Καμιά φορά νομίζεις πως οι ιστορίες που διαβάζεις ή ακούς για τα συμβαίνοντα στον κόσμο είναι αποκυήματα ευφάνταστων μυαλών. Κυρίως όταν αφορούν παρασκήνια, σκοτεινές, μπλεγμένες ιστορίες και ίντριγκες, αλληλεξαρτήσεις κ.ο.κ. Κάποιοι τα κατατάσσουν αυτά στις θεωρίες συνομωσίας. Κάποιες φορές όμως έρχονται στην επιφάνεια συγκεκριμένα περιστατικά τα οποία αποδεικνύουν πως οι προηγούμενες αφηγήσεις, οι θεωρούμενες συνομωσίας, είχαν πολύ φτωχή φαντασία. Δεν άγγιζαν καν, ή άγγιζαν μόλις, την πραγματικότητα.
Παρεμπιπτόντως, θυμάμαι την περίπτωση ενός γνωστού αρθρογράφου μεγάλης εφημερίδας, ο οποίος με αφορμή ένα βιβλίο που αφορούσε τις θεωρίες συνομωσίας, και το οποίο μάλλον δεν είχε διαβάσει, γιατί αλλιώς δεν εξηγούνται όσα έγραψε, άρχισε να λούζει ως συνομωσιολόγους όλους εκείνους που έλεγαν τότε, την εποχή της κρίσης και των πρώτων μνημονίων, για τους εκβιασμούς της ΕΕ, τους οποίους εκβιασμούς θεωρούσε ευφάνταστα δημιουργήματα των Αριστερών (βέβαια όταν αποδείχτηκε η αλήθεια όσων έλεγαν, ούτε μια γραμμή. Είχε… ξεχάσει τι έγραφε τότε!).
Αν λοιπόν, για να επανέλθω στα της περιόδου που διανύουμε, διαβάζουμε συχνά πως ο Νετανιάχου εκβιάζει τον Τραμπ λόγω της εμπλοκής του δεύτερου στα σκάνδαλα του Έπστιν – ο οποίος Έπστιν ως αποδεδειγμένα πράκτορας της Μοσάντ έδινε τακτικές αναφοράς στην «υπηρεσία» – τι μπορεί να συναγάγουμε για διάφορες εμπλοκές στα δικά μας των ισραηλινών υπηρεσιών, κρατικών παραγόντων και συστημάτων παρακολούθησης, τύπου Predator;
Τα περιστατικά μάλλον δεν δικαιώνουν τους αφελείς. Κάνω μια μικρή απαρρίθμηση: Η υπόθεση των υποκλοπών της ΕΥΠ με ευθύνη του πρωθυπουργικού ανιψιού Δημητριάδη (για να γίνω σαφέστερος, Δημητριάδης και Predator είναι σχεδόν ταυτόσημες λέξεις), η αποκάλυψη του καταδικασθέντα ισραηλινού Ντίλιαν ότι συναλλάσσεται μόνο με κυβερνήσεις, οι φιλίες Μητσοτάκη-Νετανιάχου και η χάραξη του αμυντικού δόγματος Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, που τορπιλίζει τις ισορροπίες στην περιοχή μας, οι αποκαλύψεις σχετικά με το ρόλο που έπαιξαν ισραηλινές υπηρεσίες στις προηγούμενες εκλογές για την εκλογή Μητσοτάκη, η φύλαξη εντός ελληνικού χώρου ισραηλινών όπλων για λογαριασμό του κράτους-δολοφόνου, τα στρατιωτικά γυμνάσια των ισραηλινών σε ελληνικά εδάφη, η κάλυψη στις ισραηλινές πειρατικές επιχειρήσεις εναντίον του στολίσκου της αλληλεγγύης κ.λπ., κ.λπ.
Αν το επεισόδιο Δημητριάδη-Μαρινάκη την Κυριακή του ευρωπαϊκού τελικού στο μπάσκετ κάποιοι παροικούντες την Ιερουσαλήμ (την ελληνική αλλά και την άλλη) το εντάσσουν σε αυτή την κατηγορία θα φανεί παράξενο. Και μπορεί να είναι. Όχι πιο παράξενο από τη ζωή. Ποια γνώση οπλίζει με τόση «ορμή», λένε, έναν πρώην πρωθυπουργικό σύμβουλο, έστω και ξάδελφο, ώστε να σχίζει τη φανέλα του … ογκόλιθου του εφοπλισμού, της ενημέρωσης και του αθλητισμού;
Διότι, λένε, είναι προφανώς ακριβές το ρητό πως η γνώση είναι δύναμη. Και εν προκειμένω, από που αντλείται η γνώση; Και σε τι αφορά; Κι ακόμη περισσότερο, μήπως υποδηλώνει και αλλαγές στις ιεραρχίες της πραγματικής εξουσίας;
Επ’ αυτού, λοιπόν, αξίζει να επισημανθούν κάποιες ειδήσεις, πληροφορίες ή απλώς σχόλια με πολλαπλές σημασίες και πολλαπλούς παραλήπτες, που κυκλοφορούν σε εφημερίδες, στο διαδίκτυο, στη δημοσιογραφική πιάτσα και στην εν γένει αγορά, τα οποία αφορούν σε πολλαπλές «επιμολύνσεις» μέσω Predator. Όπου αναφέρονται εμπλοκές κυβερνητικών παραγόντων, Greek mafia, ολιγαρχών και άλλων μελών της κοινωνίας των αγγέλων!..
Και το κουβάρι μπλέκεται τόσο πολύ ώστε χρειάζεται κάθε φορά συνθετικές ικανότητες για να αντιληφθείς πως μερικές απρόσμενες αποκαλύψεις, συνδέονται όχι μόνο με γνωστά πρόσωπα αλλά και με γνωστές και δημοφιλείς υποθέσεις, όπως ας πούμε το ποδόσφαιρο. Όπου και μπορείς να συμπεράνεις πως το μητσοτακέϊκο έχει περίοπτη θέση.
Και ακόμη πιο περίοπτη, αν την πεις έτσι, είναι η θέση και ο ρόλος των ισραηλινών υπηρεσιών και του κράτους. Καθότι το ισραηλινό σύστημα παρακολουθήσεων, με το οποίο παγιδεύτηκαν κυβερνητικοί, στρατιωτικοί, πολιτικοί, δημοσιογραφικοί και οικονομικοί παράγοντες επί μακρό διάστημα, παρείχε γνώσεις που μπορεί και να αλλάζουν τις ιεραρχήσεις στο όλο σύστημα.
Εξ ου και η απειλή που εκτοξεύθηκε στο ΟΑΚΑ. Δεν τα λες αυτά, ακόμη κι αν είσαι ανιψιός, αν δεν ξέρεις ακριβώς και δεν έχεις στα χέρια σου ό,τι απειλείς πως θα δώσεις σε ανταγωνιστή (οικονομικό ή ποδοσφαιρικό). Και πολύ περισσότερο αν δεν έχεις την αίσθηση πως έχουν αλλάξει τα πράγματα.
Περιμένουμε με ενδιαφέρον, αν όχι και αγωνία, τη συνέχεια. Καθώς αυτά τα γεγονότα δεν είναι μονόπρακτο επεισόδιο!..
