Τόσος εξευτελισμός; Τόσος και ποιος ξέρει πόσα περιθώρια έχουν ακόμη… Ανοιχτά της Κρήτης, μέσα στην ελληνική ζώνη έρευνας και διάσωσης (search and rescue region) έγινε η πειρατική ενέργεια των Ισραηλινών, σε βάρος των πλοίων του Global Sumud Flotilla, του διεθνούς στόλου ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα. Και για την ελληνική κυβέρνηση όλα είναι «ΟΚ» (ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι αράδες, η μακαριότητά της παρέμενε απόλυτη…).
Δεν είχαν ειδοποιήσει οι ισραηλινές αρχές τις ελληνικές, «εξηγήθηκε» ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Ε, εντάξει, αφού είναι έτσι ησυχάσαμε…
Όπως γνωστοποιήθηκε, τα σκάφη της αποστολής βρίσκονταν περίπου 600 ναυτικά μίλια από τη Γάζα. Η προηγούμενη πιο απομακρυσμένη ισραηλινή επιχείρηση αναχαίτισης – συλλήψεων ήταν 72 ναυτικά μίλια. Το Ισραήλ σπάει ρεκόρ αυθαιρεσιών, η ελληνική κυβέρνηση σπάει τα δικά της ρεκόρ διασυρμού, συνενοχής και υποταγής στους αιμοσταγείς «σιωναζί» του Τελ Αβίβ.
Για να γίνουν οι δέουσες συγκρίσεις, η στήλη παραθέτει την τοποθέτηση μιας άλλης κυβέρνησης. Όχι, δεν θα «πάμε» στον Ισπανία και στον Σάντσεθ, πιο κοντά θα μείνουμε. Στην Ιταλία της Τζόρτζια Μελόνι, η οποία συγκάλεσε έκτακτη σύσκεψη μετά την ισραηλινή πειρατεία. Και ακολούθησε η εξής ανακοίνωση:
«Η ιταλική κυβέρνηση καταδικάζει την κατάσχεση των πλοιαρίων της Global Sumud Flottilla (…) και ζητά από την κυβέρνηση του Ισραήλ την άμεση απελευθέρωση όλων των Ιταλών πολιτών που κρατούνται προσωρινά, με παράνομο τρόπο, τον πλήρη σεβασμό του διεθνούς δικαίου και εγγυήσεις σχετικά με την σωματική ακεραιότητα των επιβατών».
Το 67% επικροτεί τη στάση του Σάντσεθ, το 73% αποδοκιμάζει την επίθεση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν
Μιας και αναφέρθηκε η στήλη στον Σάντσεθ, να δούμε κάτι σχετικό. Στην πρόσφατη δημοσκόπηση της Metron Analysis (για το Μega), διατυπωνόταν η εξής ερώτηση: «Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσεθ δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα επιτρέψει οι στρατιωτικές της βάσεις να χρησιμοποιηθούν από τις ΗΠΑ για επιθέσεις στο Ιράν που η Ισπανία τις καταδικάζει. Εσείς πόσο συμφωνείτε ή διαφωνείτε με αυτήν τη δήλωση;».
Αποτέλεσμα: Το 67% των ερωτηθέντων απάντησε ότι συμφωνεί (απολύτως ή μάλλον) με τη στάση του Ισπανού πρωθυπουργού. Στον αντίποδα, καταγράφηκε ένα ισχνό 20%. Άρα, «πήγε στο βρόντο» όλη εκείνη η χολερική εκστρατεία των δεξιών παπαγάλων, τρολς (και δεν συμμαζεύεται) εναντίον της επιλογής του Σάντσεθ.
Υπάρχει όμως και συνέχεια. Ερώτηση: «Γενικότερα μιλώντας, η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν κατά τη γνώμη σας είναι δικαιολογημένη ή όχι;». Αδικαιολόγητη απαντά το 72%, δικαιολογημένη μόλις το 24%. Τσάμπα η αδιάλειπτη προπαγάνδα… Και κάτι πολύ ενδιαφέρον: Και στις τάξεις όσων δηλώνουν δεξιοί, το «σκορ» ως προς τις απαντήσεις στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι 56% – 39%.
Επειγόντως, μια ανάλυση της Σοφίας Βούλτεψη. Να «πάει» το 72% στο 92%, σε χρόνο
ντε τε».
Είδατε που οι «Σόιμπλε βάστα» δεν είναι από… ραγιάδων πάστα;
Μπορεί η «επίσημη Ελλάδα» να έχει γίνει το κλοτσοσκούφι του Νετανιάχου, κατά τα άλλα, όμως, διαπνέει τούτες τις ημέρες την κυβέρνηση και το κυβερνών κόμμα ένας αέρας… εθνικής υπερηφάνειας και εθνεγερσίας. Να, φερ’ ειπείν προσφάτως σάλπισε ο υπουργός Δικαιοσύνης. Δεν σηκώνει πια η ψυχή του Γιώργου Φλωρίδη την «έκφραση ραγιαδισμού», δηλαδή την ιδέα ότι «θα έρθουν οι ξένοι να μας “κάνουν ντα” και να μας εξυγιάνουν, επειδή εμείς δεν μπορούμε». Εν προκειμένω ο δυνάστης είναι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και οι έρευνές της για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ας ενημερώσει κάποιος τον υπουργό Δικαιοσύνης ότι ουδείς στην Ελλάδα αμφιβάλει για το κατά πόσο υφίσταται εγχώρια δυνατότητα ουσιαστικής διερεύνησης τέτοιων σκανδάλων. Η δυσπιστία της κοινωνίας αφορά το «θέλουμε», όχι το «μπορούμε». Για να είμαστε εξηγημένοι. Ή μάλλον για να μην προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς τους προσάπτει το 73% του κόσμου, που θεωρεί το γκουβέρνο «κυβέρνηση συγκάλυψης».
Όχι στον… ραγιαδισμό, λοιπόν. Τους ξανάρχονται ένα – ένα, χρόνια δοξασμένα. Οι αμαρτωλοί γίνονται «αρματολοί» και επιδίδονται σε γιουρούσια εναντίον της Κοβέσι. Ακούς τη φρασεολογία Φλωρίδη και νομίζεις ότι έπεται δημώδες άσμα…
«Πέτα Ρουμάνα τ’ άρματα και τις δικογραφίες – παράτα και τις έρευνες και τις πολλές σοφίες. Ζυγό δεν υπομένουμε, θ’ αρχίσει τουφεκίδι – που στο δοβλέτι όρμησες του οπλαρχηγού Φλωρίδη».
Και μετά σου λένε πως δεν αλλάζουν οι άνθρωποι… Οι «βάστα Σόιμπλε» και οι «Γερούν γερά» αποφάσισαν να «κηρύξουν πόλεμο» στον… ραγιαδισμό και την υποτέλεια. Τα μνημόνια ήταν ευλογία. Οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την αρπαγή των αγροτικών επιδοτήσεων είναι εθνική ταπείνωση. Αν πατήσεις τον κάλο των «Μενουμευρώπηδων», μένεις άφωνος με το πώς μπορούν ν’ αντιδράσουν.
Να’ τος πάλι ο Γερούν…
Α, μιας και θυμηθήκαμε τους «Γερούν γερά», να δούμε για λίγο και τον ίδιο τον Γερούν. Τον Ντάισελμπλουμ που προήδρευε του Eurogroup κατά την εποχή της «δημοσιονομικής σωτηρίας» και της «εξυγίανσής μας». Μιλώντας λοιπόν προ ημερών σε εκδήλωση για ένα ντοκιμαντέρ του «Σκάι», ο Γερούν ανέφερε: «Στα δύο πρώτα μνημόνια που κλήθηκε να εφαρμόσει η Ελλάδα δόθηκε μεγάλη έμφαση στα μέτρα λιτότητας, που ήταν υπερβολικά. Στα επόμενα μνημόνια, απαιτούνταν πάρα πολλά συγχρόνως».
Τον Δεκέμβριο του 2017, αν θυμάστε, ο Ντάισελμπλουμ είχε κάνει και άλλες παραδοχές (τότε στην Ευρωβουλή, απαντώντας σε ερωτήσεις): Είχε αναγνωρίσει ότι υπαχθήκαμε σε μνημόνια, «για να σωθούν επενδυτές εκτός Ελλάδας» (εννοούσε ξένες τράπεζες). Επίσης, πως ήμασταν τότε καλά… πειραματόζωα: «Τα πρώτα χρόνια έγιναν λάθη και στα πρώτα προγράμματα αυτοσχεδιάσαμε».
Βλέπετε, την εποχή εκείνη (Δεκέμβριος 2017) τερματιζόταν η θητεία του Γερούν στην προεδρία του Eurogroup, επομένως δεν κόστιζε τίποτα η παραδοχή κάποιων αληθειών εκ μέρους του. Έστω και με γλώσσα πολύ… ζαχαρωμένη, για το μέγεθος του οικονομικού και κοινωνικού ολέθρου που αντιπροσώπευσαν τα μνημόνια.
Όσοι τα επεσήμαιναν νωρίτερα αυτά (και χωρίς ζαχαρωμένες εκφράσεις), δηλαδή από το 2010- 2011 και εντεύθεν, ήταν «λαϊκιστές» και άξιοι για μετάβαση και διαμονή στη «Βόρεια Κορέα». Σύμφωνα πάντα με τους «Γερούν γερά» που τώρα έγιναν «Κοβέσι, μακριά». Διότι άλλο είναι μια κοινωνία να στραγγαλίζεται κι άλλο ένα τμήμα της πολιτικής ελίτ να ξεσκεπάζεται. Το πρώτο το λες και «δημιουργική καταστροφή». Το δεύτερο, σκέτη καταστροφή…
Το χτύπημα των «πέντε», την… κατάλληλη ημέρα
Παράλληλα με τη μάχη «εθνικής υπερηφάνειας» κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, μαίνεται το «αντάρτικο» βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας εναντίον των μη εκλεγμένων «αρχοντόπουλων» της κυβέρνησης. Κυρίως εναντίον του Άκη Σκέρτσου. Όχι μόνο συνεχίστηκαν και τούτη την εβδομάδα τα τουφεκίδια, αλλά εντάθηκαν κιόλας. Και το κυριότερο: Ολοένα και πυκνότερα τα πυρά στρέφονται εναντίον του «επιτελικού κράτους», δηλαδή ενός εκ των πιο προβεβλημένων ιδεολογημάτων του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Αχός βαρύς ακούστηκε με την επιστολή (δημοσιεύθηκε στα «Νέα», στις 28 Απριλίου), την οποία υπογράφουν πέντε βουλευτές της ΝΔ. Οι Αθανάσιος Ζεμπίλης, Ανδρέας Κατσανιώτης, Ξενοφών Μπαραλιάκος, Γιάννης Οικονόμου και Ιωάννης Παππάς.
Ενδεικτικά αποσπάσματα: «Eνα βασικό συμπέρασμα είναι ότι ενώ το επιτελικό κράτος είναι αποτελεσματικό σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων (Σ.Σ: πού στην ευχή το είδαν αυτό;), δεν αποδεικνύεται το ίδιο αποτελεσματικό σε περιόδους ομαλότητας (…) Προκάλεσε υπερσυγκέντρωση εξουσιών σε μικρούς πυρήνες (…) Δεν κατάφερε να ελέγξει πλήρως τα φαινόμενα διαφθοράς εντός του κράτους και της κοινωνίας». Και ακόμη: «Όταν εμφανίζονται σοβαρές παθογένειες, η ευθύνη διαχέεται προς τα κάτω και ιδιαίτερα προς τους βουλευτές».
Η δημοσίευση της επιστολής έγινε και σε κατάλληλο χρόνο… Συνέπεσε με το προσυνέδριο που διοργάνωσε η ΝΔ στο Νάυπλιο, με θέμα «το σύγχρονο κράτος» και ομιλητές τον Α. Σκέρτσο και άλλα δύο εξωκοινοβουλευτικά κυβερνητικά στελέχη. Τον υπουργό Εσωτερικών Θοδωρή Λιβάνιο και τον υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Δημήτρη Παπαστεργίου.
«Αυτός που επόπτευε τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν έχει ευθύνη;»
Σε δικές του δηλώσεις, ο Ιω. Παπάς τα… έψαλε λίγο οξύτερα: «Κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβει ο κ. Σκέρτσος και ο κάθε κ. Σκέρτσος ότι δεν μπορεί να αποφασίζει για εμάς χωρίς να ακούει τη δικιά μας την πρόταση ή άποψη (…) Δεν μπορεί για τον ΟΠΕΚΕΠΕ να έχουνε ευθύνη 7 υπουργοί, 15 υφυπουργοί, 7 πρόεδροι αλλά αυτός ο οποίος επόπτευε τον ΟΠΕΚΕΠΕ και είχε μια άμεση ευθύνη από πάνω -γιατί είναι στις αρμοδιότητες του κ. Σκέρτσου- να μην έχει καμία εμπλοκή, καμία ευθύνη!»
Πολύ ενοχλήθηκε ο πρωθυπουργός με όλα τούτα και δεν το έκρυψε: «Όσοι επιμένουν να βρίσκουν διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δήθεν τεχνοκρατών που διορίζονται και πολιτικών που εκλέγονται, δεν αντιλαμβάνονται ότι στη ΝΔ. είμαστε μια ομάδα, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινοβουλευτικό κόμμα. Τις διαφωνίες μας τις λύνουμε εντός των τειχών και γι’ αυτό προχωράμε μπροστά».
Στην ουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης κάλεσε να γίνει σεβαστό το «τα εν οίκω μη εν δήμω», δηλαδή να εκφραστούν όλες αυτές οι ενστάσεις στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και μόνον εκεί. Επειδή, όμως, το κλίμα είναι πολύ τεταμένο «εν οίκω», η συνεδρίαση που επρόκειτο να γίνει στο τέλος Απριλίου μετατέθηκε για την 7η Μαΐου. Να γίνει ως τότε και κάποια προσπάθεια να ημερέψουν τα πράγματα…
Όχι για το Σούλι, μα για τον Κούλη
Ας σταθούμε πάντως σε ένα σημείο των δηλώσεων του Ιω. Παπά, για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τον Α. Σκέρτσο: Ότι, δηλαδή, δεν είναι δυνατόν να νίπτει τας χείρας του ο εποπτεύων. Επειδή υποθέτουμε ότι αυτή η λογικότατη επισήμανση αφορά όλα τα πολιτικά πρόσωπα, όλους τους οργανισμούς και τις υπηρεσίες, αναμένουμε να ακούσουμε «νεοδημοκρατικές» φωνές που υπογραμμίζουν την ιδιότητα του πρωθυπουργού ως επικεφαλής και άμεσου επόπτη της ΕΥΠ, σε σχέση φυσικά με τις υποκλοπές. Λέτε να περιμένουμε πολύ; (ΟΚ, ένα αστειάκι κάναμε…).
Αλλά ποιες υποκλοπές; Αφού ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Τζαβέλλας αποφάσισε (27 Απριλίου 2026) να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των παρακολουθήσεων, παρά την απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείο Αθηνών. Παρά τις δηλώσεις του Ταλ Ντίλιαν. Παρά τα υφιστάμενα στοιχεία.
Υπάρχει όμως κι άλλο «παρά», Ο εν λόγω εισαγγελέας δεν εξαιρέθηκε από τη δικαστική έρευνα, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για τον ίδιο δικαστικό που το καλοκαίρι του 2020, ως εποπτεύων εισαγγελέας της ΕΤΠ, υπέγραψε διατάξεις για την παρακολούθηση του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη.
Κι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, μοιραία υπήρξε και κάτι το γκροτέσκο στην «επιχειρηματολογία» του εισαγγελέα. Σου λέει, δεν χρειάζεται να ερευνηθεί αν τελέστηκε το αδίκημα της κατασκοπείας. Γιατί δεν χρειάζεται; Διότι αποκλείεται να τελέστηκε. Και γιατί αποκλείεται; Ε, να, διότι στόχος των υποκλοπών δεν ήταν πχ μόνον ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Κ. Φλώρος, ήταν και άτομα σαν τον τηλεπαρουσιαστή Φουρθιώτη. Άτομα σαν τον Φουρθιώτη δεν νοείται να αποτελούν στόχους κατασκόπων, άρα κατασκοπεία γιοκ…
Όπως αντιλαμβάνεστε, εάν το σύστημα απονομής δικαιοσύνης υιοθετούσε αυτό το αμίμητο σκεπτικό, τότε θα άλλαζαν τα πάντα… Παράδειγμα: Υπάρχουν στοιχεία ότι διέπραξες ένα έγκλημα, για το οποίο είχες κίνητρο; Αν τυχόν διέπραξες και άλλο, εναντίον διαφορετικού προσώπου, τότε εξαφανίζεται το κίνητρο στην πρώτη υπόθεση, Πάει και η υπόθεση. Νόστιμο, ε;
Είδατε πώς… κανονίζονται όλα, ωραία και καλά, όταν ένας καλά δικτυωμένος Ισραηλινός αξιωματούχος, ο Ταλ Ντίλιαν, απειλεί πως αν ανοίξει το στόμα του θα γίνει του… Γουότεργκεϊτ;
Είναι και το ιστορικό επίθετο του εισαγγελέα που ωθεί στη δημιουργία άλλου ηρωικού άσματος.
«Βαστάτε παλικάρια και θα περάσει η μπόρα – και όλοι στο ταμπούρι, άλλα μη βγουν στη φόρα. Ένας Τζαβέλλας κάποτε το έσωσε το Σούλι – άλλος Τζαβέλλας σήμερα να σώσει πάει τον Κούλη…»
