⁉️Μυστήριο πράγμα αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα, βρε παιδί μου… Είναι μεν θηριώδη (η ακρίβεια φέρνει πακτωλούς εισπράξεων, οι δε περικοπές δαπανών στο Μεσοπρόθεσμο 2026 – 2029 εγγυώνται επιπρόσθετη «επιτυχία»), αλλά για να οδεύσουν από αυτά κάποια «ψιλά» στην κοινωνία θα πρέπει να κινδυνέψει η κυβέρνηση από… άλλα θηρία. Από ανησυχητικά ευρήματα δημοσκοπήσεων. Από δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Από υποθέσεις σαν αυτή του Μακάριου Λαζαρίδη…
🚜Σε ό,τι αφορά τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι απολαυστική η οργή των «Μενουμευρώπηδων» της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Είπε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, από το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών (Πέμπτη, 22 Απριλίου): «Ρωτήστε ό,τι θέλετε…Όσο μας επιτρέπει ακόμα η κυρία Κοβέσι έχουμε ακόμα δημοκρατία».
👩⚖️Μήπως αναρωτιέστε ποια ακριβώς απειλή για την ελληνική αστική δημοκρατία αντιπροσωπεύουν οι έρευνες της Ρουμάνας εισαγγελέως; Θυμηθείτε απλώς μια παλιότερη (Ιούλιος 2025) δήλωση του Α. Γεωργιάδη, από την οποία συναγόταν καθαρά το συμπέρασμα πως όσοι κατέχουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι εκείνοι που αποφασίζουν αν υπάρχουν ή όχι σκάνδαλα και ποια πρόσωπα εμπλέκονται. «Εμείς έχουμε την πλειοψηφία», είχε πει με στόμφο, εν μέσω της πολιτικής θύελλας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
👩⚕️Επομένως, επιδεικνύοντας σταθερότητα στις απόψεις του, ο υπουργός Υγείας κρίνει πως θα ασθενήσει σοβαρά η δημοκρατία στην Ελλάδα, εάν κάποιοι «ανακατευτούν» και αμφισβητήσουν το δικαίωμα της κυβέρνησης να κρίνει τον εαυτό της. Πού πας κυρία Λάουρα, καημένη, θα αμφισβητήσεις τώρα και τη «δεδηλωμένη»;
🤡Αλλά του Αδ. Γεωργιάδη η μομφή ήταν πρότυπο πολιτικής και λεκτικής… κομψότητας, εάν συγκριθεί με όσα είχε πει νωρίτερα, σε τηλεοπτική εκπομπή, η Σοφία Βούλτεψη. Ξέρετε γιατί δεν θα έπρεπε να έχει ανατεθεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στη Λάουρα Κοβέσι, κατά την εκλαμπρότατη πολιτικό της ΝΔ; Διότι οι Ρουμάνοι «έχουν στο DΝΑ τους τη ρουφιανιά…». Κατάλοιπο της εποχής Τσαουσέκου, διέγνωσε η πολιτική σοφία της Σοφίας.
👉Όσο για την ίδια την Κοβέσι και την τοποθέτησή της στο Φόρουμ των Δελφών, μπορούμε να ξεχωρίσουμε αφενός όσα είπε για τη σοβαρότητα του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ και αφετέρου την πρό(σ)κληση που απηύθυνε: «Όποιον έχει κάτι να καταγγείλει εναντίον της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τον περιμένω στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο».
Απέδωσε το «μασάζ»…
📍Σε αδρές γραμμές, πάντως, συμμορφώθηκε «προς τας υποδείξεις» η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας (ΝΔ) στην ψηφοφορία (Τετάρτη, 22 Απριλίου) για τις άρσεις ασυλίας. Είχαν κινηθεί παρασκηνιακά για αυτό υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη. Το λεγόμενο «μασάζ»…
❌Σίγουρα διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο η διαβεβαίωση πως οι βουλευτές που βρέθηκαν «στο στόχαστρο της αντιπολίτευσης» δεν θα αποκλειστούν από τα ψηφοδέλτια των επόμενων εκλογών. Με εξαίρεση, φυσικά, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και την Κατερίνα Παπακώστα, που έχουν δηλώσει ότι αποκλείουν τον εαυτό τους από την εκλογική διαδικασία.
