Ως φαίνεται οι καύσωνες και οι φωτιές δεν βασάνισαν τον Ιούλιο, όπως άλλες χρονιές, αλλά την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη την ζώνουν φωτιές που ανάβουν ανεξέλεγκτες και από πολλές μεριές. Έτσι που μάλλον δεν τον βλέπω να πηγαίνει για εκλογές το φθινόπωρο, εκτός κι αποφασίσει να παίξει τα τελευταία του χαρτιά σε ένα απονενοημένο διάβημα. Πάντως ο Σαμαράς και οι πέριξ ξέρουν πως να τον ψήνουν σε σιγανή φωτιά.
Φυσικά, κανείς δεν παραδίδεται αμαχητί, πολύ περισσότερο όταν απειλείται με ειδικά δικαστήρια για ουκ ολίγεςπεριπτώσεις. Με την ευκαιρία, κάποιοι ξαναδιακινούν σενάρια για αναχώρηση του Κ. Μητσοτάκη προς την Ευρώπη, και τις εκεί επίσης αδιαφανείς εξουσίες, ως μια λύση που θα επιτρέψει στη Νέα Δημοκρατία να ανακάμψει. Υπό νέα διεύθυνση. Παρομοίως ακροδεξιά και ενδοτική, όπως διακηρύσσουν και πράττουν οι μνηστήρες ήδη, στις αμερικανοϊσραηλινές επιδιώξεις.
Αλλά μέχρι τότε έχουμε να δούμε και να… θαυμάσουμε πολλά!
Τρία περιστατικά έσκασαν αυτές τις μέρες, σαν ομοβροντία και όχι ξαφνικά.
Το ένα, και κορυφαίο, είναι η πρόταση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου προς το δικαστικό συμβούλιο του Ανωτάτου Δικαστηρίου να παραπεμφθούν ο πρώην υφυπουργός της κυβέρνησης Χρήστος Τριαντόπουλος και ο πρώην περιφερειάρχης Θεσσαλίας Κώστας Αγοραστός στο Ειδικό Δικαστήριο για το «μπάζωμα» στο σημείο της τραγωδίας-εγκλήματος των Τεμπών. Βέβαια απομένει να δούμε τι θα πράξει το δικαστικό συμβούλιο. Αλλά σε κάθε περίπτωση η εισαγγελική πρόταση συνιστά μέγιστο πολιτικό και δικαστικό γεγονός καθώς καταρρίπτει την κυβερνητική επιχειρηματολογία σχετικά με το θέμα.
Πολύ περισσότερο αν τελικά γίνει πράξη η παραπομπή.
Και για να γίνει το πράγμα πιο συναρπαστικό, η εφημερίδα Εστία της Παρασκευής 24 Ιουλίου, στο κύριο θέμα της παρουσιάζει το έγγραφο σύμφωνα με το οποίο ο πρωθυπουργός έσπευσε αμέσως μετά το εγκληματικό δυστύχημα να δώσει εντολή διεύρυνσης των αρμοδιοτήτων του Χρ. Τριαντόπουλου, ώστε ο τελευταίος να μπορέσει να διατάξει το μπάζωμα και την καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων.
Υπάρχει και μια άλλη πλευρά που αφορά τους δικαστές. Καθώς, τα τελευταία κυρίως χρόνια, τους έχουμε να κρίνουν περισσότερο με βάση πολιτικές σκοπιμότητες, έχουμε κάθε λόγο, και δικαίωμα, να σκεφτόμαστε πως η συγκεκριμένη ενέργεια μπορεί να σημαίνει κάτι περισσότερο. Γίνεται, ως φαίνεται,κοινός τόπος πως το πουλόβερ της καθεστωτικής κυβέρνησης έχει αρχίσει να ξηλώνεται και οι «ευαίσθητοι» δέκτες στα δικαστικά έδρανα το βλέπουν. Οπότε μπορούμε να περιμένουμε και άλλες ενέργειες και αποφάσεις τους, που δεν θα είναι πολύ ευχάριστες για την κυβέρνηση; Αν η υπόθεση αυτή βγει αληθινή, ακολουθεί μια δεύτερη: μπορούμε, κατόπιν τούτου, να περιμένουμε πως οι κατηγορούμενοι κάθε είδους, χωρίς προστασία και κάλυψη πλέον, θα αρχίσουν να βγάζουν στη φόρα όσα ξέρουν προκειμένου να σώσουν το τομάρι τους; Καλά ο πρωθυπουργικός ανιψιός τρώει τη σφαίρα αντί για το αφεντικό. Πόσοι άλλοι όμως είναι διατεθειμένοι να κάνουν το ίδιο;
Το δεύτερο περιστατικό προέρχεται από την ευρωπαϊκή εισαγγελία αλλά και από τον βουλευτή του κυβερνητικού κόμματος Γιώργο Βλάχο. Η πρώτη έδωσε εντολή και πραγματοποιούνται έρευνες για τα περίφημα σπιτάκια ανακύκλωσης που κοστολογούνται κάθε ένα προς 66.000 ευρώ αλλά στην Ελλάδα χρεώθηκαν προς 300.000 (όσο περίπου ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας). Ο δεύτερος έκανε ερώτηση στη Βουλή, προς τον ίδιο τον πρωθυπουργό, ζητώντας διευκρινήσεις για το θέμα. Γιατί προς τον πρωθυπουργό αυτοπροσώπως (γεγονός πρωτοφανές στη διάρκεια, τουλάχιστον της διακυβέρνησης Μητσοτάκη); Ως πολιτικό προϊστάμενο; Ή γιατί ξέρει κάτι περισσότερο; Προσωπική ανάμιξη; Θα δούμε. Πάντως, και με αυτή την τροπή η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά δεν μπορεί να νοιώθουν πολύ άνετα.
Το τρίτο, αφορά και πάλι την περίφημη υπόθεσηNovartis. Όπου η εταιρεία στις ΗΠΑ πλήρωσε πρόστιμο 345 εκατ. δολάρια για τη δωροδοκία κρατικών λειτουργών στην Ελλάδα προκειμένου να προωθούν τα προϊόντα της και στην Ελλάδα την ίδια περίοδο έλεγαν πως ήταν ιατρικό σκάνδαλο στο οποίο εμπλέκονταν μόνο γιατροί, ενώ ο καθορισμός των τιμών των σκευασμάτων της εταιρείας ήταν θέμα υπουργικής απόφασης. Ο ανεξάρτητος πλέον, και πρώην της ΝΔ, βουλευτής Μάριος Σαλμάςέφερε στη Βουλή νέα στοιχεία που στοιχειοθετούν κυβερνητικές ευθύνες και ζήτησε να ανοίξει ξανά η υπόθεση.
Με αυτόν τον τρόπο βέβαια, ξαναστέλνεται και ο Αλ. Τσίπρας στη σέντρα, ο οποίος προκειμένου να πάρει έγκριση από τους γνωστούς και περίπλοκους κύκλους, είχε απόπολύ νωρίς, σε εκείνο το συνέδριο της Καθημερινής για τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης, σπεύσει να κάνει αυτοκριτική γιατί άνοιξε το φάκελο Novartis όταν ήταν πρωθυπουργός.
Αυτά είναι αρκετά για να αποχαιρετίσουμε τον Ιούλιο; Αν μπορούμε να γίνουμε μάντεις καλών ή κακών μάλλον όχι.
Διότι τα «σταγονίδια», που έγραφε και ο Μανώλης Κοττάκης, είναι διακλαδωμένα σε όλο τον ευρύτερο κρατικό μηχανισμό, απολαμβάνοντας την εύνοια του καθεστώτος, και έχουν απλώσει τραχανά σε πολλά επίπεδα (δες και τις αποκαλύψεις της Εφημερίδας των Συντακτών αλλά και του Πρώτου Θέματος, σχετικά με τις αναθέσεις από τη διοίκηση της ΕΡΤ σε συγκεκριμένη και μόνη εταιρεία διαφημιστικών σποτ για το μουντιάλ, πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, τα οποία έπαιξαν στο youtube). Υπό αυτή την έννοια υπάρχουν πολλά μέτωπα που είναι ανοιχτά ή ενδέχεται να ανοίξουν. Και συνεπώς πρέπει να περιμένουμε αντιδράσεις από τουςεκτειθέμενους.Και ίσως, οδηγηθούμε σε περίεργες καταστάσεις και πιθανές εντάσεις (και προβοκάτσιες;), πριν ο αρχιερέας του ακροδεξιού σκότους καταρρεύσει.
Ο οποίος, με την αμετροέπεια που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους του νοητικού του επιπέδου όταν παίρνουν εξουσία, αλλά και την έλλειψη ψυχραιμίας όταν σκουραίνουν τα πράγματα, έδωσε δείγμα του ήθους και του τι θα ακολουθήσει, στη συνεδρίαση της Βουλής την Παρασκευή 24 Ιουλίου, ημέρα της Δημοκρατίας υποτίθεται, ειρωνευόμενος την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, πως είναι σε οίστρο. Σεξιστικό και άθλιο.
Το γεγονός,βέβαια, πως ο Κ. Μητσοτάκης παίρνει το δρόμο της «απωλείας», δε σημαίνει πως οι διάδοχες καταστάσεις λένε τίποτα σπουδαίο. Όποιον κι αν πάρεις. Κάτι που κάνει την ανάγκη μιας αριστερής πρότασης και παρουσίας, ικανής να οδηγήσει σε αγώνες αποτελεσματικούς και διαρκείς, όσο ποτέ επίκαιρη.
Αλλιώς μ’ αυτούς όλους δεν ξεμπερδεύουμε εύκολα!
