Μόλις ένας χρόνος πέρασε από τις διθυραμβικές ανακοινώσεις του υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών που συνόδευσαν την εξαγορά του ΟΠΑΠ από την πολυεθνική Allwyn. Δήλωνε τότε περιχαρής ο Κυρ. Πιερρακάκης, κραδαίνοντας σαν τρόπαιο επιτυχίας το πέρασμα μιας ακόμη ελληνικής επιχείρησης σε πολυεθνική:
«Η συνένωση του ΟΠΑΠ με την Allwyn αποτελεί ένα εμβληματικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι ελληνικές επιχειρήσεις μπορούν να εξελιχθούν σε διεθνείς πρωταθλητές μέσα από στρατηγικές συνεργασίες, συγχωνεύσεις και εξαγορές που ενισχύουν την εξωστρέφεια και την δυναμική τους. Η συμφωνία αποτελεί ένα ισχυρό μήνυμα εμπιστοσύνης προς την Ελλάδα και τις προοπτικές της οικονομίας της. Η νέα ενοποιημένη εταιρεία, από τις κορυφαίες σε κεφαλαιοποίηση, θα παραμείνει εισηγμένη στο Χρηματιστήριο Αθηνών, γεγονός που ενισχύει περαιτέρω το κύρος, την αξιοπιστία και τη διεθνή ακτινοβολία της ελληνικής κεφαλαιαγοράς… Ταυτόχρονα αντανακλά την επιτυχία των στοχευμένων μεταρρυθμίσεων που έχουμε υλοποιήσει σε πολλούς τομείς… Επενδύσεις όπως αυτή, που συνδυάζουν τεχνογνωσία, καινοτομία και κεφάλαια από το εξωτερικό, βρίσκονται στον πυρήνα του νέου αναπτυξιακού μοντέλου που οικοδομούμε…».
Οι οικονομίες κλίμακας μειώνουν το προσωπικό
Ένα χρόνο μετά τα εγκώμια της κυβέρνησης, η υπαγωγή του ΟΠΑΠ στην τσέχικη πολυεθνική αποκαλύπτει το ζητούμενο που συνοδεύει κάθε εξαγορά ή εταιρικό μετασχηματισμό, την μείωση του εργατικού κόστους.
Με (εσωτερική) ανακοίνωσή της η εταιρεία σκοπεύει να καταργήσει 200 θέσεις εργασίας, μέσω οικειοθελών αποχωρήσεων. Μέχρι πρόσφατα, η εταιρεία απασχολούσε περίπου 1.500 εργαζόμενους και 300 άτομα επιπλέον στον τεχνολογικό της βραχίονα. Σε αυτό το προσωπικό δεν συμπεριλαμβάνονται προφανώς οι εργαζόμενοι στα καταστήματα τυχερών παιχνιδιών που ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά σαν μανιτάρια. Δημοσιεύματα αναφέρουν μάλιστα ότι ήδη έχουν γίνει 29 αποχωρήσεις.
Η πίεση της εταιρείας στο προσωπικό να αποδεχθεί το πακέτο παροχών, που φτάνει έως και 48 μισθούς, και να αποχωρήσει μέχρι τις 27 Νοεμβρίου αποτελεί πρόκληση επειδή η εταιρεία παρουσιάζει τεράστια κέρδη. Τα έσοδα και τα κέρδη της είναι το αντεστραμμένο είδωλο της διάχυτης απελπισίας. Κι έτσι, ακόμη κι όταν η οικονομία κατέγραφε μείωση του ΑΕΠ όπως στα χρόνια της πανδημίας, έσοδα και κέρδη του ΟΠΑΠ ήταν σταθερά θετικά, όπως φαίνεται και στον συνημμένο πίνακα.
Το τρέχον έτος, μόνο κατά το πρώτο εξάμηνο, τα προσαρμοσμένα καθαρά κέρδη κατέγραψαν αύξηση σε ετήσια βάση κατά 24%.
