Οι αποστασίες και τα Ιουλιανά της νέας εποχής, του Ζήση Δυοβουνιώτη

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη, 02 Ιουλίου 2015 19:23 Συντάκτης:
Βαθμολογήστε το άρθρο
(0 ψήφοι)

 

Η επιστράτευση της «Πέμπτης φάλαγγας» εντός του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ αποτελεί, όχι μόνο μέθοδο πρόκλησης σύγχυσης στο λαϊκό στρατόπεδο του «όχι», αλλά και σαφέστατο δείγμα ότι το «παλάτι» των Βρυξελλών προετοιμάζει τις «αποστασίες» της επόμενης ημέρας.

 

Εξάλλου, η τροχιοδεικτική βολή εξαπολύθηκε από την καγκελαρία με τις σαφέστατες δηλώσεις Γκάμπριελ και Σόιμπλε κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της Μπούντεσταγκ για το «ελληνικό ζήτημα»: η σημερινή κυβέρνηση Τσίπρα είναι «αναξιόπιστη» για να συνεχίσει οποιαδήποτε διαπραγμάτευση ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.


Η «Πέμπτη φάλαγγα» δεν περιορίζεται μόνο στους Τσουκαλά, Χρυσόγονο, Κούλογλου, Ρομπόλη, Βεργόπουλο, Μητρόπουλο και άλλους στο ΣΥΡΙΖΑ ή στους στημένους εντός των ΑΝΕΛ. Βρίσκεται μέσα στην ίδια την κυβέρνηση, με ανθρώπους έχοντες προϊστορία στη συμμετοχή σε συγκυβερνήσεις από το «βρώμικο ‘89» και όχι μόνο. Ας μην ξεχνάμε επίσης, ότι η κυβέρνηση έχει τοποθετήσει έναν «θεσμικό Πινοτσέτ» στην Προεδρία της Δημοκρατίας, έναν «αστυνομικό Πινοτσέτ» στην Αστυνομία και ανέχθηκε έναν «οικονομικό Πινοτσέτ» στο «θησαυροφυλάκιο» του κράτους.


Έστω και ένας παραπάνω ψήφος υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα θα ενεργοποιήσει αμέσως από το βράδυ της Κυριακής τα σχέδια για «αποστασία» της «Πέμπτης φάλαγγας» μέσα στο κλίμα παραζάλης εντός του ΣΥΡΙΖΑ και αλαλαγμών του αδίστακτου και φανατισμένου στρατοπέδου του κεφαλαίου και των συμμάχων του που θα ζητάει εκδίκηση. Είναι τόσο αδίστακτο το ηγεμονικό τοκοφόρο κεφάλαιο της εποχής μας που δεν θα ησυχάσει ακόμη και αν νικήσει –που θα νικήσει εκτός ασύλληπτων ανατροπών- το «όχι» στο δημοψήφισμα. Με τη δήλωση του Γενικού Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης (που ήθελε να ταυτίσει τον κομμουνισμό με τον φασισμό), ότι το «ελληνικό δημοψήφισμα δεν πληροί τις ευρωπαϊκές προϋποθέσεις» και ότι απαιτούνται «διεθνείς παρατηρητές» λες και η Ελλάδα είναι Σουδάν ή Ουκρανία, με την τοποθέτηση του Δικογορικου Συλλόγου Αθηνών κατά του δημοψηφίσματος και με την προσφυγή στο ΣτΕ για τη συνταγματικότητά του, προετοιμάζεται ένα κλίμα αμφισβήτησης του αποτελέσματος, αν αυτό είναι υπέρ του «όχι», πολύ περισσότερο εάν είναι μικρή η απόσταση από το «ναι». Προετοιμάζονται ευρύτερα και βαθύτερα μεταμοντέρνα κοινοβουλευτικά, οικονομικά και μιντιακά «πραξικοπήματα» για να ανατραπεί η κυρίαρχη βούληση της εργατικής τάξης και του λαού.


