«Με το κεφάλι σκυφτό στους νεκρούς μας να έχουμε επίγνωση των θυσιών που απαιτούνται αλλά και των εφοδίων που διαθέτουμε για να φτάσουμε στο σημείο να μπορέσουμε να αντιληφθούμε την κομμουνιστική πειθαρχία που χρειάζεται για να πεις πριν σε εκτελέσουν ότι δεν πρόσβαλες τους καπνεργάτες σου. Ότι ο αδερφός σου θα χρειαστεί πολύ προσπάθεια ώστε να ξεπλύνει την ντροπή της δήλωσης και η προσταγή σου να είναι ένα μικρό κορίτσι να πάρει τη θέση σου στο Κόμμα».
Στο κείμενο με τον τίτλο H παλικαριά των 200 και τα παλικάρια της Κίμπερλυ (902.gr 22-2-2026), υπάρχει το συγκεκριμένο κομμάτι. Το κείμενο δεν φέρει υπογραφή και μας υποχρεώνει να το θεωρήσουμε τουλάχιστον υιοθετούμενο από τον 902. gr και το ΚΚΕ.
Το έτος 2026 λοιπόν μαθαίνουμε ότι αυτό που χαρακτήριζε τους 200 της Καισαριανής, αυτά που πρέπει να χαρακτηρίζουν τους κομμουνιστές είναι :
- Η κομμουνιστική (;) πειθαρχία πριν σε εκτελέσουν…
- Η πολύ προσπάθεια να ξεπλυθεί η ντροπή της δήλωσης του αδελφού…
- Η προσταγή (:) – διαταγή (;) να μπει ένα κορίτσι στη θέση σου στο Κόμμα…
Η σεμνή, δαφνοστεφανωμένη, ανυπέρβλητη, υπεράνθρωπη θυσία των 200 της Καισαριανής, μελών του ΚΚΕ, τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών, όλων δηλαδή κομμουνιστών, την 1 η Μάη 1944 στη Καισαριανή πραγματοποιήθηκε λόγω κομμουνιστικής πειθαρχίας…
Ούτε ο Ζαχαριάδης σε στιγμές παράκρουσης…
Το ΚΚΕ, Φλεβάρη του 2026 δείχνει, θεωρώντας ότι κατέχει ακλόνητους τίτλους ιδιοκτησίας στο Υποθηκοφυλακείο της Ιστορίας, να βαδίζει σε δρόμους παράλληλους με τον κομμουνισμό ως κοινωνία ΕΛΕΥΘΕΡΑ συνεταιρισμένων παραγωγών.
Ο μερικός επαναπατρισμός λίγων ή πολλών που πιθανόν να αυξήσει την εκλογική του επιρροή, ας μην ενθουσιάζει κάποια κομματικά στελέχη.
Ο Δ. Κουτσούμπας δείχνει ότι μπορεί να διαφέρει, δεν δείχνει ότι μπορεί να βάλει την κομματική γραφειοκρατία στη θέση που της αξίζει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας…
Και ας μη ξεχνά: Τα πολιτικά νεκροταφεία είναι γεμάτα από ομοφωνίες και ομοψυχίες έλεγε ο Γιώργος Γράψας, και τα μοναστήρια θα πρόσθετα εγώ όσο «καλά και νάναι»…
Υ.Γ. Το περιεχόμενο του παραπάνω σχολίου – άρθρου εκφράζει, όπως είναι φυσικό, μόνο το συντάκτη του.
Ο Αντώνης Λογοθέτης είναι δικηγόρος
