35.1 C
Athens
Τρίτη, 23 Ιουλίου, 2024

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Κλιμάκωση και αναβάθμιση του αγώνα για τη υγεία και την αξιοπρέπεια του λαού, του Παναγιώτη Καλαβάνου


Oι πάνω από 100 νεκροί την ημέρα από τον covid 19 βαραίνουν μια ανάλγητη κυβέρνηση και δεν πρέπει να γίνουν συνήθεια. H πολιτική αυτή χρειάζεται να βρει το δρόμο να ανατραπεί. Τα χιλιάδες κρούσματα και οι εκατόμβες νεκρών καθημερινά και η ασφυκτική κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία από τα Χριστούγεννα και μετά καταρρίπτουν το κυβερνητικό αφήγημα περί τέλους της διαδρομής και επιστροφής στην κανονικότητα. Την ίδια στιγμή η μη τήρηση των αναγκαίων υγειονομικών μέτρων στα ΜΜΜ και τους χώρους δουλειάς και η μη παροχή δωρεάν διαγνωστικών τεστ και μέσων ατομικής προστασίας αναδεικνύουν το βαθύ ταξικό πρόσημο της πανδημίας, που οφείλεται στην επιλογή και εξακολούθηση των αντιλαικών νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ΝΔ και όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων.

 

Η συνύπαρξη υγειονομικής και οικονομικής κρίσης, διαμορφώνει ένα σύνθετο κοινωνικό ζήτημα, με την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, να μην μπορεί να καλύψει στοιχειώδεις ανάγκες, να εργαστεί και να ζήσει αξιοπρεπώς με υγεία και ασφάλεια. Μπροστά στις συνθήκες αυτές, που κάθε άλλο παρά έκτακτες είναι, χρειάζεται ένα πλατύ λαϊκό κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης των αναγκών και των δικαιωμάτων μας. Χρειάζεται να συμπέσουν πολιτικές δυνάμεις της μαχόμενης αριστεράς και του κινήματος, προκειμένου να υπάρξει η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συσπείρωση για τη σωτηρία του λαού.

 

Στην κατεύθυνση αυτή, το Σάββατο 22/1 πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα και πολλές άλλες πόλεις της χώρας συγκεντρώσεις και κινητοποιήσεις για την υγεία και την αξιοπρέπεια με στόχο την ανάδειξη των συγκεκριμένων ζητημάτων. Κινητοποιήσεις οι οποίες ήταν αναγκαίες και τηρουμένων των αναλογιών της πανδημίας και των καιρικών συνθηκών, είχαν μαζικότητα, δεν μπόρεσαν όμως να υπερβούν τα – όσο και να πλαταίνουν –  στενά όρια των πολιτικών δυνάμεων,  εμπλέκοντας με πιο ενεργό τρόπο φορείς του μαζικού κινήματος στην υπόθεση αυτή.

 

Έτσι παρότι στις κινητοποιήσεις αυτές συμμετείχαν σωματεία, (Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης, ΣΕΦΚ, ΣΕΠΕ Αμαρουσίου και άλλα) και δημοτικές κινήσεις, ο τόνος δινόταν πολύ περισσότερο από πολιτικές δυνάμεις και συλλογικότητες. Ιδιαίτερα θετικό σημείο αποτελεί η δημιουργία «συντονισμού για τη μέρα δράσης για την υγεία και την αξιοπρέπεια του λαού» ως αποκρυστάλλωση των κοινών διεργασιών των δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς, που πήρε και την πρωτοβουλία για την οργάνωση των κινητοποιήσεων, δίνοντας έτσι πλατύτερο χαρακτήρα από την πεπατημένη υπογραφή «οργανώσεις – συλλογικότητες».

 

Θα ήταν ίσως αρκετά διαφορετική η εικόνα των κινητοποιήσεων, εάν σε αυτές πρωτοστατούσαν περισσότερο και περισσότερα σωματεία της υγείας και του ευρύτερου εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, κινήσεις πόλης, δημοτικά και περιφερειακά σχήματα. Σε μια περίοδο, που είναι εμφανής η λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στις πολιτικές της Κυβέρνησης, όπως χαρακτηριστικά αποτυπώθηκε και με την κρατική αναλγησία στην επέλαση της κακοκαιρίας, που ειδικά οι εργαζόμενοι στην υγεία αναδεικνύουν χωρίς «πολιτική καθοδήγηση» τα κακώς κείμενα της κυβερνητικής διαχείρισης της πανδημίας, υπήρχε και υπάρχει το έδαφος για τη μετατροπή της δυσαρέσκειας αυτής σε μαζικό ρεύμα διεκδίκησης και αντίστασης.

 

Όσο αναγκαία κι αν είναι η αναβαθμισμένη κοινή δράση των δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς, ειδικά όταν αυτή ανοίγει δρόμους για υπερβάσεις και μετατοπίσεις και άλλων πολιτικών χώρων, δεν αρκεί για να κλονίσει την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική. Έτσι και ενώ είναι άκρως θετικό και συνιστά κατάκτηση η από κοινού οργάνωση τέτοιων πρωτοβουλιών, το δύσκολο αλλά αναγκαίο έργο μιας πλατιάς λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στην ΝΔ, δεν μπορεί να το επιτελέσει μόνη η ριζοσπαστική αριστερά. Οι δυνάμεις αυτές πρέπει με ενότητα και συσπείρωση να στηρίζουμε πολιτικά τις κινήσεις, τις διεργασίες και τις πρωτοβουλίες του εργατικού και λαϊκού κινήματος, αναδεικνύοντας τα αιτήματά του και συμβάλλοντας στη δικαίωσή τους. Άλλωστε το ζητούμενο αυτής της στιγμής είναι η ενεργοποίηση των ανθρώπων και όχι η επικύρωση ή ενίσχυση κομματικών γραμμών και στρατεύσεων.  Δεν είναι οι σημαίες αλλά οι άνθρωποι που θα αλλάξουν το βαρύ κλίμα του φόβου και της αδράνειας. Πρέπει να πειστούμε πως μπορούμε.  

 

Υπό αυτό το πρίσμα χρειάζεται να δούμε και τη συνέχιση του αγώνα για την υγεία και την αξιοπρέπεια. Ενός αγώνα μακρόπνοου, εφόσον ούτε από την υγειονομική ούτε από την κοινωνική κρίση αναμένεται άμεσα να απεμπλακούμε, που πρέπει να συνεχιστεί και να αναβαθμιστεί με σωματεία, φορείς, συλλόγους που θα έχουν καθοριστικότερο ρόλο από την απλή συμμετοχή ή στήριξή τους. Στην κατεύθυνση αυτή, χρειάζεται απ’ εδώ και πέρα να αξιοποιηθεί ό,τι δημιουργήθηκε. Να συμμετέχουμε και να στηρίξουμε οποιαδήποτε δράση υπεράσπισης του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας, της ζωής και της αξιοπρέπειας του λαού, όπως η πανελλαδική ημέρα δράσης για την Υγεία με στάση εργασίας της ΑΔΕΔΥ, ΟΕΝΓΕ, ΠΟΕΔΗΝ στις 01/02, συμβάλλοντας και κάνοντας πράξη το σύνθημα «μόνο ο λαός θα σώσει τον λαό».

0ΥποστηρικτέςΚάντε Like

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟ ΣΥΝΤΑΚΤΗ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΗΜΟΦΙΛΗ