Στην καρδιά της Ευρώπης φέρνει ο Τραμπ τον κίνδυνο ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος! Η είδηση αποκαλύφθηκε από τους Financial Times την Τρίτη 2 Ιουνίου και αφορά σκέψεις, ως προς το παρόν, για διασπορά των αμερικανών πυρηνικών όπλων σε τέσσερις επιπλέον Ευρωπαϊκές χώρες.
Μέχρι τώρα έξι χώρες επίσημα, εδώ και δεκαετίες, φιλοξενούν αμερικανικά πυρηνικά όπλα μαζί με τα βομβαρδιστικά αεροπλάνα που μπορούν να τις μεταφέρουν: Βέλγιο, Ιταλία, Γερμανία, Ολλανδία, Τουρκία και Αγγλία. Εκτιμάται ότι παραπάνω από 100 τέτοια αεροσκάφη είναι διάσπαρτα σε στρατιωτικές βάσεις της Ευρώπης.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά για τα πυρηνικά
Το αμερικανικό σχέδιο εκθέτει τις ΗΠΑ κατά πολλούς τρόπους. Κατ’ αρχάς αυτές ακριβώς τις ημέρες οι ΗΠΑ εμφανίζονται ανυποχώρητες απέναντι στο Ιράν, απαιτώντας να παραδώσει το εμπλουτισμένο ουράνιο που ήδη διαθέτει και να παραιτηθεί από οποιοδήποτε σχέδιο περαιτέρω εμπλουτισμού επειδή, κατά τον Τραμπ, θα οδηγήσει στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Για τον ίδιο λόγο, την ακύρωση του πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, επιτέθηκαν και βομβάρδισαν οι Αμερικανο-ισραηλινοί τον Ιούνιο του 2025 την Ισλαμική Δημοκρατία, στοχεύοντας στις πυρηνικές της εγκαταστάσεις σε Ισφαχάν, Νατάνζ, Φάρντοου κ.λπ. Για τον ίδιο λόγο, δηλαδή την ακύρωση του υποτιθέμενου πυρηνικού προγράμματος του Ιράν, η Μοσάντ έχει εκτελέσει πλήθος Ιρανών επιστημόνων, πιστεύοντας ότι έτσι θα αποτρέψει τους φυσικούς επιστήμονες της χώρας από την συμμετοχή τους στο πρόγραμμα ανάπτυξης ατομικής ενέργειας. Ενώ λοιπόν οι ΗΠΑ εμφανίζονται να πολεμούν για να μην αμφισβητηθεί το πυρηνικό μονοπώλιο με την είσοδο νέων μελών, την ίδια ώρα συζητούν να προσφέρουν τα πυρηνικά τους όπλα στις πιο επικίνδυνες πολιτικές ηγεσίες που γέννησε η Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες, συζητούν δηλαδή τη διάδοσή τους.
Η διασπορά των πυρηνικών κεφαλών εμφανίζεται ως αντιστάθμισμα της προγραμματισμένης αποχώρησης αμερικανών στρατιωτών από την Ευρώπη που, αν και προαποφασισμένη από τις ΗΠΑ στο πλαίσιο της στροφής του ενδιαφέροντός τους στην Ασία, επιταχύνθηκε λόγω της άρνησης των Ευρωπαίων να συνδράμουν τις ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ο Τραμπ δηλαδή εμφάνισε ως τιμωρία την αποχώρηση του αμερικανικού στρατού.
