Το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας πραγματοποιήθηκε σε μία δύσκολη για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες περίοδο. Στο ασφυκτικό καθεστώς που έχει εγκαθιδρυθεί από το μνημονιακό οδοστρωτήρα και τους αντεργατικούς νόμους που ισοπέδωσαν τα εργατικά δικαιώματα, καταστρατήγησαν το 8ωρο και τις Συλλογικές Διαπραγματεύσεις, πετσόκοψαν τους μισθούς, ποινικοποίησαν τη συνδικαλιστική δράση προστίθενται τώρα η ένταση της ακρίβειας, της φτώχειας, η στεγαστική κρίση. Στο βωμό του κέρδους, τα μέτρα ασφαλείας κι υγιεινής συρρικνώνονται ενώ κάθε χρόνο σημειώνεται νέο ρεκόρ ατυχημάτων και θανάτων στους χώρους δουλειάς. Η εργοδοτική ασυδοσία είναι καθεστώς, ενώ τα κέρδη των κυρίαρχων μερίδων του κεφαλαίου που δραστηριοποιείται στη χώρα αυξάνουν με τους μισθούς μας να μένουν ουσιαστικά καθηλωμένοι.
Συγχρόνως ο κίνδυνος γενικευμένων πολεμικών συρράξεων φουντώνει. Παρά τη συνεχιζόμενη γενοκτονία στη Γάζα, η χιλιοπληγωμένη αλλά πάντα ανυπότακτη Παλαιστίνη στέκει ακόμα ως φάρος αξιοπρέπειας απέναντι στο κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, με το ελληνικό κράτος και την ελληνική κυβέρνηση πιστούς συμμάχους στον άξονα ΝΑΤΟ-Ισραήλ. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα, το ΝΑΤΟ κι η Ευρωπαϊκή Ένωση μπαίνουν σε μία περίοδο μιλιταριστικής έξαρσης, με αύξηση των εξοπλισμών σε βάρος των κοινωνικών αναγκών, της πρόνοιας, της υγείας, της παιδείας. Προετοιμάζουν την εργατική τάξη και τους λαούς να γίνουν για ακόμα μία φορά στην ιστορία φέρετρα με σημαίες στο όνομα των νέων ανταγωνισμών του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών κέντρων.
Στις συνθήκες αυτές, οι κυρίαρχοι εκφραστές των αστικών ρευμάτων εντός του συνδικαλιστικού κινήματος ακολουθούν μία γραμμή είτε πλήρους συνεργασίας με τις επιταγές των εργοδοτών είτε πλήρους αδράνειας, για αυτό και δεν σήκωσαν καμία ουσιαστική αντιπαράθεση στο δεκατριάωρο, τις αντεργατικές μεταρρυθμίσεις που ψηφίστηκαν την περασμένη τριετία, την εργοδοτική ασυδοσία των μεγάλων επιχειρήσεων. ΠΑΣΚΕ, ΕΝΟΤΗΤΑ, ΔΑΚΕ, έχουν τη μεγάλη ευθύνη που το ΕΚΑ είναι αδρανές, δεν οργανώνει τα σωματεία μέλη του σε διεκδικητική κατεύθυνση, αντιθέτως ενισχύουν τον εκφυλισμό των συλλογικών διαδικασιών και την απογοήτευση των εργαζομένων. Η ΕΜΕΙΣ-ΑΡΚΙ περιορίζεται στην πραγματικότητα σε φραστικές διακηρύξεις, ενώ είναι γνωστό ότι η ΕΑΚ κινείται σε μια ευρύτερη λογική κοινωνικού εταιρισμού. Στο τελευταίο συνέδριο ανακοίνωσαν την ενοποίηση τους στο “Μέτωπο Εργαζομένων”.
Η ΔΑΣ ως η πλειοψηφούσα παράταξη στο ΔΣ του ΕΚΑ και παρά την αγωνιστική της δράση δε συνέβαλε ως θα μπορούσε στην ενότητα και την κοινή δράση των αγωνιστικών ρευμάτων εντός του ΕΚΑ. Δεν αναμετρήθηκε με τη δυνατότητα να ορίσει το ΕΚΑ έναν σχεδιασμό σύγκρουσης γύρω από βασικές διεκδικήσεις που θα κλιμακώνουν όσο θα μαζικοποιούνται και θα προβάλλουν τη δυνατότητα εδώ και τώρα να επιβληθούν ρωγμές στην επίθεση της αστικής τάξης προς όφελος των εργαζομένων. Η ΔΑΣ στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχει σχέδιο κατάκτησης νικών που να βελτιώνουν τις ζωές μας στο σήμερα και να ενισχύουν την πεποίθηση ότι οι αγώνες μπορούν να κερδίζουν, αλλά περισσότερο τη λογική “να βγάλει ο κόσμος συμπεράσματα”.
ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ
Το συνέδριο του ΕΚΑ ήταν πολύ πίσω από τις ανάγκες της περιόδου. Απέδειξε για ακόμη μια φορά τον εκφυλισμό των δημοκρατικών διαδικασιών του συνδικαλιστικού κινήματος. Παρουσία περίπου του 1/4 των αντιπροσώπων, αντί το συνέδριο να λειτουργεί σαν εργαζόμενο σώμα που να μεταφέρεται η εμπειρία από τους χώρους δουλειάς, να συζητείται και να συνδιαμορφώνεται ουσιαστικά το πλαίσιο πάλης και ο σχεδιασμος. οι καθεστωτικές δυνάμεις επέλεξαν να απουσιάζουν από τη συζήτηση ενώ το κύριο σώμα των αντιπροσώπων της ΔΑΣ αναλώθηκαν σε εκλογικά καλέσματα στήριξης και γιουχαρισματα απέναντι σε τοποθετήσεις που έκαναν κριτική από αγωνιστική σκοπιά, πρακτική που καμία σχέση δεν έχει με την εργατική δημοκρατία.Μ’ αυτές τις λογικές δε μπορούμε να αλλάξουμε το συνδικαλιστικό κίνημα. Θα αναπαράγουμε τις παθογένειες, την ανάθεση, τη γραφειοκρατία.
Στο κομμάτι των αποφάσεων είναι χαρακτηριστικό ότι δεν μπήκε καν στο σώμα προς συζήτηση, συνδιαμόρφωση και ψήφιση συνολικός σχεδιασμός για την επόμενη τριετία. Ενώ τραγική ήταν η στάση μεγάλου κομματιού του σώματος όταν σε ψήφισμα για την 8η Μάρτη αναφέρθηκε η έννοια του σεξισμού και του συνθήματος “απεργία στη δουλειά και στο σπίτι”, όπως ξεκίνησε από τις συναδέλφισσες στη Λατινική Αμερική καθώς οι γυναίκες φορτωνόμαστε το μεγαλύτερο βάρος της κοινωνικής αναπαραγωγής.
Δείγμα της πολιτικής αντίληψης που έχει η ΔΑΣ αποτελεί επίσης το γεγονός πως αρνήθηκε πραξικοπηματικά από το προεδρείο να θέσει στο σώμα ψήφισμα που αφορούσε την υιοθέτηση από το ΕΚΑ της θέσης “να επιστραφούν εδώ και τώρα οι σιδηρόδρομοι στο δημόσιο, υπό τον έλεγχο των εργαζομένων του και της κοινωνίας. Ενιαίος, σύγχρονος και ασφαλής σιδηρόδρομος. Με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες” και της ανάγκης να παλέψει το ΕΚΑ τη διεκδίκηση αυτή. Αρνήθηκαν με τη δικαιολογία πως σε προηγούμενο ψήφισμα που αφορούσε την απεργία στις 28/2 είχε υιοθετηθεί το αίτημα για “αποκλειστικά Δημόσιες μεταφορές και συγκοινωνίες”, πράγμα που επίσης προέκυψε από την δική μας πίεση, παρότι το συγκεκριμένο αίτημα θεωρητικά υπάρχει στο δικό τους “πλαίσιο πάλης”.
ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
Επειδή πιστεύουμε σε μία λογική συγκέντρωσης δυνάμεων για να εκφραστεί, παρά τους δύσκολους συσχετισμούς, ένα διαφορετικό ρεύμα εντός του ΕΚΑ, απευθύναμε κάλεσμα για συνεργασία σε όσους και όσες έχουμε βρεθεί από κοινού στους αγώνες και συμμεριζόμαστε μία άλλη λογική για το συνδικαλιστικό κίνημα. Στο κάλεσμα μας, αυτό, για συνεργασία η ΑΤΕ ΕΚΑ δεν ανταποκρίθηκε, σε αντίθεση με ό,τι καταφέραμε στο προηγούμενο συνέδριο, παρά το γεγονός ότι εγκαίρως είχαμε απευθύνει πρόταση κοινής διακήρυξης στα πλαίσια των προηγούμενων κεκτημένων.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ, ΤΑΞΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
Υπερασπιζόμαστε ένα συνδικαλισμό με δημοκρατική λειτουργία κι έλεγχο από τους/τις εργαζόμενους/ες, στη βάση της ταξικής ενότητας της πολυεθνικής και κατακερματισμένης εργατικής τάξης και της ανεξάρτητης από κυβέρνηση, κράτος και εργοδοσία, ταξικής δράσης. Μακριά από τις λογικές του κομματικού συνδικαλισμού όπου το κάθε ρεύμα προσπαθεί να επιβάλει το δικό του σχέδιο στο συνδικαλιστικό κίνημα. Ενάντια στον εργοδοτικό συνδικαλισμό και το συνδικαλισμό των προνομίων. Μακριά από λογικές «κοινωνικής ειρήνης» ή ακόμα χειρότερα «κοινωνικού εταίρου». Απειθαρχία-κατάργηση κάθε μέτρου κρατικού-εργοδοτικού ελέγχου στα συνδικάτα: ηλεκτρονικές ψηφοφορίες, Νόμος Χατζηδάκη, Γεωργιάδη κλπ.
Θέλουμε συνδικάτα που να οργανώνουν τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στη συνδικαλιστική έρημο του ιδιωτικού τομέα, τους νέους και τις νέες των σύγχρονων σκλαβοπάζαρων, τους ελαστικά εργαζόμενους, τις γυναίκες, τους ανέργους, τις μετανάστριες και τους μετανάστες, και τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα. Για την συμμετοχή στα συνδικάτα όλων των ευέλικτων και άτυπων μορφών απασχόλησης.
Με τη μέγιστη ταξική αγωνιστική συγκέντρωση δυνάμεων, παρά τις όποιες επιμέρους διαφοροποιήσεις, ώστε να αναπτυχθούν αγώνες που θα αποσπούν νίκες από την εργοδοσία, θα σηκώνουν την εργατική αυτοπεποίθηση, θα βγάζουν μπροστά τους ίδιους τους εργαζόμενους πρωταγωνιστές με ενότητα στη βάση των ταξικών μας συμφερόντων, θα αλλάζουν τους συσχετισμούς στο εργατικό κίνημα προς το καλύτερο για την πολύμορφη εργατική τάξη.
Επιδιώκουμε την συγκρότηση ενός πραγματικού δημοκρατικού συντονισμού δράσης όλων των σωματείων γύρω από τα κρίσιμα ζητήματα τουμισθού, των ΣΣΕ, του χρόνου εργασίας, των δημόσιων αγαθών. Σ΄ αυτήν την κατεύθυνση το ΕΚΑ θα μπορούσε να παίξει ένα κομβικό ρόλο συντονισμού συνδικάτων που κινούνται για τη διεκδίκηση συγκεκριμένων αιχμών. Να συγκεντρώνονται δυνάμεις, να ορίζουμε εμείς την ατζέντα, να παίρνουμε την πρωτοβουλία από τις δυνάμεις της “κοινωνικής συμφωνίας”. Έξω από τα όρια της “ανταγωνιστικότητας” , του “εφικτού” όπως τα θέτουν οι εργοδότες κι η κυβέρνηση.
Διεκδικούμε:
- Αυξήσεις στους μισθούς και συντάξεις για να καλύπτουν τις πραγματικές ανάγκες και τις απώλειες από τα μνημόνια, την ακρίβεια και τον πληθωρισμό με Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Επαναφορά όλων των επιδομάτων και τριετιών.
- Πλήρη επαναφορά των Συλλογικών Διαπραγματεύσεων χωρίς περιορισμούς.
- Λήψη μέτρων προστασίας της υγείας στους χώρους δουλειάς. Δημιουργία επιτροπών υγιεινής και ασφαλείας με αυξημένη εποπτεία και συμμετοχή των συνδικάτων.
- Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, όχι στις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις. Μετατροπή όλων των συμβάσεων σε αορίστου χρόνου.
- Ριζική μείωση του χρόνου εργασίας. 5ημερο-6ωρο-30ωρο. Προστασία του ελεύθερου χρόνου. Όχι δουλειά την Κυριακή.
- Επίδομα ανεργίας για όλους τους ανέργους χωρίς προϋποθέσεις ίσο με το βασικό μισθό.
- Κατάργηση του μνημονιακού νομοθετικού πλαισίου κι όλων των αντεργατικών μεταρρυθμίσεων Χατζηδάκη, Γεωργιάδη, Κεραμέως.
- Ενάντια στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης και τις διώξεις. Υπερασπιζόμαστε την απεργία και τις μαχητικές μορφές πάλης: απεργιακές περιφρουρήσεις, παρεμβάσεις και καταλήψεις σε χώρους δουλειάς.
- Ίσος μισθός για ίση δουλειά, όχι στις διακρίσεις στους χώρους εργασίας!
- Εφαρμογή των μέτρων για την προστασία της μητρότητας, προστασία από τις παραβιαστικές συμπεριφορές, κατοχύρωση των αναγκαίων αδειών, όπως για τη δυσμηνόρροια.
- Κρατικοποίηση των σιδηροδρόμων, δημόσιες, σύγχρονες, ασφαλείς, φθηνές σιδηροδρομικές γραμμές. Δημόσια, σύγχρονη Υγεία, Παιδεία και Κοινωνική Πρόνοια. Ενάντια στις αντιδραστικές καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις στο δημόσιο, τις ιδιωτικοποιήσεις και την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών (υγεία, παιδεία, πολιτισμό, ασφάλιση, κοινωνικές υπηρεσίες, ρεύμα, καύσιμα, μεταφορές) – Επιστροφή τους αποκλειστικά στο δημόσιο και με λειτουργία σε όφελος του λαού και όχι με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και υπέρ του κεφαλαίου. Ρεύμα και καύσιμα φτηνά για όλο το λαό! Κατάργηση του χρηματιστηρίου ενέργειας.
- Απεμπλοκή της Ελλάδας από τον πόλεμο. Καμία συμμετοχή στις επεμβάσεις. Όχι στους εξοπλισμούς και το ReArm Europe Έξω από το ΝΑΤΟ. Καμία συνεργασία με το κράτος δολοφόνο Ισραήλ – Λευτεριά στην Παλαιστίνη. Ειρήνη και συνεργασία των λαών της περιοχής μας.
- Παλεύουμε ενάντια στο ρατσισμό και το φασισμό! Άσυλο και στέγη σε πρόσφυγες και μετανάστες.
- Με τα εργατικά συμφέροντα μπροστά
με την πεποίθηση πως με στόχο, επιμονή, ενότητα και αγώνα
μπορούμε να πάρουμε πίσω όσα μας στέρησαν
να επιβάλλουμε νίκες για τα σύγχρονα δικαιώματά μας.
Συμμετέχουμε στις εκλογές του ΕΚΑ
Στηρίζουμε
ΕΝΩΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΜΑΧΗ-Συνεργαζόμενοι/ες
