Το Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών, υπό την κυβέρνηση Τραμπ, την χαρακτήρισε «ειδικά ορισμένο πρόσωπο» (specially designated national), γεγονός που απαγορεύει σε κάθε Αμερικανό πολίτη ή εταιρεία να συναλλάσσεται μαζί της. Της επέβαλλε κυρώσεις σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 14203.
Πρόκειται για την Φραντσέσκα Πάολα Αλμπανέζε (30 Μαρτίου 1977), την πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση της ειδικής εισηγήτριας των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) για τα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη από την 1η Μαΐου 2022.·
Η Ιταλίδα νομικός, ειδική στα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι συνεργαζόμενη ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μελέτης της Διεθνούς Μετανάστευσης του Πανεπιστημίου Τζορτζτάουν και ανώτερη σύμβουλος για τη Μετανάστευση και τον Εξαναγκασμένο Εκτοπισμό στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Arab Renaissance for Democracy and Development (ARDD).
Ο χαρακτηρισμός της ως «ειδικά ορισμένο πρόσωπο» της δημιουργεί τεράστια προβλήματα στην καθημερινότητα της καθώς είναι υποχρεωμένη να ζει στις ΗΠΑ και παρ’ όλα αυτά «απαγορεύεται σε κάθε αμερικανό πολίτη ή εταιρεία να συναλλάσσεται μαζί της».
Την πολιτική δίωξης της Φραντσέσκα Αλμπανέζε ακολουθούν και η Γαλλική και η Γερμανική κυβέρνηση οι οποίες, ευθυγραμμιζόμενες πλήρως με τον Τραμπ και την κυβέρνηση του, ζητούν την παραίτηση της. Ο λόγος; Στο πλαίσιο της θέσης της ως Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ, η Αλμπανέζε έχει τοποθετηθεί σταθερά απέναντι στην ισραηλινή κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και ζητά από τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ να αναπτύξουν ένα σχέδιο για τον τερματισμό της κατοχής και του απαρτχάιντ.
Επιπλέον, στις 26 Μαρτίου 2024, ανέφερε στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ ότι οι ενέργειες του Ισραήλ στη Γάζα συνιστούν γενοκτονία. Και δεν φτάνει αυτό.
Τον Ιούνιο του 2025, τα Ηνωμένα Έθνη δημοσίευσαν έκθεση της Αλμπανέζε στην οποία αναφέρεται ότι εταιρικοί όμιλοι συμβάλλουν και αποκομίζουν κέρδη από την κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών και τη γενοκτονία στη Γάζα. Η έκθεση απαριθμεί 48 εταιρείες, μεταξύ των οποίων η Microsoft, η Alphabet Inc. και η Amazon, οι οποίες —όπως αναφέρεται— βοηθούν το Ισραήλ στην εκτόπιση των Παλαιστινίων, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Η αξιωματούχος του ΟΗΕ λέει πως πρέπει να σταματήσουμε να αποκαλούμε αυτό που γίνεται στη Γάζα σύγκρουση. «Το Ισραήλ είναι αποικιοκράτης. Και είναι ένα σύστημα εκμετάλλευσης των παλαιστινιακών πόρων, όπως έχει πει το Διεθνές Δικαστήριο. Τα κράτη-μέλη πρέπει να σταματήσουν να μεταφέρουν όπλα και να εμπορεύονται με το Ισραήλ, διότι υπάρχει υποχρέωση βάσει του δικαίου της κρατικής ευθύνης: τα κράτη έχουν την υποχρέωση να μην συνδράμουν κράτος που διαπράττει διεθνές αδίκημα. Στην προκειμένη περίπτωση, το Ισραήλ διαπράττει διεθνή εγκλήματα που έχουν ήδη αναγνωριστεί από τον Ιανουάριο του 2024 από το Διεθνές Δικαστήριο, το οποίο αναγνώρισε την ευλογοφάνεια της γενοκτονίας».
Περισσότερες από 100 προσωπικότητες από το χώρο του πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένης της βραβευμένης με Νόμπελ Λογοτεχνίας Ανί Ερνό και της Αμερικανίδας ηθοποιού Σούζαν Σαράντον, εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην Αλμπανέζε.
«Προσφέρουμε την πλήρη υποστήριξή μας στη Φραντσέσκα Αλμπανέζε, μια υπερασπίστρια του δικαιώματος των λαών, συμπεριλαμβανομένου του παλαιστινιακού λαού, να υπάρχουν», δήλωσαν αυτές οι προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων οι μουσικοί Πίτερ Γκάμπριελ και Άνι Λένοξ, οι ηθοποιοί Χαβιέ Μπαρδέμ και Μαρκ Ράφαλο, και ο σκηνοθέτης Γιώργος Λάνθιμος.
«Είμαστε απείρως περισσότεροι σε όλο τον κόσμο, που θέλουμε η βία να μην είναι πλέον ο νόμος», αναφέρει η ανοιχτή επιστολή που συνέταξε η συλλογικότητα «Καλλιτέχνες για την Παλαιστίνη».
Ωστόσο, περίπου 20 Γάλλοι βουλευτές ζητούσαν, με επιστολή που απέστειλαν προς το υπουργείο Εξωτερικών, να αφαιρεθεί από την Αλμπανέζε «κάθε εντολή εκ μέρους του ΟΗΕ, με άμεση ισχύ», εξαιτίας των δηλώσεών της. Σύμφωνα με αυτούς, «η εν λόγω εμπειρογνώμονας, σε δημόσια δήλωσή της, χαρακτήρισε το Ισραήλ “κοινό εχθρό της ανθρωπότητας”».
«Ποτέ, μα ποτέ, δεν είπα ότι ‘το Ισραήλ είναι ο κοινός εχθρός της ανθρωπότητας’», ανταπάντησε εκείνη στο τηλεοπτικό δίκτυο France 24. «Έχω μιλήσει για τα εγκλήματα του Ισραήλ, το απαρτχάιντ, τη γενοκτονία και έχω καταδικάσει ως κοινό εχθρό το σύστημα που εμποδίζει την προσαγωγή των εγκλημάτων του Ισραήλ στη δικαιοσύνη», υποστήριξε.
Σχετικά με τις κυρώσεις εναντίον της, εκείνη τις βλέπει σαν μάχη του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ. Μόνο που πιστεύει ότι πραγματικοί «Δαβίδ» είναι οι Παλαιστίνιοι. «Οι Παλαιστίνιοι μάχονται απέναντι σε τόσους Γολιάθ, και εγώ είμαι ένα παράδειγμα παράπλευρης απώλειας σε αυτό, γιατί τιμωρήθηκα απλώς επειδή έκανα τη δουλειά μου: τεκμηριώνοντας και αναφέροντας παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου από το Ισραήλ. Αλλά κοιτάξτε και πόσο αδύναμο και εύθραυστο είναι το σύστημα — ότι αισθάνεται την ανάγκη να τιμωρήσει ένα άτομο για μια έκθεση που έγραψε το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο επειδή κάνει τη δουλειά του και ερευνά πιθανούς εγκληματίες πολέμου».
«Φυσικά, υπομένω θυσίες, γιατί οι κυρώσεις με έχουν μετατρέψει σε μη-πρόσωπο: δεν μπορώ να αλληλεπιδράσω με οτιδήποτε έχει οικονομική διάσταση στις ΗΠΑ.
Και είναι απίστευτο.
Με έχουν απωθήσει. Έχω υποστεί οικονομική λογοκρισία, όπως και οι δικαστές και οι εισαγγελείς του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και οι παλαιστινιακές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γιατί;
Όταν όσοι υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα τιμωρούνται και οι εγκληματίες γίνονται δεκτοί με κόκκινο χαλί, όλοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα και μπορεί να γίνουν τα επόμενα θύματα».
Ωστόσο, παραμένει πεπεισμένη ότι πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για ένα δικαιότερο σύστημα. «Για τα παιδιά μας, για τις επόμενες γενιές».
Η πολιτική στόχευσης μεμονωμένων προσώπων προέρχεται από την ίδια μήτρα
Το Νοέμβρη του 2025, από τις εκδόσεις Τόπος κυκλοφόρησε το βιβλίο της «Όταν ο κόσμος κοιμάται. Ιστορίες, λέξεις και πληγές της Παλαιστίνης».
Το παρακάτω απόσπασμα αποκαλύπτει αρετές όχι απλά του βιβλίου αλλά της ίδιας της συγγραφέως::
«Η αλληλεγγύη είναι μια πολιτική εκδοχή της αγάπης;
Τον τελευταίο καιρό ο Όργουελ έρχεται συχνά στο μυαλό μου.
Το διάσημο τρίπτυχό του σύμφωνα με το οποίο «Ο πόλεμος είναι ειρήνη, η ελευθερία είναι σκλαβιά, η άγνοια είναι δύναμη» [1984] ποτέ δεν μου φάνηκε τόσο επίκαιρο και σχετικό όσο στη συζήτηση των τελευταίων μηνών για το Ισραήλ και την Παλαιστίνη.
Η φρίκη της Γάζας είναι πρωτοφανής. Όταν λέω ότι το Ισραήλ γράφει μία από τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας, που θα μπορούσε να συγκριθεί με τις γενοκτονίες του παρελθόντος, πολλοί μου απαντούν ότι δεν το ξέρουμε ακόμα με βεβαιότητα, ότι πρέπει να περιμένουμε την ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου Δικαιοσύνης.
Αλλά το Δικαστήριο – το όργανο που έχει σκοπό να επιλύει τις διαφορές μεταξύ κρατών και να παρέχει συμβουλευτική γνωμοδότηση σε ζητήματα διεθνούς δικαίου – ήδη από τον Ιανουάριο του 2024 διατύπωσε τον κίνδυνο γενοκτονίας, δίνοντας εντολή στα κράτη να αναλάβουν δράση και να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου να σταματήσουν τις γενοκτονικές ενέργειες του Ισραήλ. Πολλά κράτη φαίνεται ωστόσο να μην αντιλαμβάνονται ή να αγνοούν σκόπιμα τον κίνδυνο γενοκτονίας… […]
Η κρίση στη Γάζα έχει γίνει πλέον σύμπτωμα μιας παγκόσμιας κρίσης, όπως έλεγε ήδη πριν από έναν χρόνο η συνάδελφός μου Ιρένε Καν, ειδική εισηγήτρια των Ηνωμένων Εθνών για την προώθηση και την προστασία του δικαιώματος στην ελευθερία της γνώμης και της έκφρασης.
Όλο και πιο συχνά σκέφτομαι ότι όλα αυτά, αν και θα έπρεπε να μας προκαλούν φόβο, την ίδια στιγμή πρέπει να μας γεμίζουν θάρρος. Το σύστημα που συνθλίβει τους Παλαιστινίους – η πλήρως αποδεδειγμένη πλέον συμμαχία μεταξύ του Ισραήλ και όλων των υπόλοιπων κρατών, των οποίων οι ελίτ τού εγγυώνται την ατιμωρησία που ανέκαθεν απολάμβανε– είναι το ίδιο στο οποίο ανήκουμε κι εμείς οι ίδιοι.
Είναι το σύστημα που αποφασίζει εκ μέρους μας για καίρια ζητήματα της ζωής όλων μας, δίχως απαραίτητα να μας ακούει και να μας εκπροσωπεί. Είναι ·εκείνο που μετατρέπει την εργασία σε πρεκαριάτο και τα δικαιώματα σε προνόμια, που φροντίζει ώστε ο ένας άνθρωπος να αποξενώνεται από τον άλλο, καθιστώντας μας όλους πιο ευάλωτους και πιο ανασφαλείς.· Που θεωρεί την αλληλεγγύη ανατρεπτική πράξη και την ενσυναίσθηση μορφή διανοητικής και κοινωνικής δυσλειτουργίας. Πρόκειται για μηχανισμούς ύπουλους, οι οποίοι μέρα με την ημέρα συμβάλλουν στη διάρρηξη των δεσμών και υπονομεύουν την ικανότητά μας να παλεύουμε από κοινού για έναν δίκαιο σκοπό, από το περιβάλλον μέχρι την Παλαιστίνη, περνώντας από την επισφαλή εργασία και τα ζητήματα φύλου».
Αυτή η στόχευση μεμονωμένων πολιτών από την αμερικάνικη κυβέρνηση μέχρι πρότινος, τη Γαλλική και Γερμανική στη συνέχεια πηγάζει από την ίδια μήτρα. Αυτή που δολοφονεί συγκεκριμένους διπλωμάτες σε αποστολή (στρατηγός Σουλεϊμανί ) και ηγέτες χωρών ενώ ασκούν τα καθήκοντα τους.
Αυτή τη δολοφόνο πολιτική διαφημίζει ανοικτά πλέον η Ουάσιγκτον Ποστ! Ο δημοσιογράφος της εφημερίδας, Μαρκ Θίσεν, κειμενογράφος του προέδρου Τζορτζ Μπούς και του υπουργού Άμυνας Ντόναλντ Ράμσφελντ και ένθερμος υποστηρικτής των βασανιστηρίων της CIA προτείνει τη δολοφονία των Ιρανών διαπραγματευτών, μέσα από την εφημερίδα του δισεκατομμυριούχου ιδιοκτήτη της Amazon, Τζεφ Μπέζος. Το Ισραήλ, αναφέρει στις 12 Απρίλη σε άρθρο του στην εφημερίδα του Μπέζος, θα πρέπει να πραγματοποιήσει ένα νέο μπαράζ δολοφονιών Ιρανών αξιωματούχων τους οποίους άφησαν ζωντανούς για να συνεχίσουν τις διαπραγματεύσεις.
Απάνθρωπα φαινόμενα δίχως τέλος και όρια…