🤷Έτσι, η άρση της ασυλίας των «13» εγκρίθηκε με ευρύτατη πλειοψηφία (285 έως 288). Από την ψηφοφορία απείχε ο Στέλιος Πέτσας (το είχε δηλώσει νωρίτερα), όπως και ο Νότης Μηταράκης (προανήγγειλε στην τοποθέτησή του πως θα αποχωρήσει).
«Προνομιούχοι που πρώτα γίνονται υπουργοί… »
👉Παρουσίασε όμως ενδιαφέρον η «ιδεολογική – ηθική» μάχη που προηγήθηκε, αλλά και ακολούθησε, εντός της ΝΔ. Διότι η μεν ψηφοφορία ολοκληρώθηκε και… πάει, αλλά ένα σχίσμα παραμένει. Αυτό ανάμεσα στα «αρχοντόπουλα» και τα… παιδιά του λαού.
😟«Αρχοντόπουλα» αποκαλούνται ειρωνικά οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί, κυρίως οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ. Ο όρος «λανσαρίστηκε» ( ή τουλάχιστον επανήλθε αυτές τις ημέρες δυναμικά, για την περίπτωση που είχε χρησιμοποιηθεί κάποια στιγμή παλιότερα, σε λιγότερο φορτισμένες ημέρες) από τον βουλευτή Γιώργο Βλάχο.
❗Επί λέξει η δήλωση του Γ. Βλάχου: «Δεν μπορεί να υπάρχουν βουλευτές δύο κατηγοριών. Οι προνομιούχοι, τα αρχοντόπουλα, που διορίζονται πρώτα υπουργοί και μετά γίνονται βουλευτές ή πάνε κατευθείαν στο Επικρατείας ή εν πάση περιπτώσει δεν περνάνε από την κρίση της λαϊκής έκφρασης. Και οι άνθρωποι που κρατούν την επικοινωνία με την κοινωνία ζωντανή, εκπροσωπώντας το κόμμα τους».
🍆Οι αιχμές των «λαϊκών παιδιών» της ΝΔ στράφηκαν κυρίως εναντίον του υπουργού Επικρατείας, Άκη Σκέρτσου. Του «τεχνοκράτη» που «λύνει και δένει» μέσα στην κυβέρνηση και ο οποίος, στη γνωστή ανάρτησή του για τον ΟΠΕΚΕΠΕ είχε αναφέρει: «Η προσπάθεια να απαλλαγούμε από τη γάγγραινα του πελατειακού κράτους οφείλει να είναι συνεχής. Κανείς από το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ανυποψίαστος ή άμωμος».
🤷Στον Άκη Σκέρτσο, άλλωστε, αποδόθηκε η εισήγηση για «γραμμή» υπέρ της άρσης ασυλίας όλων των βουλευτών, τα ονόματα των οποίων περιλαμβάνονται στη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ασχέτως τι εκτιμούν στη ΝΔ για κάθε περίπτωση.
Πρώτα «πυρ» ο Γ. Οικονόμου, μετά ο… λασπωμένος Μ. Βορίδης
⚒️Ο Γιάννης Οικονόμου ανέλαβε πρώτος να «περιποιηθεί» δημοσίως τον Άκη Σκέρσο, λέγοντας ανοιχτά όσα άλλοι βουλευτές της ΝΔ απλώς ψιθύριζαν: «Αυτός που τα λέει αυτά δεν έχει επαρκή επαφή με τη ζώσα και δρώσα πραγματικότητα. Δεν κατανοεί πώς σφυρηλατείται και πώς οικοδομείται ο δεσμός ενός πολίτη με τον πολιτικό οργανισμό και με το πρόσωπο που καλείται να τον εκπροσωπεί και είναι άκρως ισοπεδωτικό, διότι ο βουλευτής δεν είναι εκπρόσωπος, είναι αντιπρόσωπος. Αντιπροσωπεύει τον κόσμο που τον ψηφίζει και λέει τη γνώμη του».
🪓Έπειτα από την ψηφοφορία στη Βουλή, «χτύπησε» και ο Μάκης Βορίδης: «Κάποιοι των οποίων η νομιμοποίηση προέρχεται από τον πρωθυπουργό, του οποίου η κυβέρνηση αντλεί νομιμοποίηση από τους βουλευτές, δεν μπορούν να ανοίγουν έτσι συζητήσεις, δεν μπορούν να ασκούν έτσι κριτική. Κάποιος που απολαμβάνει την εμπιστοσύνη αυτών των ανθρώπων, σε αυτούς που μάχονται και είναι στο ρινγκ λασπωμένοι, μπαρουτοκαπνισμένοι και μερικοί τραυματισμένοι καλό είναι να μην κάνει κριτική αφ’ υψηλού, εμείς μεταξύ μας μπορούμε να την κάνουμε».
🧛Όπως αντιλαμβάνεστε από τη διατύπωση, τα σκάγια του «μπαρουτοκαπνισμένου» Μ. Βορίδη πιάνουν και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Φανερά.
Ο Π. Μαρινάκης δεν καταλαβαίνει…
❗Ρωτήθηκε για όλα τούτα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης και απάντησε: «Δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο θα πρέπει να στοχοποιείται ο κ. Σκέρτσος». Φυσικά, ανάμεσα στα καθήκοντα κάθε κυβερνητικού εκπροσώπου είναι να παριστάνει ότι δεν καταλαβαίνει τις αιτίες των «εντός των τειχών» διενέξεων.
❌Ειρήσθω εν παρόδω: Η… περί ρουσφετιού πραγματεία που γίνεται αυτήν την περίοδο μέσα στη ΝΔ ανέδειξε τον Άκη Σκέτσο ως βασικό στόχο των «λαϊκών παιδιών », αλλά δυσφορία μεγάλη επικρατεί και για τον Γιώργο Γεραπετρίτη. Έτερο μη εκλεγμένο «αρχοντόπουλο» που θεωρείται ότι πέραν των καθηκόντων του στο υπουργείο Εξωτερικών (αρκετές είναι οι γκρίνιες και για αυτά τα θέματα- πιέζει άλλωστε και η «λογική Σαμαρά») «απλώνεται πολύ» και στο πεδίο της συνταγματικής αναθεώρησης.
👉Ο «άναξ» (Κυρ. Μητσοτάκης) δείχνει πιο αδύναμος παρά ποτέ, το «βασίλειο» διέρχεται κρίση κι έτσι οι φυγόκεντρες δυνάμεις πληθαίνουν. Λογικά πράγματα.
Αδ. Γεωργιάδης: «Είναι μέρος της πολιτικής κουλτούρας, όχι πάντα αρνητικό »
👉Μέσα στη ΝΔ, πάντως, η όλη συζήτηση για το τι είναι και τι δεν είναι ρουσφέτι, για το αποδεκτό ή το μη αποδεκτό του πράγματος, ενσωματώνει και μια παραδοχή. Ότι το «επιτελικό κράτος» αποδείχθηκε μια σκέτη ιλαροτραγωδία…
😬Το επιχείρημα των «λαϊκών» (ή «παλαιοκομματικών», κατά την αντίληψη των «αρχοντόπουλων») είναι σε αδρές γραμμές το εξής: Εάν το πολυθρύλητο «επιτελικό κράτος» λειτουργούσε όπως έπρεπε, δεν θα αναγκάζονταν οι ίδιοι να γίνονται διαμεσολαβητές προκειμένου να διεκπεραιώνονται υποθέσεις νόμιμες, να γίνονται όσα είχαν προγραμματιστεί εκ μέρους δημοσίων οργανισμών, κλπ.
⭕Έχουμε όμως και έναν συντελεστή του «επιτελικού κράτους», δηλαδή υπουργό, που νιώθει την ανάγκη να πάρει θέση. Ιδού τι δήλωσε ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης- που και αυτήν την εβδομάδα ήταν λαλίστατος: «Τα αρνητικά σχόλια λένε ότι εγώ προσπαθώ να δικαιολογήσω το ρουσφέτι. Όχι. Αντιθέτως, μετέχω σε μια κυβέρνηση και έχω ο ίδιος πρωταγωνιστήσει σε μια σειρά μεταρρυθμίσεων για να είναι το ρουσφέτι, η “πολιτική διαμεσολάβηση” όπως λέω εγώ, ολοένα και λιγότερο χρήσιμη στους πολίτες (…). Το ρουσφέτι είναι κατ’ ανάγκη παράνομο; Πρέπει να έχει ποινικές κυρώσεις; Κατά τη γνώμη μου όχι. Είναι μέρος της πολιτικής κουλτούρας και δεν είναι πάντα αρνητικό».