Να θυμίσουμε ωστόσο ότι αυτή η απόφαση παραβιάζει ρητά μια δημόσια δέσμευση των ΗΠΑ. Εδώ και δέκα χρόνια σχεδόν, όλες οι αμερικανικές κυβερνήσεις, αρχής γενομένης της πρώτης κυβέρνησης Τραμπ, απειλούσαν τις ευρωπαϊκές ότι αν δεν αυξήσουν τις πολεμικές τους δαπάνες από το 2%, στο 3% και τέλος στο 5% του ΑΕΠ θα αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ και θα αποσύρουν τα αμερικανικά στρατεύματα από την γηραιά ήπειρο. Υπό την επίκληση αυτής της απειλής, η μία μετά την άλλη ευρωπαϊκή κυβέρνηση αύξησε τις πολεμικές της δαπάνες, με φρενήρεις ρυθμούς. Το σύνολο των 32 κρατών – μελών του ΝΑΤΟ, εκ των οποίων 30 είναι στην Ευρώπη, με βάση στοιχεία του ΝΑΤΟ, αύξησαν τις πολεμικές τους δαπάνες το 2023 κατά 9,3%, το 2024 κατά 18,6% και το 2025 κατά 15,9%! Ούτε οι δαπάνες υγείας την μακρινή εποχή του κράτους πρόνοιας δεν αυξάνονταν με τέτοια ταχύτητα στους ετήσιους προϋπολογισμούς. Ενδεικτικό επίσης είναι ότι ενώ το «μακρινό» 2021 μόνο 6 κράτη δαπανούσαν για εξοπλισμούς ποσοστό άνω του 2% του ΑΕΠ τους, το 2025 ο αριθμός αυτός είχε ανέβει στα 31 κράτη μέλη. Ο «αποστάτης» ήταν η Ισλανδία που δεν έχει καν ένοπλες δυνάμεις ούτε και στρατιωτικό προϋπολογισμό… Τα πρωτεία στις πολεμικές δαπάνες το 2025 κρατούσαν η Πολωνία (4,48% επί του ΑΕΠ) και οι Βαλτικές (Λιθουανία 4%, Λετονία 3,73%, Εσθονία 3,38%). Αυτές οι τέσσερις χώρες -μαζί με τη Νορβηγία που χαραμίζει το 3,35% του ΑΕΠ- είναι οι μοναδικές που ξεπερνούσαν σε πολεμικές δαπάνες τις ΗΠΑ (3,22%).
Ενώ λοιπόν τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ πειθάρχησαν στις οδηγίες της Ουάσιγκτον και αύξησαν τις πολεμικές τους δαπάνες, υποτίθεται για να μη φύγουν από την συμμαχία οι Αμερικάνοι κι αφήσουν την Ευρώπη έρημη κι απροστάτευτη απέναντι στην αδηφάγα Ρωσία, τελικά οι Αμερικάνοι φεύγουν… Αθέτησαν δηλαδή την υπόσχεσή τους, αποκαλύπτοντας ότι οι απειλές τους ήταν ένας εύσχημος τρόπος για να γεμίσουν τα ταμεία της αμερικανικής πολεμικής βιομηχανίας. Κι αφού έγιναν οι (αχρείαστες) παραγγελίες, πάνε γι’ αλλού…
Αντί για στρατιώτες …πυρηνικές κεφαλές
Υπάρχει, ωστόσο κάτι πολύ σοβαρότερο από την εξαπάτηση των Αμερικάνων, που έχουν κατ’ επανάληψη αποδείξει πόσο ιδιοτελώς χρησιμοποιούν τις συμμαχίες τους: Η αντικατάσταση στρατιωτών με πυρηνικές κεφαλές δεν διατηρεί την προϋπάρχουσα ισορροπία, ούτε παρέχει τις ίδιες εγγυήσεις ασφάλειας όπως ανέφεραν πηγές στην βρετανική εφημερίδα. Αντίθετα, αυξάνει εκθετικά την δύναμη πυρός και τις απειλές εναντίον της Ρωσίας αποτελώντας επίδειξη ασύμμετρης δύναμης των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Μόνο τυχαία δεν ήταν η πολεμοχαρής κραυγή του γενικού γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε, στο πλαίσιο συνόδου των υπουργών Εξωτερικών, όταν συζητήθηκε το θέμα όπως φάνηκε από δηλώσεις που προανάγγειλαν την αποχώρηση των Αμερικάνων μεν, αλλά την «διατήρηση της αποτρεπτικής δύναμης της Ευρώπης», όπως ειπώθηκε: «Θα το πω ξεκάθαρα… Αν κάποιος ήταν τόσο ανόητος ώστε να μας επιτεθεί, η αντίδραση θα ήταν καταστροφική»…
Ακόμη κι αυτή η απειλή θα είχε προστεθεί στους επαναλαμβανόμενους λεονταρισμούς των Ευρωπαίων αν το τελευταίο χρονικό διάστημα δεν αυξάνονταν οι προκλήσεις προς τη Ρωσία. Κι ο λόγος εδώ δεν γίνεται μόνο για όσα ανησυχητικά συμβαίνουν σχεδόν καθημερινά στο μέτωπο της Ουκρανίας, αλλά για τα νέα μέτωπα που ανοίγουν συνεχώς, κυρίως οι τρεις Βαλτικές χώρες και η Πολωνία. Οι κίνδυνοι αυξάνονται γιατί, εντελώς …τυχαία, αυτές οι τέσσερις χώρες, που κρατούν τα σκήπτρα στις πολεμικές δαπάνες, είναι οι υποψήφιες χώρες για να φιλοξενήσουν τα αμερικανικά πυρηνικά όπλα και να προστεθούν στο κλαμπ των 6 άλλων χωρών που ήδη διαθέτουν στο έδαφός τους αμερικανικές πυρηνικές κεφαλές.
Το αμερικανικό σχέδιο μεταφοράς πυρηνικών στην ανατολική Ευρώπη συνεχίζει και εντείνει την γνωστή και χρόνια, αμερικανικής έμπνευσης, τακτική περικύκλωσης της Ρωσίας. Αν Μπους, Ομπάμα και Μπάιντεν έσφιξαν τον κλοιό εντάσσοντας τις χώρες της ανατολικής και κεντρικής Ευρώπης στο ΝΑΤΟ φτάνοντας οι αμερικάνοι στρατιώτες όλο και πιο κοντά στα ρωσικά σύνορα, ο Τραμπ θα κάνει αυτό τον κλοιό ακραία επικίνδυνο και θανατηφόρο, προσθέτοντάς του πυρηνική ισχύ. Πρόκειται για μια στροφή 180 μοιρών εκ μέρους του αμερικανού προέδρου που ακόμη και σήμερα εμφανίζεται να επιθυμεί την εκτόνωση ή και την ειρήνη στο μέτωπο της Ουκρανίας. Παραδίδοντας όμως τις πυρηνικές κεφαλές στην Πολωνία και τις τρεις Βαλτικές, παρότι η εξουσιοδότηση για χρήση τους θα παραμένει στην Ουάσιγκτον, αυτές οι χώρες θα γίνουν ακόμη πιο προκλητικές απ’ όσο είναι σήμερα ποντάροντας στην συλλογική απάντηση απέναντι στη Ρωσία. Αυτή άλλωστε είναι η αξία χρήσης τους. Οι άρχουσες τάξεις ειδικά των Βαλτικών, ξεπερνούν το προφανές εμπόδιο που θέτει στις διεθνείς φιλοδοξίες τους το αμελητέο πληθυσμιακό και γεωγραφικό τους μέγεθος (το οποίο κανονικά θα τις καταδίκαζε στο πολιτικό περιθώριο και σε ρόλο κομπάρσου ή χειροκροτητή) κι έχουν σαρώσει όλα τα ευρωπαϊκά αξιώματα «πουλώντας» αυτό που μπορούν να κάνουν καλύτερα από κάθε άλλον Ευρωπαίο αστό: Να προκαλούν την Ρωσία κι έτσι να δικαιολογούν και να εμφανίζουν ως επιβεβλημένη, ακόμη και αμυντική, τη στροφή της Ευρώπης στα όπλα.
Οι πρώτοι που ανακάλυψαν την αξία χρήση των ανατολικοευρωπαίων ως εστία έντασης ήταν οι Αμερικάνοι, από την εποχή του μεσοπόλεμου ακόμη και πιο συστηματικά στην διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Πλήθος αξιωματούχων που στελέχωναν ακόμη και τα ανώτερα κλιμάκια του Στέιτ Ντιπάρτμεντ προέρχονταν από τους κόλπους του εμιγκρέδων της Ανατολικής Ευρώπης εξασφαλίζοντας με την παρουσία τους πέρα από τη γνώση των σλαβικών γλωσσών και της ιστορίας, πρωτόγονο μίσος και άσβεστο πάθος για ρεβανσισμό απέναντι στον «υπαρκτό σοσιαλισμό». Επομένως, όσο κι αν θα τρίζουν τα κόκκαλα του Μπρζεζίνσκι στη σύγκρισή του με την Κάγια Κάλας, η συνταγή δεν είναι ευρωπαϊκής έμπνευσης…
Λετονία, επαγγελματίας προβοκάτορας με πυρηνικά!
Η αξία χρήσης των Βαλτικών ως εμπρηστής των σχέσεων της ΕΕ με τη Ρωσία φαίνεται από το τελευταίο «κατόρθωμα» της Λετονίας. Κοινοβουλευτική επιτροπή, στην βάση απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου που έκρινε την πολιτική γλωσσών για τις μειονότητες ως υπερβολικά «απλόχερη», πρότεινε αλλαγή του νόμου στο πεδίο της ενημέρωσης, στην κατεύθυνση απαγόρευσης της ρωσικής γλώσσας από τα δημόσια Μέσα. Το επιχείρημα τους, ότι ειδήσεις στη ρωσική γλώσσα προσφέρονται ήδη από ιδιωτικά Μέσα, βάλλεται από παντού καθώς ακόμη και σε αυτά πρόκειται να επιβληθούν επιπλέον περιορισμοί.
