Πολιτική απόφαση 2ης Συνδιάσκεψης Μετάβασης

ΜΕΤΑΒΑΣΗ – οργάνωση για την κομμουνιστική προοπτική

10-11/1/2026

Αντίσταση και πάλη ενάντια στον πόλεμο

και στον άγριο καπιταλισμό της εποχής μας

Ήττα του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού από την ανεξάρτητη πάλη των λαών

Στη νέα ιστορική φάση, με σχέδιο μακράς πνοής

για την ανατροπή της κυβέρνησης και της διαρκούς αντιλαϊκής επίθεσης

για να αλλάξουμε την κατάσταση στο κίνημα και την Αριστερά

με:

• ενιαίο αγωνιστικό κίνημα κατακτήσεων & ανατροπής
• ενωτική & ανατρεπτική Αριστερά
• σύγχρονη κομμουνιστική στρατηγική και θεωρία

1. Η 2^η Πανελλαδική Συνδιάσκεψή μας γίνεται μέσα σε κατακλυσμιαίες εξελίξεις. Ο νους και η καρδιά μας βρίσκεται δίπλα στο δοκιμαζόμενο λαό της Βενεζουέλας που βιώνει μία πειρατική απαγωγή του εκλεγμένου προέδρου της και μία βίαιη ιμπεριαλιστική επέμβαση με ναυτικό, οικονομικό αποκλεισμό και βομβαρδισμούς για να ανατραπεί η νόμιμη κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα της χώρας και να βάλουν χέρι οι ΗΠΑ ξανά στα πλούσια πετρελαϊκά κοιτάσματά της. Ο λαός της Βενεζουέλας δείχνει ότι δεν θα γονατίσει και ύψιστο καθήκον είναι η οργάνωση της μαχόμενης αλληλεγγύης μας προς αυτόν. Η σκέψη μας είναι πάντα δίπλα και στο βασανισμένο λαό της Παλαιστίνης, που αντιμετώπισε τη γενοκτονία και με το όπλο στο χέρι ακύρωσε το ακροδεξιό σιωνιστικό σχέδιο εκδίωξης από την πατρίδα του, αλλά συνεχίζει να βιώνει τη βάρβαρη καταπίεση, τις δολοφονίες και εκτοπισμό από τη σιωνιστική κατοχή. Έχουμε μπει σε μια «σκοτεινή περίοδο» με μία εξαιρετικά αντιδραστική στροφή στις διεθνείς εξελίξεις, την οποία πυροδότησε η εκλογή του Ντ. Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ που ασκεί μία στρατηγική όξυνσης τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό πεδίο. Στεκόμαστε δίπλα στον κόσμο της μικρομεσαίας αγροτιάς που βρίσκεται στους δρόμους διεκδικώντας την επιβίωσή του ενάντια στους καπιταλιστικούς επιχειρηματικούς ομίλους του αγροτοδιατροφικού συμπλέγματος, στην εκτίναξη του κόστους των πρώτων υλών και τους περιορισμούς που επιβάλλει η ΚΑΠ και η ΕΕ. Όλα αυτά είναι στιγμές του πολυτάραχου κόσμου που ζούμε πλέον και επιβάλλει να κάνουμε άλματα στην πολιτική – προγραμματική και πρακτική προετοιμασία για ανώτερες ποιοτικά αναμετρήσεις του εργατικού – λαϊκού κινήματος, της ανατρεπτικής Αριστεράς και μέσα σε αυτά και της οργάνωσής μας.

Α. Σε μια νέα ιστορική φάση με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά

2. Με την κοινωνική έκρηξη και το κίνημα των Τεμπών μπήκαμε σε μια νέα φάση της κοινωνικής και πολιτικής πάλης στην Ελλάδα, η οποία σφραγίζεται από τη μαζική εργατική, λαϊκή και νεανική δυσαρέσκεια, ακόμη και οργή για την κυβερνητική πολιτική, που εκφράστηκε με κάποιες εμβληματικές στιγμές ανόδου των λαϊκών αγώνων. Φαινόμενα που δείχνουν ότι έχει διαρρηχθεί η προηγούμενη συμμαχία της κυβέρνησης και της αστικής πολιτικής με ανώτερα και  μεσαία στρώματα και μέρος των λαϊκών στρωμάτων, με σημαντικό πρόσφατο δείγμα τις επίμονες και μαχητικές αγροτικές κινητοποιήσεις.
3. Βαθύτερη αιτία και στοιχείο της νέας φάσης είναι η διαρκής επιδείνωση στο οξυνόμενο κοινωνικό πρόβλημα των τεράστιων ανισοτήτων, της φτώχειας, της ακρίβειας και της υπερεκμετάλλευσης τόσο στη χώρα μας, όσο και στην ΕΕ και διεθνώς. Το κεφάλαιο για να ανορθώσει την κερδοφορία του εις βάρος των εργαζομένων προχωρά σχεδόν παντού σε μια άγρια επιθετική πολιτική, μείγμα νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιού, αντεργατικού και ρατσιστικού νεοσυντηρητισμού, ενίοτε και με ακροδεξιές και φασίζουσες όψεις. Εμφανίζονται και σημάδια για την εκδήλωση μιας νέας χρηματιστηριακής κρίσης για την οποία το κίνημα και η Αριστερά χρειάζεται να προετοιμαστούν.
4. Στο πλαίσιο αυτό, είναι καταλυτικές οι επιδράσεις και στη χώρα μας από την εκτίναξη των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τη σημαντική αλλαγή συσχετισμών στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, με την άνοδο του ρωσοκινεζικού άξονα και την σχετική υποχώρηση του ευρωατλαντικού ιμπεριαλισμού, που παραμένει ακόμα κυρίαρχος και επικίνδυνος. Αυτή την αλλαγή επιχειρεί ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλισμός να αντιμετωπίσει με προσφυγή στη στρατιωτική βία και τον πόλεμο. Αυτό εκφράζεται με το άκρως επικίνδυνο νέο Αμυντικό Δόγμα των ΗΠΑ, που επιδιώκει πολεμική στροφή κατά της Κίνας και της Λατ. Αμερικής με αιχμή τη Βενεζουέλα και έλεγχο της Μ. Ανατολής. Ο ευρωατλαντικός ιμπεριαλισμός ήταν και παραμένει ο παγκόσμιος «χωροφύλακας», ο βασικός υπαίτιος των συντριπτικά περισσότερων πολεμικών αναφλέξεων και της αποσταθεροποίησης διεθνώς, η κύρια απειλή για την παγκόσμια ειρήνη. Η ελληνική άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση επιλέγουν την ενεργή ένταξη στο διεθνές «στρατόπεδο» του ευρωατλαντισμού και την συμμετοχή σε αυτή τη νέα πολεμική εκστρατεία και μάλιστα στην πρώτη γραμμή, δίνοντας υποδομές, δυναμικό, κόμβους ενέργειας και ΑΟΖ. Είναι φανερό ότι ο νέος εν δυνάμει «πολυπολικός» κόσμος που εμφανίζεται δεν πρόκειται να είναι πιο ειρηνικός, αντιθέτως εγκυμονούνται νέες οξύνσεις των ενδοϊμπεριαλιστικών και ενδοκαπιταλιστικών συγκρούσεων και αντιθέσεων, πλέον και σε πολεμικό επίπεδο.
5. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η επιλογή του ελληνικού αστισμού για την αντιμετώπιση του ανώτερου και επιθετικού τουρκικού καπιταλισμού, που επιχειρεί να εδραιωθεί περιφερειακά, με μια άκρως επικίνδυνη, τυχοδιωκτική πολιτική συμμαχίας με το νέο σιωνιστικό σχέδιο του Μεγάλου Ισραήλ, μέσω του γεωπολιτικού άξονα χωρών στην Ανατολική Μεσόγειο (Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ και Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος) υπό τη σκέπη των ΗΠΑ. Αυτή η εξέλιξη οδηγεί σε εκτίναξη των πανάκριβων στρατιωτικών εξοπλισμών οξύνοντας περαιτέρω το κοινωνικό πρόβλημα, ενώ εντείνει τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό, με πολλαπλούς κινδύνους για το λαό και τη νεολαία μας.