Από τη Δευτέρα, τίποτε δεν θα είναι ίδιο σε αυτή τη χώρα. Αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Διότι, η στάση απέναντι στο «ελληνικό ζήτημα» μετατρέπεται σε «λυδία λίθο» για όλους, όπως η στάση απέναντι στο «ιρλανδικό ζήτημα» για τους άγγλους εργάτες και αστούς, όπως έλεγε ο Μαρξ. Ήδη, η στήριξη γερμανικών και γαλλικών συνδικάτων στο «όχι» της εργατικής τάξης στη χώρα μας, έστω και με αυταπάτες για την ΕΕ (που όλο και μειώνονται) τάσσεται ενάντια στο ταξικό «ναι» των αφεντικών τους και σχίζει την ήπειρο στα δυο.
Οι «αποστασίες» στους διαδρόμους της Βουλής, όμως, συνοδεύονται πάντα με τα «Ιουλιανά» του δρόμου. Πολλοί επαναλαμβάνουν άκριτα τη ρήση του Μαρξ ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα». Αλλά, στην πολλαπλή επανεμφάνιση ενός φαινομένου η επανάληψη μπορεί να είναι τραγωδία που θα μετατρέψει το παρελθόν σε φάρσα. Το δημοψήφισμα πυροδότησε μια διαρκώς εξελισσόμενη διαδικασία πάνω στο καυτό έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης που για το επόμενο διάστημα θα κινείται προς την κοινωνική και πολιτική πόλωση και τη ριζοσπαστικοποίηση όλων των πλευρών. Μόνον η ενωτική πολιτική παρέμβαση της εργατικής τάξης, του λαού και της νεολαίας μπορεί να περιφρουρήσει το «όχι» και μετά τη Δευτέρα.


Και θα το κάνει, όσες θυσίες κι αν απαιτηθούν, όσα ΑΤΜ και αν κλείσουν. Αρκεί οι εργαζόμενοι να εφοδιαστούν με ένα σαφές εργατικό σχέδιο προγράμματος για τις τράπεζες, το νόμισμα και την οικονομία μαζί με ένα σχέδιο για τη «δημοκρατία του δρόμου», ενάντια στη σύγχρονη αποστασία με ενωτικές μορφές εργατικής λαϊκής συσπείρωσης και αυτοάμυνας. Ήδη, η παλλαϊκή συγκέντρωση της περασμένης Δευτέρας όλων των ρευμάτων του «όχι» έδειξε το δρόμο. Σε αυτή την κατεύθυνση θα σαρωθούν όλα τα μικροκομματικά εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση και την εργατολαϊκή ενότητα του «όχι» την Κυριακή και τη Δευτέρα.


Τα «Ιουλιανά της νέας εποχής» θα είναι μακρά, πολύμορφα, και αντιφατικά. Γιατί το «κοινωνικό ζήτημα» της εποχής μας κυριαρχεί και φωτίζει ταξικά και το «εθνικό» και το «δημοκρατικό ζήτημα». Συνιστά μια νέα προοπτική, που μπορεί να σαρώνει τους συμβιβασμούς με το “παλάτι”. Για τους κομμουνιστές συγκροτεί μια νέα δυνατότητα και σοβαρή στροφή προς τη νέα εποχή. 

 

 

 

Εικ.: Κυριάκος Κατζουράκης

 

 

Αναγνώστηκε 2408 φορές Τελευταία τροποποίηση Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017 23:24
KOMMON

Κάντε κλικ στο όνομα του αρθρογράφου για να διαβάσετε όλα τα άρθρα του.

Θέλουμε να μιλήσουμε για τον κομμουνισμό της εποχής μας, την αναγκαία αλλά όχι δεδομένη προοπτική. Θέλουμε να μιλήσουμε ταυτόχρονα για την καθημερινή επιβίωση και τον αγώνα γι’ αυτήν.

ΛΙΣΤΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Εγγραφείτε στην λίστα επικοινωνίας μας για να είστε πάντα ενημερωμένοι.