Με βάση στατιστικές πηγές της Λετονίας, από τα 1,7 εκατ. πληθυσμού της, το 38% θεωρεί μητρική του γλώσσα τη Ρωσική, ενώ τη Λετονική αναγνωρίζουν ως μητρική τους γλώσσα λιγότεροι και από τους 2 στους 3, το 64% του πληθυσμού. Σημαντική πλευρά, αν όχι κορυφή του παγόβουνου, των συστηματικών διακρίσεων της Λετονίας σε βάρος των Ρώσων, πολλοί από τους οποίους κατοικούν στην Λετονία από τον 18ο αιώνα, είναι ο απαράδεκτος υψηλός αριθμός των στερούμενων πολιτικών δικαιωμάτων (ανιθαγενών) που ανέρχονται σε 170.000 ανθρώπους, δηλαδή το 10% του πληθυσμού. Οι περιορισμοί στην Ρωσική ξεκίνησαν να επιβάλλονται από το 2008 ενώ κορυφώθηκαν μετά την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, όταν η Λετονία εκμεταλλεύτηκε το ρωσοφοβικό κλίμα για να κλιμακώσει την δική τη αντι-ρωσική υστερία. Το φθινόπωρο του 2025, όπως περιέγραφε ρεπορτάζ της γερμανικής DW, εκατοντάδες κάτοικοι της Λετονίας απελάθηκαν επειδή απέτυχαν σε τεστ εκμάθησης της Λετονικής γλώσσας, ενώ χιλιάδες άλλοι έφυγαν μόνοι τους, επειδή δεν άντεχαν το καθεστώς διακρίσεων και περιθωριοποίησης. Πολίτης της χώρας περιέγραφε on camera ότι έχει στερηθεί ακόμη και την σύνταξή της επί μήνες, αδυνατώντας να επιβιώσει χωρίς εισόδημα…
Άλλο ρεπορτάζ του γαλλικού France24 περιέγραφε απαγόρευση από το δημοτικό συμβούλιο της Λετονικής πρωτεύουσας, της Ρίγας, σε αντι-πολεμική θεατρική παράσταση στα ρωσικά η οποία ξεκινούσε μάλιστα με ένα Ουκρανικό τραγούδι, μόνο και μόνο για να δείξει την αποδοκιμασία της ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία. Συνέχιζε μάλιστα με ηχογραφημένο μήνυμα στα ρωσικά του σκηνοθέτη, ο οποίος καταδίκαζε την επίθεση της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ στην πρόσοψη του κτιρίου πανό έγραφε: «Είναι ρωσικό θέατρο, όχι θέατρο της Ρωσίας. Κάνουμε έκκληση σε όλους να μην τροφοδοτούν την καχυποψία, την εχθρότητα και το μίσος στο κοινό μας σπίτι, τη Λετονία». Ούτε αυτά στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν την απαγόρευση της παράστασης επειδή ήταν στη Ρωσική γλώσσα!
Η Λετονία αντέγραψε την πολιτική διακρίσεων κατά γράμμα από την Ουκρανία της περιόδου 2014-2021. Είναι συστηματική, στοχευμένη και ισοδυναμεί με εθνοκάθαρση, έστω κι αν εφαρμόζεται κατόπιν ψήφισης νόμων, ακόμη και αποφάσεων του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Το θεσμικό περίβλημα που προστίθεται αν κάτι βεβαιώνει, όπως συμβαίνει στο Ισραήλ σήμερα ή στην Ναζιστική Γερμανία στο παρελθόν, είναι ότι ο ρατσισμός αποτελεί κρατική πολιτική και κατά συνέπεια είναι υπόλογο το ίδιο κράτος για την υιοθέτησή και εφαρμογή της.
