Η έκφραση παραπέμπει στις δεκαετίες του 1950 – 1960 και μάλιστα στις οδούς γύρω από την Ομόνοια, όπου άνεργοι γυρολόγοι και παράνομοι μικρέμποροι, φώναζαν με στεντόρεια φωνή για να προσελκύσουν πελάτες «τρέχτε, τρέχτε, της φωτιάς, της πυρκαγιάς».
Δηλαδή φτηνά ρούχα, υφάσματα ή άλλα μικροπράγματα που είχαν σωθεί από καταστροφικές πυρκαγιές αποθηκών ή καταστημάτων και πωλούνταν μισοκαμένα, τσαλακωμένα ή λερωμένα σε εξευτελιστικές τιμές.
Όποιος είναι λάτρης των παλιών ασπρόμαυρων ελληνικών ταινιών σίγουρα έχει πέσει πάνω σε σχετικό πλάνο, συνώνυμο της ανεργίας και της υπανάπτυξης της χώρας.
Η ΑΙ μας ενημερώνει ότι πλέον αυτή η παλιά λαϊκή έκφραση έχει εκλείψει.
Mάλλον θα την διαψεύσουμε. Μήπως ήρθε η ώρα της αναβίωσής της;
Μήπως η ίδια η χώρα έγινε κυριολεκτικά της «της φωτιάς…της πυρκαγιάς»;
Ας ξεκινήσουμε με τις πραγματικές φωτιές που κατακαίουν γι’ άλλη μια φορά τα δάση και τις αγροτικές εκτάσεις.
Υπολογίστηκε ότι την τελευταία δεκαετία κάηκε το 46% του περιαστικού δάσους της Αττικής. Να θυμίσουμε ότι τα επτά από τα δέκα αυτά χρόνια είχαμε κυβέρνηση Ν. Δημοκρατίας.
H κείμενη νομοθεσία επιτρέπει έργα ΑΠΕ σε αναδασωτέες περιοχές εφόσον εξυπηρετούν υπέρτερο δημόσιο συμφέρον και, επιπλέον, το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει ότι η αδειοδότηση αιολικών σταθμών σε καμένα δεν είναι εκ των προτέρων αντισυνταγματική. Σ’ αυτό ως γνωστόν είχε βάλει και το χεράκι της η πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Τυχαίο; Δε νομίζω.
Ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς δεσμεύτηκε ότι δεν θα επιτρέψει καμία ανεμογεννήτρια στις αναδασωτέες και πυρόπληκτες περιοχές της Αττικής. Εκλογές έρχονται μπορεί να μας προκύψει και ο κ. περιφερειάρχης …oικολόγος. Ποιος ξέρει;
Όμως η πρόσφατη σχετική ιστορία του τόπου δεν μας κάνει καθόλου αισιόδοξους.
Κι αυτό καθότι μόλις τον Φεβρουάριο του 2023, κατατέθηκε αίτηση για την εγκατάσταση 123 ανεμογεννητριών από άκρη σε άκρη στα Γεράνεια Ορη, στα οποία, από το 2018 έως το 2021, κάηκαν συνολικά 140.000 στρέμματα δάσους.
Αλλά και το καλοκαίρι του 2025 κατατέθηκε αίτημα για την αδειοδότηση τεσσάρων αιολικών σταθμών μέσα στις καμένες αλλά και σε όμορες με αυτές εκτάσεις του Έβρου, παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις για προστασία του περιβάλλοντος. Κι ακόμη, τον Νοέμβριο του 2025, η Aπoκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας – Θράκης ήταν αυτή που έβαλε φρένο σε έντεκα αιτήσεις για την αδειοδότηση ισάριθμων αιολικών σταθμών στην καμένη περιοχή και τις γειτονικές άκαυτες εκτάσεις του Έβρου. Κάτι που όφειλε να είχε πράξει το υπουργείο Περιβάλλοντος, ρυθμίζοντας νομοθετικά το ζήτημα της αδειοδότησης αιολικών σταθμών στην περιοχή. Γεγονός που δεν συνέβη, όπως διαβάζουμε σε σχετικά μέσα.
