Ζωή υπονομευμένη. Δεν ξέρω αν εμείς είμαστε υπερβολικά ευαίσθητοι ή ευφάνταστοι και ανακαλύπτουμε συνωμοσίες, διεμβολισμούς, κοινωνικές στρεβλώσεις, διαστροφές της προσωπικότητας και άλλα χίλια δεινά, που προκαλεί ο καπιταλισμός της εποχής μας, ή αν όντως αυτός ο καπιταλισμός είναι τόσο δαιμόνιος, τόσο αντιανθρώπινος, τόσο διαβρωτικός, τόσο καταστροφικός.
Ή μήπως η πραγματικότητα υπερβαίνει και τη αχαλίνωτη φαντασία μας;
Πριν μερικές ημέρες δημοσιεύτηκαν δυο ειδήσεις, διαφορετικές και ασύμπτωτες με μια πρώτη ματιά.
Η πρώτη «είδηση» αφορά το λεγόμενο πρόγραμμα MK-Ultra που ξεκίνησε η CIA στις ΗΠΑ. Πρόκειται για πειράματα με ανθρώπους, πολλές φορές χωρίς τη θέληση τους, φυλακισμένους, καρκινοπαθείς, ψυχοπαθείς, ευάλωτους και μη προστατευόμενους, με στόχο τον «ψυχολογικό επαναπρογραμματισμό». Τουτέστιν, με ποιο τρόπο μπορούν να επαναδιαμορφωθούν οι προσωπικότητες και οι συμπεριφορές των ανθρώπων.
Η είδηση αυτή έρχεται από πολύ παλιά, από το μακρινό 1953. Μόλις είχε φουντώσει ο Ψυχρός Πόλεμος.
Η άλλη είδηση είναι πολύ πρόσφατη:
«Πρωτοφανείς εικόνες χάους σε μεγάλες πόλεις σε Ευρώπη και Αμερική προκάλεσε η κυκλοφορία μιας νέας περιορισμένης έκδοσης ρολογιών της εταιρείας Swatch, σε συνεργασία με τον πολυτελή οίκο Audemars Piguet.
Τα σημεία πώλησης μετατράπηκαν σε πεδίο μάχης με τους αφηνιασμένους να καταναλωτές να σπρώχνουν ο ένας τον άλλον προκειμένου να αποκτήσουν το πολυδιαφημισμένο ρολόι.
Το κόστος του ρολογιού «Royal Pop» ήταν μόλις 400 ευρώ και το ενδιαφέρον του κοινού αφορούσε τόσο τη χαμηλή τιμή του όσο και το ενδεχόμενο άμεσης μεταπώλησής του, καθώς στη δευτερογενή αγορά η αξία του ρολογιού άγγιξε τα 4.000 δολάρια.
Στη Γαλλία ο κόσμος κατέκλυσε τα σημεία πώλησης σε διάφορες πόλεις με την κατάσταση να ξεφεύγει από τον έλεγχο και την αστυνομία να κάνει χρήση δακρυγόνων για να απομακρύνει το πλήθος.
Στη Βρετανία καταγράφηκαν επεισόδια στο Λονδίνο, το Κάρντιφ, το Μπέρμιγχαμ, το Μάντσεστερ, το Λίβερπουλ και το Σέφιλντ.
Στο Μιλάνο ξέσπασαν καβγάδες έξω από κατάστημα της Swatch και στην Ολλανδία επενέβη η αστυνομία σε εμπορικό κατάστημα κοντά στη Χάγη.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες πλήθη συγκεντρώθηκαν έξω από το κατάστημα της Swatch στην Times Square της Νέας Υόρκης. Πελάτες που είχαν κατασκηνώσει από βραδύς στα σημεία πώλησης σύγκριναν τις ουρές με το χάος που επικρατεί σε πανκ και μέταλ συναυλίες. Άλλος πελάτης ανέφερε πως περίμενε στην ουρά πέντε ημέρες πριν καταφέρει να μπει στο κατάστημα, ενώ παραδέχτηκε πως μεταπώλησε ένα ρολόι στη δεκαπλάσια τιμή από την αρχική».
Τι σχέση η πρώτη είδηση με τη δεύτερη; Μα είναι προφανές. Η δεύτερη εποχή δεν χρειάζεται την πρώτη. Έχει καταφέρει τον προγραμματισμό των συνειδήσεων πριν χρειαστεί να κάνει επαναπρογραμματισμό.
Αυτός είναι ο νέος γενναίος κόσμος στον οποίο ζούμε. Στο μεγάλο του μέγεθος.
Στα σχήματα που φτιάχνει για να προβάλλει τον εαυτό του ως ευδαιμονία. Σε έναν καταναλωτισμό που σφίγγει το μυαλό σαν μέγγενη και καταστρέφει προτείνοντας συνεχή ανταγωνισμό σε ένα ταχύτατα ανερχόμενο σπιράλ προς το κενό!..
Όλοι εμείς που φτιάχνουμε τον μικρό μας κόσμο και εντρυφούμε σε γραφές προσπαθώντας να ερμηνεύσουμε έγκυρα και κατ’ αποκλειστικότητα το ορθό, αφοσιωνόμαστε με πάθος στις αντιπαραθέσεις μας. Και στις αρετές μας και στις σπουδαίες σκέψεις μας και στη συντροφικότητά μας, όσο μπορούμε.
Μερικές φορές όμως ξεχνιόμαστε και αρχίζουμε να νοιώθουμε ήρεμοι, σαν ο μεγάλος κόσμος να είναι έξω από εμάς. Εκεί όμως συντελείται τα παν. Χωρίς εμάς αυτός ο κόσμος θα ήταν χειρότερος, αλλά δεν είναι ο ρόλος μας αυτός. Εμείς θέλουμε, και πιστεύουμε πως χρειάζεται, σχεδόν αντικειμενικά – ακόμα και χωρίς το σχεδόν – να βάλουμε τις δικές μας σκέψεις, την ηθική, την αλλαγή, την εξέγερση, στον εκεί έξω κόσμο. Που τώρα κατασκηνώνει μέρες για να προλάβει το «Royal Pop». Ξέροντας πάντα πως αυτός ο κόσμος εξ ορισμού είναι χωρισμένος στα δυο και δεν εξαρτώνται τα περισσότερα από εμάς.
Αλλά επειδή υπάρχουν απότομες στροφές, και τις έχουμε δει να συμβαίνουν, ξέρουμε επίσης πως τα σκηνικά αλλάζουν με ταχύτητα, όταν οι ανάγκες και οι προτεραιότητες αλλάξουν.
Προς το παρόν όμως αυτός ο κόσμος μοιάζει μακρινός και απρόσιτος. Φιμωμένος από καθρεφτάκια και «ποτά που καίνε» μοιρασμένα σε εκμαυλισμένους ιθαγενείς, οι οποίοι αναζητούν την περιπέτεια και την αξία της ζωής τους καμαρώνοντας για το επόμενο μοντέλο που απέκτησαν ή που μπορούν να αποκτήσουν.
Και ακόμη χειρότερα, που ίσως δεν θα μπορέσουν να αποκτήσουν ποτέ!…
