📍Την ώρα που γράφονταν αυτές οι αράδες, άρχιζε το 16ο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ). Είναι το έβδομο που διεξάγεται υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, αλλά ο… Κούλης του 16ου (Συνεδρίου) έχει ν’ αντιμετωπίσει πονοκεφάλους τους οποίους μάλλον δεν φανταζόταν, ένα – δυο χρόνια νωρίτερα.
⚒️Μεγάλη η φθορά και πολλά τα «καρφιά», στο «παρά μισό» του συνεδρίου… «Καρφιά» από την παραιτηθείσα Ιωάννα Γκελεστάθη. «Καρφιά» δέκα κομματικών στελεχών και πρώην βουλευτών (από το «περιβάλλον» του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή), που με παρέμβαση – επιστολή στην εφημερίδα «Δημοκρατία» (Πέμπτη, 14/5) τόνισαν: «Η ανάγκη για μια νέα πατριωτική, δημοκρατική και κοινωνική πολιτική έκφραση αναδύεται πλέον μέσα από την ίδια την κοινωνία».
Το «μανιφέστο» των «10» και η αγωνία για το 25%
🧨Σε ό,τι αφορά την επιστολή των «10», οι επισημάνσεις για την οικονομική δυσπραγία, την ακρίβεια, τη διαφθορά, τα σκάνδαλα, την «ευνοιοκρατία» και την «εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης» αναμειγνύονται με αναφορές στην «ανεξέλεγκτη μετανάστευση» και με αιχμές περί εξωτερικής πολιτικής «κατευνασμού» – προφανώς έναντι της Τουρκίας. Εντυπωσιακή είναι, πάντως, η καθαρότητα με την οποία διακηρύττουν ότι θεωρούν «τελειωμένη» (τουλάχιστον για τους ίδιους) την παρούσα ΝΔ. Μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
👉«Το ‘επιτελικό κράτος’ Μητσοτάκη, αποκομμένο από τον αξιακό κορμό της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης, κυβερνά χωρίς όραμα, χωρίς κοινωνική συναίσθηση, χωρίς εθνική στρατηγική. Ενδιαφέρεται μόνο για τη συγκέντρωση της εξουσίας και τη χειραγώγηση της κοινωνίας».
❗«Δεν μπορεί να θεωρείται ως πολιτική συνέχεια της παράταξής μας μια εξουσία με αυτά τα χαρακτηριστικά. Πρέπει να πούμε την αλήθεια, ακόμη κι όταν ενοχλεί. Η σιωπή σε μια τέτοια παρέκκλιση δεν είναι ενότητα. Είναι συνενοχή»
😂«Το συνέδριο της ΝΔ δεν μπορεί να πείσει ότι αποτελεί αφετηρία ουσιαστικής επανασύνδεσης με τις αρχές και την κοινωνική βάση της παράταξης»
🗡️Κι όλα τούτα τα «καρφιά» (έως και… σπαθιά) πέφτουν εν μέσω της εκλογικής αγωνίας, αφενός του Μαξίμου και αφετέρου πολλών δεκάδων «γαλάζιων» βουλευτών για το αν θα καταφέρουν να παραμείνουν «καρφωμένοι» στα έδρανα. Διότι, αν η ΝΔ δεν συγκεντρώσει 25% στις εκλογές θα χαθούν τα εκλογικά μπόνους, οπότε…
Κι εσύ ανιψιέ Γρηγόριε;
🗡️Το μεγάλο «κάρφωμα» όμως έγινε την Κυριακή (10/5) και αφορούσε την υπόθεση των υποκλοπών. Από τη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη στη «Real News» της Κυριακής προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο πρωθυπουργός ήξερε πολύ καλά τι συνέβαινε… Εν ολίγοις, ο ανιψιός «έδωσε στεγνά» τον θείο – πρωθυπουργό. Ο οποίος πολύ εξοργίστηκε (όπως διαβάζω σε ρεπορτάζ που βασίζονται σε «διαρροές» από το Μαξίμου) με την κίνηση του ανιψιού «Βρούτου»…
☎️Πολύ ενδιαφέροντα ήταν και όσα αναφέρθηκαν, για την ίδια υπόθεση, στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, την επόμενη ημέρα (Δευτέρα, 11/5). Ρωτήθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης σχετικά με όσα δημοσιοποίησε ο δικηγόρος θυμάτων των υποκλοπών, Ζαχαρίας Κεσσές, για την κατάθεση του Γρ. Δημητριάδη στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, τον Ιούνιο του 2024.Βάσει αυτών, ο Γρ. Δημητριάδης (φέρεται να) κατέθεσε ότι λάμβανε ενημερωτικά δελτία της ΕΥΠ και τα προωθούσε απευθείας στον πρωθυπουργό, χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει το περιεχόμενό τους.
👉Δέχθηκε λοιπόν ο Π. Μαρινάκης μια εύλογη ερώτηση για το αντιφατικό του πράγματος: Ο πρωθυπουργός έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι δεν γνώριζε για τις παρακολουθήσεις, αλλά ο ανιψιός Γρηγόρης λέει το εκ διαμέτρου αντίθετο. Και απάντησε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος: «Όταν μια υπόθεση πηγαίνει στη Δικαιοσύνη, τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο τον έχει η Δικαιοσύνη και η μόνη αλήθεια είναι η αλήθεια της Δικαιοσύνης», Πολύ… ξεκάθαρη απάντηση. Κι επειδή συνέχισε να δέχεται ερωτήσεις, μπας και δώσει κάποια απάντηση, άρχισε να κλίνει τη λέξη «Δικαιοσύνη» σε όλες τις πτώσεις (πλην της Κλητικής).
Χτυπήστε καμπάνες! Ο Ν. Δένδιας… πήρε χαμπάρι τι και ποιών ήταν το drone
🍆Μυστήριο πράγμα παραμένουν οι σχέσεις των ανθρώπων με το χρόνο… Να, φερ’ ειπείν ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας είναι… της υπομονής και του «σπεύδε βραδέως». Τουλάχιστον σε κάποια θέματα.
😟Πέρασαν 4,5 ημέρες μέχρι να δηλώσει δημοσίως – με ανάρτησή του, το απόγευμα της Τρίτης, 12 του μήνα- ότι ήταν ουκρανικό το drone με τα εκρηκτικά, το οποίο βρήκαν ψαράδες στη Λευκάδα. Κάτι που καταγραφόταν πολύ νωρίτερα σε πλείστα όσα ρεπορτάζ του Τύπου.
👇Τόνισε παράλληλα ο υπουργός Άμυνας ότι πρόκειται για «πολύ σοβαρό ζήτημα» που προκάλεσε «μεγάλο κίνδυνο στην ασφάλεια της ναυσιπλοΐας». Μισό λεπτό, όμως… Μόνο για τη ναυσιπλοΐα εγκυμονούν κινδύνους τα ζωσμένα με εκρηκτικά drones; Δεν υπάρχουν άλλοι κίνδυνοι, όπως αυτός της εμπλοκής μας σε πόλεμο άλλων; Έτεροι κίνδυνοι δεν εντοπίζονται; Οι περιβαλλοντικοί δεν λογαριάζονται; Ούτε υφίστανται κίνδυνοι για τους κοινούς θνητούς – βαρκάρηδες, αλιείς, κολυμβητές; Για αυτούς όλα είναι «ΟΚ», όταν βολτάρουν drones με εκρηκτικά στη θάλασσα;
🧨Αλλά, πάλι, ποιος ξέρει, μπορεί και να είναι ΟΚ», διότι κάπως πρέπει ν’ αρχίσουμε να ετοιμαζόμαστε για «φέρετρα με σημαίες» (θυμάστε, φαντάζομαι, την ατάκα) . Ε, αν τυχόν σκοτωθεί κανείς, θα εναποτεθεί και μια σημαία στο φέρετρό του, ώστε να συμβάλλουν και οι παράπλευρες απώλειες στη διαμόρφωση της δέουσας, πολεμικής ψυχολογίας. Ουδέν κακόν αμιγές καλού…
Όσα έλεγε λίγες ημέρες νωρίτερα …
📍Ας θυμηθούμε: Μερικές ημέρες νωρίτερα, το Σάββατο 9 του μήνα, μιλώντας σε προσυνέδριο της ΝΔ ο Ν. Δένδιας είχε δηλώσει πως το drone ήταν «ξένης χώρας» και βρέθηκε… «εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων». Μετά… το γύρισε στο «ξέρουμε τι είναι και περίπου ξέρουμε και τι περιέχει». Πάλι καλά, λοιπόν, που έστω και με τόση καθυστέρηση… ανακάλυψε ποιών ήταν το drone.