«Εγώ ήσυχα θα φύγω»
Δήλωσε και ο Στ. Μπένος από την Ειδική Επιτροπή για την Ανάπτυξη και Ανασυγκρότηση του Έβρου, παρουσία και του υφυπουργού Κώστα Κατσαφάδου, καταγγέλλοντας ότι το master plan που κατέθεσε εγκαταλείπεται και ακυρώνεται, καθώς βρέθηκε μπροστά σε ένα νέο σχέδιο και έργα που απεντάσσονται, ενώ ο προϋπολογισμός φέρεται από τα 3 δισ. του αρχικού σχεδιασμού να έχει πέσει στα 309,9 εκατ. ευρώ.
Για να ολοκληρώσουμε αυτόν τον κύκλο των κυβερνητικών πεπραγμένων, αναφερόμαστε στις καταγγελίες νυν και πρώην πυροσβεστών (πολλών υψηλόβαθμων) που καταγγέλλουν ότι έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με μικρότερες ή μεγαλύτερες «τιμωρίες», υποβάθμιση, δυσμενείς μεταθέσεις, πειθαρχικές έρευνες και αυτεπάγγελτες αποστρατείες, επειδή άσκησαν κριτική στο Πυροσβεστικό Σώμα, είτε γιατί έθιξαν τα κακώς κείμενα στο σώμα (π.χ. υποστελέχωση) ή γιατί δεν έκαναν ό,τι ζητήθηκε από κάποιον υπουργό.
Κατά τ’ άλλα «φταίει η φύση που κάνει τα δικά της και η κλιματική αλλαγή», κατά τον Πρωθυπουργό που μόλις επέστρεψε από τις διακοπές του.
Επειδή η Κυβέρνηση θεωρεί πως ό,τι νομοσχέδιο περάσει μέσα στο καλοκαίρι, θα «περάσει στο ντούκου» από την κοινωνική αντιπολίτευση και οι διαμαρτυρίες θα είναι αναιμικές, εμείς θα υπενθυμίσουμε τα πεπραγμένα της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας:
Τροπολογία Φλωρίδη
Μέσα στο βαθύ θέρος βρήκε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης να εξυπηρετήσει τους πάτρωνές του από την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Τροπολογία Φλωρίδη λοιπόν σχετικά με τους όρους έκτισης των ισοβίων δεσμών. Αύξηση της πραγματικής έκτισης στα 30 χρόνια, αντί για 25 που ίσχυε έως σήμερα, προκειμένου να αιτηθεί ο καταδικασμένος την απόλυσή του, από το Δικαστικό Συμβούλιο.
Δηλαδή ουσιαστικά να εξέρχεσαι της φυλακής νεκρός ή ψυχικά διαλυμένος. Αυτό στις σύγχρονες κοινωνίες δεν νοείται ως σωφρονιστικό σύστημα αλλά κρατική εκδίκηση, οδηγώντας την κοινωνία σε μεσαιωνικές καταστάσεις.
Φυσικά έχοντας κατά νου την απαράδεκτη απόφαση του Αρείου Πάγου για αναδρομική εφαρμογή των 25 ετών στην περίπτωση Γιωτόπουλου, κατανοούμε ότι αυτή η τροπολογία ήρθε κατόπιν απαίτησης της Πρεσβείας, ώστε τα ισόβια να μετατρέπονται σε ποινή θανάτου, μέσα στη φυλακή.
Όμως ας μη γελιόμαστε.
Αυτή η τροποποίηση προς το χειρότερο του Ποινικού Κώδικα έρχεται να κουμπώσει με την γενικότερη ακροδεξιά, αντικοινωνική και αντιδραστική ιδεολογική στροφή της δεξιάς, η οποία το «φιλελεύθερη» το κρατά μόνο για τις αντικοινωνικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις της.
Στην πράξη ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός στην οικονομία και στη στέρηση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, δένει άριστα με τον ποινικό λαϊκισμό και την αυστηροποίηση των ποινών και του σωφρονισμού, ως απάντηση στην κοινωνική και πολιτική κρίση.
Ιδιωτικοποίηση του νερού
Με πρόφαση και πάλι την κλιματική αλλαγή και τις σύγχρονες ανάγκες ύδρευσης, η Κυβέρνηση προχώρησε σε ενέργειες που προετοιμάζουν την «ιδιωτικοποίηση του νερού από την πίσω πόρτα».
Το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης του νερού λοιπόν αναζωπυρώθηκε τον Ιούλιο του 2026, όταν ψηφίστηκε στη Βουλή (με 157 ψήφους υπέρ και 131 κατά) το νέο νομοσχέδιο του ΥΠΕΝ για τους παρόχους υπηρεσιών ύδατος. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δήθεν πρόκειται για αναγκαίο εξορθολογισμό και συγχώνευση των ΔΕΥΑ, ενώ η αντιπολίτευση καταγγέλλει ιδιωτικοποίηση «από την πίσω πόρτα».
Αυτό το θέμα θα μας απασχολήσει πολύ στο άμεσο μέλλον και ελπίζω να μην είναι αργά.
Υπουργείο Πολιτισμού
Από αυτό το αντιδραστικό κρεσέντο αντικοινωνικής νεοφιλελεύθερης διαχείρισης, δεν θα μπορούσε φυσικά να λείπει και η κα Μενδώνη, αφού «το τερμάτισε» παραδίδοντας όλες τις υπηρεσίες των αρχαιολογικών χώρων από το Αναβατόριο για τους ΑΜΕΑ έως τις τουαλέτες σε ιδιώτες (πολλοί αναφέρουν πως πρόκειται για νεόκοπες εταιρείες φίλων του «Υπουργείου»), παρά τα μεγάλα προβλήματα που έχουν ήδη παρουσιαστεί από τις κακοτεχνίες και ελλείψεις.
Απτόητη όμως αυτή και η Κυβέρνηση προχώρησαν στο αδιανόητο: Παρέδωσαν όλη τη διαχείριση των πολιτιστικών πόρων και χώρων και μνημείων και μουσείων της χώρας στους ιδιώτες!!!
Στις 28 Ιουλίου 2026 ψηφίστηκε από τη Βουλή ο νόμος του Υπουργείου Πολιτισμού για τη σύσταση του «Οργανισμού Ανάπτυξης και Διαχείρισης Ελληνικής Πολιτιστικής Κληρονομιάς Α.Ε.» (Hellenic Heritage Organisation S.A.).
Πίσω από τις μεγαλοπρεπείς, εξωραϊσμένες εκφράσεις δεν μπορεί να κρυφτεί η νοσηρή πραγματικότητα.
Τι εννοεί αλήθεια η Κυβέρνηση όταν αναφέρεται σε «Ανάδειξη του πολιτισμού, προσέλκυση επενδύσεων και ενίσχυση της διεθνούς παρουσίας της χώρας»;
Σε τί θα επενδύσουν οι ιδιώτες στην Ακρόπολη στους Δελφούς και την Ολυμπία;
Σε κιτσάτους γάμους, τραπέζια και events διάφορων τυχάρπαστων μεγαλοπαραγόντων και τηλεαστέρων, σαν αυτά που ήδη έχουν παρουσιαστεί;
Φυσικά σωματεία εργαζομένων και αντιπολίτευση εξέφρασαν διαμαρτυρίες, κάνοντας λόγο για εμπορευματοποίηση των μνημείων και μεταφορά αρμοδιοτήτων σε ιδιωτικό φορέα.
Τολμώ να πω ότι το σύνολο του νομικοφανούς αυτού κατασκευάσματος παραβιάζει ευθέως το Σύνταγμα και πρέπει πάση θυσία να καταργηθεί στην πράξη.
Ιδιωτικά Πανεπιστήμια: Αυτά κι αν είναι της …φωτιάς, της πυρκαγιάς…
Η μόνη ευχάριστη είδηση του καλοκαιριού ήταν η ακύρωση τριών από τα πρώτα παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων στην Ελλάδα (ήτοι των μη κρατικών πανεπιστημίων του Γεραπετρίτη) και τις πιστοποιήσεις των προγραμμάτων σπουδών τους.
Η δικαστική αντιπαράθεση διευρύνεται πλέον και στα επτά νέα μη κρατικά πανεπιστήμια, που αδειοδοτήθηκαν για το ακαδημαϊκό έτος 2026-27. Ο καθηγητής Διοικητικού Δικαίου του ΕΚΠΑ, Πάνος Λαζαράτος, κατέθεσε αιτήσεις ακύρωσης στο ΣτΕ κατά των νέων αδειών, ανοίγοντας έναν δεύτερο κύκλο δικαστικού ελέγχου. Οι επτά αυτές άδειες δεν έχουν φυσικά ακυρωθεί αλλά αναγκαστικά θα ακολουθήσουν την τύχη των προηγουμένων γιατί οι λόγοι ακύρωσης στηρίζονται στις ίδιες ελλείψεις.
Την ίδια ώρα, η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ) δηλώνει με ανακοίνωσή της, ότι έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες συμμόρφωσης με τις αποφάσεις του ΣτΕ που σημαίνει «τρεχάτε ποδαράκια μου».
Η πιο ενδιαφέρουσα είδηση σχετικά με τα παραπάνω δεν ήταν η σπουδή της Κυβέρνησης να καθησυχάσει τους γονείς και φοιτητές που έγιναν οι πρώτοι πελάτες τους, αλλά η ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα που έσπευσε κι αυτή να προτείνει ώστε οι 700 αυτοί φοιτητές να εισαχθούν χωρίς εξετάσεις στα…Δημόσια Πανεπιστήμια!!!
Καλά θα πάει κι αυτό…αν υλοποιηθεί.
Διεθνή
Η συμμαχία με το γενοκτόνο Ισραήλ και τον καταζητούμενο από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο Μπενιαμίν Νετανιάχου δεν είναι μόνο θλιβερή, ανιστόρητη και χυδαία αλλά και επικίνδυνη. Τον σχετικό κώδωνα του κινδύνου έκρουσε τελευταία και ο Αλέξης Παπαχελάς σε συνέντευξή του, λέγοντας ότι ακόμα και ο Τραμπ έχει απομακρυνθεί.
Κατά τ’ άλλα, μάλλον η ΝΔ συντάσσεται με τον Υπουργό Εθνικής Ασφάλειας της κυβέρνησης Νετανιάχου Μπεν Γκβιρ, αρμόδιο για τα σώματα ασφαλείας, που δήλωσε «ότι οι ισραηλινές δυνάμεις θα πρέπει να «σκοτώνουν 30 ή 40» Παλαιστίνιους στη Γάζα κάθε βράδυ και να μην περιορίζονται σε «όσους αποτελούν κίνδυνο εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή»… «Υπάρχουν άνθρωποι εκεί που δεν τους αξίζει να ζουν. Δεν πρέπει να ζουν. Δεν είναι καν άνθρωποι».
Μέσα σε όλα αυτά έρχεται και η ανακοίνωση του Συνηγόρου του πολίτη που γενικά έχει σταθεί θετικά σε πολλά κοινωνικά ζητήματα, να πάρει θέση κατά των κινητοποιήσεων των πολιτών ενάντια στον προκλητικό τουρισμό των Ισραηλινών που επιτίθενται σε κάθε φιλοπαλαιστινιακή εκδήλωση των ντόπιων. Αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή της μεταξύ των άλλων ότι: «Η επίκληση πολιτικών, ιδεολογικών ή άλλων πεποιθήσεων δεν αίρει την υποχρέωση συμμόρφωσης» παρασιωπώντας ταυτόχρονα «την πολιτική θέση ενάντια στο ρατσισμό, ενάντια στο καθεστώς απαρτχάιντ και την εποικιστική αποικιοκρατία, ενάντια στην κατοχή και κυρίως ενάντια στη συντελούμενη γενοκτονία στη Γάζα και στην κλιμακούμενη εθνοκάθαρση στη Δυτική Όχθη», όπως εύστοχα αναφέρει σε ανακοίνωσή της η «Εναλλακτική Παρέμβαση – Δικηγορική Ανατροπή» παράταξη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας, συνεχίζοντας ότι «Ζούμε σε σκοτεινές εποχές διαστροφής των λέξεων και των νοημάτων, όπου η οικονομική, πολιτική και στρατιωτική ενίσχυση του καθεστώτος απαρτχάιντ και κατοχής του Ισραήλ εις βάρος των Παλαιστίνιων κρίνεται άνευ σημασίας για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ η πολιτική θέση ενάντια στο απαρτχάιντ και στον ρατσισμό βαφτίζεται «ρατσισμός».
Από το ιστορικό σύνθημα «Ελλάς – Κύπρος – Παλαιστίνη, Αμερικάνος δε θα μείνει» οδηγηθήκαμε στη λεγόμενη συμμαχία «Ελλάς, Κύπρος, Ισραήλ», με τις δύο αδελφές χώρες να ξεπουλιούνται μαζικά σε Ισραηλινούς επενδυτές κυρίως του REAL ESTATE!!!
Ποιος βάζει τις φωτιές;
Ποιος ξεπουλάει φτηνά τα καμένα;
Εκλογές
Από την Έκθεση στη ΔΕΘ τον Σεπτέμβριο, έως και την Άνοιξη του 2027, η επόμενη περίοδος είναι χρόνος εκλογών.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δε φαίνεται να βιάζεται, ο Αλέξης Τσίπρας αφού κατόρθωσε τελικά με τα πολλά, να διαλύσει το κόμμα που τον γέννησε και τον έκανε Πρωθυπουργό, το Συριζα, κατάφερε ταυτόχρονα, ως να ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία, να διαλύσει και κάθε προοπτική επιβίωσης ή ανάπτυξης κόμματος της ριζοσπαστικής αριστεράς ακόμα και αριστερής σοσιαλδημοκρατίας.
Τι κι αν όλα συνηγορούν ότι καβαλώντας το κύμα της αριστερής ριζοσπαστικοποίησης της κοινωνίας σε συνθήκες γενικευμένης κρίσης του συστήματος, έγινε πρωθυπουργός, όντας ηγέτης ενός κόμματος που έπαιρνε μέρος σε όλες τις αριστερές ριζοσπαστικές εξάρσεις της κοινωνίας των δεκαετιών 1990-2015.
Αυτός με επιμέλεια «μαθητή που έκανε τα μαθήματά του», όπως του έμαθε η Άγκελα Μέρκελ, επέμεινε, έως να ξεφτιλίσει, ό,τι άγγιξε.
Με τέτοιους όρους, εκφυλισμού κάθε διαδικασίας και πολιτικής θέσης που να θυμίζει αριστερό κόμμα, ίδρυσε το προσωπικό του μαγαζί, τρολάροντας την ίδια την ιστορία της χώρας. Το όνομα του ιδιόκτητου κόμματός του θυμίζει από τη μια τον θρυλικό ΕΛΑΣ και από την άλλη την Ελληνική Αστυνομία. Διαλέγετε και παίρνετε.
Ο Αντώνης Σαμαράς παίζει με τα νεύρα του Κυριάκου Μητσοτάκη και αναμένει την, ως φαίνεται, ίδρυση του κόμματός του, τη στιγμή που ο Πρωθυπουργός θα προκηρύξει εκλογές.
