Πηγή: Ισραηλινή εφημερίδα Χααρέτζ
Το Ισραήλ έχει γίνει υπερβολικά διεφθαρμένο.
Τι θα αλλάξει όταν ο Ναφτάλι Μπένετ ή ο Γκάντι Άιζενκοτ αντικαταστήσουν τον Μπενιαμίν Νετανιάχου; Λιγότερο από ό,τι φανταζόμαστε. Ο Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ μπορεί να μην παραμείνει ως Υπουργός Εθνικής Ασφάλειας, κάτι που δεν είναι μικρό κατόρθωμα, αλλά η επόμενη κυβέρνηση δεν θα ανακαλέσει τις καταπιεστικές αποφάσεις του σχετικά με τις φυλακές, για παράδειγμα. Οι κρατούμενοι ασφαλείας θα συνεχίσουν να πεθαίνουν από την πείνα και τα βασανιστήρια, ακόμη και υπό την επόμενη φωτισμένη κυβέρνηση. Θα παραμείνουν αλυσοδεμένοι και θα πεθαίνουν στα κελιά τους, και κανείς στη νέα κυβέρνηση δεν θα τολμήσει να βελτιώσει τις συνθήκες του.
Η επερχόμενη κυβέρνηση δεν θα είναι πιο ανθρώπινη από τους προκατόχους της στη μεταχείριση των Παλαιστινίων. Δεν θα έχει το θάρρος να είναι. Οι ελπίδες του Μαρουάν Μπαργούτι θα συνεχίσουν να εξασθενούν στη φυλακή. Είναι αμφίβολο ότι η επόμενη κυβέρνηση «αλλαγής» θα τολμήσει να καταργήσει τους καταπιεστικούς νόμους των κυβερνήσεων του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Ο νόμος του «εθνικού κράτους», ο νόμος περί θανατικής ποινής για τους τρομοκράτες και τα εκατοντάδες φυλάκια οικισμών που χτίστηκαν τυχαία τα τελευταία χρόνια σε κατεχόμενη παλαιστινιακή γη δεν θα καταργηθούν.
Ποιος ακριβώς θα την εκκενώσει; Ο πρώην γενικός διευθυντής του Συμβουλίου Γέσα; Ο πρώην διοικητής της Μεραρχίας Ιουδαίας και Σαμάρειας; Η αλλαγή κυβέρνησης δεν θα σταματήσει έναν Ρέιντζερ στα κατεχόμενα εδάφη, οι πολιτοφυλακές δεν θα αφοπλιστούν, οι κλέφτες γης, οι ληστές που κλέβουν από βοσκούς και σκοτώνουν αγρότες, και οι Μπένετ και Άιζενκοτ θα επιδιώξουν να επαναφέρουν την κατοχή στις (απελπισμένες) χρυσές μέρες της, αλλά τα πράγματα έχουν ξεφύγει από τον έλεγχο.
Το Ισραήλ θα συνεχίσει να ενεργεί σαν μια αυταρχική και αλαζονική αυτοκρατορία. Μια νέα μέρα θα ξημερώσει και οι βομβαρδισμοί ολόκληρης της Μέσης Ανατολής θα συνεχιστούν, μαζί με την παραβίαση της κυριαρχίας όλων των γύρω χωρών, τη δολοφονία των ηγετών τους, την περικύκλωση του εαυτού του με «ζώνες ασφαλείας» και την κατάσχεση περισσότερης γης «για λόγους ασφαλείας».
Η ισραηλινή μεγαλομανία δεν ξεκίνησε με τον Νετανιάχου και δεν θα τελειώσει με την πτώση του. Είναι βαθιά ριζωμένη στον πυρήνα της ισραηλινής οντότητας. Ισραηλινοί στρατιώτες θα συνεχίσουν να περιφέρονται στον Λίβανο χωρίς να ξέρουν γιατί και Ισραηλινοί πιλότοι θα συνεχίσουν να βομβαρδίζουν τη Γάζα, τη Συρία, και ίσως ακόμη και το Ιράν, χωρίς να έχουν ιδέα για τον σκοπό. Οι Άιζενκοτ και Μπένετ θα το υποστηρίξουν αυτό. Άλλωστε, ήταν υποστηρικτές όλων των πολέμων.
Το Ισραήλ θέλει έναν Νετανιάχου χωρίς διαφθορά. Όπως ακριβώς η Ουγγαρία ήθελε έναν Όρμπαν χωρίς διαφθορά. Και θα πάρει αυτό που θέλει, είτε ο ταπεινός και έντιμος Αρχηγός του Επιτελείου είναι ο Άιζενκοτ είτε ο υπέρμαχος των προσαρτήσεων Μπένετ. Το αεροπλάνο του Νετανιάχου με την ονομασία «Πτέρυγα της Σιών» θα κατασχεθεί, ο Πρωθυπουργός θα δώσει συνεντεύξεις Τύπου και θα συναντηθεί με τον Μαχμούντ Αμπάς. Η σαμπάνια δεν θα σερβίρεται σαν νερό και κανείς δεν θα καπνίζει πούρα εις βάρος του δημοσίου – στην πραγματικότητα, κανείς δεν θα το κάνει ποτέ.
Ο Μπένετ και ο Άιζενκοτ θα είναι μετριόφρονες. Τι ανακούφιση! Όλα τα ασήμαντα και ενοχλητικά πράγματα που προκάλεσαν την εχθρική κριτική του Τύπου προς τον Νετανιάχου θα αναφερθούν, αλλά αυτό είναι όλο. Δεν θα υπάρξει καμία θεμελιώδης αλλαγή, ούτε από τον Άιζενκοτ, ο οποίος κατατάχθηκε στον ισραηλινό στρατό 11 χρόνια μετά την έναρξη της κατοχής και υπηρέτησε σε αυτόν για 41 χρόνια, αφιερώνοντας το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στη διατήρηση της βάναυσης κατοχής, ούτε από τον Μπένετ, ο οποίος αντικατέστησε τον Πίντσας Βάλερσταϊν στην κεφαλή των επιχειρηματιών των εποίκων. Τίποτα περισσότερο δεν μπορεί να αναμένεται από αυτούς. Δεν έχουν αλλάξει από τότε.
Γι’ αυτούς, η πραγματικότητα δύο λαών που ζουν εδώ – ο ένας ανώτερος, ο άλλος κατώτερος – είναι η μόνη φυσική τάξη. Αυτό είναι παράλογο. Είναι φυσικό γι’ αυτούς οι Παλαιστίνιοι να συνεχίσουν να ζουν σαν να έχουν στερηθεί για πάντα τα δικαιώματά τους. Είναι φυσικό γι’ αυτούς να επιτρέπουν στο Ισραήλ να κάνει ό,τι θέλει στο όνομα της ασφάλειας. Και οι δύο εξιδανικεύουν τον στρατό και ζητωκραυγάζουν για τον πόλεμο. Αν ισχύει αυτό, τι θα αλλάξει ποτέ;
Είναι αλήθεια ότι η Νότια Αφρική είχε τον Γουίλιαμ ντε Κλερκ και τον Νέλσον Μαντέλα της. Δεν υπάρχει Παλαιστίνιος Μαντέλα (ίσως με εξαίρεση τον Μπαργούτι, ο οποίος είναι στη φυλακή), και ο Μπένετ και ο Άιζενκοτ δεν θα γίνουν ποτέ ο ντε Κλερκ του Ισραήλ. Και οι δύο έχουν προσβληθεί πολύ από την ασθένεια.
