Ισραηλινή Εφημερίδα Χάαρετζ
Η Συντακτική Ομάδα
Ο πόλεμος για τη συγκομιδή βρίσκεται στο αποκορύφωμά του αυτές τις μέρες. Από τη μία πλευρά: οι Παλαιστίνιοι στη Δυτική Όχθη προσπαθούν να διατηρήσουν τη γη τους και τα δέντρα που καλλιεργούν, καθώς και τα πενιχρά μέσα διαβίωσης που προέρχονται από αυτήν. Από την άλλη πλευρά: η κλιμάκωση της βίας των εποίκων και ο στρατός που συνεργάζεται μαζί τους, εκτελώντας τις οδηγίες τους και εφαρμόζοντας ο ίδιος μια πολιτική που εμποδίζει τη συγκομιδή. Ο Οκτώβριος ήταν ο πιο βίαιος μήνας που διέπραξαν οι έποικοι, όπως καταγράφηκε από την OCHA από τότε που άρχισε να συλλέγει δεδομένα το 2006.
Η βία των εποίκων γενικά, και ειδικότερα κατά την περίοδο της συγκομιδής, δεν είναι ένα νέο φαινόμενο. Ωστόσο, από τις 7 Οκτωβρίου, βρίσκεται σε άνοδο που χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερες οργανωτικές και μεθοδικές ικανότητες από ποτέ, με την υποστήριξη της κυβέρνησης Νετανιάχου, της αποσυντιθέμενης αστυνομικής δύναμης και της ανενεργού Σιν Μπετ.
Αλλά για να κατανοήσουμε την πλήρη εικόνα, απαγορεύεται να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στους εξτρεμιστές εποίκους. Πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ο ρόλος του στρατού όλα αυτά τα χρόνια στον πόλεμο κατά των Παλαιστινίων θεριστών. Ακόμη και πριν από τις 7 Οκτωβρίου, ο ισραηλινός στρατός περιόρισε την πρόσβαση των Παλαιστινίων στα χωράφια τους μέσω ενός μηχανισμού που τους απαιτούσε να συντονιστούν μαζί του για να φτάσουν σε τμήματα της γης τους. Ο ισχυρισμός του ότι αυτός ο συντονισμός είχε ως στόχο την προστασία των Παλαιστινίων έχει έκτοτε θεωρηθεί χλευασμός – οι βίαιες επιθέσεις αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής για τους θεριστές, ακόμη και σε περιοχές όπου η πρόσβαση ήταν συντονισμένη.
Από τις 7 Οκτωβρίου, και με αυξανόμενη ένταση τον τελευταίο χρόνο, ο ρόλος του στρατού στην παρεμπόδιση της συγκομιδής έχει γίνει πιο έντονος. Τις τελευταίες εβδομάδες, έχουν καταγραφεί πολυάριθμες περιπτώσεις στρατιωτών που παρεμπόδισαν τη συγκομιδή και απέλασαν Παλαιστίνιους και ακτιβιστές. Για παράδειγμα, το περασμένο Σάββατο, στρατιώτες σταμάτησαν τη συγκομιδή στους Νότιους Λόφους της Χεβρώνας αφού έδωσαν εντολή στους εποίκους να το πράξουν, παρόλο που δεν ίσχυε εντολή κλεισίματος του αμπελώνα. Επιπλέον, σύμφωνα με το Peace Now, το 2026, υπήρξε αύξηση περίπου 30% στην εποικιστική δραστηριότητα στην περιοχή όπου ο στρατός απαιτεί συντονισμό. Αυτή η συμπεριφορά δεν μπορεί να διαχωριστεί από δύο σενάρια που έχουν εκτυλιχθεί υπό την αιγίδα του στρατού τα τελευταία χρόνια: τον πολλαπλασιασμό των οικιστικών φυλακίων, πολλά από τα οποία έχουν αναπτυχθεί κοντά σε αμπελώνες, και τη συγχώνευση του επίσημου στρατού με τις πολιτοφυλακές των εποίκων.
Οι οικονομικές επιπτώσεις έχουν συνέπειες. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του παλαιστινιακού πρακτορείου ειδήσεων WAFA, το παλαιστινιακό Υπουργείο Γεωργίας μείωσε την ετήσια εκτίμηση παραγωγής ελαιολάδου περίπου στο μισό της αναμενόμενης – 10.000 έως 11.000 τόνους αντί για 21.000 τόνους. Αυτό θα πρέπει επίσης να γίνει κατανοητό στο πλαίσιο της πολιτικής της κυβέρνησης Σμότριτς για την αποδυνάμωση της Παλαιστινιακής Αρχής και την υπονόμευση της παλαιστινιακής οικονομίας, μια κατάσταση στην οποία η συγκομιδή της ελιάς έχει γίνει η σημαντικότερη πηγή εισοδήματος για τους κατοίκους της Δυτικής Όχθης.
Οι έντιμοι Ισραηλινοί πρέπει να σταθούν στο πλευρό των Παλαιστινίων διακόπτοντας τη βία των εποίκων, αίροντας τους περιορισμούς στην κυκλοφορία και την πρόσβαση που επιβάλλονται στους Παλαιστίνιους και, το πιο σημαντικό, επιτρέποντάς τους να κερδίζουν τα προς το ζην, να μαζεύουν τους καρπούς τους και να ζουν με αξιοπρέπεια – όλα αυτά πρέπει να αποτελούν μέρος της διακηρυγμένης πολιτικής κάθε κυβέρνησης.
xml