Η Ελπίδα της κας Καρυστιανού επιβεβαιώνει το ρηθέν «η Ελπίδα πεθαίνει τελευταία …αλλά πεθαίνει» και η «Πλεύση Ελευθερίας» πνέει με ασθενείς ανέμους, ενώ τα ακροδεξιά κόμματα και κομματίδια συμπληρώνουν το μαύρο μέτωπο στα ακροδεξιά της ΝΔ και αξιοποιούν το κενό που άφησε η διάλυση της ΧΑ.
Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνουν τη σταθερότητα της φθοράς της ΝΔ, αποδίδοντάς της ως πρόθεση ψήφου ένα 26,5% στην ΕΛΑΣ του Τσίπρα 14,5%, στο ΠΑΣΟΚ 10%, στην Ελλ. Λυση 9,0% , στο ΚΚΕ 6,1%, στην Ελπίδα της Μ. Καρυστιανού 3,6%, στη Φωνή Λογικής 3,1%, στην Πλεύση Ελευθερίας 2,9%, στο ΜΕΡΑ 2,8% ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ ανεβαίνει στο 2%.
Την ίδια στιγμή, οι αναποφάσιστοι αυξάνονται στο 10,6% από 9% και το «άλλο κόμμα» στο 6% από 5%, ανεβάζοντας στο 16,6% το τμήμα των ψηφοφόρων που δεν κατευθύνεται σε κάποιο από τα κόμματα που καταγράφονται ονομαστικά, μια ακόμη ένδειξη ότι η πολιτική ρευστότητα παραμένει υψηλή μετά τον Αύγουστο.
Εν μέσω λοιπόν αυτής της ρευστότητας, προσπαθώντας κανείς να βρει ψήγματα επίδρασης της ριζοσπαστικής αριστεράς κομμουνιστικής αναφοράς, θα δυσκολευτεί πολύ.
Κυρίως όσον αφορά στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό.
Στο πεδίο των κινημάτων, των καθημερινών αγώνων και των προσπαθειών, φυσικά και θα βρούμε και στίγμα και αντιδράσεις ακόμα και νίκες.
Κινητοποιήσεις όμως που θα βάζουν «φωτιά στο πολιτικό σκηνικό» και πολιτικές πρωτοβουλίες ανάλογες της κρισιμότητας των καιρών ακόμα και των γεωστρατηγικών εξελίξεων, των πολέμων, κλπ. δεν θα βρούμε.
Οι λόγοι απαιτούν μια εκτενή αναφορά και ανάλυση άλλου, ξεχωριστού άρθρου.
Όμως εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι εφόσον τέτοιοι σχηματισμοί δε φαίνεται να δημιουργούνται άμεσα και ούτε μπορούν να αποτελέσουν (με τα έως τώρα δεδομένα) το κέντρο συσπείρωσης της αριστερής κοινωνικής αντιπολίτευσης, αυτό που απαιτείται είναι να τα δώσουμε όλα, γενναιόδωρα, χωρίς αυταπάτες, εγωισμούς και φοβίες, υπέρ των κοινωνικών συμμαχιών γύρω από οτιδήποτε ενώνει, είτε κεντρικά είτε περιφερειακά. Για τα μικρά και τα μεγάλα.
Αλλά έλεος!
Όχι πάλι με πρωταγωνιστές τα γνωστά πρόσωπα και τις γνωστές διαδικασίες. Ας στραφούμε εκεί που πραγματικά ζει η νεολαία, οι εργαζόμενοι, οι γυναίκες, τα άτομα που τους στερούν τα δικαιώματα ύπαρξης, μια προσπάθεια προσέγγισης των εργατών, μια δουλειά πόρτα – πόρτα ανά γειτονιά, ανά δήμο, ανά περιφέρεια.
Ας δούμε για πρώτη φορά και προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