6. Στοιχείο της περιόδου είναι και το γεγονός ότι η ΕΕ έχει μετατραπεί στον «μεγάλο ασθενή» και σε αδύναμο υπερ-κρίκο της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας. Η απάντηση των ηγεμονικών δυνάμεων της ΕΕ είναι μια θηριώδης στροφή στους πολεμικούς εξοπλισμούς και στην προετοιμασία πολέμου με τη Ρωσία μέσω του ReArm Europe που θα μειώσει δραστικά τις ήδη μειωμένες κοινωνικές δαπάνες, μέρος των οποίων θα αφαιρεθεί από τις επιδοτήσεις με καταλυτικές επιδράσεις στη χώρα μας. Αυτές οι επιλογές μετασχηματίζουν πλέον την ΕΕ σε μια απόλυτα αντιδραστική πολιτικοστρατιωτική ένωση, αποτελούν μεγάλη απειλή για την ειρήνη και εγκυμονούν κοινωνικές εκρήξεις, αντεπαναστατικά και δυνητικά επαναστατικά γεγονότα μεγάλης κλίμακας.
7. Στο έδαφος αυτό εκδηλώνεται η τάση για μια βαθύτερη νεοσυντηρητική αναδιάταξη του αστικού κοινοβουλευτικού σκηνικού, ακριβώς επειδή το προηγούμενο δεν πείθει ηγεμονικά την κοινωνική πλειοψηφία. Η ιδιόμορφη αυτή κατάσταση, μαζί με τις πολεμικές περιπέτειες στις οποίες μπαίνει ο καπιταλισμός γενικά, επιβάλλει την δημιουργία νέων κομμάτων προς δυο κατευθύνσεις. Η μια είναι ο χώρος που βαπτίζεται «Κεντροαριστερά», και από την άλλη ο χώρος που βαφτίζεται «λαϊκή πατριωτική Δεξιά» και που δεν είναι άλλη από την καθαρόαιμη τραμπική, αντεργατική και ρατσιστική Ακροδεξιά. Η ανατρεπτική και κομμουνιστική Αριστερά είναι απέναντι και στα δυο αυτά ρεύματα και στα εκκολαπτόμενα κόμματά τους. Το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις διεργασίες «σέρνονται» και δεν «περπατάνε» εύκολα δεν πρέπει να μας καθησυχάζει, είναι δείκτης τόσο των δυσκολιών όσο και των δυνατοτήτων που οφείλει να αδράξει η ανατρεπτική Αριστερά στη σημερινή συγκυρία, αλλά αυτό έχει κρίσιμες προϋποθέσεις.
8. Σε αυτό το τοπίο δεν πρέπει να υποτιμηθεί και μία νέα πιθανή, απρόσμενη και πρωτότυπη έκρηξη της κοινωνικής αντίδρασης, όπως ζήσαμε με το ζήτημα των Τεμπών. Ούτε, επίσης, το να προκύψουν ιδιότυποι πολιτικοί σχηματισμοί που θα καταφέρουν να ενσωματώσουν σημαντικό μέρος της λαϊκής δυσαρέσκειας, όπως η πολιτική – εκλογική πρωτοβουλία από την Μαρία Καρυστιανού και πιθανώς άλλους αστικούς παράγοντες. Είναι ανοιχτό το ερώτημα, ποια πολιτική κατεύθυνση και πλαίσιο θα ακολουθήσει, αλλά φαίνεται ότι θα έχει το χαρακτήρα μίας κίνησης αρχηγικού τύπου για «καθαρά χέρια» ενάντια στη διαφθορά, σε συντηρητική κατεύθυνση, παρόλο που εγκολπώνεται αντιφατικά λαϊκές διαθέσεις, με το επικίνδυνο πολιτικά σχήμα «ούτε Αριστερά – ούτε Δεξιά». Μία τέτοια πρωτοβουλία διοχετεύει το κίνημα σε κοινοβουλευτικούς δρόμους σε μια κρίσιμη συγκυρία που αρχίζει η δικαστική μάχη. Είναι πιθανό να αποτελέσει σημαντικό πόλο ενσωμάτωσης της λαϊκής δυσαρέσκειας και να βοηθήσει καταλυτικά και ανεξαρτήτως προθέσεων στο νεοσυντηρητικό μετασχηματισμό του αστικού πολιτικού συστήματος. Κάτι που σε σημαντικό βαθμό αναδεικνύει και τα όρια και το έλλειμμα αξιοπιστίας που έχει η σημερινή Αριστερά μετά την κομβική στιγμή του 2015. Και αυτό δεν ξεπερνιέται με εύκολες εκλογικές τακτικές και πολιτική συγκρότηση χωρίς κοινωνικό και προγραμματικό βάθος.

Β. Για ένα ενωτικό πολιτικό σχέδιο για το κίνημα και την Αριστερά

9. Όλα τα σημερινά αριστερά κόμματα και οργανώσεις έχουμε συνεισφορά στους αγώνες. Παραμένουμε όμως μέσα στις προηγούμενες αντιθέσεις και απαντούμε με λογική, μεθόδους και προγράμματα πάλης που εγκλωβίζονται θεωρητικά και πολιτικά στους ίδιους δοκιμασμένους δρόμους που οδήγησαν στις προηγούμενες ήττες. Είτε με τη μορφή αναζήτησης συμβιβασμών με το κεφάλαιο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, βασικά μέσω του κοινοβουλευτικού δρόμου, είτε με τη μορφή της αέναης ενίσχυσης του κόμματος και της ιδεολογικής «καθαρότητας» που οδηγούν στην περιχαράκωση και την αυτοαπομόνωση από τις εργατικές και λαϊκές ανάγκες και δεν αποτελεί κίνδυνο, τελικά, για το κεφάλαιο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Από αυτή τη σκοπιά, δεν αρκούν για την όποια ανασυγκρότηση και ανάταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος και της Αριστεράς οι συνήθεις κινήσεις και προσπάθειες ενότητας μόνο «από τα πάνω», χωρίς ουσιαστική κινηματική και προγραμματική αναβάπτιση για να δημιουργηθούν ξανά σχέσεις εκπροσώπησης και εμπιστοσύνης με μέρος της εργατικής τάξης, του κόσμου της εργασίας και της κοινωνίας.
10. Η Μετάβαση παλεύει για μια αποφασιστική έξοδο από αυτό τον φαύλο κύκλο με μια πολιτική αντιστροφή της πορείας των ηττών του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Για την ανατροπή της επίθεσης με σχεδιασμένη, επίμονη, σκληρή και ενωτική πάλη για εργατικές και δημοκρατικές κατακτήσεις. Αυτή είναι η καρδιά της πολιτικής μας πρότασης. Για αυτό, χρειαζόμαστε ένα σχέδιο μακράς πνοής για την ανατροπή της διαρκούς αντιλαϊκής επίθεσης στην κοινωνία, για να αλλάξουμε την κατάσταση στο κίνημα και στην Αριστερά. Με ένα ενιαίο αγωνιστικό κίνημα κατακτήσεων και ανατροπής. Με μια νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά. Με μια σύγχρονη κομμουνιστική στρατηγική και θεωρία.
11. Στη νέα ιστορική φάση που βρισκόμαστε, το μεταβατικό πρόγραμμα χρειάζεται να εναρμονίζεται διαρκώς με τις νέες εγχώριες και διεθνείς συνθήκες, τη σύγχρονη εργατική τάξη και τον εκμεταλλευόμενο κόσμο της εργασίας, με την πραγματική κατάσταση του κινήματος. Σε αυτή τη φάση αποκτούν προτεραιότητα τα παρακάτω ζητήματα, ως δεσπόζοντα που θα σφραγίσουν την ταξική κοινωνική αντιπαράθεση: α) το κυρίαρχο κοινωνικό – εργατικό ζήτημα, μαζί με το ζήτημα της ακρίβειας και της στέγασης, β) το ζήτημα του πολέμου, γ) η αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη και τη Βενεζουέλα, δ) το ζήτημα των Τεμπών με αιχμή το πέρασμα στο δημόσιο των σιδηροδρόμων και γενικότερα το ζήτημα των δημόσιων αγαθών, ε) το κρίσιμο δημοκρατικό ζήτημα και η πάλη ενάντια στον εθνικισμό και την ακροδεξιά.
12. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνουμε ορισμένους κρίσιμους και απόλυτα αναγκαίους βασικούς στόχους και αιτήματα, για συζήτηση, συνδιαμόρφωση και ενότητα στον αγώνα:

– ριζικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις με κατεύθυνση και οδηγό τον αγώνα για αύξηση του κατώτατου ημερομισθίου στα 1200 ευρώ καθαρά, που θα δώσει ώθηση στη γενικότερη άνοδο των μισθών, και 1000 ευρώ καθαρά της κατώτατης σύνταξης, με Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή ανάλογα με την αύξηση του πληθωρισμού, επαναφορά 13^ου και 14^ου μισθού στο δημόσιο και τις συντάξεις. Τα αιτήματα αυτά είναι προς συνολική επεξεργασία και διαμόρφωση στην Τομεακή Συνδιάσκεψη Εργαζομένων της οργάνωσης και προς συνδιαμόρφωση με μαχόμενες, δυνάμεις του εργατικού κινήματος και τους συλλογικούς φορείς.

– δραστική μείωση του εργάσιμου χρόνου με κατάργηση της ελαστικής εργασίας, με κατεύθυνση και οδηγό το 6ωρο – 30ωρο – 5ήμερο για όλους τους εργαζόμενους/ες χωρίς μείωση των μισθών

– μείωση και πλαφόν στις τιμές για είδη πρώτης ανάγκης και δραστική μείωση του ΦΠΑ σε αυτά

– εκτεταμένο κρατικό πρόγραμμα κοινωνικής κατοικίας και φοιτητικών εστιών, πλαφόν στα ενοίκια, μέτρα ελέγχου και περιορισμού της βραχυπρόθεσμης ενοικίασης

– να περάσουν στο δημόσιο άμεσα οι σιδηρόδρομοι με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, όπως και όλες οι επιχειρήσεις δημόσιων αγαθών, κρατικοποίηση των τραπεζών

– κατάργηση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, πλήρως δωρεάν και δημόσια εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, με 12χρονο ενιαίο δημόσιο σχολείο

– πλήρως δωρεάν και δημόσια υγεία, προστασία των ΑμΕΑ

– ριζική ανασυγκρότηση της αγροτικής παραγωγής με πέρασμα στο δημόσιο των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων του αγροτοδιατροφικού συμπλέγματος, με συνεταιρισμούς και στήριξη της μικρομεσαίας αγροτιάς ενάντια στην ΚΑΠ, για ποιοτική και οικονομικά προσιτή διατροφή, με σεβασμό και προστασία της βιοποικιλότητας και του περιβάλλοντος.

– διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών ενάντια στην εργοδοτική, αστυνομική και κρατική βία

– -όχι στην Ευρώπη – Φρούριο και το ρατσισμό, άσυλο σε όλους τους πρόσφυγες/σσες, ίσα δικαιώματα στους μετανάστες/τριες

– προστασία του περιβάλλοντος από την κλιματική καταστροφή, δημόσιος και κοινωνικός έλεγχος στην αχαλίνωτη δράση των πολυεθνικών μονοπωλιακών ομίλων, ενάντια στη λογική του κέρδους και της αγοράς, ενάντια στην ληστρική εξορυκτική δράση, αλλά και στην ψευδεπίγραφη «πράσινη μετάβαση» με ένα μάχιμο οικολογικό κίνημα σε συνεργασία με το εργατικό και λαϊκό κίνημα

– όχι στο RearmEurope, σύγκρουση, ρήξη και έξοδος από την ΕΕ από φιλολαϊκή σκοπιά και με προοπτική διεθνούς συνεργασίας των λαών

– έξοδος από το ΝΑΤΟ, έξω οι βάσεις, φιλειρηνική πολυδιάστατη, εξωτερική πολιτική, ήττα του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού από τον ανεξάρτητο αγώνα των λαών

– ειρήνη και φιλία με τους λαούς της Τουρκίας και των Βαλκανίων, αποχώρηση από την τριμερή τυχοδιωκτική συμμαχία Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, όχι στην αύξηση των στρατιωτικών εξοπλισμών

– αλληλεγγύη στον αγώνα του παλαιστινιακού λαού, αναγνώριση του κράτους του, απομόνωση του σιωνιστικού Ισραήλ. Αλληλεγγύη στο λαό και την κυβέρνηση της Βενεζουέλας και στην Κούβα

– ανατροπή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, από τα κάτω και αριστερά, και όλης της αστικής, νεοφιλελεύθερης και νεοσυντηρητικής πολιτικής, με κεντροδεξιό, ακροδεξιό ή κεντροαριστερό μανδύα

13. Απευθύνουμε αυτό το πρόγραμμα πάλης στις πρωτοπόρες δυνάμεις του εργατικού λαϊκού και νεολαιίστικού κινήματος και σε όλη την μαχόμενη, ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική και κομμουνιστική Αριστερά με σκοπό τακτικές πολιτικές συμφωνίες, με ισοτιμία και αυτοτέλεια, για σταθερή και αποτελεσματική κοινή πάλη στο μαζικό κίνημα, στο σύνολο ή σε επιμέρους πεδία και ζητήματα. Με δυνάμεις που συμφωνούν με τους ακρογωνιαίους λίθους αυτού του προγράμματος, τη μεταβατική λογική του, την οπτική της πάλης για ανατροπή της επίθεσης, με τον μετωπικό αγώνα για κατακτήσεις και με δημοκρατική ισοτιμία μπορούν να οικοδομηθούν ευρύτερες κεντρικές πολιτικές συμφωνίες και κοινή παρέμβαση στις κινηματικές, πολιτικές και εκλογικές μάχες της περιόδου. Ένα τέτοιο πολιτικό πλαίσιο αιτημάτων είναι για εμάς οδηγός για το μαζικό κίνημα, αλλά όχι εμπόδιο ή πεδίο διαχωρισμού για την κοινή δράση και αγώνες σε επί μέρους πολιτικά πεδία, σε συνδικάτα και μαζικές οργανώσεις όπου αναζητούμε πλατύτερες συνεργασίες. Είναι ταυτόχρονα και ένα εργαλείο για τη συγκέντρωση επαναστατικών και μαχόμενων μεταρρυθμιστικών δυνάμεων σε ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο πάλης, με διεκδίκηση της δημοκρατικής ηγεμονίας από τις πρώτες, με σκοπό την απόσπαση νικών και κατακτήσεων σήμερα και κλονισμού της αστικής πολιτικής,

Γ. Για την παρέμβασή μας σε κρίσιμα κοινωνικά μέτωπα και κινήματα

14. Μέχρι την επόμενη συνδιάσκεψή μας εντείνουμε και οργανώνουμε τα βήματα μας:

• Προτάσσουμε την ανάγκη για μία μαζική, ενωτική αντιπολεμική κίνηση με την αυτοτέλεια και τη δική της δράση, που θα στηρίζεται από μαχόμενες, αριστερές, κομμουνιστικές και ευρύτερες δημοκρατικές δυνάμεις με αιχμές: Ειρήνη – απεμπλοκή της χώρας μας από τις πολεμικές επεμβάσεις και επιχειρήσεις και τον επικίνδυνο ευρωατλαντικό άξονα. Έξω από το ΝΑΤΟ, να κλείσουν οι βάσεις. Όχι στο ReArm Europe. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες και τις διαφορές εντός της Αριστεράς, αλλά η ανάγκη είναι υπαρκτή. Διερευνούμε τη δυνατότητα για μία τέτοια πρωτοβουλία με τις σύμμαχες δυνάμεις της Πρωτοβουλίας για μία νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά και άλλες δυνάμεις. Οργανώνουμε και αυτοτελώς δράσεις, εξορμήσεις, συσκέψεις ανά χώρους, πόλεις, γειτονιές και εκδηλώσεις για το ζήτημα του πολέμου. Προτείνουμε να προτάσσεται ανάλογα το ζήτημα και στους κοινωνικούς χώρους που παρεμβαίνουμε μέσω των αντίστοιχων σχημάτων που συμμετέχουμε. Οργανώνουμε καμπάνια σε σχολεία και σχολές με αιχμή το ζήτημα των αλλαγών στη στράτευση, το ReArm Europe σε αντιπαράθεση με την όξυνση του εθνικιστικού και μιλιταριστικού λόγου.
• στο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνης συμμετέχουμε ενεργά στο Μarch to Gaza, το BDS και την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύηστον Παλαιστινιακό Λαό Εργατικών Σωματείων και Συλλογικοτήτων, με διαρκείς πρωτοβουλίες έκφρασης της αλληλεγγύης του λαού μας στον παλαιστινιακό αγώνα, για την εμπόδιση κάθε μορφής υλικής, πολιτικής, στρατιωτικής και ιδεολογικής στήριξης προς το κράτος – τρομοκράτη Ισραήλ.
• στο εργατικό κίνημα, στις μάχες για αυξήσεις σε μισθούς-συντάξεις ενάντια στην ακρίβεια, συλλογικές συμβάσεις, μείωση του χρόνου εργασίας, κατάργηση των ελαστικών σχέσεων και της υπερεργασίας. Στην προσπάθεια για ταξική ανασυγκρότηση των σωματείων και ίδρυση νέων όπου δεν υπάρχουν, με προσπάθεια να παρέμβουμε και σε κρίσιμους εργατικούς χώρους (μεγάλοι όμιλοι, επισφάλεια κλπ.). Στην προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ενωτικού πόλου ταξικών σωματείων που να παρεμβαίνει ενιαιομετωπικά στο εργατικό κίνημα και μίας ενωτικής ταξικής εργατικής κίνησης, αξιοποιώντας τη ΜΑΧΗ σε αυτή την κατεύθυνση με τις αναγκαίες υπερβάσεις που απαιτούνται. Οργανώνουμε με τις δυνάμεις της Πρωτοβουλίας για μία νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά καμπάνια με θέμα: μείωση εργάσιμου χρόνου – αυξήσεις στους μισθούς – επαναφορά 13ου-14^ου μισθού. Με ορόσημο την Πρωτομαγιά και στόχο να εμφανιστεί ένα μπλοκ εργατικών δυνάμεων που θα σηκώνουν αυτή την ατζέντα.
• οργανώνουμε την ενωτική παρέμβαση στο κίνημα των Τεμπών ενόψει των τριών χρόνων από το έγκλημα και την έναρξη της δίκης, συμμετέχοντας στις δράσεις της Πρωτοβουλίας για Δημόσιο, Ασφαλή και Ποιοτικό Σιδηρόδρομο και με συσπείρωση ευρύτερων δυνάμεων, εργατικών λαϊκών και φοιτητικών συλλογικοτήτων
• στο τοπικό κίνημα, στις μάχες για την υπεράσπιση του δημόσιου χώρου και των δημόσιων αγαθών ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις (ενέργεια, νερό, καύση απορριμμάτων, μεταφορές, υγεία κλπ.), στον αγώνα για φθηνή και ποιοτική στέγαση για όλους τους κατοίκους. Ενισχύοντας τα τοπικά κινήματα, συμμετέχοντας και οργανώνοντας τοπικές κοινωνικές μορφές οργάνωσης (επιτροπές κατοίκων, πολιτιστικούς συλλόγους, επιτροπές ενοικιαστών/τριων στο βαθμό που έχουμε τέτοια μέλη με αίτημα προς τους δήμους και το κράτος για πλαφόν στο ύψος των ενοικίων κλπ.). Με πολιτικό όχημα τα αριστερά ριζοσπαστικά σχήματα πόλης όπου παρεμβαίνουμε, ιδρύοντας νέα όπου απαιτείται.
• στο κίνημα της νεολαίας και της εκπαίδευσης, στη μάχη για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες, ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης, για δημόσια δίχρονη προσχολική εκπαίδευση με ασφαλείς και επαρκείς υποδομές και προσωπικό, για ενιαίο 12χρονο δημόσιο σχολείο, για δημόσιο, δωρεάν και δημοκρατικό πανεπιστήμιο με ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών, ενάντια σε κάθε απόπειρα καταστολής και πειθαρχικών σε κάθε βαθμίδα, ενάντια στις διαγραφές φοιτητών/τριων και τις απολύσεις εκπαιδευτικών. Παρεμβαίνοντας με τις δυνάμεις μας στα σχήματα των Παρεμβάσεων και της Ρεβάνς και συντονίζοντας τον αγώνα τους σε κάθε βαθμίδα στην προοπτική συγκρότησης πανεκπαιδευτικού κινήματος.
• στο φεμινιστικό και ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα, στις μάχες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+, για πλήρη ισότητα στους χώρους εργασίας και το δημόσιο χώρο, ενάντια σε κάθε μορφή υποτίμησης, διακρίσεων, παρενόχλησης, κακοποίησης. Για την εξασφάλιση των αναγκαίων δημόσιων υποδομών κοινωνικής αναπαραγωγής και προστασίας από κάθε μορφή έμφυλης βίας. Παρεμβαίνοντας με τις δυνάμεις μας στη Συνέλευση 8^ης Μάρτη, παλεύοντας για έναν ευρύτερο ενωτικό συντονισμό των φεμινιστικών πρωτοβουλιών.

– αλλά και σε όλα τα κινήματα που βρίσκονται σε εξέλιξη και θα ενταθούν το ερχόμενο διάστημα, όπως στο οικολογικό – περιβαλλοντικό, το δημοκρατικό – αντικατασταλτικό, το αντιφασιστικό – αντιρατσιστικό κ.λπ.

Δ. Για μία ενωτική πολιτική κίνηση της ανατρεπτικής Αριστεράς

15. Είναι φανερή πλέον η ανάγκη για μία νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά που θα έχει αποτιμήσει δημιουργικά τα θετικά, αλλά κυρίως τα όρια των σημερινών σχηματισμών της ριζοσπαστικής, κομμουνιστικής και αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Προτείνουμε και αγωνιζόμαστε για να συγκροτηθεί ένας πόλος συσπείρωσης που θα θέτει προς τον εαυτό του και προς τα άλλα ρεύματα και δυνάμεις της Αριστεράς τρεις θετικές αναγκαιότητες: Πρώτον, πολιτική κατεύθυνση απειθαρχίας, ρήξης και εξόδου από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και το καπιταλιστικό σύστημα. Δεύτερον, πολιτική συμφωνία κοινής δράσης προς ΚΚΕ, ΜεΡΑ25, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και άλλα αριστερά ρεύματα και δυνάμεις, χωρίς εκ των προτέρων προτιμήσεις ή αποκλεισμούς, για ένα ενιαίο αγωνιστικό κίνημα λαϊκών κατακτήσεων. Τρίτο, δημοκρατική ισοτιμία σε κάθε μορφή συγκρότησης, χωρίς αρχηγισμούς, καπελώματα και δορυφοροποιήσεις, με απομόνωση κάθε λογικής ενδοκινηματικής βίας.
16. Η συγκρότηση τον Οκτώβρη του 2025 της Πρωτοβουλίας για μία νέα ενωτική και ανατρεπτική Αριστερά μαζί με τις σύμμαχες οργανώσεις Αναμέτρηση – Οργάνωση για μία νέα κομμουνιστική Αριστερά, Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα, Διεθνιστική Εργατική Αριστερά, Κίνηση Ενωτικής Μαχόμενης Αριστεράς και Ξεκίνημα – Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση είναι ένα πρώτο σημαντικό βήμα σε αυτή την κατεύθυνση. Η ενωτική πρωτοβουλία μας έχει τρεις κεντρικούς στόχους:

– Πρώτα από όλα, στο πεδίο του αγωνιστικού συντονισμού και της κοινής δράσης όλων των δυνάμεων της μαχόμενης Αριστεράς και όποιου κόσμου θέλει να αγωνιστεί ενάντια στις αντιδραστικές πολιτικές και να παλέψει για υλικές νίκες και κατακτήσεις σήμερα. Κοινή δράση σημαίνει συντονισμός δυνάμεων, χωρίς αποκλεισμούς, κοινός σχεδιασμός και ουσιαστική συνεννόηση για να τίθενται από κοινού στόχοι πάλης, κινητοποιήσεις και συντονισμός σε όλα τα πεδία του αγώνα και όχι απλά κοινά ραντεβού στο δρόμο. Σημαίνει και όσο το δυνατόν πιο κοινά και ενωτικά σχήματα όλων των δυνάμεων της μαχόμενης Αριστεράς σε κάθε κοινωνικό χώρο.