Τι είναι αυτό που το λένε… ρουσφέτι;
❗Έπειτα από όλο αυτό το… μαλλιοτράβηγμα, η στήλη θεωρεί επιβεβλημένες τέσσερις παρατηρήσεις. Πρώτη: Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, με τις γενικές «πραγματείες» περί ρουσφετιών και πελατειακών σχέσεων, ίσως κάποιοι ευελπιστούν ότι θα ξεχάσουμε το προκείμενο. Ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έγκειται σε μια τιτάνια αρπαγή επιδοτήσεων, σε μία εκτεταμένη επιχείρηση απάτης και εκμαυλισμού. Αυτός είναι ο πυρήνας της υπόθεσης. Και, ας μην ματαιοπονούν, δεν θα κρυφτεί πίσω από γενικές αναγωγές.
🤷Δεύτερη παρατήρηση: Αν ένας βουλευτής διαπιστώνει ότι τα χάλια του «επιτελικού κράτους» προκαλούν δυσλειτουργίες, καθυστερήσεις και «εμπλοκές» που αποβαίνουν σε βάρος του κοινωνικού συνόλου ή τοπικών κοινωνιών, οφείλει να «το κάνει βούκινο» και να πιέσει – ανοιχτά, πολιτικά, στη «δημόσια σφαίρα» – για την άρση αυτής της κατάστασης. Εάν αντ’ αυτού προτιμά να μεσολαβεί με τηλεφωνήματα για την τακτοποίηση ειδικά «του κύκλου του », ώστε αφενός να μην δυσαρεστήσει κανέναν στο κυβερνών κόμμα και αφετέρου να εξασφαλίσει τη μέγιστη δυνατή ευγνωμοσύνη των «δικών του» (διότι ο κατ’ εξαίρεση δικαιωμένος «κοινός θνητός» νιώθει ότι χρωστά μεγαλύτερη χάρη σε εκείνον που προσωπικά ενδιαφέρθηκε), τότε ο βουλευτής προφανώς δεν στέκεται απέναντι στο «επιτελικό» χάλι. Το αξιοποιεί.
👉Τρίτη παρατήρηση: Δεν είναι θαυμαστό… το φαινόμενο; Δέκα έξι χρόνια αφ’ ότου συρθήκαμε στο σφαγείο των μνημονίων, επειδή υποτίθεται ότι επί δεκαετίες πιέζαμε την εκάστοτε κυβερνητική εξουσία να μας τακτοποιεί ρουσφετολογικά, παρακολουθούμε όλον αυτόν τον εξωραϊσμό της έννοιας του ρουσφετιού. Το 2010 το ρουσφέτι ήταν, τάχα, εκείνο που μας «είχε ρίξει στα βράχια», υπό την έννοια ότι υποχρέωνε το κράτος να συντηρεί μεγάλες «στρατιές» εργαζομένων στο Δημόσιο (φληναφήματα, για την κατάρρευση των οποίων ήρκεσε μια απογραφή και μερικές συγκρίσεις με τα της Ευρώπης). Και τώρα; Τώρα ο Αδ. Γεωργιάδης, ο άνθρωπος που κάποτε φώναζε ότι δεν θα του έκλεβε η τρόικα τη δόξα των απολύσεων (διότι έπρεπε να τιμωρηθούμε που είχαμε αναγκάσει το κράτος να γίνει πελατειακό), μας λέει ότι το ρουσφέτι είναι «μέρος της πολιτικής κουλτούρας» και μοιάζει με τη… χοληστερίνη. Υπάρχει καλό και κακό.
Αλλά και τι «δεν είναι»…
🧨Τέταρτη παρατήρηση: Όσο κι αν «άναψε» η συζήτηση, όσο κι αν ακούσαμε και διαβάσαμε πολλά για το τι περιλαμβάνει η έννοια του κακού ρουσφετιού (αφού υπάρχει και το θετικό) και των πελατειακών σχέσεων, με μεγάλη επιμέλεια τηρείται σιγή ιχθύος για κάτι άλλο. Για την επαίσχυντη μορφή των πελατειακών σχέσεων, τις οποίες συνάπτει η κυβέρνηση με κάποια «διαζώματα» της επιχειρηματικότητας, κυρίως μέσω των απευθείας αναθέσεων που έχουν φθάσει να αντιστοιχούν στο 75% του συνόλου των κρατικών συμβάσεων.
⭕Και μιλάμε για απ’ ευθείας αναθέσεις, που – όπως έχει δείξει με συγκεκριμένα στοιχεία και το Ελεγκτικό Συνέδριο – φορτώνουν στα δημόσια ταμεία βάρη απείρως μεγαλύτερα εκείνων που είχαν προκύψει από κανονικούς διαγωνισμούς (με την έμφαση στο «κανονικούς»…).
😟Γι’ αυτά, άκρα του τάφου σιωπή…
