Την Τρίτη 20 Γενάρη, κλείνει ένας χρόνος από την ορκωμοσία του Τραμπ στην Ουάσιγκτον. Εδώ και καιρό προγραμματίζονται πολύμορφες κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, στο πλαίσιο της εκστρατείας «Free America Walkout», που ζητά πανεθνική αποχή από δουλειά, σχολεία και πανεπιστήμια, με συνθήματα κατά της ICE και του Τραμπ.
Ας ξεκινήσουμε όμως από λίγο πιο πριν.
Το 2003, στα πλαίσια «αναδιάρθρωσης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για την εθνική ασφάλεια» ξεκίνησε να λειτουργεί η ICE (U.S. Immigration and Customs Enforcement), η οποία υπάγεται στο Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (Department of Homeland Security). Κύριες αρμοδιότητες της υπηρεσίας ICE φέρονται να είναι η σύλληψη και απέλαση «παράτυπων μεταναστών», οι έρευνες για λαθρεμπόριο, ανθρώπινο εμπόριο, διακίνηση ναρκωτικών κλπ.
Τι σήμαινε αυτό στην πράξη;
Τον Σεπτέμβριο του 2025 πράκτορας της ICE πυροβόλησε και σκότωσε τον Σιλβέριο Βιγιέγας-Γκονθάλες, καθώς αστυνομικοί προσπαθούσαν να τον συλλάβουν σε προάστιο του Σικάγο.
Στις 7 Ιανουαρίου 2026 η 37χρονη ποιήτρια και μητέρα τριών παιδιών, Ρενέ Νικόλ Μακλίν Γκουντ, δολοφονήθηκε από πράκτορα της ICE στη Μινεάπολη. Η 37χρονη γυναίκα, Αμερικανίδα πολίτης και μητέρα τριών παιδιών, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό της.
Την άνοιξη του 2025, δύο μεταπτυχιακοί φοιτητές του Πανεπιστημίου Κορνέλ της Νέας Υόρκης αναγκάστηκαν να φύγουν από τις εστίες τους για να μην τους εντοπίσει η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (ICE ). Το «έγκλημα» που διέπραξαν ήταν ότι εκφράζονταν υπέρ των Παλαιστινίων και κατήγγειλαν δημόσια τη γενοκτονία που διεξάγει το Ισραήλ στη Γάζα. Στο κυνηγητό που έστησε η υπηρεσία πληροφοριών (Homeland Security Investigations – HSI) της ICE για να εντοπίσει τους δύο φοιτητές, αξιοποίησε δεδομένα από τα προφίλ τους στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, τα οποία παραχώρησαν τεχνολογικοί κολοσσοί της Silicon Valley, όπως η Google και η Meta.
Αντίστοιχο είναι το παράδειγμα ενός άλλου φοιτητή σε αμερικάνικο πανεπιστήμιο. Ο φοιτητής, ο οποίος είναι υπήκοος Γκάμπιας και Βρετανίας, βρισκόταν στις ΗΠΑ με φοιτητική βίζα και μπήκε στο στόχαστρο του HSI ύστερα από «στοχευμένη ανάλυση για να τεκμηριωθεί η φερόμενη συμμετοχή αλλοδαπών σε αντισημιτικές δραστηριότητες», όπως αναφέρει επίσημο έγγραφο. Η «ανάλυση» επικεντρώθηκε σε άρθρα για τη συμμετοχή του φοιτητή σε διαδηλώσεις για τη Γάζα. Το State Department ανακάλεσε τη βίζα του τον περασμένο Μάρτη, επικαλούμενο «διασπαστικές διαδηλώσεις» και «δημιουργία εχθρικού περιβάλλοντος για Εβραίους φοιτητές». Όπως δήλωσε ο ίδιος ο φοιτητής, «οτιδήποτε δείχνει αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη χαρακτηρίζεται αντισημιτισμός. Έτσι προσπαθούν να μας σταματήσουν να μιλάμε για την Παλαιστίνη».
Στα μέσα Δεκεμβρίου του 2025, περισσότεροι από 68.000 μετανάστες βρίσκονταν σε κέντρα κράτησης της ICE, αριθμός ιστορικά υψηλός. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, περίπου τρεις στους τέσσερις κρατούμενους δεν είχαν καν ποινική καταδίκη.
Εντός του 2025 τουλάχιστον 31 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ενώ βρίσκονταν υπό κράτηση ή υπό την ευθύνη της υπηρεσίας, ενώ τουλάχιστον 4 άνθρωποι πέθαναν κατά το πρώτο δεκαήμερο του 2026. Πάντα υπό αμφιλεγόμενες συνθήκες και συνήθως χωρίς να δίνεται επίσημη απάντηση στις οικογένειες των θυμάτων σχετικά με τα αίτια θανάτου.
Η κυβέρνηση Τραμπ αύξησε τη δύναμη της υπηρεσίας του ICE κατά 120%. Προκειμένου να προσελκύσει δυναμικό στράτευσης ο Αμερικανός πρόεδρος παρείχε μπόνους πρόσληψης καθώς και διαγραφή δανείων στους προσληφθέντες. Ιδιαίτερα αποκαλυπτική για το χαρακτήρα της υπηρεσίας είναι η διαδικασία στρατολόγησης, κατά την οποία στοχευμένες διαφημίσεις προβάλλονται σε δικτυακούς τόπους συγκέντρωσης ακροδεξιών και φανατικών της οπλοκατοχής. Επιπλέον, δίνονται αδρές αμοιβές σε influencers, γνωστούς για ακραία ρητορική μίσους, καθώς και χορηγίες σε podcasts που αναπαράγουν τη MAGA (Make America Great Again) ιδεολογία.
Έτσι λοιπόν, ο Τραμπ έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα στρατό 20.000 ακροδεξιών και οπλισμένων δολοφόνων, μια σύγχρονη Κου Κλουξ Κλαν. Μια υπηρεσία η οποία βρίσκεται σε στενή συνεργασία με το ισραηλινό λόμπι και τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, καθώς και με όλους τους κεφαλαιούχους της Silicon Valley. Έναν στρατό πλήρως φανατισμένο, ο οποίος δρα ανεξέλεγκτα καταρρίπτοντας κάθε συνταγματική νομιμότητα, κάθε έννοια κρατικής διαφάνειας, με σκοπό την πλήρη επιβολή του πολιτικού σχεδίου του Τραμπ. Ενός σχεδίου που ξεκινάει με την βίαιη επίθεση απέναντι στους μετανάστες αλλά ο τελικός σκοπός είναι να πλήξει και να καταστείλει το σύνολο της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στο εσωτερικό των ΗΠΑ.
Φυσικά, η οργή και η αντίδραση του αμερικάνικου λαού εντείνεται και εκφράζεται με μαζικές κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις σε όλη την χώρα, οι οποίες αντιμετωπίζονται με σκληρή και ασύδοτη κρατική και αστυνομική βία.
Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι πως οι λαϊκές κινητοποιήσεις δεν περιορίζονται στα ζητήματα εναντίωσης στην εσωτερική πολιτική του Τραμπ αλλά πλέον βάζουν στην προμετωπίδα τους έντονα το αντιπολεμικό στοιχείο. Ιδιαίτερα κατόπιν των εξελίξεων σε Βενεζουέλα, Ιράν και Γροιλανδία.
Την ίδια στιγμή υπάρχει πρωτόγνωρη αντίδραση προς την δράση του ICE ακόμη και από αστικούς θεσμούς. Είτε εγχώρια, με την άσκηση μήνυσης από την Πολιτεία της Μινεσότας για την απόσυρση του ICE, είτε σε διεθνές επίπεδο καθώς περιφερειακές οργανώσεις του ΟΗΕ ζητούν τη διεξαγωγή ανεξάρτητης έρευνας για τη δολοφονία της Ρενέ Νικόλ Μακλίν Γκουντ. Να σημειωθεί εδώ, πως μέχρι τώρα κάτι τέτοιο συνηθίζεται να συμβαίνει σε περιπτώσεις απολυταρχικών καθεστώτων, κυρίως σε φτωχότερες χώρες. Ποτέ όμως σε χώρες του «αναπτυγμένου κόσμου».
Όλα αυτά φαινομενικά μοιάζει να μην απασχολούν αυτή τη στιγμή τον Αμερικάνο Πρόεδρο ο οποίος προχωράει σε όλο και πιο έντονες και επικίνδυνες δράσεις. Για παράδειγμα, στις 21 Γενάρη τίθεται σε ισχύ η αναστολή της επεξεργασίας των αιτήσεων αλλοδαπών για βίζα μετανάστευσης στις ΗΠΑ από 75 χώρες. Η αναστολή αναμένεται να επηρεάσει αιτούντες από τη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, τα Βαλκάνια και αρκετές χώρες της Νότιας Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Η πραγματικότητα όμως, με σύμμαχο την ιστορική αισιοδοξία, δείχνει πως τα πράγματα μάλλον είναι λίγο διαφορετικά και σίγουρα μπορούν να πάνε αλλιώς. Με την έννοια πως ο Τραμπ και ο κάθε Τραμπ δεν είναι άτρωτος για πάντα. Κάτι που γνωρίζει και ο ίδιος ο Τραμπ, μιας και παρότι οι κινήσεις του μπορεί να δείχνουν ότι γίνονται στα πλαίσια της παντοδυναμίας του, η αλήθεια είναι πως ταυτόχρονα είναι και μια προσπάθεια δημιουργίας διαρκών κρίσεων που θα αποπροσανατολίζουν από το συνολικό σχεδιασμό του. Με λίγα λόγια, είναι ταυτόχρονα κινήσεις απελπισίας.
Το παιχνίδι λοιπόν παίζεται ακόμη. Ακριβώς γιατί ο μόνος που μπορεί να καθορίσει την τελική έκβαση των πραγμάτων είναι ο ίδιος ο λαός.
Όχι μόνο ο λαός της Αμερικής που αυτή τη στιγμή βγαίνει στους δρόμους. Αλλά οι λαοί όλων των χωρών, οι οποίοι πρέπει να σταθούν ανάχωμα στην επιβολή των σχεδίων του Τραμπ και των συνεργών του. Οι λαοί της Παλαιστίνης και της Βενεζουέλας δείχνουν αυτή τη στιγμή το δρόμο για πλατιά αντιπολεμικά κινήματα που παλεύουν για την ειρήνη, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία. Στο πλάι τους πρέπει να ορθωθούν τέτοια κινήματα σε όλο τον κόσμο. Όχι μόνο με όρους συμπαράστασης αλλά με πλήρη αντίληψη ότι η αμερικάνικη κυβέρνηση αυτή τη στιγμή τα «έχει βάλει» με όλη την ανθρωπότητα. Με πλήρη αντίληψη ότι όλα αυτά, όσο κι αν είναι μακριά μας γεωγραφικά άλλο τόσο κοντά μας είναι πρακτικά.
Το να μη ζήσουμε την εποχή του τρόμου είναι υπόθεση όλων μας.