🧨Όχι τίποτα άλλο, αλλά να… Αν δεν το ακούγαμε κι από τον υπουργό Άμυνας, θα κάναμε περίεργες σκέψεις. Μήπως ήταν υπεύθυνοι τίποτα ασυνείδητοι που ετοιμάζονταν να ψαρέψουν με χρήση εκρηκτικών. Ή τουριστικοί πράκτορες, με συμφέροντα ανταγωνιστικά προς αυτά των Λευκαδιτών και λοιπών Επτανησίων. Ή «ασύμμετροι» ισλαμιστές τρομοκράτες της Μεσογείου. Ή Ρώσοι προβοκάτορες. Μας ήταν πολύ δύσκολο, ξέρετε, να πιστέψουμε ότι ο φίλος μας ο Ζελένσκι θα έθετε σε τέτοιο κίνδυνο, εμάς, τους επιστήθιους «κολλητούς του», που ετοιμαζόμαστε να δώσουμε και 2,8 δισεκατομμύρια (το 1,3% του ελληνικού ΑΕΠ) ως μερίδιο στις εγγυήσεις για το δάνειο της ΕΕ στην Ουκρανία. Να’ ναι καλά ο Ν. Δένδιας, που μας άνοιξε τα μάτια…
Μα τέτοια… παρεκτροπή, κύριε Καιρίδη μας;
👇Την ίδια ημέρα (Τρίτη, 12/5), για το ίδιο θέμα, ακούστηκε πολύ θυμωμένος ο βουλευτής της ΝΔ και καθηγητής διεθνών σχέσεων, Δημήτρης Καιρίδης, ο οποίος μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά 90.1» ανέφερε:
🚤«Στην Ελλάδα η δυσφορία είναι επιπρόσθετη διότι είχαμε επιθέσεις εναντίον ελληνικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα που μετέφεραν καζακικό πετρέλαιο και τώρα έχουμε αυτό. Υπάρχει μια δυσφορία, ότι ενώ η Ελλάδα έχει κάνει τα αδύνατα δυνατά να βοηθήσει την Ουκρανία, αυτό δεν αναγνωρίζεται στον βαθμό που θα έπρεπε».
😂Α, πολύ εξεζητημένες μας φαίνονται αυτές οι… παρεκτροπές. Ή είμαστε «με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας» ή δεν είμαστε. Κι αν είμαστε, τότε ας δείξουμε και ολίγη κατανόηση στην όποια αχαριστία επιδεικνύουν οι άλλοι «σωστοί». Ολίγη ανωτερότητα, βρε αδελφέ.
Τώρα, παράπονα και προς υποδεέστερους… αγνώμονες
🚤Λύση μπορεί να βρεθεί. Να, ας πούμε να πει η ουκρανική κυβέρνηση ένα λακωνικό «λυπούμαστε, συμβαίνουν αυτά όταν πολεμάμε υπέρ βωμών και εστιών, στο μέλλον θα είμαστε προσεκτικοί». Να χαιρετίσει η Αθήνα την υπεύθυνη στάση – διαβεβαίωση του Κιέβου. Να φωτιστεί ξανά το κτήριο της Βουλής με τα χρώματα της ουκρανικής σημαίας. Να έρθει και κανένας ακόμη του Τάγματος Αζόφ να μιλήσει. Να ξαναμπούμε στις… εργοστασιακές ρυθμίσεις. Κι όταν οι Ουκρανοί ξαναχτυπήσουν «ημέτερα» δεξαμενόπλοια στη Μαύρη Θάλασσα ή όταν κάποια «μαύρη ώρα και στιγμή» φέρει κανένα drone τους με εκρηκτικά στα ανοιχτά της Σαλαμίνας, το ξανασυζητάμε.
👉Αμέτρητες φορές ως τώρα η ελληνική πολιτική ελίτ έχει παραπονεθεί στην Ουάσινγκτον ότι δεν ανταμείβει όπως πρέπει την Ελλάδα, μολονότι η πολιτική της Αθήνας είναι διαχρονικά (με ελάχιστες, βραχύβιες εξαιρέσεις) η επιτομή των εννοιών «δεδομένος», «πιστός», «υπάκουος». Τα κλαψουρίσματα αυτά χρονολογούνται από το 1955, δηλαδή από την εποχή της προεδρίας Αϊζενχάουερ στις ΗΠΑ. Τώρα η Ελλάδα παραπονιέται ότι της φέρεται με αχαριστία, όχι ο Αϊζενχάουερ, ο Κίσινγκερ, ο Κάρτερ ή ο Ρίγκαν, αλλά ο… Ζελένσκι. Το λες και συμβολική απεικόνιση της εξέλιξης, την οποία έχει το «διεθνές κύρος της χώρας».
Δεν θα θυμήθηκε όλα, ο βιαστικός Κ. Ζαχαριάδης…
📍Εν αντιθέσει προς τον Ν. Δένδια που… παίρνει τον χρόνο του, πολύ βιαστικός είναι άλλος πολιτικός. Ο Κώστας Ζαχαριάδης, εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Κ. Ζαχαριάδης βιάζεται πολύ να πάει στο κόμμα Τσίπρα. Δεν κρατιέται. «Δεν είναι ο μόνος», θα πείτε. Σωστά, αλλά αν είσαι εκπρόσωπος Τύπου ενός κόμματος, έστω και δραματικά αποδυναμωμένου, φαντάζει κάπως παράταιρο να μην συγκρατείς (δημοσίως, τουλάχιστον) την αδημονία σου να μεταπηδήσεις σε ένα άλλο.
⭕Επίσης, ο Κ. Ζαχαριάδης βιάζεται και όταν επιστρατεύει επιχειρήματα, στις αντιπαραθέσεις του με το ΠΑΣΟΚ.
Όσοι παρακολούθησαν την πρόσφατη «μάχη δηλώσεων», ίσως συγκράτησαν μια παρατήρηση – μομφή κατά του ΠΑΣΟΚ, την οποία έκανε ο Κ. Ζαχαριάδης: «Συνδιοικούν με τη ΝΔ στην ΓΣΕΕ. Συνδιοικούν με τη ΝΔ στο ΤΕΕ…». Πολύ σωστά. Μόνο που αν έδινε στον εαυτό του λίγο χρόνο για να το σκεφτεί καλύτερα, ο Κ. Ζαχαριάδης θα συνειδητοποιούσε ότι η παρατήρησή του άνετα γίνεται μπούμερανγκ. Διότι στην ΕΣΗΕΑ, όπως και σε άλλους φορείς, ο ΣΥΡΙΖΑ συνδιοικεί με τη ΝΔ. Για να ξέρουμε τι λέμε, δηλαδή…
Η ακρίβεια και το 47%
🏆Οι δημοσκοπήσεις αυτής της εβδομάδας δεν επεφύλασσαν εκπλήξεις. Ως προς τους πολιτικούς συσχετισμούς συνέκλιναν στην εικόνα «μάχη ΠΑΣΟΚ – Τσίπρα για τη δεύτερη θέση», αν και με διαφοροποιήσεις ως προς το τι ακριβώς γίνεται μέχρι τώρα σ’ αυτήν τη διελκυστίνδα. Σε ό,τι αφορά την καταγραφή των απόψεων του κόσμου για διάφορα ζητήματα, έχουμε απλώς επιβεβαιώσεις. Πχ το ότι επτά στους 10 πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κράτος δικαίου στην Ελλάδα είναι κάτι «παγιωμένο» πλέον.
👉Παρουσιάζουν όμως κάποιο ενδιαφέρον, στη δημοσκόπηση της ALCO, οι απαντήσεις στο ερώτημα «ποιος πιστεύετε ότι ευθύνεται περισσότερο για την ακρίβεια;». Το 47% απάντησε «η κυβέρνηση». Το 30% «έδειξε» την αισχροκέρδεια, το 18% τον πόλεμο στο Ιράν. Κι αν λάβουμε υπόψη ότι η πρόταξη της αισχροκέρδειας καθόλου δεν αθωώνει την κυβέρνηση (αφού είναι διάχυτη και ορθή η εντύπωση πως την αφήνει ανεξέλεγκτη, όπως και εν γένει τον «πληθωρισμό της απληστίας»), τότε εμφανίζεται μπροστά μας ένας τεράστιος… κουβάς, στον οποίον έχουν πέσει οι ισχυρισμοί του «γκουβέρνου» για την ακρίβεια.