– Δεύτερον, άνοιγμα με δημόσιους και ενωτικούς όρους της προγραμματικής συζήτησης σε όλο το εύρος των θεμάτων που η συγκυρία και η εποχή βάζουν. Με σκοπό να βαθύνουν και να κατακτηθούν όσο γίνεται από κοινού εκτιμήσεις, προγραμματικές επεξεργασίες και αιτήματα, σε διαρκή διάλογο με τα υπαρκτά κινήματα και τροφοδοτώντας πολιτικά τους αγώνες τους.

– Τέλος, στη δημιουργία κοινού χώρου οργανωτικά, ώστε όλο το δυναμικό που ενδιαφέρεται να συμβάλλει στα παραπάνω να συζητά, να κρίνει, να οργανώνει, να αποτιμά και να αποφασίζει από κοινού με ανοικτό, δημοκρατικό τρόπο. Έχουμε ήδη ξεκινήσει την προσπάθεια για συγκρότηση συνελεύσεων ανά τόπους και κλάδους σε αυτή την κατεύθυνση.

Θέλουμε η επόμενη χρονιά να είναι χρονιά πολιτικής και οργανωτικής συγκρότησης και βαθέματος της προγραμματικής συζήτησης με ορόσημο μία πανελλαδική ιδρυτική συνέλευση συγκρότησης της νέας πολιτικής κίνησης. Η θέλησή μας είναι να γίνει εντός του πρώτου εξαμήνου του 2026 με βασικές πολιτικές – προγραμματικές θέσεις και οργανωτικό πλαίσιο, με όνομα, πολιτικά όργανα και συνελεύσεις βάσης.

17. Όσον αφορά στις επόμενες εκλογές παλεύουμε για να υπάρξει δυνατότητα εκλογικής καθόδου στο γενικότερο πλαίσιο της πολιτικής τακτικής με ενωτικό και ανατρεπτικό περιεχόμενο που ακολουθούμε. Προετοιμαζόμαστε και προετοιμάζουμε τον κόσμο και τους συμμάχους μας και θεωρούμε κρίσιμη την αναγκαιότητα συμμετοχής μας στην επόμενη εκλογική μάχη, με βάση και αφετηρία τη συσπείρωση των αντίστοιχων δυνάμεων της πολιτικής κίνησης της ενωτικής και ανατρεπτικής Αριστεράς. Ταυτόχρονα, απευθύνουμε ευρύτερα ειλικρινή ενωτική πολιτική και εκλογική πρόταση σε όλες τις δυνάμεις της μαχόμενης Αριστεράς στη βάση της κατεύθυνσης που αναπτύξαμε παραπάνω. Κρίνουμε την τελική απόφασή μας με βάση την αναγκαιότητα να προωθήσουμε την γενικότερη πρότασή μας, τις απαντήσεις των άλλων δυνάμεων, τις αναγκαίες και ικανές προϋποθέσεις που απαιτούνται και τη συγκεκριμένη συγκυρία μέσα στην οποία θα προκηρυχθούν οι εκλογές. Κριτήρια για εμάς θα είναι οι ποιοτικές και οργανωτικές συσσωρεύσεις τόσο της πολιτικής κίνησης όσο και της δυναμικής της ενωτικής πολιτικής και εκλογικής πρότασης.

Ε. Για την πορεία της οργάνωσής μας μέχρι την επόμενη συνδιάσκεψη

18. Για να υλοποιηθούν όλα τα παραπάνω χρειάζεται να δώσουμε βάρος και στην αυτοτελή πολιτική, ιδεολογική και οργανωτική ανάπτυξή της Μετάβασης, υπερβαίνοντας αδυναμίες και καθυστερήσεις. Μέχρι την επόμενη συνδιάσκεψή μας κεντρικός στόχος μας είναι η διεξαγωγή της πανελλαδικής συνδιάσκεψης του Τομέα Εργαζομένων και η πλήρης οικοδόμηση του οργανωτικού ιστού μας σε εργασιακό επίπεδο, αλλά και στις γειτονιές. Επίσης, η διεξαγωγή πανελλαδικού σώματος για την εμβάθυνση των επεξεργασιών, των αναλύσεων και του προγράμματος πάλης μας σε ειδικά κινηματικά πεδία που απαιτούν μεγαλύτερη ανάπτυξη των θέσεων μας (φεμινιστικό και ΛΟΑΤΚΙ+ κίνημα, περιβαλλοντικό – οικολογικό κίνημα μαζί με το ζήτημα της ενέργειας, αγροτικό κίνημα). Ειδικό πανελλαδικό σώμα θα απαιτηθεί και για τις τελικές αποφάσεις μας στο πεδίο της εκλογικής τακτικής.