2005 μια επιθεώρηση ανά 5 έτη: Μέχρι το 1987 η πολιτική επιθεωρήσεων της εταιρίας όριζε ότι οι γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας θα πρέπει να επιθεωρούνται τρείς φορές τον χρόνο. Το 2005 οι επιθεωρήσεις μειώθηκαν σε μία επιθεώρηση ανά 5 έτη.
• Μείωση κόστους επιθεωρήσεων περιορίζοντας τον χρόνο που αφιερωνόταν σε κάθε επιθεώρηση.
• Στρατηγική συντηρήσεων εξοπλισμού «run to failure»: Η εταιρία PG& ακολουθούσε την φιλοσοφία του «run to failure strategy», δηλαδή λειτουργία μέχρι την αστοχία του εξοπλισμού, με στόχο την μείωση των χρημάτων που δαπανιούνταν για συντηρήσεις. Στην αντίπερα όχθη υπάρχει η προληπτική συντήρηση, η οποία δεν προτιμάται καθώς είναι ιδιαίτερα κοστοβόρα αν και πιο ασφαλής.

Το έντυπο της διερεύνησης περιέχει ακόμα πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία, τα οποία χάρη συντομίας δεν θα αναλυθούν στο παρόν άρθρο, παρόλα αυτά οι παρακάτω προτάσεις συμπυκνώνουν με το καλύτερο τρόπο το πρόβλημα:

«Τα στοιχεία της έρευνας καταδεικνύουν ότι οι απερίσκεπτες πρακτικές της PG&E δημιούργησαν σημαντικό κίνδυνο εκδήλωσης καταστροφικής πυρκαγιάς στο φαράγγι του ποταμού Feather. Παρά το γεγονός ότι η εταιρεία είχε γνώση του συγκεκριμένου κινδύνου, παρέλειψε να λάβει οποιοδήποτε κατάλληλο μέτρο για τον μετριασμό ή την αντιμετώπισή του». [2]

31.07.2026 – Βοιωτία και Δυτική Αττική

• 2 μέλη πληρώματος πυροσβεστικών ελικοπτέρων χάνουν την ζωή τους κατά τη διάρκεια κατάσβεσης της πυρκαγιάς
• Πολλά σπίτια καταστρέφονται ολοκληρωτικά
• Περισσότερα από 100.000 στρέμματα καμένης έκτασης
• Ο ορεινός όγκος του Κιθαιρώνα, βουνό ιδιαίτερα σημαντικό για την Αττική, έχει χαθεί

Σύμφωνα με την  επίσημη ενημέρωση του Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και Κλιματικής Κρίσης η  πυρκαγιά προκλήθηκε λόγω ταλάντωσης αγωγών σε ιδιωτικό δίκτυο μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας από ανεμογεννήτριες προς το κεντρικό δίκτυο. Για την πυρκαγιά συνελήφθησαν ο ηλεκτρολόγος μηχανικός ο οποίος είχε υπογράψει τη μελέτη καθώς και ο εργολάβος ο οποίος είχε αναλάβει τη κατασκευή του έργου.

Ένα μήνα νωρίτερα, στις 27/06/2026, είχε εκδηλωθεί πυρκαγιά στο ίδιο σημείο εξαιτίας σπινθήρα από καλώδια του δικτύου μεταφοράς ενέργειας. Η φωτιά έκαψε 60 στρέμματα και αντιμετωπίστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Βέβαια σε εκείνη την περίπτωση δεν κινήθηκε καμία αυτόφωρη διαδικασία για τους υπεύθυνους.

Ανυπολόγιστες καταστροφές με ίδιους υπεύθυνους

Οι δασικές πυρκαγιές δεν είναι ένα ανεξήγητο φυσικό φαινόμενο. Στη συντριπτική τους πλειονότητα έχουν συγκεκριμένες αιτίες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, μία από τις καταστροφικότερες πυρκαγιές στην ιστορία της χώρας, η Camp Fire του 2018, αποδόθηκε σε παραλείψεις της ιδιωτικής εταιρείας ηλεκτρισμού PG&E. Αντίστοιχα, στην Ελλάδα, η πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στους ορεινούς όγκους του Κιθαιρώνα και του Πατέρα συνδέθηκε με βλάβη σε γραμμή μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας που εξυπηρετούσε ιδιωτικό αιολικό πάρκο. Και στις δύο περιπτώσεις αλλά και σε πολλές ακόμα, η φωτιά δεν ήταν αποτέλεσμα μιας ανεξήγητης φυσικής διαδικασίας, αλλά της αδυναμίας των ιδιωτικών εταιριών να ελέγξουν τον εξοπλισμό τους.

