Πρόσφατα η τομεάρχης Παιδείας της ΕΛΑΣ, Ιωάννα Λαλιώτου, δήλωσε ότι «δεν θα τα είχαμε ιδρύσει, αλλά δεν θα τα καταργήσουμε» αναφερόμενη στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Αυτή η πρόταση δεν αποτελεί παραδρομή, αλλά συνοψίζει την πολιτική του κόμματος Τσίπρα. Η φράση «έχουμε μια de facto πραγματικότητα που δεν μπορούμε να μην την αναγνωρίσουμε» κάνει ξεκάθαρο την αντίληψη της ΕΛΑΣ: Έχει αποδεχτεί πλήρως το αφήγημα και την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και όχι απλά δεν θα της εναντιωθεί, αλλά είναι έτοιμη να την συνεχίσει.
Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν αποτελούν απλά άλλο ένα μέτρο το οποίο δυσχεραίνει την ζωή και την προοπτική των μαθητών, των φοιτητριών και των αποφοίτων. Αποτελεί τον πυρήνα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, όπου τα πάντα γίνονται εμπόρευμα και η αγορά εργασίας παίρνει το τιμόνι. Η εναντίωση στα ιδιωτικά πανεπιστήμια αποτελεί θεμελιακό στοιχείο της Αριστεράς, όχι για λόγους συμβολικούς, αλλά επειδή πάντα συμπύκνωνε την πάλη της κοινωνικής πλειοψηφίας απέναντι στο κεφάλαιο.
Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν ήρθαν για να εκσυγχρονίσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ελλάδα, ούτε για να διευκολύνουν την πρόσβαση σε αυτή. Οι 10.000 κενές θέσεις στα δημόσια ΑΕΙ που ανακοινώθηκαν χθες λόγω της ΕΒΕ, δείχνουν ότι σκοπός της κυβέρνησης (και όσων στηρίζουν αυτή την πολιτική) είναι να ωθήσουν δυναμικό από τα δημόσια ΑΕΙ στα ιδιωτικά. Φυσικά, μόνο όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα για αυτό και μπορούν να ανταπεξέλθουν στα υπέρογκα ετήσια δίδακτρα. Η είσοδος στην τριτοβάθμια εκπαίδευση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη για τα φτωχότερα λαϊκά στρώματα και το πανεπιστήμιο περιορίζεται ακόμα περισσότερο ως ένα μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας.
Την ίδια στιγμή η πραγματικότητα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια μπορεί να χαρακτηριστεί μόνο ως ζοφερή. Πτυχία χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα με ελάχιστη κατοχύρωση στην αγορά εργασίας, προγράμματα σπουδών που εγκρίνονται στο «παρά πέντε» από τις ίδιες τις διοικήσεις των πανεπιστημίων, ασφυκτικοί ρυθμοί σπουδών με απουσίες, αλυσίδες μαθημάτων κ.α. και εννοείται μηδαμινή συνδικαλιστική και πολιτική δράση ώστε να μην υπάρχει καμία αντίδραση και διεκδίκηση εντός τους. Η αξιολόγηση των ιδρυμάτων δεν έχει ψηφιστεί τυχαία από τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, αφού αποτελεί την ραχοκοκαλιά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Αποτελεί τον μοχλό πίεσης της κυβέρνησης προς τα Ιδρύματα, με εκβιαστικό μέσο την χρηματοδότηση, ώστε η πραγματικότητα των ιδιωτικών πανεπιστημίων να περάσει και στα δημόσια. Δεν απέχουμε πολύ από όταν ο «ανταγωνισμός» και η «ισοτιμία» μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα θα προσπαθήσουν να φέρουν τα δίδακτρα στα προπτυχιακά, τις διασπάσεις πτυχίων και την απόσπαση επαγγελματικών δικαιωμάτων. Άλλωστε η προσπάθεια της κυβέρνησης να μετατρέψει τα ΑΕΙ σε κινηματικά σιωπητήρια, έγκειται ακριβώς και στο ότι βλέπει τις ενδεχόμενες αντιδράσεις(όπως και τις θυμάται). Με λίγα λόγια η κυβέρνηση της διαφθοράς και των σκανδάλων περνάει το μήνυμά της και εδώ: αν το σηκώνει η τσέπη σου και έχεις κάποιο γνωστό θα είσαι καλά, αλλιώς είναι άσχημα τα νέα.
Η αποδοχή αυτής της πολιτικής από το κόμμα του Τσίπρα κάνει ξεκάθαρο ότι αυτό το μόρφωμα δεν έχει καμία σχέση με την αριστερά. Έχει αποδεχτεί πλήρως την κατάσταση και επιδιώκει να αποτελέσει έναν άλλον εκφραστή της κυβερνητικής πολιτικής αφού όπως και ο ίδιος ο Τσίπρας δηλώνει, έχει ως στόχο τον «δημοκρατικό καπιταλισμό». Μάλιστα αποτελεί κοροϊδία ότι η ΕΛΑΣ δήλωσε ότι δεν θα στηρίξει την αναθεώρηση του Άρθρου 16, ενώ στηρίζει τον νόμο που ευθέως παρακάμπτει το συγκεκριμένο άρθρο του Συντάγματος. Τα επιχειρήματα μέχρι στιγμής είναι σαθρά. Η ΕΛΑΣ στο όνομα της «ασφάλειας δικαίου» δεν θα μπορούσε να έρθει σε σύγκρουση με την ΕΕ και να καταργήσει έναν – κατά το ελληνικό δίκαιο, αντισυνταγματικό – νόμο. Έτσι κι αλλιώς ο Τσίπρας την είχε ήδη αυτή την ευκαιρία με τη γνωστή κατάληξη. Από την άλλη για όσους έχουν ξεκινήσει τις σπουδές τους σε ιδιωτικά πανεπιστήμια θα μπορούσαν εύκολα να υπάρξουν μεταβατικές διατάξεις για να μην μείνουν στον αέρα.
Το φοιτητικό κίνημα δεν μπορεί να βασιστεί σε φωστήρες για να βάλει φρένο στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και την πολιτική της ΝΔ. Ο μόνος δρόμος είναι η ανασυγκρότηση μέσα στους Φοιτητικούς Συλλόγους από τα κάτω μέχρι και το πανελλαδικό όργανο, για μια ΕΦΕΕ της εποχής μας, και η συλλογική πάλη μέσα από αυτούς. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο και απαιτεί την συσπείρωση της φοιτητικής ριζοσπαστικής αριστεράς και την εντατική δουλειά μέσα στις σχολές, ώστε να εμπλακεί η πλειοψηφία του φοιτητικού σώματος με τα συλλογικά όργανα και να δει προοπτική νίκης στον αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων του.
Εμείς δεσμευόμαστε ότι θα δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις σε αυτή τη κατεύθυνση. Αποδεικνύεται έμπρακτα ότι η ΕΛΑΣ του Τσίπρα δεν αποτελεί μια δήθεν “κυβερνώσα Αριστερά” υπέρ του λαού αλλά μια ακόμη συνιστώσα της αστικής πολιτικής υπέρ του κεφαλαίου. Όσο κι αν θέλουν η Νέα Δημοκρατία και η ΕΛΑΣ να πιστέψουμε ότι αυτή είναι η νέα πραγματικότητα, εμείς δεν θα σταματήσουμε να προσπαθούμε να την ανατρέψουμε. Η μάχη ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια δεν τελείωσε και αποτελεί το πρώτο και κύριο βήμα για όποιον θέλει να εναντιωθεί στην Νέα Δημοκρατία και την πολιτική της. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την υπεράσπιση της δημόσιας εκπαίδευσης, για να έχουμε μια ανθρώπινη καθημερινότητα στις σχολές και ένα αξιοπρεπές μέλλον. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε στην προοπτική ενός ενιαίου αγωνιστικού κινήματος για φοιτητικές και λαϊκές κατακτήσεις, για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της.