Παρόλα αυτά τα κέρδη, που πάντα προκαλούν εφησυχασμό ακόμη και στους εργαζόμενους και την ευρύτερη κοινωνία επειδή εγγυώνται την βιωσιμότητα μιας επιχείρησης, στην περίπτωση του ΟΠΑΠ δεν στάθηκαν ικανά να αποτρέψουν την μείωση του προσωπικού.
Η κυβέρνηση της ΝΔ θα μπορούσε αν ήθελε να είχε εξασφαλίσει τις θέσεις εργασίας. Τον Οκτώβριο του 2025, όταν ολοκληρώθηκε η διαδικασία εξαγοράς με την υπογραφή της συμφωνίας, και τον Δεκέμβριο του 2025, με αφορμή την έγκριση των εποπτικών αρχών, θα μπορούσε να είχε προστεθεί ρήτρα στην αδειοδότηση για την διαφύλαξη των θέσεων εργασίας. Η κυβέρνηση μπορούσε, αλλά δεν ήθελε, παρότι ήξερε. Γιατί και το 2013, η πρώτη πώληση του 33% των μετοχών του ΟΠΑΠ συνοδεύτηκε από απολύσεις. Δεν συνέβη πρώτη φορά το 2026…
Η μείωση του προσωπικού του πάλαι ποτέ ΟΠΑΠ αφορά όλη την κοινωνία όχι μόνο επειδή πλέον τα κέρδη (κι όχι μόνο οι ζημιές) μπορεί να οδηγούν σε απολύσεις. Οι αποχωρήσεις της Allwyn σημαίνουν συναγερμό επειδή είναι το αποτέλεσμα της δημιουργίας ενός ολοκληρωμένου ψηφιακού οικοσυστήματος, που θα ενοποιεί διάσπαρτες εργασίες και δραστηριότητες. Επομένως, η μείωση 200 θέσεων εργασίας είναι συνέπεια της ψηφιακής μετάβασης της εταιρείας.
Ψηφιακός μετασχηματισμός και τεχνητή νοημοσύνη αυξάνουν τις απολύσεις
Ανάλογες εργασίες είναι σε εξέλιξη στις μεγαλύτερες ελληνικές επιχειρήσεις, κυρίως σε όσες δραστηριοποιούνται στο εμπόριο και τις υπηρεσίες. Το παράδειγμα της Allwyn, που προφανώς δεν είναι μεμονωμένο, δείχνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δημιουργεί ένα κύμα ανέργων που πλήττει κυρίως σχετικά καλά αμειβόμενες και εξειδικευμένες θέσεις εργασίας. Από την άλλη, το ιστορικό προηγούμενο αύξησης των θέσεων εργασίας σε παρεμφερείς δραστηριότητες ή στο σύνολο της οικονομίας στην διάρκεια τεχνολογικών μεταβάσεων που υπερκάλυπτε τις απώλειες σε μεμονωμένους κλάδους, μένει να αποδειχθεί. Το γεγονός ότι η απασχόληση αυξήθηκε την εποχή της μετάβασης από τον ατμό στον ηλεκτρισμό και από το άλογο στο αυτοκίνητο με μηχανή εσωτερικής καύσης, παρά την εξαφάνιση πολλών επαγγελμάτων, δεν εξασφαλίζει την επανάληψή του. Ακόμη όμως και να συμβεί, δηλαδή να αυξηθεί η συνολική απασχόληση, το γεγονός ότι κατά τεκμήριο κάθε νέα θέση εργασίας είναι χειρότερα αμειβόμενη και περισσότερο ελαστική από εκείνη που χάνεται, επιτείνει τον κίνδυνο επιδείνωσης της θέσης των εργαζομένων, ακόμη και σε ένα περιβάλλον αυξημένης συνολικής απασχόλησης.
Η κατάργηση θέσεων εργασίας λόγω ψηφιακής μετάβασης και εισαγωγής της τεχνητής νοημοσύνης (μια διαδικασία χωρίς τέλος), επιβάλλει την επικαιροποίηση των μέτρων αντιμετώπισης της ανεργίας και την διεύρυνση του αριθμού των ωφελούμενων ανέργων με επέκταση των επιδομάτων και αύξηση του ύψους τους.
Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση πανηγυρίζει με κάθε ανακοίνωση μείωσης της ανεργίας, παρότι ως ποσοστό είναι υψηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (7,6% στην Ελλάδα τον Σεπτέμβριο του 2026, έναντι 6,2% στην ΕΕ), παρότι επίσης ο ρυθμός μείωσης έχει επιβραδυνθεί κι όλα δείχνουν ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε με ανεργία πάνω από 7% που θεωρείται το φυσικό ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα. Οι κυβερνητικοί, ζώντας σταθερά σε ένα παράλληλο κοινωνικό σύμπαν, προτείνουν την μείωση ακόμη κι αυτού του πενιχρού επιδόματος ανεργίας, όπως έκανε πρόσφατα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, ξεδιπλώνοντας σιγά – σιγά την μετεκλογική ατζέντα της ΝΔ· με ή χωρίς Μητσοτάκη δεν έχει σημασία. Σε μια εποχή που πλάι στην παραδοσιακή ανεργία (κυκλική, τριβής κ.α.) προστίθενται νέα είδη δομικής – τεχνολογικής ανεργίας που απαιτούν διερεύνηση και αντιμετώπιση πριν αποκτήσουν παγιωμένα χαρακτηριστικά, η κυβέρνηση της ΝΔ προσφεύγει στην γνωστή συνταγή των περικοπών.
Τζόγος, σαν ναρκωτικά
Η αύξηση των εσόδων και των κερδών της μεγαλύτερης εταιρείας τζόγου στην Ελλάδα θέτει κι ένα άλλο ζήτημα ευρύτερου κοινωνικού ενδιαφέροντος. Σήμερα στη χώρα μας δεν υπάρχει παρέα, οικογένεια ή χώρος εργασίας που να μην έχει κι ένα άτομο εθισμένο στον τζόγο· ηλεκτρονικό ή παραδοσιακό, νόμιμο ή παράνομο και πάλι δεν έχει σημασία. Η κυβέρνηση αν κάτι έπρεπε να κάνει είναι άμεσα να αναγνωρίσει το θέμα του τζόγου ως κρίση δημόσιας υγείας και να απαγορεύσει κάθε μορφής διαφήμιση τυχερών παιχνιδιών και χορηγία. Μεσοπρόθεσμα να απαγορεύσει τα τυχερά παιχνίδια που όσο εξαπλώνονται διαβρώνουν την ψυχική υγεία και διαρρηγνύουν βίαια το πλέγμα των κοινωνικών σχέσεων.
Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον τζόγο ως πηγή δημόσιων εσόδων, αλλά και πολιτικών συμμαχιών, καθώς δεν θέλει να έρθει σε σύγκρουση με εκείνους τους ολιγάρχες και τα Μέσα τους που βγάζουν λεφτά από την απελπισία του κόσμου. Ως αποτέλεσμα θεωρεί ευπρόσδεκτη κάθε αύξηση στα έσοδα των στοιχηματικών εταιρειών και την αντιμετωπίζει ως μια οποιαδήποτε αύξηση τζίρου σε οποιονδήποτε κλάδο της ελληνικής οικονομίας. Σαν να αυξάνει τα έσοδά του ο κλάδος των τροφίμων ή του αλουμίνιου… Πρόκειται για κορυφαία πράξη επίδειξης παχυδερμισμού κι έλλειψης κοινωνικής ευαισθησίας!
Ήδη, η καταγεγραμμένη αύξηση στις δαπάνες του τζόγου είναι ανησυχητική. Με βάση την έρευνα οικογενειακών προϋπολογισμών της Στατιστικής Αρχής ο μέσος όρος μηνιαίων δαπανών των νοικοκυριών από το 2020 ως το 2025 για τυχερά παιχνίδια έχει αυξηθεί κατά 44%! Από 5,09 ευρώ τον μήνα το 2020 αυξήθηκε σε 7,3 ευρώ το 2025. Οι ετήσιες αυξήσεις φαίνονται στον συνημμένο πίνακα. Στην διάρκεια αυτής της εξαετίας ούτε οι μισθοί, ούτε τα μεροκάματα, ούτε οι συντάξεις αυξήθηκαν κατά 44%! Άρα, αυτά τα ποσά κόπηκαν από άλλες δαπάνες της κάθε οικογένειας…
Τα πραγματικά ποσά που δαπανώνται στον τζόγο πιθανά είναι μεγαλύτερα, επειδή στην έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ δεν λαμβάνεται υπόψη ο παράνομος, κυρίως ηλεκτρονικός, τζόγος. Ακόμη όμως κι αυτό το ποσό των 7,3 ευρώ που δαπανούσαν τα νοικοκυριά κατά μέσο όρο κάθε μήνα το 2025 στον τζόγο δεν είναι τόσο αμελητέο όσο δείχνει. Συγκρίνεται με τις δαπάνες για αλλαντικά (7,11 ευρώ), αυγά (7,13 ευρώ), λαχανικά (7,39 ευρώ), κήπους, φυτά και κατοικίδια ζώα (7,55 ευρώ), ενώ ξεπερνάει σημαντικά τις δαπάνες για τριτοβάθμια εκπαίδευση (6,56 ευρώ).
Κατ’ επέκταση λόγοι κοινωνικής υγείας και ισορροπίας επιβάλουν να τεθεί δημόσια ο στόχος της συρρίκνωσης έως απάλειψης, δηλαδή απαγόρευσης, των δραστηριοτήτων του τζόγου. Ωστόσο, τούτη την ανάγκη μόνον μια κρατική εταιρεία θα μπορούσε να την αντιληφθεί και να την υπηρετήσει κι όχι μια ιδιωτική που κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να αυξήσει τους πελάτες και τα έσοδά της, λειτουργώντας με αποκλειστικό κριτήριο την αύξηση του κέρδους. Σε αυτή την κατεύθυνση η μαζική διαφήμιση της Allwyn όχι μόνο δημιουργεί νέα πελατεία στον τζόγο, αλλά φιμώνει και την δημόσια συζήτηση. Μικροί και μεγάλοι μιντιάρχες αποφεύγουν την κριτική για να μη χάσουν τα έσοδα από την Allwyn, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές επιπτώσεις του τζόγου.
Στην περίπτωση του ΟΠΑΠ, και της Allwyn εσχάτως, το παράδοξο είναι πώς καίτοι είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ιδιωτικές εταιρείες, το καθεστώς που τις διέπει είναι βαθιά μονοπωλιακό, με κρατική μάλιστα βούλα. Σε συνθήκες ελεύθερου ανταγωνισμού θα δρούσαν αν υπήρχε ανεμπόδιστη είσοδος επιχειρηματιών κι εξέλειπε το αυστηρότατο ρυθμιστικό πλαίσιο, που υφίσταται αποκλειστικά και μόνο για να διασφαλίζει τα μονοπωλιακά υπερκέρδη της Allwyn, όπως ακριβώς συνέβαινε κι όταν το μονοπώλιο ανήκε στο κράτος. Η διαφορά τώρα είναι πώς αντί τα έσοδα να πηγαίνουν στο δημόσιο, καταλήγουν σε μια πολυεθνική, ενώ μάλιστα η πώληση δεν έγινε με καταβολή μετρητών από την αγοράστρια στο δημόσιο (που μάλλον κρίθηκε απαρχαιωμένη μέθοδος, πέρα από ακριβή), αλλά με ανταλλαγή μετοχών (που μάλλον κρίθηκε πιο σύγχρονη μέγεθος, πέρα από φθηνή έως τσάμπα).
Μπαράζ εξαγορών ελληνικών επιχειρήσεων
Στο πλαίσιο όλων των παραπάνω, οι κυβερνητικοί διθύραμβοι για την τελευταία πράξη της πώλησης του ΟΠΑΠ στην Allwyn (από την οποία απουσίαζε οποιαδήποτε αναφορά στο τίμημα της εξαγοράς) αποδείχθηκαν κενοί περιεχομένου και παραπλανητικοί καθώς η «μετατροπή μιας ελληνικής επιχείρησης σε διεθνή πρωταθλητή», στην πράξη σήμανε την συγχώνευσή της μέσα σε μια πολυεθνική. Η νέα εταιρεία καταχωρίστηκε στο Μητρώο Εμπορίου και Εταιρειών του Λουξεμβούργου την ίδια ημέρα, στις 23 Μαρτίου 2026, που διαγράφτηκε από το ελληνικό ΓΕΜΗ (Γενικό Εμπορικό Μητρώο). Την επομένη μάλιστα ίδρυσε θυγατρική στην Ελλάδα με την επωνυμία «Allwyn υποκαταστήματα αλλοδαπής» και έδρα επί της Λεωφόρου Αθηνών.
Αν ο ΟΠΑΠ εξελίσσεται σε «διεθνή πρωταθλητή», μετά την εξαγορά από την Allwyn, όπως δήλωσε ο πρωθυπουργός, γεννιούνται ορισμένα εύλογα ερωτήματα:
- Ο ΟΤΕ εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλητή μετά την εξαγορά του από την κρατική Γερμανική εταιρεία Deutsche Telekom;
- Η ΤΡΑΙΝΟΣΕ εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλήτρια μετά την εξαγορά της από την κρατική Ιταλική εταιρεία Ferrovie dello Stato Italiane;
- Ο ΟΛΠ εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλητή μετά την εξαγορά του από την Κινέζικη Cosco;
- Η ΕΛΒΟ (Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων) εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλήτρια μετά την εξαγορά της από την ισραηλινή πολεμική βιομηχανία SK Group;
- Η ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλήτρια με την εξαγορά της από την Masdar με έδρα το Αμπού Ντάμπι;
- Η εφαρμογή διαδικτυακών πληρωμών Viva Wallet εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλήτρια μετά την εξαγορά της από τον αμερικανικό κολοσσό JP Morgan;
- Η εταιρεία καλλυντικών Apivita εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλήτρια μετά την εξαγορά της από τον ισπανικό όμιλο Puig;
- Ο όμιλος της Vivartia εξελίχθηκε επίσης σε διεθνή πρωταθλητή μετά την εξαγορά του από το αμερικανικό επενδυτικό κεφάλαιο CVC;
Η λίστα των ελληνικών επιχειρήσεων που εξαγοράστηκαν από πολυεθνικές, ειδικά κατά την περίοδο που ξεκίνησε με τα μνημόνια ΔΝΤ-ΕΕ, επεκτείνεται σε κάθε κλάδο της οικονομίας και, το σημαντικότερο, είναι τεράστια. Οφείλει μάλιστα να ενδιαφέρει κάθε πολίτη αυτής της χώρας επειδή συνιστά μεταβίβαση δημόσιου πλούτου σε πολυεθνικές, συχνά υπό αδιαφανείς έως σκανδαλώδεις και ληστρικές διαδικασίες, κι επειδή προηγήθηκε η ακραία υποτίμηση της αξίας κάθε περιουσιακού στοιχείου στην Ελλάδα: γη, μετοχές κοκ. Επίσης, προηγήθηκε η υποτίμηση της αξίας της ίδιας της ανθρώπινης εργασίας με την μείωση των μισθών, τις πενιχρές αυξήσεις στη συνέχεια και τον πληθωρισμό που προκαλεί η ασυδοσία του κεφαλαίου να αυξάνει τις αυθαίρετα τις τιμές πώλησης των αγαθών και υπηρεσιών.
Σαθρό, ταξικό αναπτυξιακό μοντέλο
Έτσι, ο κάθε Πιερρακάκης αντί να απολογηθεί για την ευθύνη που φέρει για την οργανωμένη λεηλασία του δημόσιου πλούτου καμαρώνει επειδή ο ΟΠΑΠ εξελίχθηκε σε «υποκατάστημα αλλοδαπής» μεταφέροντας την έδρα του και τα κέρδη του στο Λουξεμβούργο…
Η ανακοίνωση του υπουργού Εθνικής Οικονομίας, που φιλοδοξεί να διαδεχθεί τον Κυρ. Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ γι’ αυτό και χαίρει τέτοιας προστασίας από τον κρατικά χρηματοδοτούμενο Τύπο, βρίθει ψεμάτων. Ξεχωρίζουμε τρία:
Πρώτο, οι προοπτικές της ελληνικής οικονομίας αντίθετα με ό,τι ισχυρίζεται η ανακοίνωση δεν γεννούν καμιά εμπιστοσύνη, μόνον προβληματισμό. Μάρτυρας η τελευταία, φθινοπωρινή έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που προσγειώνει την μεγέθυνση του ΑΕΠ για το 2026 στο 1,8% (από 2,4 που ανέφερε ο κρατικός προϋπολογισμός) και προβλέπει ότι για το 2027 και 2028 θα φτάσει το 1,5%. Η μεγέθυνση βρίσκεται στα …πατώματα λόγω τερματισμού των χρηματοδοτήσεων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, αποδεικνύοντας ότι δεν είχαν παραγωγικό χαρακτήρα κι ούτε έδωσαν την ώθηση που ανέμεναν οι κυβερνητικοί.
Δεύτερο, «το κύρος, η αξιοπιστία και η διεθνής ακτινοβολία της ελληνικής κεφαλαιαγοράς» δεν έχουν καμιά σχέση με την ελληνική οικονομία. Μάρτυρας η αποκλίνουσα πορεία του Γενικού Δείκτη του χρηματιστηρίου σε σύγκριση με την αύξηση του ΑΕΠ, όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα. Όσο η αύξηση του δείκτη του χρηματιστηρίου επιταχύνεται τόσο η αύξηση του παραγόμενου προϊόντος της ελληνικής οικονομίας επιβραδύνεται. Οι (διακεκομμένες) γραμμές τάσεις δεν αφήνουν καμμιά αμφιβολία για την δυναμική των δύο μεταβλητών. Γιατί, επομένως να χαρεί κάποιος για την άνοδο του χρηματιστηρίου;
Τρίτο, το παραγωγικό μοντέλο για το οποίο επαίρεται ο υπουργός Κυρ. Πιερρακάκης είναι σαθρό, επιρρεπές στις κρίσεις, και αντιλαϊκό. Μάρτυρας, από την ίδια πηγή:
- Η αύξηση των επενδύσεων μόλις κατά 2,5% το 2026 και 2,6% για το 2027, όταν φέτος αναμένεται να αυξηθούν κατά 7,3%.
- Η πρόβλεψη μείωσης των αποταμιεύσεων των νοικοκυριών κατά 3,1% για φέτος, 2% για το 2027 και 2,2% για το 2028 (όταν στην ΕΕ θα αυξηθούν κατά 14,4% για φέτος και 14,1% για τα δύο επόμενα χρόνια).
- Τέλος, είναι η μείωση του πραγματικού μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά 1,7% για φέτος, 0,6% και 0,4% για τα επόμενα δύο χρόνια.
Η επιδείνωση του μέσου διαθέσιμου εισοδήματος στην Ελλάδα από το 2010 μέχρι το 2025 αποδεικνύεται από τις μετρήσεις της ευρωπαϊκής στατιστικής υπηρεσίας, Eurostat. Σύμφωνα με δικούς της υπολογισμούς, το πραγματικό εισόδημα στην Ελλάδα βρίσκεται στο 77,7% του 2010, δηλαδή έχει μειωθεί περισσότερο από ένα πέμπτο, όταν σε όλη την υπόλοιπη ΕΕ αυξήθηκε, κατά μέσο όρο 25,4%. Πρωταθλήτρια στην αύξηση ήταν η Ρουμανία όπου το διαθέσιμο εισόδημα αυξήθηκε κατά 160,2%, για να ακολουθήσουν οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης, των Βαλκανίων και της Βαλτικής που ήταν ανέκαθεν ουραγοί. Στην Ελλάδα παρόλα αυτά το πραγματικό εισόδημα και οι μισθοί κατέρρευσαν, μετατρέποντας την χώρα σε καλάθι με ευκαιρίες για να κάνει αρπαχτές το πολυεθνικό κεφάλαιο, σε βάρος των δημοσίων εσόδων και των θέσεων εργασίας.
Αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο που φέρνει εξαγορές ελληνικών επιχειρήσεων και για το οποίο καμαρώνει ο Κυρ. Πιερρακάκης και η ΝΔ!