Το παραμύθι του Κυρ. Μητσοτάκη

Στην Κυριακάτικη ανάρτηση του, ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης, αναφερόμενος στις μεγάλες πυρκαγιές στη Βοιωτία και στο Ρέθυμνο, δήλωσε:

«Υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα. Όταν οι άνεμοι πνέουν με τέτοια ένταση, ακόμη και τα δεκάδες εναέρια μέσα που διαθέτουμε δεν μπορούν να επιχειρήσουν με ασφάλεια».

Για άλλη μια φορά, ο Πρωθυπουργός και τα κυβερνητικά στελέχη αναζήτησαν δικαιολογίες στις κλιματολογικές συνθήκες. Πέρσι έφταιγε ο καύσωνας, φέτος οι ισχυροί άνεμοι. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα παραπάνω αντικειμενικά γεγονότα. Ταυτόχρονα, όμως, είναι προβληματικό να επικαλούμαστε την κλιματική κρίση για όλες τις πυρκαγιές.

Η κυβέρνηση, διόλου τυχαία, επιχειρεί να εισαγάγει έναν συνολικό αντιορθολογισμό και αντιεπιστημονισμό στη συζήτηση για τις πυρκαγιές.

Βάζει πυρκαγιές η κλιματική κρίση;

Στη διεθνή βιβλιογραφία σχετικά με την πρόληψη των ατυχημάτων, χρησιμοποιούνται δύο βασικές έννοιες: ο κίνδυνος (hazard) και το ρίσκο (risk). Ως κίνδυνος ορίζεται μια πηγή ή κατάσταση που μπορεί να προκαλέσει ένα ατύχημα, ενώ το ρίσκο είναι ο συνδυασμός της πιθανότητας (Probability) να συμβεί το συμβάν και της σοβαρότητας των συνεπειών του (Consequence). Συχνά αποτυπώνεται με τη σχέση:

Ρίσκο (Risk) = Πιθανότητα (Probability) × Σοβαρότητα συνεπειών (Consequence)

Στην περίπτωση των δασικών πυρκαγιών, οι πηγές ανάφλεξης είναι συγκεκριμένες και γνωστές σε όλους μας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα πηγών ανάφλεξης είναι η ύπαρξη ηλεκτροφόρων καλώδιων εντός δασικών εκτάσεων, οι θερμές εργασίες, συμβάντα εμπρησμού, κεραυνική δραστηριότητα κ.α.

Η κλιματική κρίση δεν αποτελεί πηγή ανάφλεξης. Δεν έχει την δυνατότητα να προκαλέσει μια φωτιά από μόνη της. Αυτό που κάνει είναι να αυξάνει το ρίσκο εκδήλωσης και εξάπλωσης μιας πυρκαγιάς καθώς δημιουργεί περιβαλλοντικές συνθήκες οι οποίες ευνοούν τόσο την έναυση όσο και την ταχεία εξάπλωσή της.

Η κυβέρνηση και γενικότερα ο μηχανισμός πρόληψης και αντιμετώπισης των πυρκαγιών δεν μπορούν, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, να ελέγξουν το κλίμα.

Μπορούν, όμως, να μειώσουν σημαντικά το ρίσκο εκδήλωσης πυρκαγιών, ελέγχοντας και περιορίζοντας τις πηγές ανάφλεξης. Για να συμβεί αυτό απαιτείται μια συγκεκριμένη και συστηματική μεθοδολογική προσέγγιση, η οποία μέχρι σήμερα δεν φαίνεται να υπάρχει.

Αν δεν γνωρίζουμε ποιο είναι το πρόβλημα δεν μπορούμε να το λύσουμε

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει καταγραφή, ή τουλάχιστον δεν υπάρχει ενημέρωση του κοινού, σχετικά με τα αίτια εκδήλωσης των πυρκαγιών. Αν δεν γνωρίζουμε και κατ’ επέκταση εάν δεν μελετάμε τις πηγές έναρξης των πυρκαγιών τότε είναι αδύνατο να χτίσουμε μια πολιτική πρόληψης η οποία θα είναι επιτυχημένη.

Η άγνοια οδηγεί σε «προηγμένες» μεθόδους πρόληψης και αντιμετώπισης όπως είναι οι λιτανείες και η συνεχής επίκληση στις περιβαλλοντικές συνθήκες ως εξήγησης για κάθε καταστροφική πυρκαγιά.

Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει η  Πυρομετεωρολογική Ομάδα FLAME  σε μελέτη σχετικά με την ανάλυση δεδομένων πυρκαγιών των τελευταίων 25 ετών: «Πρώτον, δεν γνωρίζουμε τι προκαλεί τις ενάρξεις πυρκαγιών. Τα δεδομένα του Πυροσβεστικού Σώματος δεν περιλαμβάνουν ως πληροφορία τις αιτίες έναρξης. Και αυτό είναι κρίσιμο. Αν δεν ξέρουμε τι ή ποιος προκαλεί τις φωτιές, πώς θα μπορέσουμε να τις προλάβουμε; Δεν μπορούμε να περιορίσουμε αυτό που δεν κατανοούμε. Τα δεδομένα του Πυροσβεστικού Σώματος δεν περιλαμβάνουν ως πληροφορία τις αιτίες έναρξης των πυρκαγιών. [3]

Το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας είναι υπεύθυνο για πολλές πυρκαγιές

Σύμφωνα με την ανασκόπηση της αντιπυρικής περιόδου 2025 από την WWF και την Πυρομετεωρολογική Ομάδα FLAME το 55% της συνολικής καμένης έκτασης του 2025 συνδέθηκε με πυρκαγιές που προκλήθηκαν από το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. [4]

Υπάρχει λύση;

Οι μεγάλες πυρκαγιές σε δασικές εκτάσεις που σχετίζονται με ενεργειακές υποδομές έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση της επιστημονικής έρευνας σχετικά με τους τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος. Αρκεί κανείς να πληκτρολογήσει τις λέξεις «Wildfire and power grid» στο διαδίκτυο, για να αντιληφθεί το μέγεθος της σχετικής βιβλιογραφίας.

Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες, μια σειρά μέτρων είναι απαραίτητη για τη μείωση της πιθανότητας έναυσης πυρκαγιών από το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η υπογειοποίηση και η χρήση μονωμένων αγωγών (covered conductors), ιδιαίτερα στα τμήματα του δικτύου που διέρχονται από δασικές εκτάσεις.

Υπογειοποίηση και μόνωση των καλωδίων μεταφοράς ρεύματος

Οι υπέργειες γραμμές μεταφοράς ρεύματος που διέρχονται από δασικές περιοχές έχει αποδειχθεί ότι ευθύνονται για μεγάλο αριθμό δασικών πυρκαγιών. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, η υπογειοποίηση των γραμμών μεταφοράς, ιδιαίτερα όταν αυτές βρίσκονται εντός δασικών εκτάσεων, θα μπορούσε να αποτελέσει μία αποτελεσματική λύση, καθώς περιορίζει σημαντικά την πιθανότητα δημιουργίας σπινθήρων και μετάδοσής τους στο περιβάλλον.

Ένα δεύτερο μέτρο είναι η μόνωση των αγωγών (covered conductors) με εξωτερική επικάλυψη από μονωτικό υλικό, η οποία μειώνει σημαντικά την πιθανότητα ανάφλεξης. Στους γυμνούς αγωγούς, η επαφή μεταξύ τους μπορεί να οδηγήσει σε βραχυκύκλωμα και στη δημιουργία σπινθήρων, ενώ στους μονωμένους αγωγούς η μονωτική επικάλυψη εμποδίζει, σε μεγάλο βαθμό, τη διέλευση του ρεύματος μεταξύ των αγωγών και, κατά συνέπεια, την εκδήλωση βραχυκυκλώματος.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν τα δίκτυα χαμηλής τάσης που συναντάμε καθημερινά στις πόλεις και τους οικισμούς. Τα καλώδια που συνδέουν τους στύλους του ΔΕΔΔΗΕ και τροφοδοτούν τις κατοικίες είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, μονωμένοι αγωγοί.

Ποια είναι η κατάσταση του δικτύου στην Ελλάδα σήμερα;

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΔΕΔΔΗΕ:

• To 2022 το συνολικό μήκος των εναέριων γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων Υψηλής, Μέσης και Χαμηλής τάσης ανερχόταν σε 216.543 χλμ. ενώ το μήκος των υπόγειων γραμμών ήταν 27.783 χλμ. Αντίστοιχα οι μονωμένοι αγωγοί της Μέσης Τάσης ανέρχονταν σε 342 χλμ. σε σύνολο 102.492 χλμ. γραμμών Μέσης Τάσης. [5]
• Το 2024, το συνολικό μήκος των εναέριων γραμμών αυξήθηκε σε 219.237 χλμ., ενώ το μήκος των υπόγειων γραμμών έφτασε τα 30.863 χλμ.

Οι μονωμένοι αγωγοί της Μέσης Τάσης ανέρχονταν σε μόλις 443 χλμ., σε σύνολο 104.128 χλμ. γραμμών Μέσης Τάσης. [6]

Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι το ελληνικό δίκτυο εξακολουθεί να βασίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε εναέριες γραμμές, ενώ η χρήση μονωμένων αγωγών στη Μέση Τάση παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη.

• Μόλις το 14% του συνολικού μήκους των γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας (Υψηλής, Μέσης και Χαμηλής Τάσης) είναι υπογειοποιημένο.
• Μόλις το 0,4% του συνολικού μήκους των γραμμών Μέσης Τάσης αποτελείται από μονωμένους αγωγούς.
• Από τις 31/12/2022 έως τις 31/12/2024, δηλαδή μέσα σε δύο χρόνια, το υπόγειο δίκτυο αυξήθηκε κατά μόλις 3.080 χλμ.

Όπως πολύ σωστά επισημαίνει ο κ. Τζηρίτης, συντονιστής της WWF, σε πρόσφατη συνέντευξη του στο podcast της Ν. Μπακούλη Pop Science: «Το έργο της υπογειοποίησης των εναέριων καλωδίων του ΔΕΔΔΗΕ εντάχθηκε στο σχέδιο “Ελλάδα 2.0”. Γι’ αυτό το έργο δόθηκαν από την Ευρώπη 187.000.000 ευρώ. Ουσιαστικά τα τελευταία χρόνια δεν έχει υπάρξει σημαντική μεταβολή.»

Το Σχέδιο Ανάπτυξης του Δικτύου για την πενταετία 2026-2030

Σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάπτυξης Δικτύου για τη περίοδο 2026-2030 [7], το ποσό το οποίο αφορά μετατοπίσεις και ενισχύσεις στο δίκτυο διανομής ανέρχεται συνολικά στα 284 εκατομμύρια ευρώ.

• Το πρώτο πακέτο, ύψους 134,25 εκατ. ευρώ, αφορά, μεταξύ άλλων, έργα υπογειοποίησης του δικτύου σε δασικές περιοχές. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Σχεδίου, κάθε έτος προβλέπεται η βελτίωση 150 χλμ. εναέριου δικτύου Μέσης Τάσης και 300 χλμ. εναέριου δικτύου Χαμηλής Τάσης.
• Το δεύτερο πακέτο αφορά ειδικά το έτος 2026 και περιλαμβάνει έργα αναβάθμισης των δικτύων σε δασικές περιοχές, συνολικού προϋπολογισμού 94,01 εκατ. ευρώ. Τα έργα αφορούν την αντικατάσταση γυμνών αγωγών του εναέριου δικτύου διανομής με μονωμένους αγωγούς, καθώς και την υπογειοποίηση τμημάτων του δικτύου. Συνολικά προβλέπεται να επηρεάσουν 2.085,5 χλμ. δικτύου Χαμηλής και Μέσης Τάσης

Κάνοντας έναν πρόχειρο υπολογισμό, προκύπτει ότι μέχρι το 2030 προβλέπεται να βελτιωθούν συνολικά περίπου 5.000 χλμ. δικτύου. Θα πρέπει, ωστόσο, να διευκρινιστεί ότι η «βελτίωση» δεν ταυτίζεται κατ’ ανάγκη με την υπογειοποίηση, αλλά περιλαμβάνει και άλλες παρεμβάσεις, όπως η αντικατάσταση γυμνών αγωγών με μονωμένους.

Αν συγκρίνουμε τα περίπου 5.000 χλμ. με το συνολικό μήκος του εναέριου δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας, το οποίο στις 31/12/2024 ανερχόταν σε 219.237 χλμ., προκύπτει ότι οι προβλεπόμενες παρεμβάσεις αντιστοιχούν περίπου στο 2,3% του συνολικού εναέριου δικτύου…

Η υπογειοποίηση και η μόνωση δεν είναι οι μοναδικές λύσεις

Σε μελέτη που δημοσιεύτηκε το 2025 στο περιοδικό Nature Reviews Electrical Engineering [8], οι ερευνητές αναπτύσσουν μια σειρά από ενέργειες που μπορούν να μειώσουν το ρίσκο έναυσης πυρκαγιάς από ηλεκτροφόρα καλώδια. Πέρα από την υπογειοποίηση και τη μόνωση των γραμμών μεταφοράς, επισημαίνουν επίσης:

• Χρήσης drones επιθεώρησης γραμμών μεταφοράς ρεύματος στις δασικές εκτάσεις
• Χρήση LiDAR (Light Detection and Ranging) για τον υπολογισμό τους ύψους των δέντρων, της ακριβούς απόστασης ανάμεσα σε κλαδιά και καλώδια και τον εντοπισμό σημείων όπου η βλάστηση πλησιάζει επικίνδυνα το δίκτυο, πριν προλάβει να προκαλέσει βραχυκύκλωμα/σπινθήρα
• Προληπτική διακοπή ρεύματος σε περιόδους ακραίων καιρικών φαινομένων όπως έντονοι άνεμοι
• Συστηματική διαχείριση βλάστησης, ιδιαίτερα σε περιοχές υψηλού κινδύνου

Το κίνημα και τα αιτήματα μας

Η συζήτηση σχετικά με την πρόληψη και την αντιμετώπιση των πυρκαγιών δεν μπορεί να περιοριστεί αποκλειστικά στα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω. Ωστόσο, πρώτα και κύρια, το εργατικό και λαϊκό κίνημα οφείλουν να διαμορφώσουν μια συγκεκριμένη θεματολογία γύρω από την πρόληψη των πυρκαγιών και τη μείωση του ρίσκου έναυσής τους. Με αφορμή την πρόσφατη καταστροφική πυρκαγιά στη Βοιωτία, είναι σημαντικό να ανοίξει μια ουσιαστική συζήτηση για τις πραγματικές αιτίες των πυρκαγιών και τα μέτρα που απαιτούνται για την πρόληψή τους. Στο πλαίσιο αυτό, κάποιες από τις άμεσες προτάσεις θα μπορούσε να είναι οι παρακάτω:

1. Άμεση παύση της αδειοδότησης νέων έργων ΑΠΕ σε δασικές εκτάσεις, μέχρι να επανεξεταστεί το υφιστάμενο πλαίσιο
2. Επαναξιολόγηση των κριτηρίων αδειοδότησης ενεργειακών υποδομών (π.χ. ΑΠΕ) εντός δασικών εκτάσεων, με βασικό κριτήριο τη μείωση του κινδύνου εκδήλωσης πυρκαγιών.
3. Η υπογειοποίηση ή η μόνωση των καλωδίων σύνδεσης των έργων ΑΠΕ με το δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας να αποτελεί υποχρεωτική προϋπόθεση αδειοδότησης.
4. Αναθεώρηση των στόχων που προβλέπονται στο Σχέδιο Ανάπτυξης Δικτύου 2026-2030 σχετικά με την υπογειοποίηση και τη χρήση μονωμένων αγωγών. Η σημαντική αύξηση των σχετικών στόχων κρίνεται αναγκαία.
5. Υποχρέωση τόσο του ΔΕΔΔΗΕ όσο και των ιδιωτικών εταιρειών να διενεργούν τακτικές επιθεωρήσεις των ενεργειακών υποδομών που βρίσκονται εντός ή πλησίον δασικών εκτάσεων. Τα αποτελέσματα των επιθεωρήσεων πρέπει να δημοσιοποιούνται, ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και ο δημόσιος έλεγχος.

Αναμφισβήτητα, όλα τα παραπάνω θα πρέπει να συνοδεύονται από προτάσεις για τον συντονισμένο καθαρισμό των δασικών εκτάσεων, τη χρήση σύγχρονων συστημάτων ανίχνευσης θερμότητας και καπνού, καθώς και για τις αναγκαίες προσλήψεις στο Πυροσβεστικό Σώμα.

Τέλος, οφείλουμε να εκφράσουμε τον αμέριστο σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μας προς τους πυροσβέστες, τα μέλη των εθελοντικών συλλόγων και τους απλούς πολίτες, οι οποίοι, με κίνδυνο της ζωής τους, δίνουν καθημερινά τη μάχη για την προστασία των δασών, των σπιτιών και των ανθρώπινων ζωών. Τα κουρασμένα πρόσωπα τους, σημαδεμένα από το καπνό, οι φωνές τους και τα δάκρυα τους αποτελούν σύμβολα ανιδιοτελούς προσφοράς στην κοινωνία και αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον.

Αναφορές

.