Σε πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ ανέφερε ότι θα πρέπει να μας χαροποιεί το γεγονός ότι τα ενοίκια αυξάνονται γιατί έτσι φαίνεται η υγεία της οικονομίας μας.Η τοποθέτηση του Καιρίδη δεν είναι μία ακόμα χοντράδα που ξέφυγε από ένα στέλεχος της ΝΔ , αλλά ο πυρήνας της πολιτικής που εφαρμόζει και ενορχηστρώνει η πιο λαομίσητη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης αυτή του Μητσοτάκη επιβεβαιώνοντας μας για πολλοστή φορά ό,τι ανήκουμε σε δύο διαφορετικούς κόσμους.
Για την νεολαία , τον κόσμο της εργασίας την πλατιά πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία το ενοίκιο δεν είναι μια «προσωπική επιλογή» ούτε μια άσκηση οικονομικής διαχείρισης. Είναι μια καθημερινή ασφυξία. Μισθοί που εξαντλούνται πριν τελειώσει ο μήνας, σπίτια που γίνονται απλησίαστα, εξώσεις, και μια ολόκληρη γενιά που αντι να ζεί απλά επιβιώνει .
Άρα ποιος οφείλεται από την υποτιθέμενη υγεία της οικονομίας;
Σίγουρα όχι οι εργαζόμενοι,οι φοιτητές και οι συνταξιούχοι που βλέπουν ολοένα μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους να καταλήγει στο ενοίκιο ή στη δόση του στεγαστικού. Ωφελημένοι είναι όσοι αποκομίζουν κέρδη από την εκτίναξη των τιμών των ακινήτων: μεγάλοι επενδυτές, εταιρείες διαχείρισης ακινήτων, επενδυτικά κεφάλαια και όσοι αντιμετωπίζουν τη στέγη ως πεδίο κερδοφορίας. Όταν η “ανάπτυξη” μετριέται με τα κέρδη της αγοράς ακινήτων, ενώ η κοινωνική πλειοψηφία αδυνατεί να εξασφαλίσει αξιοπρεπή κατοικία, τότε πρόκειται για ανάπτυξη που δεν αφορά τους πολλούς, αλλά τα συμφέροντα του κάθε Καιρίδη και των φίλων ολιγαρχών του.
Τα τελευταία χρόνια λοιπόν οι τιμές των ακινήτων και των ενοικίων έχουν εκτοξευθεί, ενώ ολοένα και περισσότερα νοικοκυριά βυθίζονται στην υπερχρέωση, με τους πλειστηριασμούς και τις εξώσεις να αποτελούν μια διαρκή απειλή. Ταυτόχρονα, η κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας άφησε τη χώρα χωρίς ουσιαστική δημόσια στεγαστική πολιτική, ενώ η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και η τουριστικοποίηση ολόκληρων γειτονιών είχε ως αποτέλεσμα την εκδίωξη των λαϊκών γειτονιών. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο λοιπόν δικαίωμα στη στέγη αποτελεί για χιλιάδες ανθρώπους, ένα δικαίωμα μόνο στα χαρτιά.
Και τώρα τι γίνεται τώρα;
Απέναντι στα νεοφιλελεύθερα σχέδια της κυβέρνησης , η αριστερά με αντικαπιταλιστική κατεύθυνση χρειάζεται να έχει ξεκάθαρες θέσεις χωρίς υπεκφυγές βάζοντας το ζήτημα της στέγασης μπροστά μέσα από πρωτοβουλίες όπως ο Σύλλογος Ενοικιαστών Θεσσαλονίκης ή όπως η Ενωτική Πρωτοβουλία κατά των πλειστηριασμών.
Όπως περιγράφονται και στις θέσεις της 2ης συνδιάσκεψης της Μετάβασης θα πρέπει να μπουν μπροστά αιτήματα που να έρχονται σε άμεση σύγκρουση και ρήξη με τα συμφέροντα του ντόπιου κεφαλαίου για να μην χρειάζεται να ξαναφρικάρουμε για το αν θα βγουν τα λεφτά για το ενοίκιο του μήνα.
Διεκδικώντας:
α) τη θεσμοθέτηση πλαφόν στα ενοίκια και νόμους προστασίας των ενοικιαστών και όχι των ιδιοκτητών, με αύξηση του ελάχιστου χρόνου μίσθωσης
β) δημόσιο πρόγραμμα μαζικής κατασκευής εργατικών λαϊκών κατοικιών και φοιτητικών εστιών από το κράτος,
γ) τον δραστικό περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης και την αύξηση της φορολόγησης της, στο πλαίσιο της τουριστικής και όχι της αστικής μίσθωσης
δ) την κατάργηση της Golden Visa
ε) βαριά φορολόγηση των κλειστών ακινήτων που διατηρούν τράπεζες και funds, κίνητρα για την ανακαίνιση και διάθεση προς μακροχρόνια μίσθωση με πλαφόν ενοικίου, σε ιδιώτες με περιορισμένο εισόδημα, δημιουργία κοινωνικής κατοικίας μέσω επανάχρησης δημόσιας περιουσίας (στενού ή ευρύτερου δημόσιου τομέα) και περιουσίας της εκκλησίας
ζ) προστασία πρώτης κατοικίας: να θεσπιστεί νόμος που να την προστατεύει από κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, ανεξαρτήτως ύψους του δανείου. Άμεση κατάργηση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών
