Μια στοιχομυθία μεταξύ δυο βουλευτών του Κοινοβουλίου έκανε το γύρω του διαδικτύου και έγκριτων μέσων ενημέρωσης. Σύμφωνα με τα τελευταία, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας και ο βουλευτής της ΝΔ Δημήτρης Μαρκόπουλος, σχολιάζοντας στο κυλικείο της Βουλής το όνομα του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα, «ΕΛΑΣ», ο πρώτος κλίθηκε να αναφέρει τους στοίχους του Ύμνου του ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός, 1941 -1945), ωστόσο, δεν θυμόνταν τους στοίχους με αποτέλεσμα να τον βοηθήσει… ο βουλευτής της ΝΔ, που είχε ένα σύντομο, αριστερό παρελθόν.
Το συμβάν… μεταξύ των δυο, μπορεί να μοιάζει αστείο, όμως στη ανάλυση πολιτικού λόγου δεν περνά απαραίτητο, και αυτό διότι, πιστοποιεί για ακόμη μια φορά ότι η ιδεολογία είναι πρωτίστως δομή, δηλαδή συγκρότηση υποκειμένου. Αυτό σημαίνει, ότι η ιδεολογία δεν ταυτίζεται απλώς με την κομματική ένταξη, αλλά εγγράφεται βαθύτερα στις πολιτισμικές και συμβολικές δομές του υποκειμένου.
Για το λόγο αυτό, ο διάσημος Γάλλος ψυχαναλυτής Ρεζινάλτ Μπλανσέ, στο εξαιρετικό βιβλίο, με τίτλο: «Tο πεδίο της ομιλίας και της γλώσσας στη ψυχανάλυση», σημειώνει «μιλάω τη γλώσσα δε σημαίνει μιλάω το λόγο».
Αυτό εξάλλου επιβεβαιώνει και η παραδοξότητα του ύμνου του ΕΛΑΣ (Ελληνικού Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού), καθότι, ο κατεξοχήν εμψυχωτικός πολεμικός ύμνος, έχει γραφτεί από γυναίκα, κατόπιν εντολής άλλης γυναίκας, τον Μάρτιο του 1944. Και όπως γράφει χαρακτηριστικά, η ποιήτρια Σοφία Μαυροειδή — Παπαδάκη (1898-1977), κατόπιν εντολής της Έλλης Αλεξίου (1894 – 1988), στο παρακάτω απόσπασμα από τον Ύμνο του ΕΛΑΣ:
«Ένα τραγούδι ειν’ η πνοή σου
Καθώς στη μάχη πολεμάς».
Η Βάσω Μουρελά είναι Πολιτική Επιστήμονας.