Σε αυτό το κράτος οι ΗΠΑ συζητούν να παραδώσουν πυρηνικά όπλα, παραβιάζοντας το καταστατικό και τις διατάξεις της Συνθήκης για την Μη Διάδοση Πυρηνικών Όπλων, όπως κάνουν άλλωστε και με την ανοχή που επιδεικνύουν απέναντι στα πυρηνικά του Ισραήλ… Τι μπορεί να πάει …σωστά;
Η αλήθεια είναι ότι η πυρηνική θωράκιση και αναβάθμιση της Λετονίας κι όλου αυτού του πολεμοχαρούς μπλοκ (Βαλτικές και Πολωνία) δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Μια σειρά πολιτικές κινήσεις, στρατηγικής μάλιστα σημασίας, δίνουν περαιτέρω ώθηση στον μιλιταρισμό και διαχέουν τα πυρηνικά όπλα.
Γενικευμένη άνοδος του μιλιταρισμού
Εντός της Ευρώπης, δεν έχουν περάσει παρά δύο μήνες απ’ όταν ο Γάλλος πρόεδρος προσφέρθηκε να καλύψει με τα πυρηνικά της Γαλλίας άλλες χώρες της γηραιάς ηπείρου. Συγκεκριμένα, μιλώντας από την βάση των πυρονοκίνητων υποβρυχίων στη Βρετάνη, ο Μακρόν πρότεινε στην Γερμανία, την Πολωνία κι άλλες χώρες την αναβάθμιση της πολεμικής συνεργασίας τους, ώστε να περιλαμβάνει την φιλοξενία εκ μέρους του γαλλικών πυρηνικών. Να σημειωθεί ότι το οπλοστάσιο της Γαλλίας φιλοξενεί «μόλις» 290 πυρηνικές κεφαλές, όταν η Κίνα διαθέτει 600, οι ΗΠΑ 3.700 και η Ρωσία 4.309. Παρότι είναι γνωστό ότι και 1 πυρηνική κεφαλή αρκεί ώστε ο επόμενος πόλεμος να διεξαχθεί με κοντάρια, κατά τη ρήση του Άλμπερτ Άινστάιν, η σύγκριση των γαλλικών πυρηνικών ικανοτήτων αποδεικνύει ότι υπολείπεται τόσο σημαντικά εκείνων της Ρωσίας ώστε είναι ανέκδοτο για το Παρίσι να πουλάει προστασία από τα πυρηνικά της Ρωσίας… Χώρια του γεγονότος ότι ακόμη κι αυτή η υπόσχεση παραβιάζει τη Συνθήκη για την Μη Διάδοση των Πυρηνικών Όπλων στην οποία όλοι κατά τ’ άλλα ορκίζονται.
Εκτός της Ευρώπης, ο Τραμπ εμβαθύνει την στρατιωτική συνεργασία με το κράτος – απαρτχάιντ του Ισραήλ κατά έναν μη αντιστρεπτό τρόπο, ακόμη κι από μια μελλοντική κυβέρνηση που δεν θα ήθελε να συνεχίσει να χρηματοδοτεί τις σιωνιστικές βδέλλες. Όπως περιγράφεται σε σχέδιο νόμου, η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών θα πάρει χαρακτήρα «θεσμικής ενοποίησης» με κοινά σχήματα έρευνας, αξιολόγησης, δοκιμής και παραγωγής στην κατασκευή όπλων, την κυβερνο-ασφάλεια, τον ηλεκτρονικό πόλεμο κ.α. Όλα αυτά προωθούνται ενώ έρευνα κοινής γνώμης των New York Times τον Μάιο έδειξε ότι η επίθεση του Τραμπ στο Ιράν για το 64% των Αμερικανών ήταν λανθασμένη απόφαση, ενώ δημοσκόπηση του Institute for Global Affairs έδειξε πώς μόνο το 16% των Αμερικανών πιστεύει ότι πρέπει να συνεχιστεί η παροχή όπλων στο Ισραήλ χωρίς προϋποθέσεις. Το 38% πιστεύει ότι πρέπει να διακοπεί πλήρως η παροχή όπλων στο Ισραήλ και το 24% ότι πρέπει να συνεχιστεί μεν, αλλά με προϋποθέσεις. Πλήρως δικαιολογημένη είναι η αντίδραση ακόμη και Ρεπουμπλικανών στην επίσημη και θεσμική μετατροπή των ΗΠΑ σε όργανο του Ισραήλ, σε μια πλήρη αντιστροφή των παραδοσιακών ρόλων.
Εν κατακλείδι, ΗΠΑ και ΕΕ το μόνο που υπόσχονται είναι περισσότερους κι ακόμη πιο θανατηφόρους πολέμους για την εδραίωση της κυριαρχίας και των κερδών τους.
