Όχι ένα, ούτε δύο, αλλά τρία σοβαρά σιδηροδρομικά «ατυχήματα» συνέβησαν τις τελευταίες μέρες στην Ισπανία.
Η χώρα της Ιβηρικής, έγινε το επίκεντρο ενός πολύνεκρου σιδηροδρομικού εγκλήματος, που μετράει 45 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες, στην περιοχή της Αδαμούθ, στην Ανδαλουσία. Το πολύνεκρο δυστύχημα έλαβε χώρα όταν επιβατικό τρένο υψηλής ταχύτητας της ιδιωτικής (ιταλικής) εταιρείας Iryo συγκρούστηκε με τρένο της κρατικής Renfe. Οι πρώτες έρευνες έδειξαν θραύση σιδηροτροχιάς και ολοκληρωτική αποτυχία των συστημάτων αυτόματης πέδησης.
Πριν ακόμα το αίμα στην Αδαμούθ στεγνώσει, ένα νέο σιδηροδρομικό δυστύχημα σημειώθηκε στην Βαρκελώνη, όπου προαστιακό τρένο προσέκρουσε σε όγκο χωμάτων και συντριμμιών από έναν τοίχο αντιστήριξης που είχε καταρρεύσει πάνω στις γραμμές. Το αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο θάνατος του μηχανοδηγού και ο τραυματισμός αρκετών επιβατών. Ενώ την επομένη κιόλας, νέος εκτροχιασμός σημειώθηκε στην Βαρκελώνη, τραυματίζοντας επιβάτες. Η κυβέρνηση της Ισπανίας, προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να ρίξει την ευθύνη στα έντονα καιρικά φαινόμενα των ημερών.
Η κοινή μήτρα των εγκλημάτων σε Αδαμούθ και Τέμπη
Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν τραγωδία (τουλάχιστον την πρώτη φορά, όπως έλεγε και ο γερο-Καρλ) πάνω στις αιματοβαμμένες σιδηροδρομικές ράγες της Ευρώπης. Οι ευρωπαϊκές οδηγίες είναι σαφείς. Υποβάθμιση και υποστελέχωση, τεμαχισμός και ξεπούλημα. Το 4ο Σιδηροδρομικό Πακέτο της ΕΕ καθώς και τα μνημόνια των προηγούμενων χρόνων, είναι οι αιτίες που οδήγησαν την Hellenic Train στην Ελλάδα και στην ιδιωτικοποίηση τμημάτων της Renfe στην Ισπανία.
Μάλιστα στο ισπανικό παράδειγμα, η ύπαρξη σιδηροδρόμου «δύο ταχυτήτων» έχει τρομακτικές συνέπειες για την ασφάλεια του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Από την μία, οι γραμμές υψηλών ταχυτήτων, που συνδέουν τα μεγάλα αστικά κέντρα και γεμίζουν ασφυκτικά από τα εκατομμύρια τουριστών που συρρέουν κάθε χρόνο στην Ισπανία. Από την άλλη, το παλιό, κακοσυντηρημένο και πλήρως ανασφαλές περιφερειακό και περιαστικό δίκτυο που αξιοποιείται καθημερινά από τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες. Ακόμα πιο χυδαίο, το κάνει το γεγονός πως δύο διαφορετικά τρένα, διαφορετικών εταιρειών έκαναν χρήση του ίδιου δικτύου.
Τα συνδικάτα και τα σωματεία των μηχανοδηγών και των εργαζομένων στο σιδηρόδρομο ήδη από την προηγούμενο χρόνο χτυπούσαν τον κόδωνα του κινδύνου. Σε σειρά ανακοινώσεων αναφέρουν πως η ιδιωτικοποίηση του σιδηροδρόμου καθώς και η πλήρης υποβάθμιση των δομών του δικτύου έχει δημιουργήσει εγκληματικά κενά ασφαλείας. Μάλιστα, το συνδικάτο σιδηροδρομικών έχει παραγγείλει την προκήρυξη 3ήμερης πανεθνικής απεργίας στις αρχές του Φεβρουαρίου, αν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα για αύξηση των μέτρων ασφαλείας.
Μόνη έξοδος: η επαναφορά του σιδηροδρόμου στο δημόσιο, με νέους όρους
Οι εικόνες των κατεστραμμένων τρένων στην Ανδαλουσία και την Καταλονία, ξυπνούν τις πιο μαύρες μνήμες και στην χώρα μας. Λίγες μέρες μόλις πριν την συμπλήρωση των 3 χρόνων από το κρατικό έγκλημα στα Τέμπη, η ισπανική περίπτωση είναι ένα βίαιο ντεζαβού. Η ιδιωτικοποίηση που εφαρμόζεται και στις δύο άκρες της Μεσογείου, η εγκληματική αδιαφορία για τα εξώδικα των εργαζομένων, το ανθρώπινο λάθος που βαφτίστηκε έντονα καιρικά φαινόμενα.
Τόσο το έγκλημα στα Τέμπη όσο και αυτό στην Αδαμούθ, μας υπενθυμίζουν την τεράστια ανάγκη για δημόσιο, ασφαλή και ποιοτικό σιδηρόδρομο. Προϋπόθεση για αυτό, είναι να μπει ένα τέλος στην υπόταξη των μεταφορών και γενικότερα των κοινωνικών αγαθών, στους κανόνες της αγοράς και την λογική του κέρδους. Γι’ αυτό είναι πιο αναγκαία από ποτέ η επαναφορά του σιδηροδρόμου στο κράτος και η απομάκρυνση της Hellenic Train από την χώρα. Όχι όμως για να λειτουργήσει ο σιδηρόδρομος ως ψηφοθηρικός και κομματικός μηχανισμός αλλά με βάση τις λαϊκές ανάγκες, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο.
Αυτή η προοπτική, δεν θα πέσει από τον ουρανό, ούτε θα μας χαριστεί από καμία κυβέρνηση πιστή στις ευρωενωσιακές οδηγίες. Η κρατικοποίηση του σιδηροδρόμου κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο είναι η μόνη ρεαλιστική απάντηση στην βαρβαρότητα του σήμερα. Ο δρόμος που πήραν οι Ισπανοί σιδηροδρομικοί αλλά και το μεγαλειώδες κίνημα των Τεμπών είναι η μόνη εγγύηση για την προοπτική αυτή.
Για να μην μας ενώνει μόνο ο θάνατος…
